Reacties

Hmm, deze is lang niet zo goed als deel 1 (dat ik erg tof vind), maar helemaal niet zo slecht als je misschien zou denken. Best te verteren, als je geen hekel hebt aan iets oudere films. Hij was iets beter dan deel 2, vond ik.

Het verhaal blijft vrij simpel, wordt niet echt origineel, en er klopt vanalles niet als je een beetje op de details let. Maar er zit wat interessante body horror en bloederige gore in, en wat aardige visuals. Ik heb me er niet mee verveeld.

Er is wel verband met de twee voorgaande delen, maar deze film staat er ook een beetje los van, waardoor je 'm best kunt kijken zonder de eerdere delen gezien te hebben, en zonder die delen te verpesten. Er wordt ook een wat nieuw element toegevoegd.

The Return of the Living Dead (1985) is wat mij betreft wel een aanrader als je oudere horror flick kunt waarderen.

De eerste vijftien minuten waren simpel maar effectief, en met lekker veel bloed..! 😅

Volle voldoende.

Deze film is Jack Black ten voeten uit. En precies zoals Silver Shadow hierboven zegt: als je van hem en rock (en komedie" houdt, dan is deze film wat voor jou.

Helaas kan ik de man niet velen, en strijkt zijn hele verschijning mij tegen de haren in. Zijn 'humor' en gekke bekkentrekkerij is gewoon niet aan mij besteed. Het is louter mijn liefde voor rock die me hier toch doorheen gesleept heeft.

Verwacht geen goed of origineel verhaal, want dit is al honderd keer gedaan, en gaat ook hier precies volgens het boekje. Het is ook niet perse nodig dat het origineel is, want op zich is het een toffe opzet, die juist daarom een cliche is geworden.

Anyway, ik snap dat deze rol de man op het lijf geschreven was, maar ik had liever iemand anders gezien. Daar kan ik gewoon niets anders van maken..

Zack zong zijn eigen nummer beter, het deed me met hem denken aan Lou Reed en David Bowie. Jack maakte er meer een AC/DC nummer van. Erg veel van wat hij deed was afgekeken van AC/DC (inclusief het pakje, de manier van zingen, het over de grond rollen enz.), en dat vond ik een zwaktebod. (Aan de andere kant rockt AC/DC natuurlijk als een stoomlocomotief die op ontploffen staat, dus dat was dan weer de positieve kant). 😂

Hoe dan ook, het lukt mij niet hier omhoog af te ronden naar een ruim voldoende, maar geef wel een voldoende plus.

Uiteindelijk vond ik het toch zeer onderhoudend en prachtig drama. Ik heb het opgegeven op te zoeken wat wel en wat niet door anderen ondersteund word als de waarheid. Daar was gewoon geen beginnen aan, al zijn er toch echt een paar belangrijke momenten die ik uit wil zoeken.

Qua achterliggende bedoelingen van de film waar het allemaal om draait, is het zeker leuk om allerlei inzichten mee te krijgen, en ik vertrouw er wel op dat dat tenminste klopt. Het zal zeker extra dimensie geven als ik de film nog eens bekijk.

Het duurde even voor ik haar herkende, al kwam ze me bekend voor. Pas toen ik haar naam in de acteurslijst zag staan begon het me werkelijk te dagen. Ik moet zeggen dat ik me afvraag wat er met haar gebeurt is, zo anders ziet ze er nu uit, maar Juno Temple zet een uitstekende Bettye neer!

De rest van de cast was ook goed in vorm en Anthony Ippolito speelde een griezelig goede Pacino, vond ik!

Ik geef een punt aftrek voor 'onbetrouwbaarheid', en dat is echt pittig. Dikke ruim voldoende.

Nogal slecht c-product. Het verhaal was vrij lastig te volgen omdat het vaak wat onduidelijk was wat waar en wanneer gebeurde. De sfeer was suf en droog, afgewisseld met soms nog wel aardige horror droomsigmenten.

Met Linnea Quigley in de acteurslijst was het wel te verwachten dat het geheel ook opgeleukt was met enig onfunctioneel naakt. 😅 Ook dat raakte echter kant nog wal, al was het niet lelijk.

Misschien nog wel te doen als zo slecht dat het weer goed is, maar ik was niet in die mindset en heb het daar niet op kunnen beoordelen.

Ruim onvoldoende.

Hmm.. Het goed bekijken van de ooeningscredits lijkt wel wat duidelijk te maken: "Based on A. S. Ruddy's experience of making The Godfather" (Gebaseerd op A.S. Ruddy's ervaring van het maken van The Godfather)(vet en cursief zoals in de openingstitels).

