Reacties

Buff.. de helft van de film is wel erg suf!

Dom, saai verhaal zonder verrassingen. En dat gekreun de hele tijd..! Pffft..

De special effects zijn nog wel geinig, en het is af en toe nog wel redelijk levendig verfilmd, dat is op zich nog wel geinig, maar verder. Het script is gewoon saai en de soundtrack werkt soms als doffe lap over het geheel.

Misschien mag ik ook gewoon niet zoveel verwachten van een film uit die tijd, maar ik doe dat kennelijk wel! 😅

Ah, oke dan, een onvoldoende plus. Een bijna voldoende kan ik er niet van maken.

Meh..
Niet dat ie nou echt super slecht was, maar heel ver van goed was ie wel, duidelijk erg goedkoop, super droog en rechtoe recht aan. Was het maar echt slecht geweest, dat had de film vast goed gedaan.

Het verhaal bood weinig nieuws, ook voor die tijd niet, volgens mij. De verfilming was saai, conventioneel en onfantasievol, dor en zonder fraaie shots, of wat dan ook, dat de ervaring of sfeer had kunnen vehogen.

Was het een fourties film geweest was dat allemaal nog wel best geweest, maar bijna sixties. Gewoon goedkope pruddel.

Alleen de muzikale score was nog wel lekker, en goed dramatisch.

Onvoldoende.

Hmm.. Het begin van deze witchcraft themed gothic horror flick (met een vleugje Frankenstein) vond ik niet erg aantrekkelijk. Het was wat aan de droge, cerebrale kant allemaal. Een tikje houterig zelfs. Erg oubollig ook. De Engelse nasynchronisatie hielp niet mee.

Af en toe was de synchronisatie ineens weg en kwam het originele Spaanse geluidsspoor tevoorschijn. Nogal raar natuurlijk, maar gelukkig had ik ook Engelse ondertitels, en met het Spaans kwam het al wat natuurlijker over. Helaas flipte de twee talen nog een paar keer heen weer..

Later werd het ietsje beter, wat minder stijf met wat meer droom- sprookjesachtige sfeer. Maar smeuïg werd het nergens. Meer toneel-achtig en overdramatisch.

Onevenwichtig, krakkemikkig recht toe recht aan verhaal, personages met de diepte van een centimeter vershoudfolie, met alleen een paar aardige maar oubollige effecten en macabere themas die voor de film spreken. Vreemde mix van wat goed en kwaad is, trouwens.

Als dit nou een dertiger of veertiger jaren film was geweest had het wel wat indruk gemaakt, maar 62..!

Helaas niet voldoende.

Zo leuk dat je die twee wat minder bekende anthology series noemt @films4you ! Tales from the Darkside (1984–1988) heeft echt wat erg leuke verhalen en ik vond het intro alleen al zo heerlijk van sfeer!

Met enorm veel plezier gebinged met beide, maar vooral Darkside!

Anders dan de (numeriek alfabetische) volgorde hierboven suggereert, komt deze film ná The Mummy's Ghost (1944).

Anders dan de (numeriek alfabetische) volgorde hierboven suggereert, komt deze film vóór de sequel The Mummy's Curse (1944).

Dit is echt een vervolg op The Mummy's Hand (1940). Eentje van zestig minuten, waarvan ze helaas de eerste 12 minuten helemaal gebruiken om die voorafgaande film in zijn geheel samen te vatten.

De resterende 48 minuten zijn aardig, maar niet echt veel nieuws. Sterker nog ik herkende veel herhaling van zetten, niet alleen uit de vorige film, maar uit andere films uit ongeveer die tijd. Weinig creatief, dus.

Ik vond het echter wel aardig uitgevoerd, zeker voor het lage budget. Er is een feel aan die me doet denken dat het in die tijd echt modern overkwam.

