Reacties

Erg mooi belicht en geschoten, dit Jack the Ripper verhaal. Erg sfeervol, moody zoals de Engelsen zeggen. Horror zoals horror toen was, dat wat veel jongere mensen nu waarschijnlijk nadrukkelijk geen horror meer zouden willen noemen.

Vooral die sfeer, en de toffe muziek, deden het voor mij. Het verhaal was aardig maar niet bijzonder. Wel goed opgebouwd.

De spelers waren trouwens ook goed, met name de koffer zelf deed het fraai, soms ingehouden, soms op het randje van overacteren. Het voegde wat toe.

Ruim voldoende.

Buff.. Ongelofelijk flauw, niet grappig en saai. Vind ik dan, hè?

Voor mij in ieder geval de eerst én de laatste Marx Brothers film die ik kijk.

Onvoldoende. Niet dat het slecht gedaan was, maar de inhoud boeide me helaas totaal niet.

Leuk levendige, uptempo politie/misdaad drama met licht komische inslag, en een staartje van noir. Knap georkestreerd zodat de actie cinstand doorloopt.

Echt spannend vond ik het niet, maar wel onderhoudend, met hart en een serieuze dramatische laag naar het einde toe. Tof opgebouwd en gespeeld. Soms wel een tikje theaterachtig.

Ruim voldoende.

[rantmode] Ze hadden deze film beter "Beetje Standaard Fantasy Verhaal, Hééél Losjes Gebaseerd Op Enkele Schijnbaar Lukraak Gekozen Gebeurtenissen Uit De Boekenreeks The Dark Tower, Waarbij We Deze Bovendien Vrijwel Onherkenbaar Verdraaid Hebben, En Voor Het Gemak De Meest Koele En Bijzondere Elementen Gewoon Hebben Laten Liggen, Omdat We Dat Te Moeilijk Vonden, Maar Hé, We Hebben Er Wel Wat Gave Special Effects In Kunnen Stoppen", kunnen noemen. Dat had beter gepast. Ik kan me niet voorstellen dat Stephen blij is met dit slappe doorsnee product.

Als je de boeken gelezen, of, zoals ik, geluisterd hebt, dan zul je weinig terugvinden van wat de hele serie van zeven boeken allemaal aan themas en mystiek had die het zo ongelovelijk tof maakte. Dit ding is vermaakt tot iets waar je aan het begin eigenlijk al kunt voorspellen hoe het af gaat lopen, al weet je misschien niet precies op welke manier, en echt nauwelijks ook maar enigszins lijkt op waar het in de boeken om draait.

Als je enig plan hebt de boeken te lezen of luisteren, bespaar je dan de moeite deze film te kijken. Niet dat er veel spoilers in zitten, daarvoor klopt er te weinig van, maar gewoon omdat het verhaal nauwelijks de moeite waard is en je beter aan de boeken kunt beginnen.

Misschien is de film nog wel aardig als je niets met de boeken hebt of wilt, maar dat kan ik eigenlijk niet beoordelen.

Als je de boeken wel kent, kijk dan alleen als je bereid bent teleurgesteld te worden.

Dat de film als een sequel zou werken, is trouwens totaal gefabriceerde onzin. Dat is echt niet zo, en kan bovendien helemaal niet (ik ga hier niet verklappen waarom, dat vind je in de boeken).

Ben ik blij met de beslissing de boekenserie eerst te hebben geluisterd. Ik was er, na het zien van deze film, anders misschien niet eens aan begonnen. [/rantmode]

Zo, dat moest er even uit! Sorry, hoor.. 😅

Onvoldoende.

Leuk opgezet moord mystery misdaad drama, met een vleugje noir en een hint komedie (maar zeker niet te veel!).

Het aardige aan de film was vooral de opzet en uitwerking van het verhaal, vond ik. Dat ging anders dan in de meeste films, en diverse ontwikkelingen werden op een leuke manier bij elkaar gebracht.

Er werd goed gespeeld, het was mooi in beeld gebracht in goede maar niet speciaal opvallende decors. En het geheel was voorzien van passende muziek, zonder overdrijven of al te lange stiltes.

Het draait veelal om het politie onderzoek van een moord, waarbij het verloop daarvan en het gebruik van wat wetenschap daarbij duidelijke themas zijn, maar ook allerlei kleine ontwikkelingen tussen de mensen die bij het slachtoffer betrokken waren krijgen aandacht. Niets is overheersend, er is een goed evenwicht.