Dit lijkt vooral de, al dan niet verdiende, door henzelf gezongen, persoonlijke lofzang van Ruddy en Paramount. Geinig om te zien, maar met een flinke korrel zout te nemen.

Thanks! 😊

Hoi @kaz 🙂

Zo aan Javanclaronaje's profiel te zien, lijkt de kans heel klein dat deze nog weer eens opduikt en de spoiler-knop gebruikt.

Misschien kan een van jullie dat doen? Het is echt knoeperd van een spoiler..

Best een aantal geinige scènes, wat aardige ideeën, en niet slecht gedaan, maar ik vond het toch net wat te weinig, en er beeld me wat te veel onduidelijkheid in de lucht hangen voor een film waar dat niet juist toevoegd aan de sfeer en waarde.

De ontknoping vond ik ook niet echt overtuigend

Niet slecht, maar gewoon net wat te weinig. Bijna voldoende.

De eerste dertig, veertig minuten gebeurt er eigenlijk vrij weinig in deze film. Er is wel wat sfeer en wat inleiding, maar verder weinig spannends of veel ontwikkeling. Daarna begint het een beetje, maar nog vrij langzaam. Het is inmiddels natuurlijk ook al een ouwetje, maar toch.

Er was echter wel wat redelijk lekker (maar sober) sfeervol beeldmateriaal. Veel donkere beelden met hoog contrast. Allemaal goede dingen voor wat in de kern eigenlijk een soort gothic horror story is.

De climax vond ik wel tof. Heel genietbaar qua beeld, geluid en sfeer.

Het was voor mij, zonder ondertitels, best lastig de Australische taal de hele tijd goed te verstaan, wat het in het begin soms ook wat lastig maakte het verhaal helemaal goed mee te krijgen.

Veel van de muziek van Klaus Schulze kende ik al, en luister ik graag naar, maar leek hier niet altijd zo op zijn plaats. Ik waardeer de poging to inzet van deze muziek wel, maar denk dat het een andere film nodig heeft. Een fijne oude (stijl) giallo wellicht?

Uiteindelijk vond ik het wel net voldoende, maar mensen die bij het woordje horror vooral aan slachtpartijen en bloed verwachten zullen hier niet mee in hun sas zijn.

Deze serie vond ik in eerste instantie erg interessant en leuk om te zien, maar die mening liep een flinke deuk op toen ik eens ging opzoeken hoe waarheidsgetrouw de serie is..!

In het Nederlands wordt de serie vrijwel alleen gepresenteerd zoals de producers het graag willen (want het zijn vooral verkooppraatjes, natuurlijk): dat het het waargebeurde verhaal is (wat overigens bij erg veel van zulke claims nogal discutabel blijkt te zijn, als als je je daar echt een beetje in verdiept). Maar als je ook in het Engels zoekt, dan blijkt het fantasie gehalte van de serie vrij hoog te zijn, en heel wat zaken flink opgeklopt en verdraaid te zijn, of zelf het tegenovergestelde te liggen van wat er (waarschijnlijk) echt gebeurt is.

Lees bijvoorbeeld eens hier:
https://deadline.com/2022/04/the-offer-facts-the-godfather-production-peter-bart-1235001960/
En hier:
https://screenrant.com/offer-godfather-true-story-changes/

Er zijn nog veel meer (Engelstalige) artikelen die dit behandelen, wellicht in veel duidelijkere bewoordingen, maar deze waren voor mij al genoeg.

Hoogstwaarschijnlijk gaan de meeste mensen die de serie gezien hebben ervanuit dat ze gezien hebben hoe het werkelijk gebeurt is, en blijft het als zodanig in hun geheugen hangen (misschien zelfs wel ondanks dat ze gelezen hebben dat er heel wat niet klopt en bij verzinnen is; die neiging voel ik bijvoorbeeld ook in mezelf). Een interessant gegeven en voorbeeld van hoe 'waarheidsvormend' zulke films en series kunnen werken, als je er eens over nadenkt..

Voor mij verpest het wel een groot deel van mijn kijkplezier. Ik kijk immers omdat ik benieuwd ben naar wat er daar zoal werkelijk is voorgevallen. Ik weet niet of ik deze zaak nu nog uit ga kijken.. 😕

Grappig, bij teruglezen geloof ik dat ik min of meer hetzelfde zeg als latevogel hierboven. Alleen met heel andere woorden.. 😅

Inderdaad een echt een kunstwerk van beeld en geluid, deze film van Bandon Cronenberg. Hij deed me ook echt denken aan de stijl van zijn vader, met de spannende glijdende beelden, maar dan met zijn eigen draai daaraan gegeven, en misschiwn nog wel ietsje beter (hoewel ik de laatste films van papa Cronenberg nog niet gezien heb). Goede body horror ook.

