Reacties

Ik zag pas Zu: Warriors from the Magic Mountain (1983) en las erover dat Carpenter gezegd heeft dat hij daar veel inspiratie uit gehaald had voor de stijl en special effects van de bovenstaande film.

Veel noirder dan deze noir wordt het niet, denk ik. Smerige spelletjes en streken.. 🖤

Wel goed opletten, want het gaat vrij snel en ze leggen het niet allemaal lekker overzichtelijk uit, en soms gaat het behoorlijk onderhuids. Aan de andere hand wordt een en ander ook wel duidelijk als je gewoon blijft kijken.

Curtis is goed in zijn glibberige gladjakker rol en de andere spelers ook. Alles in strak contrast zwart wit met goede muziek (al denk ik dat dat nog net iets beter had gekund, met iets zweterige jazz).

Volwassen aanrader in het genre.

Ik moest nog wel iets omhoog afronden voor een echt helemaal goed.

Rustig en eenvoudig, maar sfeervol en boeiend romantisch sci-fi roadtrip drama met wat humor.

Het is een vrij lange film, zonder veel echt spannende momenten, maar ik vond het fijn zo rustig in het drama te worden meegenomen. Geen haastige beleving, zodat je lekker relaxed kunt kijken, maar steeds wel genoeg om geboeid te blijven.

Invoelbaar, soms op het randje van corny, maar gelukkig net niet eroverheen.

Geinig hoe Carpenter's stijl/smaak ook hier herkenbaar is. Ook wat betreft de muziek.

Ruim voldoende plus.

Ik vond deze film saai en fantasieloos. Het verhaal sleepte een beetje voort, maar veel boeiends gebeurde er niet.

Het tragische onderdeel van het verhaal had ergens nog wel wat potentie, maar het is echt allemaal wat te simpel en rechttoe rechtaan, te nietsig.

En dan tegen het einde een kudde fakkels het bos in je achtertuin in slingeren, en die vervolgens gewoon laten liggen branden terwijl je achteloos vertrekt, is natuurlijk wel zo gruwelijk dom dat zoiets voor mij de hele film bijna alsnog zou verpesten, was ie beter geweest. Misschien vond men dat in de fifties heel normaal, maar mij lijkt dat stug. Desondanks kon ik het de scriptschrijvers en regisseur niet vergeven me zo'n stupiditeit voor te schotelen.

Mijn waardering weerspiegeld deze wrokgevoelens van mijn kant echter niet, ook zonder vond ik de film onvoldoende.

Leuke, speelse documentaire, danwel jazz concert/festivalregistratie uit 1958. Het voelde voor mij allemaal heel levendig en direct. Heerlijk sfeervol en soms poëtisch.

Soms wat onrustig qua beelden en jammer dat het niet altijd duidelijk is wie er aan het spelen is. Ik ken niet alle beroemdheden uit die tijd van gezicht.

Niet alle muziek was echt goed, vond ik, maar er was genoeg bij dat dat wel was, en het was hoedanook erg leuk een aantal van de grote jazzgoden zo lekker aan het werk te zien!

Satchmo cracked some jokes, en speelde een heerlijke solo in een opwindend optreden tegen het einde van de film. 🥰🎶

Ondanks de gebreken, die wibo54 hierboven ook al aangeeft, vond ik het als muziek en jazz fan zeker de moeite waard!

Ruim voldoende.

Tja, alles is hierboven al wel een beetje gezegd. Positief en negatief.

Het was inderdaad wel een beetje een slow burner, die uiteindelijk wel ontvlamt

Ik vond dat zelf allemaal wel tof eigenlijk, zoals het wat onduidelijk opbouwde met die uncanny er-is-iets-goed-mis-maar-wat? -spanning, en dat sommige zaken toch ook nog net wat vaag bleven. Al denk ik ook dat het einde misschien iets meer pit had kunnen hebben.

Ik vond 'm redelijk origineel, soms wat schokkend en spannend. En ik vind 'm goed.

Ik durf 'm wel aan te raden, languit op de bank en zo..

Goede misdaad film noir. Rauw (voor die tijd) en dicht op de mensen gefilmd. Prima gespeeld, gefilmd en gemonteerd. De paar, niet heel heel opvallende, first person shots doe het ook goed. Een van de dingen die deze film direct, dichtbij en 'echt' doet aanvoelen.