Zeker een vermakelijke film voor die tijd, maar verwacht geen meesterwerk.

Ruim voldoende.

Redelijk recht toe recht aan noir crime drama. Niet heel erg noir, voor zover ik het genre begrijp, maar wel een beetje.

Het verhaal mag dan redelijk recht toe recht aan zijn, vrij simpel en niet echt erg origineel, maar het is leuk in elkaar gezet, goed gespeeld en heeft wat aardige scènes en zo. Wat ik ook leuk vond was dat het nergens bigger than life werd, gewone mensen, gewone misdaad.

In vergelijking met Brute Force (1947) die ik gisteren zag, is dit een vrij lieflijk filmpje, bij lange na niet zo rauw, zwart en hard.

Desondanks heb ik er plezier van gehad, gewoon omdat het geheel onderhoudend in elkaar zat.

Niet zo'n dikke voldoende als Brute Force, maar net genoeg om er een ruime van te moeten maken.

Echt tof crime/noir drama, vond ik dit.

Ik schreef het ietsje terug al een keer: het valt me op hoe sociaal geëngageerd veel noirs uit die tijd zijn (misschien was dat sowieso wel een trend?). Hoe maatschappij kritisch, met veel aandacht voor hoe mensen gevangen zitten in bepaalde rollen, en gestuurd worden door omstandigheden. De good guys zijn vaak toch ook slecht, en de slechteriken hebben ook oprecht goede kanten, zitten zelf ook in de klem, of in ieder geval redenen om te doen wat ze doen.

Mooi hoe hier allerlei kleine elementen hier achtergrond geven aan de personages. Goed gespeeld en begeleid door toffe passende muziek. De climax was ook goed gedaan en lekker intens.

Ik heb ervan genoten:
Ruim voldoende plus!

Een prachtige rol voor Lugosi. Hij speelt een geweldige rücksichtslose, losgeslagen, geschifte 'wetenschapper', in deze af en toe best gruwelijke horror uit 1932. Alles dik dramatisch aangezet natuurlijk.

Een paar scènes vond ik echt best heftig voor een film uit die tijd. Duister en mysterieus. Fraai geschoten ook, in stijlvolle decors.

Ik heb vooral genoten van de sfeer en fraaie stijl. Ruim voldoende, voor die tijd.

Voor een film uit 1935 heeft deze een rap tempo en in het begin een aardig aantal verhaallijnen die knap bij elkaar komen. Mooi gefilmd ook, met interessante, soms wat experimentele shots en special effects. Niet dat het echt veel voorstelde, maar voor die tijd..

Helaas kende ik een element in de de basis van het verhaal al. Vaker gezien en gehoord als hoorspel. Ze hadden er wel het een en ander aan andere elementen aan toegevoegd, genoeg om het niet saai voor me te maken, maar dat veranderd dat ene element natuurlijk niet.

Er is soms een wat komische toon, maar ook een duistere, gruwel en serieuze.

Al met al was het, ook door de vrij korte speelduur, een lekker energiek filmpje en een van de meest levendige uit die periode die ik tot nu toe gezien heb. Aanrader, als je van oude films in dit genre houdt.

Ruim voldoende.

In veel van de films uit deze rijden valt me op dat vrouwen veelal worden afgeschilderd als wezens die in nood eigenlijk niets anders kunnen dan in een hoekje kruipen en Gille, of flauw vallen. Op de een of andere manier geloof ik daar niet in. Het lijkt me gewoon onrealistisch.

Qua verhaal soort van The Mummy (1932) en alle vervolgen in die Universal serie, maar dan net ietsje anders, versimpeld, en stukken minder goed, sfeervol en mysterieus. Zelfs in waar The Mummy op een versimpelde Dracula (1931) leek, leek deze film op The Mummy.

Net als in die vervolgens wordt de mumm.. excuus, de faceless man hier al wel een agressievere figuur die mensen neermaait en door deuren heen loopt en al dat soort dingen. Precies zoals Christopher Lee's The Mummy (1959) in de Hammer film van een jaar later doet. Dat was in die eerste film heel anders en veel subtieler.

Ach, als nostalgische film vond ik het wel geinig, maar aanraden zou ik hem niet, als je nog andere opties hebt..

