Reacties

Mooi, kleurrijk, vlot en hip verfilmd met een mooie, donkere, wat droef melancholische film noir vibe.

Hoewel we niet veel te weten komen over de belangrijke personages in deze film, wordt er met sferen en kleine flashbacks wel een gevoel van de aanwezigheid van een verleden, diepte en achtergrond gegeven. Voor mij werkte dat prima, het was in ieder geval voldoende als motivatie voor de hoofdpersoon.

De actie is niet overvloedig maar wel intens, flitsend, en intiem. Op sommige momenten ook extreem geweldadig. Dat de hoofdrol hier een niet geheel onkwetsbare dame is, maakte het voor mij sterker. Dit raakte me emotioneel meer dan bijvoorbeeld bij John Wick.

Er zaten ook wat grappige momenten in, al was de algemene sfeer vrij serieus.
Ik moest af en toe ook een klein beetje aan The Crow (1994) denken, al is de sfeer hier anders.

Toffe soundtrack ook.

Regisseur Chung-Hyun Lee is trouwens zelf ook de schrijver van dit verhaal, en zijn The Call (2020) vond ik ook de moeite waard.

Zeker een ruim voldoende.

Oe, eentje van de meester van de vervreemdende, duistere droomwerkelijkheden en dergelijke. Geweldig, ook deze film!

Ik zag deze in der tijd -ik was rond de twintig- geheel onwetend over wat het zou zijn, in een intieme kleine bioscoop, met een kersvers vriendinnetje dat ook geen idee had wat we gingen zien. Welliswaar was ie me aangeraden, maar ik had ook nog nooit van deze David gehoord. Wat een bijzondere en intense kennismaking!

Donkere en duister indeed! Met een behoorlijk onderbuikroerend, superspannend en vervreemdend verhaal en dito beelden, muziek en sfeer. Minder bizar en totaal boze droom achtig dan mijn latere favoriet Lost Highway (1997) , maar toch heel intens.

Heel bijzonder hoe Lynch mooie dramatische liedjes kan gebruiken om zulk een lugubere sfeer neer te zetten. Sowieso is zijn muziekkeuze meestal er goed. Een beetje zoals Tarantino dat doet, maar dan op een compleet andere manier en een andere smaak.

Je moet echt wat van duistere, benauwende sfeer, de donkere krochten van de geest en een soms bij surrealistisch verhaal houden, naar als dat zo is, dan is dit echt een aanrader!

Maar alle Lynch fans weten dat natuurlijk al.

Ondanks dat het kersverse vriendinnetje het, net als ik, een gruwel film vond en zwaar overdonderd was door wat we zojuist gezien hadden, was het toch echt een succes, en was ik blij dat ik deze voor ons uitgekozen had. 😊

Goed.

Nee, dit is niet mijn soort humor, en dat was het ook toen niet.

Super flauwe, domme, puberale grappen, met typische zwaar Amerikaanse, rolbevestigende en homofobe smaak. Met super cliché pubers, die niets anders dan sex in hun hoofd hebben. En een paar mooie meiden zijn bij lange na niet genoeg om dit toch leuk te maken voor mij..

Sure, mijn hoofd zat op die (gespeelde) leeftijd ook geobsedeerd met seks, en iedereen waarmee dat misschien mogelijk zou zijn, maar ik had toch ook heel veel andere dingen aan mijn hoofd..

Anyway, van mij had dit niet gehoeven.

Toch nog een bijna voldoende omdat het, voor wat het is, best goed gedaan is.

Wat een leuke serie was dit! Heerlijk door de typische Arjan en Tosca (Theo & Thea (1985–1987) ) humor en manier van spelen.

Ook de originele vorm van deze komische serie, die overigens uit losstaande afleveringen bestaat en nauwelijks een doorlopend verhaal heeft, is typisch voor deze twee. Deze keer is het gegoten in de iconische vorm van een Teleac cursus uit de zeventiger jaren.

De kurkdroge manier van presentatie en direct tot de kijker spreken (al is dat hier iets minder direct dan bij T & T), de aan de oppervlakte gezellige, maar onderhuids schurend ongemakkelijke sfeer en gekibbel, vind ik hier nog altijd leuk.

Er zijn soms gasten in de studio, maar er zijn vooral veel losse elementen van diverse soorten, steeds in die bovengenoemde Teleac stijl.

