Reacties

Gefilmd met wisselende decors met drukbewegende acteurs. Moeilijk te volgen. Wel 1e film met tussentekstteksten?

Dit kan ook je leven zijn. Als jonge jongen achter de kinderwagen door troosteloze woonwijken terwijl je werk het fileren van paling is. Niet echt onder de indruk van het acteerwerk of de dialogen. De baby is leidend voorwerp, kan niet anders dan door huilen de behoefte aangeven, waardoor het moeilijk is om tegenspel te bieden. Dan start er ook nog eens een ongeloofwaardige zoektocht per scooter met de baby aan de borst.
Er wordt ook een luier verschoond in het toilet van een wegrestaurant.
Feitelijk is er geen ontwikkeling naar inzicht en neigt het meer naar een film over kinderverwaarlozing. Aan het eind wordt het zoontje gedumpt, door een pleeggezin opgehaald.

"De hele familie is een medisch experiment. Ze komen zo uit het Circus". Ergens op 2/3 wordt het te flauw. Hester laat zich verleiden, volgt de uitdagende kinderjuf Debbie, maar herenigt zich aan het einde weer met de familie. Aan het eind nog een lekkere schrikscene die het in de bioscoop vast goed heeft gedaan.

De arabische landen willen ook naar zelfvoorzienende voedselvoorziening. Water is schaars en wordt schaarser. Tegelijkertijd wordt een techniek ontwikkeld waarbij water bijna 100 % wordt gerecyceld. Die komt uit Nederland. Toch is de toekomst aan samenwerking met Afrika. Europa heeft afgedaan.

Films hebben een spanningsboog nodig om te blijven boeien. De held wordt bedreigt, de liefde komt onder druk.
De werkelijkheid is doorgaans een stuk saaier. Maar dan toch niet deze film en wat Bram Vermeulen er vandaag in de VK 10/11/2025 over schrijft. 'Geen SF film voorspelde ooit zo accuraat de toekomst als Children of Men.......als je de film nu terugkijkt, zie je een rijm met de journaalbeelden die de afgelopen maanden uit de grote steden van de VS kwamen. Reservisten van de Nationale Garde patrouilleren in de straten van Amerika in dezelfde uitrusting waarmee het leger zijn overzeese oorlogen van Irak tot Afghanistan uitvocht. Overzees geweld komt altijd thuis'.

Al bij al een filmpje met de nodige humor en een hoop vallende decorstukken. Er zit veel moeite en energie in.
https://youtu.be/3lyZz9v-6F8?si=-EIqBk5QljIX3t2Z

Best grappig. Aan het einde lijken beelden te ontbreken. Geen begeleidende muziek.
https://youtu.be/CNKIsiE6jU0?si=BSmtxuNcSwhQYuXs
Er is ook een ingekleurde versie.

Te weinig verhaal en teveel gegochel.
https://youtu.be/x09-59GCs7o?si=sCQQNAPj_u5LrJXk

Gefeliciteerd met je 1e positie💪

Een tikkeltje clownesk. Al eerder filmpjes met vermenigvuldiging van stoelen gezien.
https://youtu.be/PWHj1AAyXSU?si=maq_7O6cqQFuKU93

Méliès heeft veel filmpjes gemaakt met decorstukken als basis. Is daar nog wat van overgebleven, bijvoorbeeld de waaier?
https://youtu.be/f7JaSRW1uVw?si=GjpHImvQzK87Mnp4

Het laat de mogelijkheden van film zitten. Enerzijds goocheltrucs, anderzijds een kwestie van monteren. Een beetje flauw.

"In iets geloven maakt het nog niet waar".
Ooit het boekverhaal gelezen en zeer onder de indruk geraakt. Veel films over het monster van Frankenstein wijken af van het verhaal, dus het fijn dat deze film de verhaallijn volgt. Dat gebeurt in prachtige barokke beelden, waarbij de muziek me niet kan overtuigen. Voor mij was de essentie van de film dat het monster naar liefde van anderen verlangde maar dat door zijn afstotelijk uiterlijk niet verkreeg en zichzelf een vrouw ging wensen naar zijn eigen beeld. Dat krijgt in deze film wel accent ("Als je me geen liefde schenkt, zal ik me overgeven aan woede") maar niet alleen. Dat maakt veel van de film qua narratief teveel van het goede. Vooral het laatste deel van de film is goed.

Weetje: In hetzelfde jaar dat The Shawshank Redemption uitkwam, werd ook Mary Shelley's Frankenstein , geschreven door Darabont, uitgebracht. De film kreeg gemengde recensies en Darabont noemde het de slechtste ervaring in zijn carrière als schrijver, omdat hij het beschouwde als het beste script dat hij ooit had geschreven, maar regisseur Kenneth Branagh het "bij elke stap" had verpest. Hij vervolgde: "Je kunt het script niet echt beoordelen op basis van wat je op het scherm zag. Het werd bij elke stap herschreven en aangepast." Guillermo del Toro heeft interesse getoond in het bewerken van Darabonts versie van het Frankenstein -script wanneer hij zijn eigen versie van het verhaal gaat verfilmen, en noemde het script een "bijna perfecte" bewerking van het originele boek.

Kleine correctie: in 1953.

Een bloederige onderdrukkende russische geschiedenis met humor in beeld gebracht door engelssprekende acteurs. Ondanks de lol een confrontatie met zinloze tirannieke machtsuitoefening. En dan te bedenken dat Poetin bezig is Stalin weer in ere te herstellen.

Leuke studie van Méliès met zichzelf goed in beeld. Zo duidelijk in beeld had ik hem in zijn eerdere filmpjes niet gezien. Goed te zien is dat hij stil moet staan als de metamorfoses plaatsvinden.

Gekke dansjes in de hel. Het overtuigd me niet.

Een bijzondere film, die in veel opzichten modern kan aanvoelen. De clou is wel gecompliceerd, net als de man/vrouw verhouding. Kim Novak als femme fatale.

Opvolgende aflevering ging over het verbouwen van voedsel in Kenia voor de Europese markt. En ook over Nijlbaars en Tilapia. Veel voedsel in Nederland gaat door Afrikaanse handen.

Opblaashoofd
https://youtu.be/lgpWtyT1nxM?si=9H8OFpBkY7zoxNZQ

In zwart-wit https://youtu.be/L2_ioXKuxoQ?si=22V1fXLXMPifQw6C
En ingekleurd.
https://youtu.be/P9Ug_C4DfAM?si=0Hi8bi759645DU7p
En nog een vergelijkbaar filmpje
https://youtu.be/UlbiNuT7EDI?si=dVQhSRj5gxGrLvIN

Vermakelijke film in een London's decor van de 19e eeuw met de Tower Bridge in aanbouw. Daar vind ook de vergezochte eindscene plaats. Holmes doet veel onderzoek met zijn neus en ruikt geuren die voor de kijker besloten blijven. Veel magie bljkt technisch vernuft, waar Holmes wel raad mee weet, al heeft hij ook een neusje voor problemen. Meestal komt hij er vaak zelf uit. En anders zijn daar wel Watson en Irene Adler.

De magie van de film vermengt met humor. Geslaagd filmpje van Méliès
https://youtu.be/tzB6wO8Tzf4?si=0iLMZqZc5mdVsWot

Het is een serie. Extra in de overdrijving. Van die doorlopende zeurende muziek en rare dialogen.

Georges Méliès dupliceert stoelen en zichzelf. Pure magie. De stoeltje wiebelen ten opzichte van elkaar, dat verraadt techniek.
https://youtu.be/JT3KpUW-NVM?si=REYRPrDdt6B1RoUL