Reacties

Wat een geweldige openingszin!

"In the Christian Year 2015 the insensitivity of man finally triumphs, and hundreds of atomic bombs devastate all five continents..."

Wat er daarna volgt is in het geheel niet geweldig, maar alleen vermakelijk als je echt van Italiaanse eighties sci-fi horror pulp houdt. Want pulp is het echt wel!

Een late meelifter op het succes van Escape from New York (1981) en vooral Mad Max (1979), maar dan natuurlijk vele malen goedkoper en slechter.

Alle karakters zijn lomp, dom en theatraal, net als de gesprekken en gebeurtenissen. Veel van de effecten, als je ze al zo mag noemen, waren totaal ongeloofwaardig.

Er werd niet netjes omgegaan met de dieren. Ze kwamen heel af en toe wel echt goed creepy in beeld, maar waren verder zo mak als lammetjes (drugged?).

Echt heel vermoeiend om uit te kijken, maar het (een na) laatste shot was nog wel grappig.

Ik vind het cijfer op IMDb veel te mild. Wat mij betreft is het overduidelijk flink onvoldoende.

Best een aardige misdaad sci-fi thriller (met een snufje horror) voor die tijd, en op een bepaalde manier wonderlijk actueel. Magnum P.I. in de hoofdrol. 😉

Er ware elementen van andere films in terug te vinden, maar het had ook een eigen smaak, al deed die me af en toe ook aan andere films denken. 😅

Grappig hoe er verschillende vormen van geavanceerde technologie waren, maar men verder nog steeds werkt met telefoons met echte hoorns die je op moet nemen en waar draden aan zitten, en dat soort dingen van voor de eenentwintigste eeuw.

Het einde is een klein beetje voorspelbaar, maar best goed uitgespeeld, waardoor het nog best even wat spannend wordt, als je mee kunt leven.

Ik heb me er wel mee vermaakt, een voldoende met een dik genoege plus om nét naar boven af te moeten ronden.

Het verhaal ging ook hier gewoon weer verder door op de gebeurtenissen in deel één en twee. Ook de sci-fi met noir sfeer blijft, maar op de een of andere manier had ik de indruk dat er in dit deel veel minder gebeurde. Hij was ook wat korter, maar of het echt in die tien minuten zat, vraag ik me af.

Het geheel maakte een wat goedkope en rommelige indruk. Niet al te boeiende sites, soms slordig gemonteerd, dat soort dingen.

Het verhaal was ook minder sterk, terwijl dat toch al niet zo'n hoogvlieger was. Niet dat ik de film echt af wil kraken, maar het was toch vooral de eighties (nou ja, vroege nineties dan) feel waar ik plezier aan beleefde.

Nog wel te verteren, maar aanraden zal ik deze niet. Ik denk niet dat ik de verdere drie vervolgen ga kijken. Ook de cijfers op IMDb geven duidelijk aan de het alleen nog aar bergafwaards gaat.

Nog net een bijna voldoende, in plaats van onvoldoende.

Ietsje minder dan deel één, maar nog steeds dezelfde soort van eighties sci-fi noir toestanden. De trancers hebben geen vampier achtige neigingen meer (wat ik eigenlijk wel jammer vond), maar het verhaal gaat gewoon door waar het gebleven was. Een snuifje meer tijdreis problematiek, deze keer.

Het is een prima film om een avondje lekker languit op de bank voor de tv mee te vullen. Maar ik durf de film niet aan te raden voor mensen die geen specifieke eighties sci-fi fans zijn, en de betere films in dit genre nog niet gezien hebben.

Voldoende, zonder plus, deze keer.

Laag budget, harde misdaad actiefilm uit Indonesië.

In de openingsscène viel het me gelijk op dat het er goedkoop, wat geknutseld/stijf en amateuristisch uitzag, en ik verwachtte een dikke C film die hoogstens aardig zou zijn omdat ie zo slecht was..

