Reacties

Deze film bouwde langzaam en met kleine stapjes op naar een hoogtepunt dat ik best spannend en creepy vond, maar dat niet wereldschokkend was. Het was juist allemaal wat klein en dichtbij gehouden, waardoor het wat dichter bij het gewone leven kwam.

De subtiele maar effectieve, onderhuidse soundtrack die niet erg opviel, viel mij op. Ik was er wel van gecharmeerd. Ook de muziek van de aftiteling was tof.

Best goed gespeeld en niet goedkoop aandoende, terwijl er duidelijk geen groot budget bschikbaar is geweest. Geen moeilijk of heel origineel verhaal, geen of nauwelijks jump scares, en maar weinig special effects, maar de styling en beklemmende sfeer maakte dat helemaal goed.

Net genoeg voor een ruim voldoende.

Wat mij betreft mag dit wel een horrorfilm heten, maar ik denk dat sommigen het daar niet mee eens zullen zijn vanwege een gebrek aan gore, en daar is er inderdaad maar heel weinig van, als je het al zo zou mogen noemen. Een paar dingen zijn zeker: het was geen slasher of splatterfest, geen monster- of standaard geestenfilm. Het mag van mij ook een thriller drama met een paar horror elementen zijn.

Hoe dan ook, het verhaaltje is soms redelijk spannend, maar niet om bij te gaan nagelbijten. Het was niet super origineel, maar wel opnieuw ingepakt met een kleine extra. Voor mij duurde het even voor ik wat door begon te krijgen. Er waren nauwelijks of geen jump scares.

Het zat verder best goed in elkaar en de soundtrack was effectief genoeg, maar is me niet heel erg opgevallen, wat ook een goed teken kan zijn.

Het laatste stukje vond ik nog best lang mysterieus.

Wat een vreemd steriel huis, trouwens..!

Ik heb geen spijt van het kijken, maar als je een heel goede film zoekt moet je even verder kijken. Dit is meer voor als je tevreden bent met wat onderhoudends, of alle echt goede films op je streaming service al gehad hebt.

Een gewone voldoende.

Tja.. Voorspelbaar om dit te zeggen, maar dit was vooral meer van hetzelfde. De bizar uitziende reuzenkever (met een soort kerstboom piek op zijn hoofd), en de robotman waren nieuw, maar verder weinig nieuws in dit 13de deel uit de Shōwa periode.

Het verhaal was echt minimaal, tenzij je het heen en weer geren als verhaal wilt beschouwen. Drie, misschien vier korte zinnen, meer niet, denk ik.

Niet al te veel maquettes deze keer (maar wel een paar leuke), en ook niet heel veel legereenheden (misschien hebben die onderhand in de gaten dat ze niets konden uitrichten tegen deze kaiju).

Het eindgevecht was een beetje als een wrestling match. Je weet wel, zoals in GLOW (2017–2019) Maar dan super suf en met mannen in echt heel rare pakjes.

Wat mij betreft moest de film het vooral hebben van de idiote lachwekkende momenten.

Nou ja, al met al weer een wat lagere score dus. Bijna een onvoldoende. Één haar minder en het was er wel een geweest.

Als een maatschappijkritische metafoor is deze film best leuk en interessant opzet. Maar als je al eens eerder zulke films gezien hebt, en die kans lijkt me groot, want ze lijken al een tijdje vrij hip, is deze film daardoor al gelijk niet zo boeiend meer.

Als je in het begin niet al vrij snel denkt: "Ach, zoiets heb ik al eens vaker in een andere vorm gezien", dan zou het misschien best een aardige film voor je kunnen zijn.

Ik vond het qua uitvoering helaas niet zo best, soms een beetje saai en een beetje te veel herhaling van de zin: "What the f*ck is going on here!?", al was het ook niet echt slecht.

Er komen er veel goed uitgekozen onderdelen van de kwelling als metafoor aan bod. Zeker in het laatste stuk. Wat dat betreft best aardig.

De allerlaatste zin hadden ze van mij weg mogen laten, want dat is, in mijn interpretatie, toch echte onzin. De hoofdpersoon heeft dat vlak daarvoor met zijn pen laten zien..

Al met al wat voors en tegens. Helaas winnen de tegens het, want zoals Rakesh hierboven al zo'n beetje zegt, je wilt vooral weten hoe het afloopt, zonder dat de film echt steeds onderhoudend is.