Geen licht komische vibe deze keer, wat het naar mijn idee beter maakte, maar helaas ook minder smeuïg, vooral omdat het verhaal gewoon niet veel om het lijf had.

Anyway, met enige goodwill mag dit nog net een bijna voldoende wegdragen, maar aanraden kan ik het niet.

Deze soort van vervolg op The Mummy (1932) is wat smeuïger dat die eerste en heeft een komisch randje. Dat maakt dat ie wat makkelijker wegkijkt, maar hij heeft bij lange na niet de intensiteit en sfeer van het origineel.

Het meer een hap-slik-weg gevalletje, commerciëler zou ik zeggen, en nu ook met een echte rondlopende mummy die mensen vermoord.

Ach, voldoende was het wel.

Hij komt erg traag op gang deze psychologische noir thriller, maar heeft een lekker vet dramatische ontknoping. Wel heel erg fourties allemaal, maar genietbaar als je er de tijd voor neemt.

Er werd, ook op zijn fourties (lees: een tikje stijfjes en toneel-achtig), goed geacteerd, en het geheel was verder ook goed uitgevoerd, met een goede soundtrack en al die dingen.

Het verhaal niet heel ingewikkeld, maar heel langzaam en bij beetjes uit de doeken gedaan. Geen echt grote verrassingen, maar wel sfeervol en met een vleugje lieve romantiek, naast de lelijke.

Ruim voldoende voor een film uit die tijd.

In eerste instantie was ik er wel open voor dat dit een leuke film zou worden. De zaak was zo ver over de top, en leek daarnaast net wat scherpe randjes te hebben, dat ik het misschien wel zou kunnen waarderen.

Helaas bleek het gewoon echt vrijwel alleen maar platvte zijn, en hoegenaamd niet anders dan poepje-piesje-kontje en tieten humor.

Super chaotisch en voor sommigen misschien wel leuk, maar ik was teleurgesteld.

Onvoldoende.

Tja.. Op alle manieren goed gemaakt, gespeeld en echt mooi verfilmd, inclusief de soundtrack. Ook op zo'n manier gedaan dat je goed mee kunt leven, waarschijnlijk behoorlijk realistisch weergegeven, en al die dingen. Maar omdat het zo feitelijk rechttoe rechtaan, stap voor stap neergezet was, boeide het me helaas weinig, zeker de eerste helft. De tweede helft was beter, maar niet genoeg voor mij om echt meegenomen te worden.

Ik snapte het wel, zag de bedoeling en kon me heel goed voorstellen dat het, zeker in die tijd, goed zou kunnen werken om je in te leven, maar het was, in ieder geval vandaag, helaas niet zo aan mij besteed.

Ik ga maar geen cijfer geven, want het zou de kwaliteit van de film niet realistisch weergeven..

Zeker geen goede film, maar ik vond 'm wel vermakelijk in zijn late eighties b-sfeertje, en paar simpele, goedkope, maar toch geinige effecten.

Het was een beetje een soort van kruising tussen Carrie (1976) en The Craft (1996) (die toen trouwens nog niet uit was). Precies zoals er in het artikel over spiegels in de laatste Schokkend Nieuws beschreven stond. Beide films natuurlijk stukken beter dan deze, maar ja, die had ik al gezien..

De hoofdpersoon vond ik als goth type totaal ongeloofwaardig in haar gedrag. In ieder geval op geen manier zoals de goths die ik ken en gekend heb. Maar whatever, het zal ook geweest zijn dat het voor de verkoop en het image van de film gedaan is. Ik heb het maar voor lief genomen..

Verder is het gewoon een B-horrorflick, niet echt slecht, maar vooral geschikt voor eighties horrorfan' die de betere films al gezien hebben.

Voldoende met een klein plusje.

Wow, dat laatste is ook even een heftig detail..! 😳

Ik begrijp dat er nog steeds geen gerechtelijke uitspraak over is of de beschuldigingen juist zijn of niet..