Het verhaal laat de persoonlijke belevenissen, en de klem waarin de hoofdpersoon komt te zitten, goed zien. Dat maakt dat er hierboven ook het genre drama genoemd wordt, denk ik.

Charles Bronson in een goede bijrol.

Het lijkt erop dat ik de noirs uit de jaren veertig en vijftig veelal beter vind dan de horror en sci-fi, die ik meestal het liefste kijk. Kan ook komen omdat ik de betere horror en sci-fi al gezien had en nu vooral nog b-films zie, terwijl ik ik de noirs pas aan het ontdekken ben.

Aanrader wat mij betreft, als je van noirs houdt.

Ik vond 'm goed in al zijn ongeknutselde rauwheid voor die tijd.

Wow, niet best hoor..! De beelden van de spin waren af en toe nog wel geinig, maar verder was het niet veel soeps.

Het is een verhaaltje van nix, er wordt slecht geacteerd, de personages zijn dom en één dimensionaal. Wat het me echt deed was het moment dat een van de belangrijkste spelers zei: "Mike, I can't see!", vervolgens gilt, de handen in de lucht gooit en dan duidelijk bewust naar beneden springt, een soort afgrond in.

Oh, well..
Ik vermoed dat die gemaakt moest worden in die tijd, een film met een gigantische spin. Dat soort spul was tenslotte (nog net) hip op dat moment.

Ach, er zijn nog wel een paar aardige momenten, maar of het de moeite is om daar de hele film voor te kijken. Wellicht als je echt fan bent van fifties sci-fi slop.

Het is lang geleden dat ik 'm zag, maar als ik me goed herinner, was Tarantula (1955) een stuk beter.

Onvoldoende. Misschien met een plusje, maar bijna voldoende vind ik te veel eer.

Je hebt gelijk: hij duurt 1 uur en 35 minuten. Ik heb het doorgegeven.

Best vette xianxia (voor zover ik het tot nu toe begrijp, en heel kort door de bocht: Chinese superheldenfilm -soort van wuxia, zeg maar- met veel magie, spirituele- en leraar leerling themas) martial arts film, met veel Chinese magische krachten, geesten, heen en weer gevlieg, een overdaad aan (voor die tijd) gave special effects, en een snufje horror.

Het verhaal ging snel en was niet altijd goed te volgen, net als de actie, maar het heeft echt die maffe Aziatische Xianxia vibes! Wat een spektakel!Misschien is dat het niet allemaal te volgen was wel onderdeel van die vibes..

Er was hier ook wat humor, maar deze vond ik onverwacht toch wel geinig en in ieder geval niet storend, zoals ik er wel eens bij martial arts films over geklaagd heb.

Ik zag een versie waar volgens mij wat van de zijkanten was afgeknipt, zodat het beter aansluit bij het breedbeeld formaat. Dat was tijdens de actie-scènes soms helaas duidelijk te zien. Ik kan aanbevelen het originele 1.85 : 1 formaat te zoeken. Maar liefst in de bios te gaan zien, natuurlijk (want er gaat bij deze film echt veel verloren op je TV). Al acht ik de kans dat je die gelegenheid treft klein.. 😅

John Carpenter heeft wel eens gezegd dat deze film zijn inspiratie was voor veel van de stijl in Big Trouble in Little China (1986)

Als je een echt over de top maffe Aziatische fantasy/vechtfilm zoekt, probeer deze eens. Aanrader in dit genre, wat mij betreft!

Ruim voldoende.

Wow..! 😅
Maar prima hoor, als jij dat ook doet..

In het begin snapte ik niet zo goed waar deze vrij grimmige noir naar toe wou, maar langzaamaan werd dat wel duidelijk. Het toffe in dit verhaal vond ik de soort van diepgang in de personages en hun worsteling met zichzelf.

Het verhaal is niet heel uitgebreid, al is ie toch wat langer dan de vaak vrij korte films uit die tijd, maar het zit goed in elkaar en wordt sterk gespeeld. Je moet wel een beetje in de drijfveren van de personages kunnen duiken om plezier te hebben van deze film, denk ik.

Voor deze, en veel van de films rond deze tijd, geldt zeker dat je het verhaal echt moet invoelen, en goed opletten. Het verhaal is meer ingetogen en minder oppervlakkig sensationeel, dan wat we tegenwoordig vaak zien.

Het geheel is trouwens ook erg fraai verfilmd. Mooie shots, goed gespeeld met de verlichting, dat soort dingen.