Natuurlijk deed het dan ook gelijk wat denken aan het werk van die andere David, alhoewel die stijl toch ook weer een andere smaak heeft.

Veel (soms simpele) beelden drukten meer uit dan wat er letterlijk te zien was, en dat voegde veel lading toe, maakte wat er zich onderhuids zoal afspeelde voor mij veel voelbaarder (en verontrustender). Ik zag geen gewone zee maar een woelige, maar dan ook weer niet op de standaard manier met woeste golven, maar onderkoeld. En van de weg door de bergen, zien we heel terloops een stukje waar er nog maar net een lage railing de weg afscheid van de afgrond vlák ernaast. Dat soort dingen.

Ook zien sommige gewone dingen er niet standaard of 'gewoon' uit, er zijn bijna altijd wel een paar vreemde vormen of hoeken. Er is op die manier veel op de esthetiek gelet, een soort, soms lelijke, wat vervreemdende schoonheid. Ik vond zelf dat dat nergens de boventoon ging voeren, of afleiden van het verhaal, dat zou irritant geweest zijn. Het voegde vooral toe aan de sfeer en intensiteit. Ik vond het echt knap gedaan.

Waar de stijl me ook aan deed denken was The Neon Demon (2016) , maar dan warm minder klinisch.

Ik had geen idee wat ik ging kijken, maar ervoer het zeker niet als nergens op slaand, of alle kanten op gaande. Er was een heel duidelijk pad, al was het zeker geen standaard verhaal.

Deze duistere film is niet geschikt voor mensen die snel geschokt zijn. Wel zeer geschikt voor fans van de Davids. Ik hoop dat Brandon nog veel meer films gaat maken!

Goed.

Aan je cijfer daar te zien vond je Dopesick (2021) ook niet veel beter, @Sjeflix ? Of toch wel iets?

Nou, ik kan maar niet ophouden hier te reageren..! 😅

Maar dit leek me de moeite waard nog te melden.
Major Cliffhanger Warning (🫡):
Seizoen twee eindigd echt met een lel van een cliffhanger; het kan slim zijn die nog net te laten hangen tot seizoen drie te kijken is.

SJoKo out.

Wow! Ik zag zojuist de musical aflevering! 🤩😂

Hij kon inderdaad (bij lange na) niet tippen die van Buffy (https://m.youtube.com/watch?v=VCO0J1N661U), maar hij was toch erg tof!

Van mij hadden ze wel een beter nummer uit The American Songbook mogen trekken om alles mee op gang te brengen. 😜 En het verhaal was ook niet erg sterk..

Ik vermoed dat er wat referenties waren aan de Buffy aflevering (het ter sprake brengen van 'bunnies' bijvoorbeeld)(https://m.youtube.com/watch?v=gISEekxuEgk). Er was dan ook heel wat 'geleend'.

Nou ja, hoe dan ook: ik heb ervan genoten!

Ik raad trouwens sterk af om de Buffy musical aflevering te kijken, zonder de voorafgaande afleveringen te hebben gezien! Ik heb hierboven onschuldige fragmenten uitgezocht, maar er gaat erg veel verloren zonder het reeds aanwezige drama te kennen, én er wordt veel te veel weggegeven voor als je de serie toch nog mocht besluiten in zijn geheel te gaan kijken.

Als je dat laatste trouwens doet, kijk dan op zijn minst tot een aflevering of vier, vijf in seizoen twee, want in het eerste (vrij korte) seizoen, moeten ze er duidelijk nog even inkomen (lees: is het nog niet zo goed).

Nou, genoeg woorden van fanboy..

Deze film deed me af en toe een beetje denken aan de films van Alex van Warmerdam (maar ook, in mindere mate, die van Jacques Tati). Maar dan weer een beetje anders, natuurlijk. 😅

De wat bizarre, en licht schurende toestanden, die ontstaan doordat mensen allemaal een beetje los van elkaar hun eigen agenda lijken na te streven, terwijl wat opvallende toevalligheden ook nog een rol spelen, dat is wat me aan Warmerdam deed denken.

Het is hier echter wat milder, en iets minder pijnlijk dan in die films. Een stuk slomer ook, maar dat komt ook doordat ie nog een aardig stuk ouder is.

