Reacties

Een wirwar van subplots, hete scènes en dat opbouwend naar een einde dat je als kijker met een onbevredigd gevoel achterlaat. Humor was soms aardig, meestal niet.

Wat een debuut. Zware kost die nergens té zwaar wordt, en juist door slimme script keuzes voor iedereen invoelbaar zal zijn.

Erg invoelbaar, waarbij zware thema’s met prima humor worden afgewisseld.

Al kijkend kan je niet om de vergelijking met the hunger games heen. Deze film is in alle opzichten superieur. Het vliegt voorbij en met ieder personage heb je een connectie.

Een mooie mix van Guy Ritchie en de Coens. Zeer vermaakt, de film vloog voorbij.

Meer van hetzelfde, en ik vond 1 al niet zo geweldig. Wel vermakelijk, maar niet meer dan dat.

La practica is droogkomisch. Bij mij klikte de humor perfect, maar kan me voorstellen dat als dat niet het geval is, deze film ondanks z’n korte speelduur een hele zit is. Laatste 10 minuten vond ik iets tegenvallen.

Film in de kenmerkende Dardenne stijl. Camera er dicht op, vanaf de schouder gefilmd, en amateur acteurs. Ook het sociaal commentaar ontbreekt niet in deze documentaire achtige film.

Fascinerend verhaal dat een betere verfilming had verdiend. De film boeit, maar laat teveel vragen onbeantwoord, terwijl aan andere onderwerpen teveel aandacht wordt besteed. Een onevenwichtig geheel kortom, dat wel vermaakt.

The long goodbye is een detective met een nonchalante en soms onnavolgbare Marlowe die de eindjes aan elkaar knoopt. Paar leuke twists naar het einde toe.

Film met veel symboliek en weinig dialoog. Ondanks de korte speelduur een lange zit.

Slasher die vrij weinig verkeerd doet, en zichzelf gelukkig ook niet al te serieus neemt. Vermakelijk en vergeetbaar, zoals dat toch een beetje hoort

Crowdpleaser die weinig vernieuwend is, maar wel prima een  verhaal neerzet. Met name de tweede helft doet denken aan midnight in Paris, een film waar ik een zwak voor heb.

Film die niet oordelend het leven van een prostituee in beeld brengt, die verliefd wordt op een man. Deze verliefdheid heeft grote gevolgen. Prima film, maar ik begrijp het einde niet helemaal.

Een van de films die op de beruchte video nasty lijst terecht kwam. Het is te begrijpen gezien een aantal heftige scenes in de trein, maar deze film zal behalve die scenes weinig beklijven ben ik bang.

Ik ben geen Dracula specialist, en deze film zal zich ongetwijfeld teveel vrijheden veroorloven ten opzichte van het bronmateriaal, maar ik heb me uitstekend vermaakt. De special effects waren met afstand het zwakst, maar verder was het zo slecht niet.

Gave film met een interessante vertelstructuur (die niet geheel nieuw is). Spannend van begin tot eind, maar zo nu en dan toch wat saaiere stukjes waar ik mijn horloge ging checken.

Tijd geleden dat een film zo’n emotionele uppercut gaf. Onverwachte pareltje deze zomer.

Misselijkmakend zware kost, op een manier in beeld gebracht die je steeds onrustiger en woedender op je stoel laat zitten.

Gezien (en gehoord) worden staat centraal in deze film, waar muziek een belangrijke rol speelt, en Liz een fantastisch karakter is. De hoofdstukken hadden van mij niet gehoeven, en er waren delen in Engels waar Nederlands logischer was geweest, maar alsnog steekt de film ver boven het Nederlandse gemiddelde uit.

Dit is blijkbaar deel 3 van een reeks, maar voor mij de eerste die ik zag. Prima Italiaanse komedie, met een aantal uitstekende grappen. Iets te feelgood naar mijn smaak, maar met name de priester maakte dat goed.

Helaas een behoorlijke tegenvaller. Er zit wel iets van onderhuidse spanning in, maar er gebeurt te weinig gedurende de ruim 90 minuten om de aandacht er bij te kunnen houden. Het absolute slot van de film maakt iets goed, maar zeker niet alles.

L’Attachement brengt het dagelijks leven in beeld, waarbij de wereld doordraait terwijl er heftige gebeurtenissen plaatsvinden. Uitstekend geacteerd, met personages die allemaal hun gebrek hebben, en toch goed invoelbaar zijn. De allerlaatste afslag in de film was er voor mij één te veel, zowel de manier waarop als de onderliggende reden voelden voor mij gekunsteld aan.

Film over een onverwachte vriendschap tussen een onteigende boer en een stads jongetje. Niets mis mee, maar ben bang dat ie erg vergeetbaar is.

Interessante premisse die lange tijd aan caché (maar dan een stuk minder) doet denken. Hoe langer de film vorderde, hoe minder ‘ie me beviel, met het laatste half uurtje als dieptepunt. Teleurstellend geheel, die vooral wat korter had mogen duren.