Reacties

Inderdaad niet veel soeps, deze 'Dracula' film. De poster hierboven is bovendien nogal misleidend: er is in de film niets ook maar enigszins zo wulps te zien als op de poster, (hoegenaamd) niets sexy aan deze film.

De muziek viel me een aantal keer op als wat storend en niet echt goed oassend. En de rest werkt eigenlijk ook niet echt beter dan een redelijk middelbare school toneelstuk. Niet dat het echt heel slecht is, maar gewoon niet veel soeps.

Onvoldoende.

Geen spectaculaire horrorfilm, en duidelijk een goedkopere, niet zo gladde productie, maar ik vond 'm aardig in zijn -hier en daar wat klungelige, en af en toe net wat 'kazige'- poging, en de voelbare (mede)menselijkheid in een verwoeste wereld die bevolkt is met zombies. De hoofdpersonen voelen aan als gewone, maar niet domme, mensen, geen helden of zoiets. Drama, avontuur en horror zijn in ongeveer gelijke verhoudingen aanwezig.

De film brengt, onder andere door de niet zo gebruikelijke setting en het gebruik van ouderwets slome zombies, zijn eigen sfeer mee. Soms ietsje meer spooky dan gelijk eng. En met een duidelijke Afrikaanse invloed.

Als je een net wat ander soort zombiefilm wilt zien, zou dit een aardige keuze kunnen zijn.

Ik geef hem het voordeel van de twijfel: voldoende plus. Ik denk eigenlijk misschien wel iets meer.

Top, man! Dank je! 🙂

Ah ja, ik ontdekte die functie ook pas wat later.

Als je wilt, zou je het laatste stukje nog weer onder de knop vandaan kunnen halen. Daar geef je gewoon je mening.

Je kun de werkzaamheid van de knop weer 'uitzetten'. Daarvoor hoef je alleen een lege regel te plaatsen voor "Boeiende film, geweldig (...)".

Laat maar weten als je er niet uitkomt.

Ja, goede film! Al begrijp ik ook wel een beetje het commentaar dat onne hier direct boven aanvoerd. Ik vond het niet zo storend, maar af en toe vond ik het ook net iets geknutseld aandoen. Bijvoorbeeld tijdens de eerste achtervolging door de bossen. Prachtig geschoten met dat licht, maar doet het het juiste voor de sfeer en de film op dat moment..? En zou een en ander niet wat steviger binnenkomen, als het soms nét wat minder kunstig gefilmd was?

Verder heb ik echter genoten van de intensiteit, ingetoomde losgeslagenheid, shifts in, en structuur van het verhaal. Soms ook echt mooi verfilmd (af en toen misschien zelfs iets te mooi voor dit verhaal?), en overal goed gespeeld.

Toffe muziek. En het einde vond ik ook goed zo. Niet geweldig, maar wel goed.

Goed.

Hoi @Parsifal ,

Hahaha! Ja, dat had ik ook een beetje. Blijft nu natuurlijk nog wel de vraag waar het bij haar dan vandaan kwam.. 😅

Is het een idee om de zin die begint met "Tot het allerlaatste shot (...)" onder een spoilerknop te zetten? Dat is fijn voor mensen die de film nog niet gezien hebben.

Ik was in ieder geval blij dat ik je reactie nog niet gelezen had voor ik ging kijken..

Groeten!

Raw, is een goede titel voor deze film. Er zitten aardig wat grafische scènes in die best wat verontrustend kunnen zijn. Of misschien zijn plastisch en visceraal de betere woorden..? 😅

Toffe combinatie van realistische stijl en de (naar ik hoop!) fantasie elementen.

Was dat een verwijzing naar Alex in The Korova Milkbar? Hij was niet letterlijk, maar totally de vibe voor een momentje. 😂 Er waren nog wat meer momentjes die me aan die film deden denken qua vibe, onder andere vanwege de muziek. Geen slechte zaak..!

Wat mij betreft valt deze film duidelijk wel onder de horror, en niet alleen door het bloed. Nog los van dat ik het af en toe wel griezelig vond, gaat horror niet alleen om angst (aanjagen). Dat is wat mij betreft een populaire misvattig, die horror als een heel plat genre ziet (en dan komt met de term: elevated horror, die ik overigens wel kan begrijpen hoor, om gewoon extra goede horrorfilms boven het genre te verheffen)(wat naar mijn idee voornamelijk nodig is voor mensen die niet van het genre houden), dat het uiteindelijk helemaal niet hoeft te zijn (getuige bovenstaande film, bijvoorbeeld).

