Reacties

Heel goed gespeelde en rustig opgebouwde thriller, soms even op het randje van horror. Goede sfeer en intense momenten.

Serieus advies voor als je de film nog niet kent, maar wel wilt gaan zien: kijk de trailer (hierboven) niet!

Nog net naar boven afgerond: goed.

Meer comedy dan horror, deze pluizige eighties film. Niet de beste uit die tijd, maar desondanks redelijk vermakelijk, als je het lage tempo, de suffige sfeer en flauwe grappen kunt waarderen.

Ik vind de IMDb waardering wel wat hoog.

Bijna voldoende.

Deze film bracht op een verborgen manier wat interessante vragen over vrijheid en wat dat is aan de orde. Helaas werd dat onderliggende thema hier niet echt zo ver uitgewerkt. Het spel werd breed uitgemeten, maar dat had, op een paar spectaculaire stunts na, toch niet echt zo mijn interesse.

Interessanter vond ik de achtergrond waartegen dit zich afspeelde, en bijvoorbeeld de vraag of de hoofdpersoon een vrijheidsstrijder was of gewoon een egotripper?

Voor een film uit die tijd vond ik um best ok en aardig om te zien. Ik vind um wel wat lang.

Voldoende.

Uiteindelijk dat laatste stukje toch ook nog gekeken, was niet de moeite waard..

Ik had bij deze film, terecht of onterecht, steeds het gevoel dat Juliette Leonardo uit What's Eating Gilbert Grape (1993) nog eens na aan het doen was, terwijl het haar veel minder goed afging..

Het was wel een aardige film, lief en ontroerend, maar dat gevoel van net niet goed gespeelde verstandelijke beperking, bleef me parten spelen. Ook was het verhaal, mede door de uitvoering, me iets te makkelijk(perfekt?)(Amerikaans?).

Bijna voldoende.

Ook ik vond deze remake onnodig en lang niet zo leuk als het origineel. Maar heel gruwelijk slecht vind ik um niet, dus van mij krijgt ie een bijna voldoende.

In het begin leek deze film me erg leuk te worden. De muziek en sfeer was goed, de productiewaarden duidelijk nogal hoog, er was duidelijk aandacht geschonken aan details, en de opening was op een onverwachte manier spectaculair.

Dat ging een tijdje goed en tien werd het meer een soort klucht. Weliswaar met leuke momenten, maar dat is toch niet waar ik voor kwam en zo goed was het nou ook weer niet.

Er was me op een gegeven moment te veel gepraat, het werd een rommeltje random heen en weer geren. De finale had nog wel wat leuke stukjes, maar dat was steeds maar kort en kon me ook niet echt tevreden stellen.

Een beetje raar dat hij in de metal platenzaak op zoek is naar Napalm Death(?), Iron Maiden en AC/DC(?), vervokgens juist de plaat van Iron Maiden die voor zijn neus staat niet uit de bak neemt, en daarna, eigenlijk zonder nog iets verder kijken, weer vertrekt.. 🤔

Deze film was een teleurstelling voor mij. Er zaten ingrediënten in voor een echt toffe film en het budget was er zeker. Waarom dan zo'n veertig flut minuten verhaaltje?

Onvoldoende.
(Al denk ik dat er wel mensen zullen zijn die deze verder ook wel leuk vinden)(dat blijkt trouwens ook wel uit het cijfer op IMDb)

Als je deel één hebt gezien, dan heb je ze eigenlijk allemaal gezien. Deze meneer heeft hier zelfs nog veel meer variaties met andere titels op gemaakt. Allemaal hetzelfde idee, als je gelukt hebt nét iets anders uitgevoerd. En ik heb er nog heel veel van zitten kijken ook nog, voordat ik er echt genoeg van had.. 😵‍💫

Op zichzelf best een geinig idee voor een kort filmpje en aardig uitgevoerd. Het is de herhaaloefening die me een hekel doet krijgen aan dit product. Voor deze, los van alle andere, nog wel een voldoende.

Ik ging deze film kijken omdat een Tobe Hooper is naar de pen van Stephen King, met Robert Englund (Pinhead) in een van de hoifdrollen, maar veel soeps was het niet.

Vrij rechttoe recht aan verhaal, geen verrassingen. Als 45 minuten aflevering van een anthology show was het misschien nog wel wat geweest. Wel wat aardige horror welden, en de confrontatie aan het einde vond ik wel geinig, maar verder was het redelijk suf voor een nineties film.

Toch nog net iets dichter bij de bijna voldoende dan bij de onvoldoende.

Sorry, deze vind ik gewoon echt te flauw. Ik ben al niet echt zo van de humor in mijn horror, maar dit was echt heel ver naast de pot voor mij.