Deze keer wel met een privé detective én een femme fatale (en een homme fatale ook nog! 😅),maar niet op de cliché manier. Grappig te ontdekken dat ik toch echt een erg beperkt standaard beeld had van film noir. Geen van de noirs die ik de laatste tijd gezien heb leek daarop.

Ik zag een versie met audio commentaar door iemand die verstand had van film noir. Dat was ook interessant.

Ruim voldoende plus.

Zeer ongeloofwaardige, maar heerlijk vet over de top sci-fi actie thriller oorlogsfilm. Lekker van grof hout.

Het zat goed in elkaar en ik heb me goed vermaakt. Ik zie wel uit naar deel twee, als het tenminste een beetje van hetzelfde entertainment niveau blijft.

Ruim voldoende.

Wat een onvriendelijke en ongepaste opmerking, @ArtSeries ..

Overigens is sarcasme "bijtende spot", dus dat maakt je commentaar niet bepaald milder.

De special effects in deze film waren werkelijk totaal debiel. Het gehijg en de soort van voetsporen slaan nergens op, wat mij betreft. Maar deze dingen, samen met het ook vrij achterlijke verhaal en presentatie, maken de film wel grappig, 'interessant' en vermakelijk.

Dit was wat mij betreft wel een soort gevalletje van zó slecht dat het weer goed is, al mag je deze film ook weer niet zondermeer echt slecht noemen, geloof ik.

Er was slim gewerkt met (af en toe best leuk) stock footage, en (gehypte) voice-overs. Dat gaf een soort van sensationele sfeer. De muziek viel me ook positief op.

Zeker voldoende met een dikke plus voor mij (een ruim voldoende durf ik niet te geven), want ik heb me echt vermaakt, maar ik weet niet of veel anderen ervan kunnen genieten..

Deze Val Lewton productie was langzaam mysterieus, en af en toe poëtisch, maar of het horror was..? Misschien wel een soort van, in ieder geval met wat spooky en een beetje griezelige momenten, plus een dikke film noir sfeer.

Veel eenvoudige mensen, met een levenshouding of manier van doen die we in deze tijd wellicht naïef of iets in die geest zouden noemen. Zachtaardig en behulpzaam, zouden misschien betere woorden zijn. Niet allemaal, natuurlijk, maar wel zoveel dat het me opviel, en mijn wantrouwende geest er wat achter ging zoeken, wat er niet was. Ik vond het wel prettig, maar het ook iets ongebruikelijks. Ik wou dat ik zo'n wereld om me heen zag.

Het verhaal gaat daar echter helemaal niet over, en er is hier weldegelijk iets sinistere aan de hand. Het begint vrij snel, maar ontvouwd zich vrij rustig en bij bij beetjes. Toch was het af en toe best een beetje spannend.

Voor mij hadden de personen in het verhaal wat meer diepte dan gebruikelijk in films uit die tijd, en dat herken ik ook wel uit andere films door Lewton geproduceerd. Net als de sfeervolle manier dat het met aandacht in beeld is gebracht. Zoals vaak met fraai licht en donker, en schaduwen en dergelijke. Net als de soms poëtische toon.

Het was geen ingewikkeld of super bijzonder verhaal, maar de manier waarop het verteld werd vond ik mooi. Al was het niet altijd zo duidelijk, door de soms wat warrig lijkende montage.

Ben inmiddels wel een soort van fan van Lewton's werk geworden, geloof ik.

Ruim voldoende.

Best een goede noir voor die tijd.

Wéér geen prive detective en femme fatale, maar een mensensmokkel verhaal. Niet ingewikkeld, maar goed verteld en persoonlijk gehouden. Dat maakt dat het af en toe ook een beetje spannend is.

Dikke voldoende. Helaas nét niet dik genoeg om het echt helemaal ruim te noemen.

Deze late fifties horror had nog wel een beetje sfeer, maar weinig verhaal. Het idee was ook niet echt erg origineel, maar had een paar aardige kantjes. Als je simpele fifties horror leuk vind, en je hebt de betere al gesien is dit niet meteen de allerslechtste keuze, maar ik zou wel eerst die betere bekijken.

Zelf vond ik deze voornamelijk nog aardig voor de nostalgie en lage tempo, als een verhaaltje voor het slapen gaan. Daarvoor was het net voldoende.