Horror betekent ook: afschuw, verschrikking(en), gruwel(ijkheid/heden), en bepaalde onderwerpen die hier duidelijk aan bod komen.

Goed.

Geen goede film, maar wel met een paar aardige features voor die tijd. De stukjes (remote) POV/first person, zijn een aardige vondst voor toen.

Ook qua sci-fi horror uit die tijd is ie nog best aardig, naar mijn mening.

Soms vind ik het jammer dat er op deze site niet veel mensen lijken te zijn die interesse hebben in dit soort films. Ik zou graag vaker een reactie van een ander op soortgelijke films lezen. Misschien moet ik eens kijken of er andere plekken zijn waar zulks gebeurt. Ik snap wel dat het minder voorkomt.

Oh, en ik zie net dat deze regisseur maar liefst vierenvijftig films op zijn naam heeft staan (op deze site)! Een flinke carrière van meer dan dertig jaar! 😲
Zijn eerste film met het hoogste IMDb cijfer, en deze vrij laag in die ranglijst.

Hoe dan ook, de bovenstaande film: nét voldoende.

Tja, ik ben niet verbaast dat deze film op IMDb nauwelijks boven de vier uitkomt qua waardering. Het is een van die typische fifties creature features, maar duidelijk een van de mindere. Het verhaal is zeer recht-zo-die-gaat.

Er zijn echt betere films van dezelfde soort, en leukere slechte films met dit thema.

Dit is echter wel een mooi voorbeeld om te zien hoeveel verder men is gekomen qua special effects! Het duurt even voor er wat actie komt, maar eerlijk gezegd zijn er dan nog wel wat leuke momenten met die cheapo special effects.

Ik geef ook een onvoldoende.

Leuk, dit vervolg. Het gaat even een stukje een andere kant op, in dan toch weer echt aan te sluiten bij de sfeer van de vorige film.

Aardig, niet zo standaard verhaal, dat ook hier verschillende stijlelementen combineerd.

Toffe muziek en erg leuke show met Iron Maiden! 😅

Hier en daar een soort van subtiele komische noot,maar gelukkig niet al te lachen. De "Vader, waarom ...", scene vind ik qua humor/kazigheid op het randje, maar ik snap wel dat ze hem er toch in hebben gestopt, en ik moest er wel een beetje om lachen.

Het begin vond ik soms wel moeilijk om aan te zien. 🥶
En ik kan een paar dingen niet helemaal rijmen met wat er in de vorige film gebeurde qua tijdslijn. Maar als dat inderdaad niet klopt, dan heeft dat ook wel wat.

Hoe dan ook, ondanks dat het nergens weer zó opwindend en spannend werd als in 28 Days Later (2002), ik ben helemaal tevreden met dit verhaal in de nieuwe wereld, en hoop dat er nog een komt. Ik vermoed dat er nog wel een komt.

Ruim voldoende met een dikke plus!

Oh, let even op als je van Netflix streamt, zij kappen de film te vroeg af, en beginnen dan al om je beoordeling te vragen, terwijl de film nog loopt.

Best een aardige film noir. Wederom spelen na effecten van de oorlog mee, maar deze keer alleen ergens op de achtergrond.

De sfeer is goed (al had die van mij wat dikker aangezet mogen worden), het spel en de montage ook, en het verhaal wel aardig, maar erg bijzonder wordt het niet echt.

De soundtracks viel me af en toe positief op. Niet zozeer echt helemaal geweldig of zo, maar wel goed, mooi en passend.

Goed te genieten als je van de stijl houdt, maar er zijn zeker ook betere noirs gemaakt in die tijd. Oh, en echt heel noir is deze uiteindelijk niet.

Voldoende plus.

Best een aardige misdaad noir, maar een beetje simpel qua verhaal, vond ik.

Het was goed gedaan allemaal, keek lekker weg, en had de grimmige, rauwe noir sfeer, inclusief femme fatale (maar zonder broeierige prive detective), maar net wat recht toe recht aan voor mijn smaak.

Toch wel genoeg voor een voldoende plus.