Vanwege het net wat rare gedoe bleef de film lange tijd toch boeiend, waar ik het anders weinig interessant had gevonden. Maar tegen het einde had ik er ook wel genoeg van en ik miste een beetje een wat grotere verhaalboog met iets meer spanning en ontwikkeling, terwijl ik daar wel meer mogelijkheden toe zag. Wellicht was dat ook een klein beetje de bedoeling, wat gebrek aan betekenis in het leven van de gegoede burgerij weer te geven?

Uiteindelijk blijft het wat mij betreft bij een voldoende plus.

Dit is een van de meest intense, heftige en spectaculaire zombiefilm die ik tot nu toe gezien heb. Ik heb er best wat gezien, maar niet super veel.

Geen humor, maar realistisch (voor zover dat kan met zo'n film) en serieus. Super snelle zombies en een aardig verhaal. Al is het niet eeg origineel, het is onderhoudend en niet te cliché. Wel wat zwakke plekken in de uitwerking van het laatste gedeelte vond ik.

Vette actie en goed spannende momenten Mooie, niet erg opvallende soundtrack, waarin de muziek en effecten ondersteunen en versterken, maar niet de boventoon voeren.

Ik las hierboven over een gebrek aan gore en bloed. En inderdaad, dat mist het een beetje, al vond ik het hier niet heel erg, omdat de film desondanks genoeg geweld en heftigheid in de actie heeft zitten. Bloed en gore had het voor de echte horror fans (incl. mijzelf) wel beter gemaakt, maar op deze manier werd de film waarschijnlijk toegankelijk voor een jonger publiek.

Dit was de tweede keer dat ik 'm keek, wat ik niet vaak doe, en ik heb me niet verveeld.

Net niet naar boven afgerond, waardoor het nog net een ruim voldoende blijft (7,4).

Tof dat je reageert, @Javanclaronaje ! 🙂

Voor mensen die deze film nog niet gezien hebben, heel wel erg jammer van de dikke, vette spoiler..

Misschien de spoiler-knop gebruiken? Het driehoekje met uitroepteken boven het hokje waarin je je reactie typt?

Oh ja! Het was de scène in het begin, waar Nordberg op die boot overhoop werd geschoten door die groep gangsters

Ik moet trouwens toegeven dat ik bij die scène wel een paar keer gelachen heb (al vond ik niet alle onderdelen even grappig). Het was zo onverwacht en belachelijk flauw dat het weer grappig was, en had ook een element van 'dit-slaat-echt-totaal-nergens-meer-op', en dat vind ik vaak wel grappig.

De rest vond ik helaas gewoon te flauw zonder meer.

Oef! Ik wil wel, maar ik weet het zo niet meteen meer, helaas..

Als ik het me herinner, dan laat ik het weten!

Tja, helaas.. Ik heb welgeteld één keer gelachen met deze film. Het is toch gewoon niet voor mij dit. Ik ga maar niet door naar deel 2 1/2..

Een bijna voldoende kan ik er nog voor geven, maar meer niet.

Het valt me trouwens op dat ze het intercom geluid (bootfluitje) van TOS hier verkeerd/anders gebruiken. Dat is waarom ik steeds denk dat ik een DM heb, in TOS zou ik weten dat het niet mijn telefoon was, omdat ik zou zien dat ze de intercom gebruikten. Nu is het een (irritant!) bijgeluid bij het openen van de deuren van the bridge..? 🤨

Het was echt niet slecht, maar mij vééls te simpel. Dat is niet zo vreemd, want deze spin off van Doctor Who (2005–2021) is echt voor vrij jonge kinderen bedoelt. En dat is dus te merken..

Vast wel leuk voor wie nog te jong is om de Docter's avonturen zelf te bekijken.

Voor mij is het niet voldoende, maar voor die kids is het vast wel een voldoende waard, wellicht meer.

Ja, het geheel voelt inderdaad een beetje aan als TOS, en heeft ook soortgelijke verhaallijnen. Gelukkig wel iets geavanceerder, maar met eenzelfde soort stijl van probleem en oplossing als in TOS. En de verdere afleveringen zijn beduidend beter dan de eerste! Ik kijk inmiddels met plezier verder! 😃

Hmm.. Misschien ligt het aan mij (humor lijkt bij mij vaak wat anders te liggen dan bij veel anderen), of ik ben daar nog niet aanbeland (de musical aflevering is nog niet voorbij gekomen), maar humor is me nog niet opgevallen..

Een paar afleveringen later: Ah ja! Nu werd ik me bewust van wat humor, vooral kapitein Pike lijkt er aan te mogen doen. 😊

Ja, blijft overeind na een herkijk. Een van de betere 'found footage' films, wat mij betreft. Geen heel ingenieus verhaal, maar het zit wel goed in elkaar en heeft spanning en sensatie.

Goed.