Kijk vooral ook even de videoclip hierboven. Als je die niet leuk vind, dan is dit niets voor jou, maar ik lag (vooral naar het einde toe) in een deuk, toen ik dit weer zag!

(Natuurlijk was niet altijd alles even grappig)

Goed.

"Altijd van je af snijden."

Ja, het cijfer op IMDb zei het al, dat het niet veel soeps was, maar deze kwam voorbij en ik had even geen zin iets anders te kiezen.

Heel slecht was het ook weer niet voor zo'n laag budget film, maar ik heb niets origineels kunnen ontdekken, of me er echt goed mee vermaakt.

Het verhaal was vrij standaard, gaf precies wat je zou verwachten. Er waren wel een paar aardige momenten, maar die waren dun gezaaid.

Ik wou hier nog wat andere dingen op gaan noemen, maar voor alles gold eigenlijk: standaard en daarmee vooral matigjes.

Wel iets meer waard dan een onvoldoende, maar toch niet genoeg om naar boven, naar een bijna voldoende af te ronden.

Mooi, mysterieus, spannend, best een origineel verhaal. Ik vond dit een zeer geslaagde serie en heb me er heerlijk in laten onderdompelen.

Deze miniserie moet het niet hebben van actie, maar van het mysterie, de geheimzinnige sfeer en het intrige. Er is ook een, wat mij betreft geslaagde, diepere laag die bijna mystiek aanvoelt. Heerlijk zo'n sfeer.

Het geheel is ook prima gespeeld en ziet er mooi uit. Een leuke ontknoping/hoogtepunt ook.

Goed.

Ja! Geweldig, deze serie!

Wat een heerlijke mix van licht lugubere, absurde, vervreemdende horrorachtige thriller drama humor!

Veel bijzondere en 'nasty' typetjes en creepy relaties, situaties en intwikkelingen, inderdaad allemaal heel straight gespeeld, hetgeen ook echt iets doet.

Een heel eigen smaakje comedy, zet The League Of Gentlemen hier neer. Nooit meer zoiets gezien, en wat vond ik het jammer toen het afgelopen was..

Uitstekend!

"You're my wife noww.."

Leuke film! Spannend, best origineel, interessante, niet al te voorspelbare ontwikkelingen, vrij serieus, maar met een smaak van nogal donkere humor, leuk einde, en hij liet me met een goed gevoel en een glimlach achter.

Dikke ruim voldoende!

Ik vind korte reacties niet per definitie verkeerd, al zijn ze vaak weinig interessant. Ik had op zich dan ook geen moeite met de jouwe hierboven, maar in vergelijking met wat je zei over die van bets vond ik het er niet heel veel bovenuit steken. Lange reacties vind ik ook niet altijd beter. Er zijn er ook met enige regelmaat bij die mij véééls te lang zijn. Die sla ik vrijwel altijd over. 😂

Wat mij betreft gaat het er vooral om iets te zinnigs zeggen over de film waar een ander wat aan heeft als ie een keuze wil maken, of dat in ieder geval in het achterhoofd te houden. Dingen waardoor iemand een indruk krijgt van hoe de film is.

Dat kan gaan over het verhaal, het thema, de actie, de sfeer, de montage en manier van vertellen, de muziek, de duur, de kleuren, de humor of het gebrek daaraan, de boodschap, de shots en het camerawerk, de sets of omgeving, attributen, het spel van de acteurs, enz. enz.

En gebruik daarbij dan vooral ook bijvoeglijk naamwoorden. Snelle, harde actie is heel anders dan super coole actie in slowmotion, of veel extreme stunts die (on)geloofwaardig overkwamen. Een mooi, langzaam opgebouwd, hartverwarmend verhaal, is heel anders dan een grappig verhaal met veel vreemde twists dat meteen van start gaat, of een diep tragisch drama dat zich almaar voortsleept.

Wat vergelijkingen trekken met andere films, kan ook aardig zijn.

Een persoonlijke noot kan ook leuk zijn. Iets kleins wat je opgevallen is, iets waar je je aan stoorde, of dat je niet begreep, wat je erg leuk of stom vond, of hoe de film je deed voelen of zo. Wel zonder spoilers, of anders onder de spoiler knop, natuurlijk.

Neem wat tijd en ga bij jezelf na wat je nou gezien en gehoord hebt, hoe je het beleeft heb, en wat er van vond. Ik maak zelf soms een aantekening tijdens het kijken, als iets me erg opvalt.