Deze wat rommelige B-horrorflick van Italiaanse makelij viel bij mij, ondanks de vrij slechte en wat onsamenhangende productie, vrij goed in de smaak. Duidelijk beïnvloed/geïnspireerd door The Exorcist (1973), maar toch met een iets ander verhaal en andere smaak.

Er is veel op deze film aan te merken, het is niet best gemonteerd, beeld en muziek past soms slecht bij elkaar (soms ook juist goed, met toffe seventies muziek), de spelers zijn soms wat houterig of onnatuurlijk, met name de kids, en sommige elementen en gebeurtenissen lijken een beetje uit het niets te komen. De, niet altijd even goede, Engelse nasynchronisatie maakte het niet beter. Of juist wel..?

Er waren wat goede, maar onverwacht komende, of er schijnbaar een beetje los bij hangende, effecten die ik best tof vind. Het waren misschien wel juist die soort van klungelige, wat wringende, niet zo soepel lopende dingen die de film een aparte sfeer geven die ik leuk vond.

Ik weet niet wat het precies allemaal was, maar voor seventies Italo B-horror vond ik dit een leuke.

Voldoende met een aardige plus.

Een echte film noir, deze. En best een goede ook. Goede sfeer, goed gespeeld, en goede, passende muziek.

Het verhaal -duidelijk met de nasleep en traumas van de oorlog als thema- is goed, maar niet heel ingewikkeld. Dat waren de verhalen toen bijna nooit. Het gaat dan ook veel meer om de kleine dingen, persoonlijke beleving, het drama, de sfeer en opbouw van de spanning.

Verwacht trouwens niet het gebruikelijke soort noir met een broeierige detective en een femme fatale. Zo'n eendje is het niet.

Als je de smaak van fourties noir films kun waarderen, dan is dit geen slechte keuze.

Ruim voldoende, wat mij betreft.

Wel een aardig filmpje, zo in de stijl van de jaren twintig van de vorige eeuw. Het is een fan filmpje, dus geen productie met veel geld en proffecionals erachter, dus we mogen er ook niet snel over klagen. Maar dat hoeft gelukkig ook niet want met dat in het achterhoofd is het resultaat heel zo slecht nog niet!

Ik vind het in het begin wel wat warrig, en niet gelijk makkelijk te volgen, met al die verhalen in het verhaal, maar op een gegeven moment begreep ik die structuur wel, en ging het goed.
(Goed hè? Hoe ik toch meteen met een klacht begin..)

Vooral tegen het einde was het wel leuk gedaan vond ik. Met wat inventive goedkope trucage/effecten hadden ze er wel wat van gemaakt.

Het geheel heeft ook qua tempo en dergelijke wel veel van een 20er jaren zwart wit film, dus als je dat niet kunt waarderen is dit niets voor jou.

De muziek was prima, en had soms wat leuke accenten, maar had iets beter gekund denk ik. Met iets meer dynamiek bijvoorbeeld. Maar, zoals ik begon, het is een fan gemaakte film en vanuit dat oogpunt behoorlijk goed gedaan!

Voldoende met een plus.

Ik ben het helemaal met latevogel hierboven eens. Prachtige film! Een fantasy mystery drama, zou ik het noemen.

Hij heeft een goed, en lekker origineel verhaal, vreemd, mysterieus, soms spannend en eigenlijk ook best wel een soort van deeply romantic (zonder glazuurlaag) en touching. Goed opgebouwd en prachtig onvouwen.

Ik vond het allemaal erg goed gespeeld en het voelde bijna alsof het echt zou kunnen gebeuren.

Heel passende, sfeerverhogende en originele soundtrack.

Grappig hoe deze film mij af en toe deed denken aan: "I am at your house right now. Call me..". Voor wie de referentie herkend. Maar dan echt heel anders..

En inderdaad ook wat op One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975) gelijkende elementen.

Goed plus.

Hoi @latevogel ! 🙂

Hoe gaat het?

Mooie reactie hierboven. Ik kan me er helemaal in vinden. Het is wel jammer dat je zoveel weggeeft voor de mensen die de film nog niet gezien hebben. Ik was in ieder geval blij dat ik je reactie zo lang geleden had gelezen dat ik hem vergeten was toen ik vandaag ging kijken.

Misschien een paar strategische spoiler knoppen plaatsen bij de lade en TR gebeurtenissen?

Tis maar een voorstel hoor, misschien zie jij het anders..

Ik ga nog een voorstel doen om de synopsis hierboven te veranderen.