Erg gaaf gefilmd de opening van deze film, prachtige location settings en vissersdorp-actie, lange (dolly) shots en 'panning'. Tof stukje met Monroe in een van haar eerste grotere rollen met top billing in de opening credits, die hier niet de dwijl uithangt, maar lekker pittig is en van zich afbijt (zo vind ik haar veel leuker). Echt heel goed ingeleid, het verhaal. Geen wonder dat er zulk vakmanschap zien, want de grote stomme film regisseur Frits Lang staat hier aan het roer.

Het middenstuk van deze film was niet echt zo aan mij besteed, ik was bijna afgehaakt. Niet omdat het slecht was, maar het was me te veel een gewoon drama waar ik geen zin in had, omdat ik gehoopt had op iets meer opwinding (excitement).

Tegen het einde kreeg de film me echter toch nog te pakken als gewoon een goed drama met wat donkere kantjes. Ik was het niet noodzakelijkerwijs helemaal eens met de karakterontwikkeling die de hoofdpersoon doorstond, en het was misschien een beetje plotseling, niet helemaal vloeiend en op het randje van prekerig, maar ik vond het toch tof, een film met zo'n menselijke draai, en het maakte dat ik de film met terugwerkende kracht alsnog goed vond.

Mooi gefilmd en gespeeld!

Drama met een donker randje dus.

Ruim voldoende.

Best aardig, maar niet echt bijzonder of zo, deze, niet zo noir film noir. Het verhaal is oke, maar stelt weinig voor. Er zijn noir elementen, maar die gaan niet erg diep, en zo blijft het bij een vrij standaard onschuldige man op de vlucht film, met een paar geinige toevoegingen.

Verder wel prima gedaan, maar ook dat zonder veel bijzonders. Heel verteerbaar allemaal.

Voldoende, niet meer.

Aardige, maar een beetje korte, en ook kort door de bocht biopic over John Dillinger, een van de meest geweldadige bankrovende gangsters actief in de jaren dertig. Zijn echt actieve periode was eigenlijk maar heel erg kort. Maar daarvoor had hij al tien jaar(!) gevangen gezeten vanwege een mislukte roofoverval op een simpele winkelier.. 😳

In de film lijkt het maar een korte periode, en er zijn nog wat meer dingen die, onder andere(!) qua tijdsverloop, niet helemaal (misschien moeten die twee woorden van plaats wisselen) lijken te kloppen met de informatie zoals we die nu hebben. Geen idee waarom..

Als je echt wat wilt weten/leren over de man en zijn leven, is het lezen van de Engelse wiki-pagina in een paar minuten vele malen informatiever! Dikke kans dat er nog veel betere bronnen zijn.

Deze film betekende een doorbraak voor de, tot dan toe vrij onbekende, acteur Lawrence Tierney, vanwege zijn 'menacing presence' (dreigende uitstraling). Die uitstraling kwam in deze noir, naar mijn idee nog wat beter naar voren:
Born to Kill (1947)
In het echte leven leek de man ook geen lieverdje te zijn, al scheen hij daar zelf heel anders over te denken. 😅

Zelf vond ik de seventies uitvoering van het Dillinger verhaal net wat beter, minder afstandelijk en spannender:
Dillinger (1973)
Maar voor een film uit de jaren veertig is ie echt zo slecht nog niet. Ik heb er in ieder geval genoeg plezier van gehad.

Voldoende mettun dikke plus.

Goed, (voor die tijd) intelligent, Brits misdaad mysterie, dat de zaak vooral van de kant van het politieonderzoek laat zien.

Het is allemaal erg Brits.. 😅

Ruim voldoende.

Hmm, ik had er geen last van dat deze film langzaam op gang kwam. Ik zou eerder zeggen rustig opgebouwd. Maar vanaf het begin waren er kleine dingen die de sfeer zette en me bleven boeien.