Oh, en het einde had nog een kleine onthulling die ik wel kon waarderen. Maar als ik alles meereken, dan blijft het toch bij een bijna voldoende.

Simplistische, goedkope sci-fi space-creature feature. Vooral goed voor oubollige nostalgie, niet veel meer wat mij betreft. Oh, de sfeer was af en toe nog wel aardig benauwd. Voor een fourties film zou dit allemaal best oke zijn geweest, maar bijna sixties..

De titel klonk veelbelovend, maar had eigenlijk al verraden wat me te wachten stond. En gezien het jaartal en het IMDb cijfer had ik het ook kunnen weten, maar ik had toch op iets meer gehoopt..

Pindakaas dus..

Oh well..

Onvoldoende.

Best spannende sci-fi actie thriller (hoe dit fantasy zou zijn, weet ik niet)(fiction? absoluut! maar fantasy..?). De zaak zit goed in elkaar qua spanning, actie, muziek en spel(!), maar hebben we dit niet al vaker en dieper uitgewerkt gezien?

Niet dat dat mijn kijkplezier verpest heeft, hoor, maar ik vind het uiteindelijk wel jammer dat het zo wat oppervlakkig bleef qua het oorspronkelijke probleem. Of eigenlijk vooral: hoe gaan ze dat nou oplossen?

En ze leefden nog lang en gelukkig..?

Ruim voldoende kijkplezier.

Ja, raar ding, deze... Uhh.. speelfilm?

Mij deed het vooral denken aan van die educatieve voorlichtingsfilmpjes uit de fifties en sixties. Een soort van goedkoop simpel waarschuwingsfilmpje voor de verleidingen en gevaren van de huidige supersnelle AI ontwikkelingen.

Of dat op deze manier veel hout snijdt? Mij lijkt het niet erg effectief, maar wie weet..

Als film vind ik het verhaal niet genoeg voor een echte voldoende. Een bijna voldoende kan nog net, maar met alle clichés en de toch wat oppervlakkig aanvoeldende uitvoering, was het uiteindelijk gewoon niet écht spannend of werkelijk boeiend.

Daar mag het Artificiële Interlect dat dit bedacht heeft het mee doen, qua feedback. 🤪

Tja, niet echt veel soeps, al was het onderwerp aardig en had het misschien best wat kunnen worden. Helaas is dat niet gebeurt. 😅

Als de titel je aantrok en wat oudere films je aanspreken, probeer dan misschien deze eens:
I Walked with a Zombie (1943) Meer dan ien jaar ouder maar een stuk beter.

Dit wa allemaal wat te recht toe recht aan. Ach, echt slecht was het nou ook weer niet, als het een jaren veertig film was geweest. Maar ook dat was het niet. Voor mij blijft het bij een Onvoldoende.

Hahahahaha! 🤣

Zo goed, dat laatste stuk! Ik heb me krom gelachen!

Vanaf "Feathers! Feathers! Feathers!" vond ik het echt hilarisch (al heb ik de intrieste onderlaag ook wel gevoeld, zeker daarvoor)!

Daarvoor fraai gedaan en een aardig verhaal (waarvan het ergens, zoals FVeastbird hierboven al zei, ook wel een beetje jammer is dat er niet net iets meer de diepte in gegaan is). Een goed uitgevoerde, interessante, koele stijl (die af en toe wel een beetje op het randje zat van te veel alleen maar gimmick worden), en vette bodyhorrror.

En over "Lekker veel bloed!", gesproken..

Het deed me af en toe wat aan sommige films van Kubrick denken.

Hoe dan ook, ik vond 'm tof, en vond het heerlijk dat ze het zo enorm

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat kan waarderen. Misschien ook wel..

Goed.

Hmm.. Ja, qua verhaal-idee en verloop zeker tot tweederde zo gek nog niet. En het spelen met meta-dingen was aardig gevonden, vond ik.

Helaas sprak de humor me helemaal niet aan, zoals ik had kunnen verwachten gezien de hoofdrolspelers. Ik kan Jack Black en zijn soort humor niet velen. Ik vind hem serieus on-leuk! 🙈
Hoewel ik moet toegeven dat hij hier nog wat ingetogen was.

Mijn onvoldoende is vooral vanwege mijn smaak en afkeer. De film was misschien best oke gemaakt, maar ik was zelf blij dat ik nog zoveel was had om te vouwen..

Graag gedaan! Het ziet er goed uit zo! 🙂