Waarschijnlijk van je meer dingen opvallen als je wat vaker een film zo voor jezelf evalueert. Misschien ook niet. Maar voel je niet verplicht om (heel) veel te schrijven, misschien heb je gewoon niet altijd zoveel te vertellen, of zin om dat te doen. Dat is ook helemaal ok..! 🙂

Nou, zo kun je wel even vooruit, denk ik.. 😅

Dat is een mooie reactie op wat ik schreef, hé! Dank je wel! Ik denk dat bets het ook fijn zal vinden om te horen. 🙂

Ach, best aardig vermaak, maar echt goed vond ik 'm niet. Niet grappig genoeg en verder ook niet pakkend genoeg voor mij. Misschien lag het aan mijn stemming..

Ik kan 'm ook ook net geen ruim voldoende geven, een volle voldoende dan maar.

Ik vond deze best ok, maar deel één en twee blijven duidelijk de betere.

Het verhaal hier voelde soms een beetje als losse bij elkaar geraapte elementen, terwijl het eigenlijk één verhaal is. Ik vind er wel wat aardige ideeën in zitten, en het was niet echt zo standaard of onorigineel, maar helaas ook niet speciaal goed.

Op een paar plekken vond ik het wat afgezaagd dramatisch (corny) en hier en daar ook net wat onnodig en onnatuurlijk uitleggerig, maar gelukkig steeds maar kort. De sidekicks vond ik ook een paar keer wat storend en niet op hun plek zoals ze hier neergezet werden.

Verder vond ik de beelden soms echt wel aardig. Er zaten een paar goede momenten in!

Helaas deed het fragmentarische gevoel dat ik erbij kreeg er zoveel aan af dat het blijft bij een volle voldoende, geen ruime.

Je kunt ook altijd de

Typ: ">! " aan het begin van een regel, of gebruik het driehoekje met uitroepteken boven het tekstvak, en de knop staat aan. Een witregel tussendoor en de functie is weer uit.

Wat flauw om zo op iemand's reactie te reageren (al is ie nog zo kort), @Filmwachter

Als je deze persoon nou zou vragen of aanmoedigen nog wat meer uitleg te geven of zoiets, dan was het nog een beetje aardig geweest..

Jouw eigen reactie op deze film stelde trouwens ook niet zoveel voor, vond ik.

Als je dit berichtje van mij niet zo leuk vindt om te lezen, dan kun je je misschien ook voorstellen hoe jouw berichtje was voor iemand die voor het eerst een reactie gaf.

Wat een irritant koppel..!
Echt totaal ellendig en boring om te zien. Ze hebben duidelijk wat uit te werken, maar ik had niet zo'n zin om ernaar te kijken.

Ik las over deze film dat sommige "Sunneklaas" vierders moeite hadden met de vertegenwoordiging van hun feest in deze film, daarom verwachtte ik er wat dat betreft nogal wat van. Maar er gebeurt hoegenaamd niets, wat dat feest betreft. Het voegt alleen wat spanning toe.

Er gebeurt wel iets anders heel kwalijks, maar de feestgangers hebben daar niets mee van doen. Dan kunnen de feestvierders natuurlijk nog steeds bezwaar hebben tegen de vertegenwoordiging van hun feest, maar griezelig als het in die artikelen klonk, vond ik het in ieder geval niet.

Ik vond het wel vooral veel vervelend en zuur drama. Dat feest was maar een beetje bijzaak, al speelde het een rol als katalysator. De film had wel wat mooie plaatjes.

En ja.. dat einde.. Ik weet het niet, hoor..

Geen voldoende.

Mijn opmerkingen onder de Spoiler knop hieronder zijn geen spoilers van de verhaallijn, maar wel opmerkingen die je plezier in het verhaal wellicht nodeloos zouden kunnen verminderen. Het is niet nodig ze te lezen om mijn oordeel over de film te kennen.

Als je dat in het belang van het verhaal voor de duur van de film even kunt laten voor wat het is -ik had daar uiteindelijk geen al te grote moeite mee, al was het véél beter geweest als hier wel de juiste aandacht aan was besteed- dan is het een redelijk spannend en intrigerend verhaal over een boek van duistere afkomst.

Ongeveer halverwege kon het het verhaal eigenlijk wel een flinke peper in de reet gebruiken, die het helaas maar gedeeltelijk kreeg.