Echt slecht was ie niet, vandaar een net naar boven toe afgeronde onvoldoende, die dan, toch net een beetje raar, een hele kleine bijna voldoende. Bijna een bijna voldoende, zal ik maar zeggen.

Hahaha! Het verhaal van deze film kwam me ontzettend bekend voor, terwijl ik zeker wist dat ik deze film nog niet gezien had. En ineens wist ik het weer, ik heb de on-tie-ge-lijk slechte, maar toch vreemd vermakelijke remake The Eye Creatures (1967)#comments gezien!

En ik had gelijk, drie jaar geleden, het origineel is, technisch gezien, inderdaad een stuk beter.

Helaas is dit uiteindelijk ook niet echt veel soeps, en op die manier wellicht zelfs minder vermakelijk dan de schlock remake, maar toch heb ik me niet verveeld met deze fifties sci-fi b-flick.

Ook hier was er veel heen en weer gerij, door de bosjes lopen, en idiote alien pakken (die we overigens nauwelijks te zien krijgen).

Ik vermoed nog steeds dat deze film vooral voor jonge tieners bedoeld is. En het einde is helaas veeels te kort door de bocht..

Bijna voldoende plus, maar ik zou die andere versie nog eens moeten zien in te weten welke vermakelijker is.

Hahaha! Een goede hoop onzin verzonnen en goedkoop uitgevoerd. Het gage van Vincent zal vast de hoogste kostenpost geweest zijn. De goede man heeft ook echt in een heleboel goede én slechte films films gespeeld.

Dit is een film met een gimmick, zoals meer films van William Castle. Het idee was om in sommige stoelen van de bioscopen een vibrerend apparaatje in de zitting aan te brengen en dat op bepaalde momenten tijdens de film te activeren, zodat mensen in de zaal mee zouden schrikken en liefst meegillen met de actie op het scherm.

Als je de gekkigheid en goedkoopheid van de film een beetje kunt waarderen voor wat het is, is het nog best een aardige film, maar goed is ie niet. Wel gewoon leuk als eigenaardige oude film, met nieuwige geintjes voor die tijd.

De muziek vond ik soms slecht passend, maakte scènes soms eerder zwakker, dan ze te steunen. Er was een scène redelijk vroeg in de film een scène die echt spannend had moeten zijn, maar de muziek leek meer op iets voor De Tovenaarsleerling of zo, en gaf het zo eerder iets half komisch mee.

Ik heb er desondanks plezier mee gehad.

Dikke voldoende. Een ruim voldoende gaat me net te ver.

Aardige rechtbank komedie drama. Zelf zou ik het geen mystery, en zeker geen thriller noemen, want daar is het gewoonweg niet mysterieus of spannend genoeg voor. Een luchtig grappige toon heeft zeer zeker wel.

Een aardig verhaal met het venijn in het staartje, en de zaak is goed verfilmd. Hetgeen niet echt een verrassing is, als je ziet wie er aan het roer stond. Goede passende muziek ook. Het geheel is misschien zelfs net ietsje te netjes geworden, maar wellicht ben ik een van de weinige mensen die dat een imperfectie kan vinden. 😅

Onschuldig, luchtig kijkplezier, al draait het geheel in een niet zo frisse zaak.

Ik zag dat er bijna 25 jaar later nog een remake geschoten is, maar aan de cijfers te zien, is dat toch een wat mindere versie geworden. Witness for the Prosecution (1982)

Ruim voldoende.

"The management of this theatre suggests that, for the greater entertainment of your friends who have not yet seen the picture, you will not divulge to anyone the secret of the ending of Witness for the Prosecution."

"Mag dit al giallo genoemd worden?", vroeg ik me tijdens het kijken af. Ik wist het niet, maar heb het opgezocht en het antwoord is: ja, dat mag! Volgens velen is dit zelfs de allereerste echte giallo.

Een ietwat bovennatuurlijke thriller, zou je het ook kunnen noemen, maar in die tijd zou het waarschijnlijk een horrorfilm hebben geheten, vermoed ik.

Hoe dat ook zij, het was super sfeervol, soms bijna bedachtzaam en soms heerlijk hoog dramatisch, met keihard contrast in zwart wit op prachtige locaties geschoten, en met een geweldige soundtrack, die soms subtiel en dan weer intens was, precies op de momenten dat het moest.