..en daar had ik min of meer gelijk in. Maar de film verraste me ook met zijn goede slechte sfeer, prima tempo, brutale rauwe (niet altijd even goed te volgen) actie, en best toffe muziek (voor die tijd en dit niveau). Nog steeds goedkoop en wat amateuristisch aandoende, maar best amusant. En de chikas doen hier ook lekker mee.

Nog even een waarschuwing: er zijn twee scènes met animal cruelty.

Niet echt een kwestie van zo slecht dat het goed is, maar toch ook weer wel. Ik denk bijvoorbeeld niet dat mensen die nooit waardering hebben voor slechte films hier wat aan zullen vinden. Maar heb je dat wel en wil je een goede hoeveelheid explosies zien..?

Net geen ruime voldoende, maar wel een met een lekkere plus.

Goed gezien en verwoord, hé! 🙂

Aan de andere kant had de serie wel erg veel mooie plaatjes, en waren de trucs goed uitgevoerd. Ondanks de 'stijl-onvastheid', was de sfeer met regelmaat erg goed, en ik heb best genoten van het geheel.

Het verhaal was op zich ook niet slecht (al voelde het hier en daar wat te veel opgerekt). Des temeer jammer dat een en ander eigenlijk vrij oppervlakkige dingen me af en toen echt stoorde..

Ik denk echt dat het sterker was geweest met meer eenheid, minder bij elkaar geraapte elementen en vooral alle 'trucs'. Mijn waardering zou zeker één punt omhoog zijn gegaan. Misschien zelfs wel twee..

Voldoende.

Hmm, van de zes films uit de Hammer Films: Icons Of Suspense verzameling die ik de afgelopen week gekeken heb, was dit eigenlijk de enige uit de collectie waar ik echt wat meer plezier van heb gehad, en waarover ik niets te nuilen heb.

Een aardige Britse misdaad thriller, waar het klein maar fijn wordt gehouden. Dus geen epische gangster verhalen, of klopjachten, of zoiets

Het verhaal was ook niet heel ingewikkeld, maar goed uitgedacht, en vooral goed gespeeld. Cushing en Morell zijn erg goed gekozen voor hun rollen en spelen goed, al is het net de nodige, maar ook passende Engelse stijfheid.

Het geheel was af en toe zelfs echt een beetje spannend. Het speelt zich in een paar kleine ruimtes af en er wordt veel gepraat, maar dat stoorde mij niet.

Het is geen heel ruime voldoende die ik wil geven, maar ruim genoeg om het wel echt zo te noemen. Let wel: ik had zin in een wat oudere film en daardoor ben ik misschien ietsje milder met het cijfer, dan wanneer dit een film van nu zou zijn geweest.

Buff.. 🫪

Ik kan me helemaal vinden in het commentaar van Rock2Share hierboven. Dat de paar grote sterren zich hiervoor geleend hebben verbaast me.

Ik ben na ongeveer drie kwartier gestopt met kijken.

Geen bijna voldoende, maar een onvoldoende van mij. Maar er zijn misschien best mensen die dit wel leuk vinden, met alle (drie keer) over de top toestanden.

Ondanks het redelijk, maar niet helemaal recht toe recht aan, en niet erg ingewikkelde verhaal, vond ik dit misdaad thriller drama best aardig. De sfeer een klein tikje paranoide en het onderwerp met met een klein scherp randje. Ik bleef benieuwd naar wat er verder zou gebeuren.

Verder niet heel bijzonder, naar aardig gedaan voor die tijd.

Verder heb ik er niet veel over te zeggen zonder spoilers, merk ik.

Een voldoende.

Vreemd ratjetoe van drama, mysterie en sci-fi, met een vleugje misdaad. Dat klinkt zo spannender en leuker dan de film is, maar een beetje vreemd blijft het wel.