Zo ver dat ik ook geen medelijden heb vanwege Eddie of productiewaarden of zoiets.

Ruim onvoldoende.

Next..

Je mag denk ik wel zeggen dat Jim Jarmush een geheel eigen stijl films maakt. Niet aan iedereen besteed, ook aan mij niet altijd.

Maar deze viel voor mij toch wel op de goede plek, al kwam er wel wat poëtisch geneuzel voorbij. Ik denk dat dat ook aan mijn stemming lag.

De film was in zwart wit en heeft een vrij laag tempo. Maar door de sfeer en muziek kon ik me heerlijk ontspannen mee laten voeren met dit aflopende verhaal. Zo viel de poëzie ook best goed.

Toch denk ik dat je echt de rust moet hebben om dit te kunnen waarderen, want er gebeurt niet bar veel. Mij trof ie op dat moment goed, maar ik weet niet of dat nog een tweede maal zou werken.

Ruim voldoende.

Sfeervolle rauwe

horror romantiek.

Prachtige mix van horror en romantiek. Ik zou niet verwachten dat dat voor mij zou werken, maar dat deed het hier duidelijk wel. Vooral ook de sfeer en het geluidstapijt (waar ik meestal een hekel aan heb) werkte hier echt goed.

Ruim voldoende.

Dit was wat minder spectaculair dan het plaatje me had doen vermoeden, maar toch lekker low budget en rauw. Het verhaal stelt niet zoveel voor (het is ook maar een kort filmpje), en het acteren is ook niet goed of zo, maar ik vond de vibe wel tof, de transformatie van de hoofdpersoon en de ontwikkelingen.
Heel duidelijk de vibes van die tijd.

Geinig detail op het Halloween feestje: 🎺=🎷
🤔

Voldoende.

Ik had misschien beter moeten weten, maar ik had hier wel wat van verwacht. Helaas was het echter nogal suf. Het wel geinige en ironische optreden van Ozzy bracht daar geen verbetering in, en het tijdssentiment, dat ik hier niet echt duidelijk ervaarbaar vond, deed me ook niet veel in dit geval.

Het was een beetje stuurloos vond ik, wat willen ze nou zeggen over hard rock? Ik denk helemaal niets, maar het gewoon ondoordacht gebruiken als gimmick voor een slappe horrorfilm, een nogal saaie suf..

Onvoldoende.

Interessant pleidooi voor meer onderzoek naar en gebruik van paddestoelen als voedsel en medicijn/geneesmiddel. Wel echt vooral een pleidooi (voornamelijk van één paddenstoelen enthousiasteling), geen werkelijk onderzoekende documentaire, naar mijn idee.

Het is allemaal wel heel mooi vormgegeven, uitnodigend en heerlijk positief van toon. En net niet té, van dat alles.

Ik kreeg wel zin weer eens naar de biologische markt te gaan en me wat weirde paddestoelen uit te zoeken voor het avondmaal. Daarna nog even langs de smartshop gefietst.. 😉

Hoe dan ook wel leuk om te zien.

Ruim voldoende.

Hmm.. Helaas was dit mij dan weer een beetje té lollig om het echt leuk te vinden. Maar zo, als luchtig tussendoortje, ging het er wel in. En ik moet toegeven dat ik het af en toe best grappig vond.

Het verhaal was best geinig en als parodie was het ook goed geslaagd. Ik ben alleen vaak niet zo van de humor, vrees ik..

Wel een voldoende.

Wow, ik vond dit echt een mooi psychologisch sci-fi mystery thriller drama (🤔) met een origineel en intrigerend verhaal. De sfeer is erg goed en nam me helemaal mee.

Inderdaad geen actie sci-fi of zo, maar wat mij betreft wel helemaal binnen het genre, al heeft het nadruk op wat minder gebruikelijke elementen.

De belangrijke thema's zijn erg mooi uitgewerkt, en hoewel de film ergens in het midden even wat minder intens wordt, bleef ik het interessant en spannend vinden.

Ik vond het einde ook erg mooi! Het zinderde nog een tijdje door me heen.

Goed!

Uiteindelijk vind ik dit soort korte films op YouTube vaak toch een beetje tegenvallen. Bijvoorbeeld omdat het meestal maar om een clou(twist/grap gaat, en je die vaak goed aan kunt zien komen. Zo ook hier, vond ik.

Ik vind de uitvoering hier echter best tof, en hij had zeker wat fraai camerawerk.

Voldoende.

(Dit stukje is uiteindelijk idioot lang geworden, maar ik wil het toch allemaal posten. Misschien dat ik het later nog wat inkort. Als je geen zin hebt al mijn gewouwel te lezen, scroll dan naar onderen en lees alleen de laatste twee alineas.)