De rest was op zich wel in orde, al het bleef nivo van spanning en opwinding een beetje gelijkmatig.

Het einde stelde me iets teleur, al was het passend. Maar al met al was het toch een zeer sfeervolle supernatural thriller, waar ik geboeid en met plezier naar gekeken heb.

Ruim voldoende.

Moah.. Matigjes en gewoontjes, ondanks alle fraaie special effects en de kleine twist en zo. Niet slecht en vrij degelijk uitgevoerd, maar gewoon niets nieuws of zo. Niets wat hem er echt uit laat springen, maar wel veel clichés.

Het spijt me dit te zeggen, maar ik vond het spel van de bezeten jongen echt afbraak doen aan de film. Alles veel te overdreven en zonder enige subtiliteit of dynamiek. Niet zijn schuld natuurlijk, maar casting en regie hadden hier echt beter werk van moeten maken.

Als je nog nooit zo'n soort film gezien hebt, of je kunt niet genoeg van dit genre krijgen, is het op zich geen slechte keuze. Maar mocht dit in aanmerking komen voor je eerste in dit genre, dan zou ik toch sterk aanraden eerst de film in dit genre te kijken: The Exorcist (1973) Die is beduidend meer waard dan een magere voldoende. Daar lijkt in ieder geval IMDb het duidelijk over eens te zijn.

Ja, fijne, spannende actiethrillermysterie. Goed gespeeld, spannend verhaal. Goede muziek, bijzondere situaties, geen moment saai. Alles heel degelijk gedaan. Zeker kijken als, het de soort film is die je zoekt!

Dat ie wat mij betreft nog net geen acht wegsleept, is puur omdat ie net niet écht die x-factor (wat dat ook moge zijn) had. Het kwam in de buurt, maar net niet.

Ruim voldoende plus.

Wat er in de beschrijving niet bijstaat, is dat het hier voornamelijk gaat om een soort Ghost Hunters gebeuren, waarbij ze contact proberen te leggen met de geest van de reeds lang terechtgestelde Gainesville Ripper om zo achter het 'ware verhaal' te komen.

Na een korte inleiding gaan ze daar al heel snel aan de slag, en bestaat het hele programma voornamelijk uit vaag 'gecommuniceer' met de geest van de dode moordenaar en de demon waar hij door bezeten beweerde te zijn, maar vooral ook veel knipperende lampjes van 'meters' die afgaan (zodat we weten dat er vanalles gebeurt wat verder niet te zien is.

Dan zijn er in het begin nog wat houterige reenactments en de bombastische sensatie beluste commentaarstemmen, maar dat houdt na een tijdje ook op.

Als je dol bent op programma's als Ghost Hunters en dergelijke is het misschien wel wat voor je. Voor mij was het voornamelijk geleuter in de ruimte met knipperende lichtjes en verder niets. Werkelijk helemaal niets..

Het heeft verder trouwens uitzonderlijk weinig te maken met de film Scream, want die film is kennelijk maar heel losjes op deze seriemoordenaar gebaseerd, en na de korte introductie wordt de film totaal genegeerd..

Ik geef uiteindelijk toch nog een vrij hoog cijfer, omdat het in het begin nog wel een beetje interessant was om wat over de Gainesville Ripper te horen. Helaas was ook dat eigenlijk onvoldoende. Er moet toch iets beters te vinden zijn over dit onderwerp..

Ja, ik vond deze ook duidelijk wat beter dan de eerste, die was me gewoon te rommelig, al had ie aardige effecten, wilde toestanden en zo.

Vooral in de eerste helft vond ik het duidelijk beter. Het verhaal was te volgen en de creepy momenten werden goed uitgespeeld, met wat minder topzwaar gebruik van hard-geluid-schrikmomenten.

Ik vond het allerlaatste stukje, waar Irene zich tegenover de anderen als non moet gedragen, best wel intens. Er werd geen poespas van gemaakt, maar het was wel duidelijk.

Deze vond ik niet hoogstaand maar zeker wel voldoende.

Vrijwel iedereen in deze film is een beetje gestoord, sommigen echt ernstig. Het verhaal begint als een soort moordmysterie, maar loopt dan toch anders.

De sfeer is in het begin dan ook mysterieus en onderhuids spannend.