Net voldoende, vooral omdat ik de achtergrond en de manier waarop daar toch diepte aan gegeven kan worden, als je er wat meer over nadenkt toch wel aardig vond.

Echt heel domme dialogen en scènes, nul diepgang, slappe makeup, geen origineel verhaal.. Deze vrij standaard slasher, met vele clichés uit het genre, moet het voornamelijk hebben van de gimmick dat Pooh en Knorretje de moordende hillbillies zijn.

Toegegeven er waren in het begin wat aardig gelukte creepy beelden van het bos, en wat aardig uitgevoerde, maar niet echt originele, kill scènes, de muziek was hier en daar best aardig, en er werd tegen het einde naar behoren gegild door de dames, maar een goede film maakt dat natuurlijk niet. Zo slecht dat ie weer goed was, zou ik hier ook niet durven zeggen.

Het einde vond ik erg onbevredigend, even slecht als de rest van het fantasieloze scenario.

Jammer van de gemist kans, want ik denk dat er uit dit idee héél veel meer te halen was geweest met wat (betere) scenario en tekstschrijvers, terwijl er voor de uitvoering niet eens perse een hoger budget nodig was geweest, denk ik..

Toch heb ik me niet echt verveeld. Maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Het blijft bij een onvoldoende.

Ik kan me in veel van de bovenstaande recentie wel vinden, maar mij lijkt het dat de stellingen dat deze film geen horror is, en vooral dat mensen die niet tegen horror kunnen gewoon mee kunnen kijken, niet echt kloppen (maar misschien neem ik het hier te letterlijk?).

Dat het geen goede, maar erg slechte horror is, en weinig tot geen spanning heeft, diskwalificeert het label horror naar mijn idee niet. Je zou wellicht kunnen zeggen dat het alleen een gore film is, zonder spanning, maar juist die gore maakt dat het toch in de horror catagorie valt.

Van waar mensen die niet tegen horror kunnen (meestal) niet tegen kunnen, zit er genoeg in deze film; de (meeste) moordscenes zijn grafisch, serieus, gewelddadig en goor genoeg opgenomen om zulke mensen flink te schokken, al mist de film inderdaad spanning en dergelijke.

Veel mensen die niet tegen horror kunnen, of er niet van houden, houden bijvoorbeeld wel van thrillers, hoe spannender hoe beter soms, maar willen vooral geen (al te expliciete) gore zien.

Inderdaad wat goedkoop en amateuristisch aandoende, weliswaar een ongebruikelijk 'monster', maar geen origineel verhaal, en soms nogal kunstmatige poging tot wat diepgang, niets vernieuwends of speciaals..
Maar toch vond ik um ergens wel wat charmants hebben, deze spookfilm met Halloween thema.

Misschien heb ik gewoon te veel echt slechte films gezien, zodat dit erg meeviel.. 😅

Geen echte voldoende, maar ook niet niet zover eronder dat ik naar beneden kan afronden.

Best een leuke SF serie deze. En degelijk afgerond, dus geen eindeloos opgerekt verhaal en gewoon lekker in één keer uit kunnen kijken.

Ik vond ook dat er soms wat veel plotwendingen waren, soms niet echt zo nodig geloof ik. Ik kon het wel volgen, maar daarvoor moest mijn hoofd af en toe wel even hard werken, omdat het dan soms erg snel ging.

Het verhaal was niet super origineel (het basis ideee heb ik echt al wel vaker gezien), en er zaten veel elementen in die vaker zijn voorgekomen, maar het was best aardig gecombineerd en van een eigen smaak voorzien.

Ik heb me ermee vermaakt, maar super goed was het niet. Wel bijna een ruim voldoende, waar ik dan naar naartoe afrond.

Ik heb zeer genoten van deze serie met (voor zover ik dat kan nagaan) vrij realistische weergave van Oost (en West) Duitsland in de jaren tachtig (al is het verhaal misschien wel iets sterk?).

Spannend, dramatisch, leuk en veel inzicht gevend in hoe het kan zijn om in zo'n totalitair systeem te leven. Wat dat laatste betreft deed Weissensee (2010–2018) het misschien nog iets beter, maar ik vond deze zeker even boeiend!

Goed spel, goed geschoten en het verhaal gemonteerd, en toffe muziek!

Binnenkort heb ik ook toegang tot Deutschland 86 (2018) en Deutschland 89 (2020) dus ik hoop dat die even goed zijn..!

Een dikke goed!