Het verhaal stelt, ondanks de mix en zonder dat het slecht is, niet heel veel voor, en heeft hetzelfde wat tragere tempo als veel films uit die tijd. Af en toe deed de vibe me ergens een beetje denken aan The Prisoner (1967–1968), maar dan niet zo psychedelisch en minder goed.

Desondanks best een aardige als je van het tijdperk houdt, en een suffe zondagmiddag vrij heb om eraan te besteden, en geen betere opties.

De poster, en zeker de tekst erop, vind ik behoorlijk misleidend. Die speelt op het horror genre, maar dat is het echt niet.

Voldoende, maar niet veel meer dan dat.

Het begin van deze film vond ik intrigerend, maar na een minuut of dertig ging het me toch allemaal een beetje te langzaam. Het verhaal was niet slecht, maar het werd me te lang uitgerekt, zonder dat dat echt veel meer spanning opleverde.

Toch heb ik me niet verveeld. De fifties/vroege sixties sfeer (Europa, niet USA) en manier van doen was zo dik aanwezig, zelfs in de karakters, dat het in zichzelf een geinige kijker varing gaf. Dat het verhaal wat simpel was, en in kleine, chronologische stapjes werd verteld maakte daar onderdeel van uit.

Het einde vond ik wel aardig, maar een 45 minuten aflevering van Hitchcock Presents of zo iets was meer dan genoeg geweest voor dit verhaal. Waarschijnlijk zelfs beter!

Niet slecht, maar kon duidelijk beter. Niet voor mensen die haast hebben, of behoefte hebben aan goede diepgang of een gecompliceerder verhaal.

Wel net een voldoende.

Aardig en wat grimmig thriller drama.

Op IMDb krijgt ie veel hogere punten dan de thriller uit de Hammer stal die ik net hiervoor keek,maar ik vind hem niet echt veel beter. Het onderwerp is serieuzer, en de film is wat minder traag, maar bijvoorbeeld geen twist te vinden hier. Alles loopt min of meer zoals het te verwachten is. Op de een of andere manier ook wat minder sfeervol.

Nou lijkt het ook vooral een soort waarschuwings verhaal met een moraal, dus misschien komt het vooral daardoor.

Toch geef ook ik een (nauwelijks) iets hogere waardering,ik denk omdat de film iets korter en krachtiger is met zijn 81 minuten. Net genoeg om een voldoende te krijgen, al scheelt dat dan maar twee decimalen met die andere film.

Hmm.. Deze psychologische thriller in zwart wit deed er een hele tijd over om op gang te komen. Daarna volgde er wat aardige twists, die helaas wel vrij veel uitgelegd moesten worden, maar echt spannend werd het eigenlijk niet, vond ik.

Ach, als je van oudere Britse thrillers houdt kun je slechter treffen dan met deze uit de Jammer stal, maar zeker ook stukken beter!

Net niet genoeg om naar boven af te ronden, dus het blijft bij een bijna voldoende met een plus.

Het eerste half uur á drie kwartier van deze giallo ging er bij mij goed in. Het is spannend, sfeervol en mooi in beeld gebracht. Het voyeuristisch meekijken met de moordenaar werkt erg goed.

Daarna werd de film soms erg praterig, en duren een aantal scènes helaas gewoon te lang. Mijn interesse was al ver gezakt, toen het tegen het einde weer wat spannender werd.

Echt jammer, want de fraaie camerastandpunten, de toffe soundtrack en nog wat aardige montage-trucs deden me wel wat.

Ik kan me wel ongeveer vinden in de huidige IMDb score: nét genoeg om naar boven af te ronden zodat het een ruim voldoende wordt, maar het is een heel krappe ruim voldoende.

Ik zou dit een typische seventies film willen noemen. Inderdaad maatschappijkritisch, pijnlijk en donker (hoewel het pas op het laatst echt duister werd), maar ook qua stijl, tempo en manier van doen.