Het verhaal was niet echt de sterkste kant van deze film, maar het was oke en het werd wat mij betreft ruimschoots goedgemaakt door de hierboven genoemde elementen.

Het tempo lag trouwens vrij laag, maar zelf vond ik dat heel prettig.

Dikke ruim voldoende!

Ach ja hoor, nóg maar eens hetzelfde verhaal in een nieuw jasje.. 😌

Deze heeft nog wel een net ietsje aardiger setting, wat toffe beelden, beter geschoten, vond ik. De scènes waar de gereïncarneerde Ananka uit de vorige film de grond uit komt, bijvoorbeeld. Dat vond ik prachtig!

Oh, het einde was ook net ietsje anders, maar te veel bleef hetzelfde -inclusief dezelfde flashbacks als in (vrijwel?) alle andere afleveringen- om er echt iets van te maken.

Gelukkig was dit de laatste in deze serie van Universal Studios.

De Hammer reïncarnatie van The Mummy (1959), vijftien jaar later, is gelukkig weer heel andere koek!

Oke dan: bijna voldoende.

In ieder geval een lekker vette openingsscène! 😅

Verder heb ik me wel vermaakt. Het zat het best goed in elkaar allemaal, en ik heb geen echte grote klachten, maar ergens wou het niet helemaal zo van de grond komen als ik het gevoel had dat had gekund.

Ietsje korter had misschien wel gemogen.

Ik wist niet meer hoe het ook weer zat met die vloek/possession of wat het ook weer was, want te lang geleden dat ik deel één zag. Maar dat werd gelukkig wel duidelijk in de loop van het verhaal.

Voldoende met een plus, maar echt ruim vond ik het zeker niet.

Nee, veel meer dan een herhaling van de vorige film, in een iets andere setting en nieuwe spelers, is dit niet.

Och ja, misschien nog aardig te vermelden dat Tintin et Milou (Kuifje en Bobby) ook meedoen. 🤪
Maar om daar nu deze vertoning voor uit te zitten..
(Echt niet, hoor! Het is maar een flauwe grap over de, al dan niet toevallige, gelijkenis van twee van de spelers met die twee striphelden.)

Onvoldoende.

Interessant. Er wordt aardig aan beide kanten meegekeken.

Voor mij blijft het een open zaak. Alleen de betrokkenen kunnen het echt weten.

En er valt wellicht ook aan de docu zelf te twijfelen, als je er zelf niet helemaal middenin hebt gezeten. Nog een reden voor mij om geen definitief oordeel te hebben. Maar wel lastig voor op het moment dat ik als DJ voor de keuze sta: wel of niet draaien (op dit feest)?

Maar wel een ruim voldoende voor de docu.

Aardige noir over een gewezen boxer die in de klem komt. Dat lijkt mij inmiddels het standaard thema van veel noirs, 'gewone' mensen in moeilijkheden. Het is natuurlijk iets meer dan dat, maar daar kan ik mijn vinger dan niet zo op leggen.

Het verhaal is prima, maar niet echt heel bijzonder. Het steekt wel goed in elkaar, en heeft wat leuke elementen. Ergens had ik er op een gegeven moment iets meer van verwacht, maar het was oke.

De verfilming was goed gedaan en het was aardig gespeeld. Duidelijk een goede productie, alleen stak het er niet ver genoeg bovenuit om een goed te krijgen. Dus het blijft bij een ruim voldoende, wat helemaal niet slecht is.

Toffe docu! 🩷
(Waar zijn eigenlijk de rode harten en alle kaartsymbolen gebleven tussen de smileys? Welke mafkees heeft het bedacht die weg te halen? Alle kleuren van de regenboog, maar gewoon rood kan ik hier in ieder geval nergens meer vinden.. 😅)

Mooi wat van de geschiedenis (ook interessant om door te trekken naar het heden), al had ik hier en daar nog wel met iets meer willen weten. Er waren nog wat andere dingen waar ik graag wat meer over had willen weten. Helaas weet ik nu niet meer wat, want het was voornamelijk in de eerste helft.

Het laatste stuk waar de dochter met vader in contact probeert te komen, naar dat niet echt lukt is zo herkenbaar. Ik denk voor die generatie, die het touchy feely gedoe niet kunnen begrijpen en/of toelaten omdat het te pijnlijk is/was en er nooit tijd en ruimte voor was, waardoor ze er ook niet mee konden leren omgaan. Overleven kwam eerst..