Ah nee, het was niet mijn bedoeling je zoveel werk te bezorgen! Ik dacht dat je het boek net gelezen had en er zo wel iets vers in je geheugen zou liggen.

Thanks voor de tip! Die klinkt erg goed! 😊

Ja, dat is een grappig liedje!

Hij heeft ook gewoon verdomd mooie en goede muziek gemaakt. Check bijvoorbeeld dit album eens:
https://m.youtube.com/watch?v=32oacmfpOUo ❤️

Hahaha! 👍

Een film over een wereld waarin alle katten op de wereld onvruchtbaar worden lijkt me een geweldig idee!

Ik ben zelf helaas allergisch voor katten (en gelukkig zonder de voortdurende aanwezigheid van een extra mens of dier in mijn huis), maar ik kan me er zeker iets bij voorstellen dat het gezellig is met zo'n dier in huis! 😊

Deze Gojira film was weer vooral leuk vanwege alle mannen in monsterpakken in de weer met maquettes, miniatuur en model tanks, autootjes en vuurwerk actie. Die kwam deze keer wat extra uitgebreid en spectaculair (voor die tijd) aan bod. Met een kruidig pijpje of iets dergelijks erbij, is dit vast nog veel leuker..

Ook voor het eerst bloed gezien in een Gojira film. Van het monster himself nog wel! 😱

Verder niet veel of origineel plot, maar ook niet super slecht of zo. Iets met buitenaardse kakkerlakken, deze keer. Tegen het einde vond ik het op een gegeven moment wel een beetje genoeg met de uitgebreide knokpartij.

Wederom redelijk ok voor (niet al te jonge) kinderen én volwassenen (die wel wat oude pulp kunnen waarderen).

Ik geef toch een kleine voldoende, dat wil zeggen dat ik het wel leuk vind dit nu eens gezien te hebben.

Hé, wat geinig! Ik kan me heel goed voorstellen dat je na zo'n boek de films er graag (nog eens) bij wilt zien.

Is er misschien een bijzondere wetenswaardigheid die je met ons zou willen delen?

Er zat een vrij groot gat tussen dat ik de eerste twee seizoenen keek en het laatste. Als ik me goed herinner vond ik de eerste twee boeiend en ben ik gestopt omdat ik moest wachten tot het derde seizoen uitkwam. Ik vond ze interessant en een beetje mysterieus en beter dan het laatste.

Ik vond het verhaal in laatste seizoen een beetje opgerekt, er gebeurde vanalles, maar eigenlijk was dat in de grote lijn niet echt veel.

Achteraf had ik dat gevoel nog sterker, en het einde zelf vond ik ook wat onbevredigend en flauw (niet helemaal het juiste woord,maar ik weet even geen beter).

Nog wel een ruim voldoende, maar vanwege het laatste seizoen niet van harte.

Deze Gojira film voelde voor mij weer wat frisser aan, na wat inzakken van de serie. Hij was wat wat donker van toon en dat hielp misschien wel voor de frisheid. Maar dat betekende niet dat het nou echt een goede film was. Het eindgevecht duurde me bijvoorbeeld veel te lang, of was te eentonig. Een van de twee, of misschien wel beide..

Het was hier en daar een beetje uitleggerig en voelde soms wat fragmentarisch met steeds wat kleine sigmenten, maar het was tegelijk ook wel geinig gedaan met wat kunsterieke montage en fraaie en minder fraaie beelden, een toffe, donkere kleursetting en een beetje hippie-achtige sfeer.

De boodschap mocht ook niet ontbreken. Die lag er hier nogal dik bovenop, vijftig jaar geleden al.. 🤣

Deze was ook niet zo kinderachtig, waar de laatste nogal last van had, en tegelijk wel ok voor niet al te jonge kids, denk ik.

Anyway, je moet wel van het genre houden, hoor, om dit te kunnen waarderen.

Een magere voldoende vanwege het wat langdradige eigen gevecht. Was dat beter geweest was het een gewone voldoende geweest.

Dit was een soort van film noir comedy. Best aardig, maar geen hoogvlieger. Ik keek hem in het kader van een CathodeTV special rondom Lypsinka, een interessante en expressieve, playbackende drag queen die enige roem had in Hollywood.

Ik was in een luchtige mellow stemming, dus daar paste deze film wel goed bij, maar als je in de stemming bent voor wat meer actie en spanning wilt, sla je deze beter even over.