Groeten!

Ja, leuke documentaire over Hergé en Kuifje, en het verband tussen die twee, zeg maar. 😉

We krijgen wat te horen over de geschiedenis van beide, en best wat persoonlijke dingen, maar uiteindelijk gaat de goede man niet écht met de billen bloot (wat ook niet echt een vereiste is, natuurlijk). Er blijft toch een soort van afstand, en dat is in zichzelf eigenlijk ook een inzicht in de man.

Ik ben best wat nieuws te weten gekomen over de ontwikkeling van en rondom Kuifje, die hier natuurlijk consequent Tintin genoemd wordt. En als ik de strips ooit nog eens ga lezen (onwaarschijnlijk, maar wie weet), zal ik dat zeker met andere, meer waarderende ogen doen.

Het geheel is in een goede passende vorm gegoten, met aardige beelden en muziek. We zien beelden van hem tijdens het uitgebreide interview in de jaren zeventig, dat naar ik begrijp ook -in door Hergé zelf behoorlijk gecorrigeerde vorm- is uitgegeven, maar helemaal duidelijk was het me niet in hoeverre dat computer gegenereerd was. Het lijkt echt, maar er zijn zeker ook nagespeelde elementen in.

Anyway, zeker voor fans best de moeite waard.

Ruim voldoende.

Waar heb ik dit eerder gezien? Het cijfer op IMDb vrij hoog voor een horrorfilm, en als je 'm dan kijkt is ie amateuristisch, zeer laag budget en nogal slecht. Oh ja, hier op Prime Video zijn ze echt goed in dat soort films.

De truc om daar doorheen te kijken is even zien hoeveel mensen er beoordeeld hebben: onder de honderd? Dan zijn het geheid de familie en vrienden die beoordeeld hebben en is er verder vrijwel niemand gaan kijken. Op IMDb zelf zie je dan ook vaak dat er een duidelijke uitschieter is van mensen die een tien of net iets minder gegeven hebben, en een van erg lage stemmen.

Grappig genoeg viel deze me nog mee en heb ik 'm zowaar uitgekeken ook. Niet echt iets origineels, of goede effecten of acteurs of wat dan ook, maar ergens toch een of andere charme die vandaag goed viel. Het was een soort van sjunesekrwa of zoiets. Moeilijk uit te leggen of weet ik veel.

Bijna voldoende.

In deze misdaad actie thriller blijft de sfeer alsof de film op tieners gericht is, maar er zijn onverwacht toch best pittige onderwerpen. Het verhaal is al vele malen gedaan, maar de verpakking geeft ook iets mee.

Tis zeker geen super film, maar als je de dikke eighties/vroege nineties sfeer kunt waarderen en dat grauwe toekomstbeeld, dan is deze nog best aardig. En Arquette, op wie ik in der tijd een dikke crush had, speelt nog een stukje mee. Niet zoveel ais ik gehoopt had.

De muziek was passend.

Ik weet niet zo goed wat nog meer te zeggen.

Voldoende plus.

Ik had dubbele gevoelens over deze film, het was allemaal wat veel pluche en gladjes voor me, maar de eerste paar lekkere commerciële pop-'punk' rocknummers die de dames playbackten* vielen bij mij onverwacht goed. Een soort van guilty pleasure, zoals dat eerste album van Kelly Osbourne: https://open.spotify.com/track/6l2JdUq3mM5F1pwXQ6uZaT (beter niet zomaar op je telefoon luisteren, want dan klinkt het voor geen meter, dus oordoppen of gewoon een goede speaker!).

En dat deed wat voor de rest van de film. Bovendien had het verhaal ook wel wat leuke kantjes, net als sommige van de, veelal ook wel erg flauwe, humor. Maar dus ook wel veel kaas..

En helaas waren niet alle nummers zo leuk. Verderop zijn er veel wat meer middelmatige songs.

(* Overigens lijkt het erop dat dat de acteurs wel behoorlijk gestudeerd hadden voor en op dat playbacken:

*"Cook's singing voice in the film was provided by Kay Hanley of the band Letters to Cleo, while backing vocals were provided by Cook, Reid, Rosario Dawson, and Bif Naked. Although the actresses did not perform the instrumentation on the songs themselves, they took music lessons in order to look as if they were playing the songs in the film. The trio went through a "band camp" with the rock band Powder, learning their characters' instruments and rehearsing the songs for several months before filming."

https://en.wikipedia.org/wiki/Josie_and_the_Pussycats_(film)

Als je geen moeite hebt met komedies en wat gelikte producties, dan zal je het dit wellicht leuker vinden dan ik, maar ik heb me er niet mee verveeld en zelf wel wat mee vermaakt.