En dat begin vond ik nog wel boeiend, maar tegen de ontknoping aan vond ik het gedoe tussen de twee hoofdrollen gewoon te debiel en ongeloofwaardig worden. Te 'bedacht'. Meestal kan ik best veel door de vingers zien, maar dit schoot bij mij gewoon verkeerd (ik denk ook omdat ik het bij de acteurs niet serieus kon nemen, terwijl het duidelijk heel serieus bedoeld was).

Het hoogdravend melodramatische dat naar mijn idee bedoeld was, kwam op mij vooral over als niet genoeg gedragen door de film zelf, en daarmee ridicuul. Ik denk dat dat voor mij op een zelfde soort manier opgaat voor de 'mystiek' van het stierenvechten..

Anyway, voor mij maakte dat de hele film een beetje stuk. Mijn waardering blijft dan ook hangen bij nog net geen onvoldoende.

Beetje vreemde film, met mensen die vrijwel allemaal wat vreemd doen (een klein beetje zoals Warmerdam dat in zijn films doet, maar dan weer anders en wat minder koud). Ik zou het een mystery drama (romantiek?) noemen, want het mystery gehalte is redelijk hoog.

En er werd wat gespeeld met de montage, waardoor soms pas wat later duidelijk werd waarom sommige, eerder nog niet goed te plaatsen beelden erin zaten. Ook zaten er wat beelden in die soms wat meer symbolisch leken te zijn. Dat was allemaal onderdeel van het creëren en ontrafelen van het mysterie.

De film moest ook wel wat hebben van sfeer en eigenaardigheden. Niet groots, maar genoeg om het een beetje anders te maken dat de gebruikelijke weergave van onze realiteit, en om het geheel soms bijna wat mystiek mee te geven.

Tegen het einde werd het nog wat vreemder allemaal. Het einde was zeker een afronding van het verhaal, maar er bleven ook nog wat zaken onopgelost. Voor mij werkte dat hier prima.

Het was soms een beetje spannend, maar het werd geen echte thriller. Het spel was okee, maar niet hoogstaand.

Alles bij elkaar heb ik er wel plezier mee gehad. Mijn waardering zit een beetje tussen voldoende en ruim voldoende in, maar genoeg richting ruim, dat dat het cijfer wordt.

Ja, mooie en toffe film. Mooi verhaal, mooi gespeeld en gefilmd.

Binnenkort eens The Equalizer 3 (2023) kijken; ook met Denzel én Dakota, bijna 20 jaar later.

Goed.

Deze remake van The Wicker Man (1973) vond ik niet zo slecht als het cijfer dat ie nu op IMDb heeft, maar ik kan ook echt niet zeggen dat ik hem goed vond.

Het hysterische rondgerren van Edward begon mij op een gegeven moment een beetje saai te worden. Ik geloof dat ik in het origineel ook last had van zoiets, maar ik kan nu helaas niet echt vergelijken, want het is veel te lang geleden dat ik dat zag. Misschien nog eens kijken..

Er had van mij wel wat meer van de folklore achtige gebeuren in gemogen, en misschien hadden ze uitlegscene anders kunnen doen. Ik knap daar vaak wat op af. Het was verder wel ok.

Ik vond het net niet genoeg om naar boven af te ronden (al komt dat misschien gedeeltelijk omdat ik al wist wat er ging gebeuren), daarom blijft het bij een bijna voldoende.

Lekker langzame eighties griezelfilm, met prachtige beelden van New York en de vrijwel constante aanwezigheid van de gierende wind. Dit geeft veel sfeer.

Er werd regelmatig wat gedaan met vervormde beelden en kleuren (denk: Predator (1987) ), oa om aan te geven dat we nu door de ogen van de wolf kijken. Dat maakte het niet altijd duidelijker en had iets minder overvloedig gebruikt mogen worden, maar gaf wel een gevoel van dreiging en sensatie.

Vrij veel rondgesluip in het donker, waar het spannend is. Het geheel had meer de sfeer van een spannende mystery thriller dan van een horrorfilm. Fijne suspense muziek bij de veelal donkere beelden.

Het verhaal was niet zo nieuw of uitgebreid en combineert het weerwolf thema met wat folklore van de oorspronkelijke bewoners van de Amerikaas, maar de film moet het dan ook meer hebben van de sfeer en beelden dan het verhaal.

Ik vond 'm tof, maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen 'm saai, en misschien wel pretentieus, zouden vinden. Ruim voldoende.