Het was geen heel origineel verhaal, maar het feit dat er tovenarij aan het verhaal was toegevoegd maakte het wel wat smeuïger. Verder was het netjes uitgevoerd, qua alles eigenlijk, maar niet echt spetterend.

Interessante keuze om de heks te laten spelen door een dame met een donkere huid..! Gezien hoe het loopt.

Lipsynka had trouwens geen echt grote rol in deze film, de meer boeiende stukken rondom haar/hem zaten in de filmpjes de tussen de speelfilm in vertoont werden in deze special.

Anyway, een vlakke voldoende.

Nou, dat was ie dan, het nieuwe dieptepunt in de serie. En eindelijk gewoon een echte kinderfilm. Suf tot op het bot (al begon ie best aardig) en met hergebruik van vele fragmenten uit het eerdere dieptepunt: Son of Godzilla (1967)

Het is een mix van een nogal voorspelbaar coming of age verhaaltje over een jongen die nogal veel aan zijn lot wordt overgelaten en te maken krijgt met een stel bankrovers die zich in zijn buurt schuilhouden, met zeker 20% (gekuiste) samenvattingen van de monstergevechten uit Son Of Godzilla.

Als je de andere film nog niet gezien had, en je was in die tijd een kind van een jaar of negen, dan was het misschien trouwens nog niet eens de beroerdste film om te zien..

Toch een onvoldoende.

Kijk, deze is gelukkig ietsje beter. Geen origineel verhaal, maar tenminste iets met een heel klein beetje inhoud en ontwikkeling, en redelijk wat actie. De toon is weer gewoon serieus, voor zover dat kan in een film met een man in een monsterpak en radiografisch bestuurde modeltankjes.

De actiescènes vond ik tof en er waren er aardig wat van. Lekker grote en uitgebreide maquettes deze keer, en veel leuk vuurwerk. Het was vast erg leuk met al dat speelgoed te spelen!

Ik had het soms al bij eerdere films in de serie, maar moest hier echt regelmatig aan Thunderbirds (1965–1966) denken. Daar lijkt het op verschillende manier veel op, de modellen, de pakjes, kleuren en apparatuur..

Wel apart dat de autoriteiten toch iedere keer weer aanvallen met standaard zwaar geschut, terwijl ze onderhand zouden moeten weten dat dat niets doet tegen deze monsters, maar alleen maar toevoegd aan de destructie.

Anyway, deze kon van mij weer een voldoende wegdragen.

Ik vrees wel voor de volgende aflevering, vanwege de super lage IMDb cijfers. Gelukkig moet ik de was nog opvouwen en een nieuwe lading ophangen.. 😂

Nou, dat werd er niet beter op..

Deze Gojira film is ronduit kinderachtig. Het gedoe met de 'baby' vond ik af en toe echt tenenkrommend.

Wel een leuke meid in een van de bijrollen, en de bidsprinkhanen en andere wezens zijn ook wel aardig van uiterlijk, maar de baby ziet er niet uit en een beetje een aardig verhaal, ho maar. Dan hier en daar nog wat teletubbie-muziek erbij, en de ellende is compleet. Buff..

Slechtste tot nu toe. Je kunt 'm gerust overslaan, dat Gojira nu een zoon heeft, is het enige dat je hoeft te weten (waar het ei waar die zoon uitkomt vandaan kwam, wordt nergens duidelijk).

Een helemaal verdiende onvoldoende van mij.

Tja, deze vond ik toch echt minder. Misschien ook omdat de nieuwigheid eraf is en ik wat Gojira-moe begin te worden, maar er leek hier ook vrij veel opvulling te zijn, veel gedans en gezing dat niet echt meer wat extra's bracht. Mothzzarella, correctie: Mothra doet namelijk ook weer mee, maar zijn/haar(!) rol was veel te klein om er zoveel poespas omheen te bouwen.

Toen Gojira en Ebirah gingen tennissen met een rotsblok moest ik wel weer even lachen, maar eigenlijk is dat hier natuurlijk geen goede zaak..

De scènes waar de man in het pak diverse miniaturen mocht vertrappen terwijl en klein vuurwerk afgaat vond ik wederom het leukste. Ook niet echt een goede zaak.

Nou ja, dat was het dan.. Een beetje net zoals de film..

Niet meer genoeg om naar omhoog af te ronden, al is het iets meer dan een vlakke onvoldoende.