Niet al te onaardige super eighties romcom in een sci-fi jasje. Niet zo speciaal, maar ach, best aardig dus.

Ik denk wel dat het voor mij vooral veel nostalgie was dat het nog wel leuk maakte.

Grappig de paar korte fragmenten van die achterlijke vogel uit The Giant Claw (1957) erin. Er waren nog meer geinig uitgezochte film clips, maar deze vond ik het leukste. Waarschijnlijk hebben maar weinig mensen die film gezien.. 😅

Voldoende met een plusje, voor mij. Maar voor mensen die van eighties romcom en een beetje gedoe met computers houden is het wellicht wat meer.

Over hetzelfde onderwerp, maar dan veel serieuzer (en met bijzonder weinig romantiek! 😅), vond ik Demon Seed (1977) leuker.

Vrij simpele en tegelijk vreemde Oostblok sci-fi komedie vol clichés, maar dan toch net wel weer grappig en lekker oubollig uitgevoerd.

Wat mij betreft was het echt super oubollig en flauw, maar ondertussen ook met leuke dingen. Het monster(pak) was bijvoorbeeld behoorlijk bizar en ongebruikelijk, en ondanks de slappe komedie sfeer was er wat serieus bloed.

Als je niet terugschrikt voor wat aparte en oudere, wat langzamere films, en zin hebt in zoiets, zou dit wat voor je kunnen zijn.

Oostblok geur: zeer aanwezig.

Voldoende met een aardige plus.

Qua gevechten vind ik deze martial arts film best de moeite waard. Het was niet bijzonder, maar wel redelijk goed, en vooral in het begin leuk inventief. Maar het was jammer dat het weer eens allemaal zo kinderachtig, en zogenaamd grappig gepresenteerd moest worsen.

Er gebeuren echt heftige dingen, maar de sfeer is olijk en eigenlijk zijn alle personages oliedom en simpel, net als het onderliggende verhaaltje, al hebben ze het hier wel redelijk weten te verpakken.

De muziek was oke, maar niets bijzonders. Het nogal veel voorkomende domme gegiechel, dat kennelijk ge gewoonte was tijdens het plegen van gruwelijkheden, stoorde me soms.

Toch een voldoende met een kleine plus.

Niet echt om speciaal over naar huis te schrijven, deze fantasy actiefilm met een heel klein vleugje horrorsmaak. De basis van het verhaal is al vele malen vertoond (dat geldt voor de meeste genrefilms), maar het comic-achtige jasje is best leuk, albeit oubollig.

De stop motion animatie tegen het einde was in zichzelf nog wel geinig om te zien, gewoon om de kunst ervan te waarderen, maar echt iets nieuws werd daar niet mee gebracht.

Ach, als vrij korte fantasy film uit die tijd was ie wel aardig. In ieder geval met de dikke smaak van de vroege nineties.

Voor gewoon wat simpel nineties fantasy vermaak tussendoor vond ik het vermakelijk genoeg voor een voldoende, maar niet veel meer.

Hmm ja, ik snap dat veel mensen dit een erg goede film vinden, en het was ook goed (denk ik), maar ik kon me helaas niet goed verplaatsen in de personages en ontwikkellingen, of ze waarderen.. 🥴

Op die manier was de film voor mij ook niet echt boeiend, en kon ik er niet echt inkomen. Ergens best vreemd, want meestal houd ik wel van wat fantasievolle verhalen, waar je misschien niet weet of alles wat je ziet ook werkelijk gebeurt, of vooral in het hoofd van de personage. En ook getroubleerde types en zo vind ik vaak leuk.

Ik vermoed dat dat het vooral te maken had met op welke manier de hoofdpersonages neurotisch waren. Dat dat niet het soort van gecompliceerd die voor mij herkenbaar is of op een andere manier aanspreekt. Er was ook geen resolutie die voor mij ergens raakte.

Het is echt vooral dat het me niet kon boeien, dat ik dit cijfer geef, want het zat best goed in elkaar en zo. Voldoende, geen plus.