Het is mooi dat dat zo in de docu is gebleven.

En nu genoeg geluld! De moeite waard als je interesse hebt in je medemens, en wat mij betreft een dikke ruim voldoende.

Wel aardige klucht achtige komedie. Beetje theatraal, flauwe grapjes, maar redelijk vermakelijk, vond ik. Ook juist wel een beetje door de ouderwetse soort van humor.

In ieder geval voldoende.

Het idee was natuurlijk wat kazig, ergens afgezaagd en soort van erg makkelijk voor de hand liggend, wellicht zelfs flauw te noemen, maar ik vond het verrassend leuk, soms zelfs echt hilarisch! Vermakelijk kijkvoer, en toch ook hartverwarmend!

Het eerste moment in de slaapkamer in het huis van van Glenda, stond me event tegen. Ik dacht: gaan we nu toch dát standaard cliché uitspelen? De hele film bestond natuurlijk uit vele clichés, maar dát ene cliche (ik hoop maar dat je, achteraf, begrijpt wat ik bedoel) leek me afbraak te gaan doen aan alles wat er daarvoor geweest was. Gelukkig viel dat mee, kreeg het een aardige draai en snapte ik wel dat het er misschien wel in móest.

Wat ik nog wat jammer vond, was dat er niet veel aandacht was voor hoe mannen in de rollen gevangen zitten, maar dat is misschien ook niet zo heel direct van belang.

Ah, en het einde lag ook weer wat erg makkelijk voor de hand, daar had vast iets veel creatievere mee gekund, zoals met veel van het hier getoonde, maar nam ik maar voor lief.

Ik vond het niet per se een hele goede film, technisch gezien en zo, maar heb genoten van de omkering, die sommige dingen zo lekker in één keer duidelijk maakte, en het hele verhaal.

Cliché, en misschien een soort van erg makkelijk, maar recht voor zijn raap. Bravo!

Ruim voldoende plus.

Aardige fourties werstern, met een positieve energetische vibe,een hele kudde welbekende outlaws uit de eeuw daarvoor en af en toe een wat komische noot. De muziek was met regelmaat zeker energiek te noemen.

Ik weet eigenlijk te weinig van de geschiedenis van de US in deze tijd. Jammer eigenlijk, want zo heb ik weinig idee over de accuraatheid van het getoonde. Waarschijnlijk is veel ervan verzonnen. Veel dingen die jij zo al kon herkennen. En dan denk ik nog niet zo aan de twijfelachtige portrettering van de indianen, al worden ze hier gelukkig niet als een stelletje wilde beesten neergezet.

Ook de schappelijkheid ten opzichte van deze oorspronkelijke bewoners die in de eerste paar minuten wordt uitgesproken, lijkt te betwijfelen te zijn. Gelukkig is dat niet echt het onderwerp hier.

Veel van de bekende outlaws uit deze periode worden hier, al dan niet terecht, neergezet als prima jongens en meisjes. Ik kreeg de indruk dat er een soort van pleidooit werd gedaan zat zij hebben nnkeuzes ook maar gemaakt hadden omdat ze in de klem werden gezet, en de zogenaamde goede kant juist de kwade kan zijn. Daar is wellicht ook echt wel wat voor te zeggen.

Anyway, redelijk vermakelijk, maar geen topproduct. Redelijk verhaal, aardig gespeeld, gefilmd en als film in elkaar gedraaid.

Voldoende plus.

Moah..

Eerste Val Lewton geproduceerde film die ik wat minder vond. Niet slecht, wat minder.

Het kwam al een beetje door de kostuum setting en sfeer, dat sprak me al niet zo aan. En dan de dialoog die 'snel' en bedekt was, mensen die in bedekte termen dingen zeiden waarbij ik echt even over na moest denken over wat ze werkelijk bedoelden. Passend bij de tijd waarin het speelde, maar het stond me tegen.

Het verhaal was eigenlijk wel goed, bijna bijbels, maar was me dan toch net wat te zoet van inderliggende aard. Grappige is dat ik die goedhartigheid in een rauwe wereld, die ook gaan in zijn andere films in de onderlaag zit, eigenlijk wel kan waarderen. En qua intentie kon ik dat, zeker voor die tijd, hier eigenlijk ook wel, maar ik vermaakte me gewoon wat minder.

Anyway, voldoende met een goede plus. Misschien eigenlijk wel wat meer..