Deze Gojira film is werkelijk tot de rand gevuld met domme typetjes. Ik kan dat wel een beetje hebben (al ben ik er geen fan van), maar hier werd het af en toe toch wel heel irritant. Met name met de donker geschilderde, en van zwarte krulletjes pruiken voorziene Japanners als 'inboorlingen'. Dat was toch wel heel erg cliché! Maar het was pas 1962, natuurlijk.. 🤔

Maar daar ging ik geen Gojira film voor kijken..

De kleuren en filmkwaliteit waren sfeervol, vond ik. Het was een ongerestaureerde versie en ik kan daar wel van genieten. Ik vond het ook leuk dat er stukken in het Engels waren met Japanse 'ondertitels', die in het vertikaal geschreven Japans aan de zijkant zaten.

Verder leek het voor een soort van weinig originele samenvoeging van, en persiflage op de eerste Gojira en King Kong films.

Uiteindelijk waren de vele, best wel mooi gemaakte maquettes en miniaturen met de daarin rondstampende Kong en Gojira toch het leukste aan de film. Kong bewoog zich ook lekker 'aapig'.

Deze 'aflevering' staat niet bekend als een van de betere en daar sluit ik me bij aan. Maar toch nog net een bijna voldoende vanwege de (koddige) actie in de laatste twintig, dertig minuten, de grappige special effects, beeldkwaliteit en kleuren.

Als de film in de eerste tweederde niet zo suf en dom geweest zou zijn, had ie echt hoger kunnen scoren bij mij. Het eerste uur gewoon skippen, is denk ik best een optie.

Grappig, de Godzilla films kijken een soort kapstok waar diverse themas aan kunnen worden opgevangen. De vorige twee hadden verhalen die vooral een beetje mysterieus en fantasy achtig waren, waar deze 'aflevering' meer een sci-fi en ruimtereis focus heeft.

Gojira en Rodan zien we eigenlijk maar weinig in actie, al worden er tegen het einde gelukkig wel weer de nodige maquettes en miniaturen vertrapt en opgeblazen.

Het niet al te fantasievol verhaaltje is vrij recht toe recht aan, wordt wat (lekker) traag op een heel gelijkmatige, rechte tijdlijn verteld en doet wat droog aan, op de eindgevechten na. Die laatste vijftien, twintig minuten zijn duidelijk wel het hoogtepunt.

Geinige special effects en typische sixties sfeer en kleuren. Ik vond dat wel leuk, maar het zal vast niet iedereen behagen.

Voldoende voor een rustige zondagmiddag, maar niet echt veel meer, vond ik.

Vroeg zeventiger jaren laag budget film met een variatie op het zombie thema. De oorzaak is anders, maar de effecten zijn vergelijkbaar. De titel vind ik niet zo goed passen, want bloed drinken is eigenlijk geen echt thema hier.

De film is passend suf voor zijn tijd, maar heeft ook wat redelijk grafische horror/voor die periode, echter niet echt veel of erg heftig.

Een uitgebreid verhaal heeft de film niet, maar het wordt netjes uit de doeken gedaan. Het einde vond ik zelf een beetje onbevredigend, maar misschien denken anderen daar anders over.

Ik denk dat deze film voor de meeste mensen wat te suf is. Je moet een voorkeur voor dit tijdperk en deze soort film hebben om het leuk te vinden, dan kan het wellicht aardig zijn deze te kijken. Ik moest een beetje denken aan The Crazies (1973) die is nét een stukje beter, maar wel vergelijkbaar.

Qua score laat ik het bij een bijna voldoende, het is wel iets meer dan een vijf, maar niet genoeg om naar boven af te ronden, naar mijn smaak.

Dit is vooral meer van de ietwat bizarre en vooral idiote monster gevechten, al zijn ze niet zo leuk als die in Mothra vs. Godzilla (1964) en is er ook minder van. De rest is ook vrij veel als de andere genoemde film, maar allemaal nét iets minder, ook qua verhaal.

Opvallend dat Rotten Tomatoes de film duidelijk lager waardeerd, terwijl deze op IMDb vrijwel hetzelfde cijfer krijgt als zijn voorganger.

Gojira lijkt hier ook iets minder klunzig, maar het blijft lachen als hij bijvoorbeeld door een grote dinosaurusvogel omver wordt gekegeld.

Het einde vond ik wat onbeslist, maar misschien komt er nog een staartje in een andere film..?

Toch vond ik het als mindless en zinloos pulp-vertier nog best acceptabel vermakelijk. Vandaar een stevige bijna voldoende voor deze film.