Juist dat onderhuidse, en dat de hoofdpersonen niet zo standaard types waren zoals je ze meestal in films ziet (lees: dat ze een beetje apart waren), deed me wel wat.

Het geheel was lekker een beetje vreemd, en het verhaal niet zo doorsnee, zwaar leunend op de beklemmende, unheimliche sfeer. Goede muziek, en af en toe vet creepy. Lekker hoor!

Met iets naar boven afronden wordt het voor mij zelfs een goed.

Aardig voor een oude whodunnit, een beetje zoals de Hercule Poirot verhalen. Prima gedaan, maar echt bijzonder vond ik het niet.

Verder wel prima gedaan, spel muziek en opnames, dus prima voor een luie zonnige zondagmiddag, of morgen. Maar niet echt meer dan een goede voldoende, wat mij betreft.

Variatie op een bekend thema, maar met net een wat andere invulling en aardig uitgevoerd, al was het ook wel een paar keer ietsje geforceerd.

Het was prima werk voor een horrorfilm, spel, effecten, soundtrack.

Vaak vind ik het einde van zo'n film wat minder, maar deze had een een goede climax.

Ik heb me ermee vermaakt en het was soms best wel spannend.

Voldoende met een plus.

Variatie op een bekend thema, maar met net een wat andere invulling en aardig uitgevoerd, al was het ook wel een paar keer ietsje geforceerd.

Het was prima werk voor een horrorfilm, spel, effecten, soundtrack.

Vaak vind ik het einde van zo'n film wat minder, maar deze had een een goede climax.

Ik heb me ermee vermaakt en het was soms best wel spannend.

Voldoende met een plus.

Deze was mij aangeboden als een noir, maar zo noir was ie eigenlijk niet. Af en toe wel een beetje, maar niet echt. Inderdaad meer een misdaad mystery drama, zoals hierboven aangegeven staat.

Hij had wel iets vriendelijks over zich. Een verhaaltje met een moord, maar toch ook met goede, vriendelijke (maar ook slechte) mensen die elkaar ontmoeten in deze nacht in New York.

Het verhaaltje zit aardig in elkaar en is prima verfilmd, maar een echt meesterwerk vond ik het niet. Wel net een ruim voldoende.

Fraai gefilmde, somber sfeervolle griezelfilm. Nóg een Val Lewton productie, geregisseerd door Mark Robson, met de kenmerkende sterke licht donker belichting en schaduwwerk (let op de alom aanwezige luxaflex! 😉). En daarbij heel passend: Karloff in een van de hoofdrollen.

Het script en het acteerwerk is wat aan de droge, en soms theatrale kant, maar dat draagt ook bij aan de sfeer.

De onderliggende boodschap is op zich heel goed, maar hier wat mij betreft een beetje te dik er bovenop gelegd, of in ieder geval met een iets te simpel verhaal.

Gelukkig blijft de sfeer goed en daar had ik het meest plezier van.

Voldoende met een plus dik genoeg om naar boven af te ronden.

Tja, wel aardig, maar ergens raakte ik toch de draad kwijt, geloof ik. Niet dat ik het echt niet meer begreep, maar meer dat ik de (achterliggende) bedoeling niet kon vatten. Ook niet echt in een wat meer abstracte zin.

Kleuren waren mooi en zo, wat aardig uitziende (milde) gore en de Italiaanse stijl van filmen, maar ja, wat ik hierboven al zei..

Het was niet slecht maar het greep me niet echt, meer weet ik niet te zeggen.

Voldoende.

Leuke, creatieve gevechten, maar wat mij betreft toch vaak aan de langdradige kant, en met te veel erg flauw gedoe, geschreeuw en dingen die grappig moesten voorstellen.

Het was goed genoeg om uit te kijken, leuk gedaan met de verschillende stijlen en Jackie's talent is duidelijk te zien, maar ik was ook wel blij toen het afgelopen was.

Voldoende.