Reacties

Deze essentie van deze film is wat uit mijn geheugen weg. Achteraf is het een van de eerste Coen films die ik zag. Ik ga er dit weekend nog een keer naar kijken. Tof dat de films van gebroeders Coen weer op tv te zien zijn.

Indrukwekkend. Hier is film maken voor uitgevonden.

Jaa, weer een film van de gebroeders Coen gezien. Wat een heerlijke mafkezen. Met een kwinkslag naar Mad Max en of Terence Hill: ....als ontwakkende furie. Naar het einde toe steeds meer flauw.

Ik kan geen enkel moment sympathie voor Idris (Marwan Kenzari) voelen. Zo wordt elke keuze van Nicoline(Carice van Houten) lastig te begrijpen.

Prachtige film met sterrencast. Ik heb deze film toendertijd in de bios gezien. Totaal anders dan de drie films die Frears daarvoor had gemaakt en ik als beginnend filmliefhebber had gezien. Heel gaaf hoe de camera dichtop de huid van Glenn Close en John Malkovich komt en de literaire zinnen uit het boek geloofwaardig worden uitgesproken. Prachtig kostuumdrama.

Veel verleiding en leugens. Best verwarrend om dan bij de les te blijven.

Natuurlijk een groot drama als je zoon om leven komt. Het overkomt de schrijver Van der Heijden en zijn vrouw. Het boek erover is tevens een heel persoonlijke kijk in het leven van de schrijver. Iets te veel, heel veel dingen hoef ik niet te weten. De film houdt daarin een goede balans.

'Wraak brengt zelden de verlichting waar je op hoopt'
Vervolgens is het een dikke vette wraakfilm. Je zou kunnen beweren dat vrouwen ook recht hebben op wraak- en geweldfilms. Door het er echter zo bovenop te leggen, lijkt het tegenovergestelde bereikt te worden. Over de top.

Weer zo'n actiefilm met spektakelscenes en een mislukte tranentrekker over man die er steeds maar niet voor zijn familie kan zijn omdat er grote gevaren die de aarde bedreigen moeten worden voorkomen. Zoiets. Waarom steeds dit format? Voor deze film waren er al een berg Godzilla's en ook na deze is het niet gestopt.

Heel verontrustend allemaal. Heel sterk verfilmd.

Het zijn van die dingen die je het leven kunnen overkomen. Opgroeiende kinderen begrijpen er niks van. En toch heb je je er toe te verhouden.

Wraakfilm. Denzel Washington brengt de onderwereld en de bovenwereld in evenwicht. Als ruwe bolster met goede looks.

Mooie film over vrouwenliefde en confrontatie in de joods-engelse gemeenschap. 'Moge je een lang leven leiden'. Dat wensen ze elkaar toe.
Daarmee lijkt het op de Handmaid's Tale.
Elke dag nemen er wel vrouwen een andere naam aan, de naam van hun man en hun eigen geschiedenis verdwijnt. Maar wat nu als vrouwen van elkaar houden. Esti vraagt haar vrijheid terug maar besluit omwille van het ongeboren kind toch bij haar man te blijven.
'Over de schepping van de mens, als enige wezen met een vrije wil en de mogelijkheid om ongehoorzaamheid te zijn (Ronit) en heeft te laveren tussen de helderheid van een engel en de lust van een beest'. Mijn partner vroeg me of Ik deze tekst ook kon spiegelen. ....laveren tussen de helderheid van het beest en de lust van een engel. Goed gevraagd: de spanningen tussen goed en kwaad en tussen lust en liefde zijn weer gebaseerd op beweringen en niet op redeneringen.

Het lijkt erop dat de werkelijke wereld steeds meer op dit type films gaat lijken. Of is het meer andersom?

Meer van hetzelfde. Ook zich verweren tegen een gemene tegenstander maar nu samen met hormonale groeistuipen.

Leuke animatie. Wel voor de kleintjes en daarnet boven.

Bij dit type films van Oliver Stone is het altijd zoeken naar evenwicht tussen waarheid en de waarheid van de filmmaker.

Deze film indertijd gezien maar de trailer roept niet echt veel herinnering op.

Op zich een film met betekenis al lijkt het komische niet zo geslaagd, meer dat het allemaal onhandig aanvoelt. Niet veel om te lachen.

Nee, dat niet. Volgens mij is dat ook niet het ingebrachte punt. Het gaat om het geheimhouden van de video om er zelf naar te kijken. Wellicht moet het niet gaan over specifiek deze scène maar over het romantiseren van seksueel geweld in het algemeen.

Prachtige film. Heerlijk zo boven in de bergen. Alleen in de zomer dan. De titel is als een sprookje, maar dat wordt het nergens.

Goed gemaakt met humoristische dialogen. Een gewone man moet de boel redden, geeft toe dat hij gewoon is en red het omdat er een vrouw is die in hem gelooft.
Mocht je ergens teleurgesteld raken bij het spelen met lego - omdat de via de plaatjes op de doos aangewakkerde fantasie niet overeenkomt met de statische werkelijkheid - dan is er de film nog.

Film met veel spektakel gebaseerd op alle mogelijke cliché onzin die maar mogelijk is. Gezien de oorlogen in de wereld, gebaseerd op mannelijke driften a la Mad Max, worden er wel pogingen gedaan om het naar de werkelijkheid te kopiëren.

De directeur blinkt uit in omgaan met jongens van ouders met een leven vol protestants/katholiek geweld op grond van filosofen en het socratisch gesprek. Dat is hard nodig. Het gesprek met ruziënde neefjes over vriendschap is prachtig net als de 10 regels van Seneca om met boosheid om te gaan. Er is ook een gesprek over hoe om te gaan met een vader die zegt dat je terug moet slaan. 'Geen enkele ouder wil terug naar het geweld van toen'.
Ik kijk ook naar wat er niet is: meisjes. Is dat nog steeds zo, dat jongens en meisjes niet bij elkaar in de klas zitten? Dan moet je wel extra hard werken om 'zachtheid' te brengen. En de omgeving is versteend en geasfalteerd. Breng meer groen aan en ga eens met elkaar de heuvels in die rond de stad liggen. Een kunstwerk op een gevel stigmatiseerd juist en zegt: hier is een arme buurt die we met wat kunst proberen op te fluffen.
Van de directeur zien we wel dat hij fysiek met stevige training zijn lichaam scherp houdt, goed in steeds een ander pak zit en een luxe auto rijdt maar verder niets van zijn privéleven. Wat spookt hij zelf uit?

Genoeg spektakel lekker in beeld gebracht, vaak ongeloofwaardig, masculien en soms gewoon dom.