Helaas wist ik al min of meer hoe de vork in de steel zat, dus het was vooral kijken naar hoe het zich zou voltrekken en af zou lopen, maar ik heb er toch plezier van gehad.

Het was, zoals bij veel films uit die tijd, rustig en zorgvuldig opgebouwd, met veel aandacht voor de persoon, gesprekjes en indrukken. Voor mij maakte dat dat het een fijne film was om te kijken, niet echt de spanning van het verhaal of veel onverwachte wendingen of zulk soort dingen.

De hele productie was netjes afgewerkt, inclusief spel, camerawerk, montage en soundtrack. Gewoon degelijk vakwerk, als je het mij vraagt.

Als het kan (en die kans is vermoedelijk maar klein), en je weet nog niets over deze film, maar wilt hem wel gaan zien, kijk dan gewoon voordat je er meer over weet.

Ruim voldoende.

Mijn Heer was is dit tacky en sappy! De slechte smaak druipt er vanaf. Clichés slaan je in de oren. Het geheel is een soort musical, maar het is duidelijk dat de film zichzelf ook niet serieus neemt.

Er zijn wat aardige en melige vondsten, goedkope maar soms leuke effecten, en het is allemaal super over de top eighties.

Die dingen maakte dat ik, na mijn eerste heftige afkeer van de eerste scenes, toch nog voor de helft van de film gefascineerd raakte. Helaas werd het naar het einde toe allemaal echt slap en alleen nog uitspelen van wat eigenlijk al te verwachten was.

Jammer, want voor dat ene half uurtje was ik er echt wel even voor in..

De sfeer/stijl was een beetje zoals veel van de Troma producties (maar dan met ruimere financiering). The Toxic Avenger (1984), bijvoorbeeld. Als je van eighties popcultuur houdt, en toe bent aan een overdosis Pia Zadora, dan is dit misschien wat voor jou?

Ik houd het op een voldoende.

Een in de moderne tijd geplaatste gothic mystery/horrorfilm, late seventies stijl (1980 is eigenlijk gewoon nog seventies, wat mij betreft 😅).

Gothic dus niet qua dat het zich, zoals men bij die term vaak denkt, geheel in het Victoriaanse tijdperk afspeelt (er zijn wel verwijzingen naar dat tijdperk), met alle bijpassende kleding en zo, maar wat betreft de themas en gebeurtenissen.

Het is daarmee ook van een genre dat sommigen tegenwoordig geen horrorfilm meer zouden noemen. Griezelfilm is wat mij betreft een prima alternatief, als het het onderscheid wilt maken. Supernatural thriller zou ook kunnen. Maar, als er beperkte genres zijn om erop te plakken, zoals hier op FilmVandaag, vind ik horror zelf nog altijd wel de juiste. Maar verwacht dus geen tot weinig afgehakte ledematen, of overvloed aan goedkope hard-geluid-schrikmomenten.

De productie waarden zijn duidelijk hoog en de zaak zit goed in elkaar. Het brengt verder echter niet echt iets nieuws of bijzonders, maar wel een degelijke, sfeervolle uitvoering en fraaie shots.

Met afronding naar boven nét een ruim voldoende.

Een anthology horror met twee zeer bekende verhalen van Edgar Allen Poe. De ene geregisseerd door George A. Romero en de andere door Dario Argento, twee grote namen in het horror genre.

Grappig dat een film uit de vroege nineties zó fourties aanvoelde. Misschien dat het kwam omdat de verhalen van Poe in die tijd nogal populair waren, of misschien speelde mee dat ik een aantal old time radio hoorspelen met deze verhalen heb gehoord. The Telltale Heart had er eigenlijk nog bij gemoeten.

Ik ben een tijd dol geweest op oude griezel en sci-fi hoorspelen, en heb een jaartal van die verhalen in verschillende versies gehoord. Dit is een voorbeeld:
https://archive.org/details/otr_innersanctummysteries/Inner_Sanctum_-_The_Black_Art_45-5-15.mp3

Misschien speelde ook mee dat het allemaal wat traag verliep, maar de verhalen waren ook wat oubollig van zichzelf.

Wel jammer dat ik daardoor al wist wat er ging komen. Ze hebben wel een paar twists gegeven aan de verhalen (tenminste, ten opzichte van de versies die ik al kende), maar de basis was hetzelfde.

Met de oude film mindset was het gewoon wel een fijne relaxte kijk. Met name het tweede segment, geregistreerd door Argento, had wat van zijn typische stijlelementen die ik wel tof vond, maar was soms ook wat slordig (misschien eigenlijk ook wel een typisch stijlelement van hem 😅). Zo liep het tweede segment de eerste keer wel een beetje vreemd plotseling uit de hand, en was het metselwerk ineens wel heel snel gedaan.

Anyway, niet erg goed, maar ook niet erg slecht. Wel wat inevenwichtig. Een voldoende met een flinke plus, maak ik ervan.

De jury is nog in beraad over de waardering van deze serie; er zijn veel dubbele gevoelens..

Wat hier onder de knop zit is geen spoilers wat betreft het verhaal, maar zou je kijkplezier wel negatief kunnen beïnvloeden. Zelf kiezen..

Ik zie dat Netflix het woord: "Gelikt" tegenwoordig gebruikt als een positief bijvoeglijk naamwoord. Persoonlijk vind ik dat geen reclame..

Misschien kom ik er nog verder op terug.. 🤔

Een kleine variatie op superhelden verhalen die we al gezien hebben. Aardig, maar niet bijzonder, verfilmd, helaas zonder echt veel nieuws in te brengen.

Ik heb me niet echt verveeld, maar warm werd ik er ook niet van, dus het blijft bij een wat lauwe voldoende.

Ja! Dat denk ik ook! :D

Goede spannende thriller met een goed verhaal, en vooral goed gemaakt. Goed voorbeeld van hoe Hollywood films maakte in de jaren negentig. Het heeft een bepaalde smaak die ik verder niet goed onder woorden kan brengen.

Wat jammer was is dat ik hem al eens eerder had gezien. Weliswaar lang geleden, maar toch herkende ik veel stukken zonder dat ik de afloop nog wist en dat deed er wel wat aan af.

Ook ik vond het jammer dat de killer net niet echt helemaal dat kille, steriel berekenende charisma had dat de weerspiegeling in zijn brillenglazen in het begin leken aan te kondigen. Dat was zeker beter geweest.

Desondanks een fijne film om een avondje lekker languit op de bank voor de tv van te genieten. 😘

Goed.

Tja, door de slimme marketing van Netflix ben ik dan toch gezwicht en verleid tot het kijken van een rom-com. Af en toe niet dat misschien ook gewoon gebeuren..?
(Ja ja, praat het maar goed.. 😅)

Deze had een aardig idee dat prima werkt voor de film.

Mild grappig, maar ook wat flauw af en toe, maar gelukkig niet al te erg.

Wat mij betreft is alles aan de film verder prima werk voor die tijd, al is het niet helemaal van de bovenste plank, maar het heeft mijn desinteresse voor het genre helaas niet verminderd.

Zodoende wat mij betreft nét niet genoeg om een ruim voldoende te scoren, maar een voldoende met een plus mag ie van mij wel hebben.

Ik weet niet helemaal zeker wat de bedoeling van deze film was, maar dat is wat mij betreft geen probleem. 😅
Ik heb er plezier van gehad.

Het was een wat apart idee, en dat maakte dat het onduidelijk was waar het naartoe zou gaan, en onvoorspelbaar was. Niet dat het nou heel wild werd of enorme plottwist had, maar toch aardig echt benieuwd te blijven naar wat er gebeuren gaat.

Het was vriendelijk en mild grappig, met een goede feel.

Van mij een ruime voldoende.