Tja, eigenlijk vind ik het gruwelijk dat dit gebeuren allemaal zo breed uit in de publiciteit is gekomen, en heb ik dat circus ook echt vermeden. Maar toen ik de aankondiging van deze docu zag, was ik toch wel even nieuwsgierig naar waar het dan toch eigenlijk allemaal om ging, en heb ik een stukje gekeken.

Het bleek intrigerender dan ik had verwacht, en ik heb het hele ding uitgekeken, al stootte het een en ander me tegen de borst.

Erg jammer dat er hier maar heel weinig mensen te zien en horen zijn die nog een beetje een neutraal en nuchter perspectief houden, vrijwel iedereen buitelt over elkaar heen om te roepen dat Amber liegt en toneel speelt (ondanks dat haar gedrag vreemd overkomt, zou ik het niet met zekerheid kunnen zeggen).

Het heersende idee is vooral dat één van de twee liegt en de ander niet. De mogelijkheid dat beiden niet altijd helemaal precies meer weten hoe het echt ging, dat ze hun eigen kant net iets mooier maken (zoals iedereen dat volgens mij doet) en beide gekweld worden door hun verleden en daardoor soms domme dingen doen en over de schreef gaan, lijkt hier totaal niet te bestaan.

Veel informatie komt soms wel heel snel achter elkaar voorbij. Ik heb vaak wat terug moeten spoelen en pauzeren om sommige dingen een beetje te kunnen volgen.

We krijgen ook veel te zien van hoe veel mensen via het internet dachten een goede mening te kunnen vormen en hoe belangrijk ze het vonden die mening luidkeels te verkondigen en hoe daar ook goed geld mee te verdienen viel, mits je het 'juiste kamp' steunde.

Naar mijn idee duidelijke voorbeelden van hoe gevoelig veel mensen zijn voor beïnvloeding via het internet, en hoe makkelijk ze zich daar dan helemaal door laten meeslepen.

Hoe ver mensen zich dan lieten gaan, en hoeveel haat en agressie er bij naar boven kwam, terwijl die mensen er niet eens bij waren, is voor mij een van de grote gruwelen van deze tijd! Of eigenlijk was dat er altijd al, dat mensen zo ver (kunnen) gaan, maar met het internet is er zo'n zichzelf versterkend platform voor dat ik soms echt griezelig vind.

Gelukkig komt dat in het laatste deel ook wel aardig aan bod.

Al met al vond ik het toch wel goed neergezet, deze docu, al schrok het me in het begin af. Er worden, met name aan het einde goede vragen gesteld, en hij geeft genoeg stof tot nadenken. Maar je moet wel tot het einde kijken, anders blijft het erg incompleet.

Sinds wanneer is RTL Late Night trouwens een Deens tv-programma?

De soort van spookbeelden die de hoofdrolspeler steeds bezoeken, begonnen me op een gegeven moment wel een beetje te irriteren. Ze blijven maar overal doorheen walsen, maar er gebeurt verder te weinig mee. En alleen om te laten zien dat de man demonen heeft, vind ik het het niet goed genoeg uitgewerkt..

Ik hoop dat het in de maak zijnde tweede seizoen daar wat beter mee omgaat.

Best een geinige, weirde en chaotische comedy animatieserie. Veel vreemde en stomzinnige personages en rare avonturen waarin gespeeld wordt met veel verschillende complottheorieën. Helaas word er meestal niet echt diep op die theorieën ingegaan, maar word het alleen als ondergrond gebruikt om de soort van grappige situatie neer te zetten.

Om nou echt te zeggen dat ik echt gelachen heb, nee. Maar desondanks het ik me wel vermaakt met deze maffe toestanden.

Voldoende, maar net niet genoeg voor een ruim.

Het eerste seizoen moest ik nogal wennen aan deze serie, en ik weet niet goed of ie gewoon nog niet zo goed was of dat ik er geen raad mee wist. Tegen de tijd dat ik bij seizoen twee aankwam was ik echter al een tijdje overstag en vond ik um erg leuk omdat ie zo over de top stompzinnig was.

Het is super grof en lomp en poep en sex en debiele, disfunctionele types die achterlijke en ranzige dingen uitvreten. Al is het niet mijn favoriete soort humor, ik vond dit leuk en voor wat het is goed gedaan.

Brickleberry (2012–2015) is van dezelfde makers en vind ik eigenlijk nog wat leuker. Het lijkt wel erg veel op elkaar. Ze maakten ook nog Farzar (2022) , maar die vond ik echt een stuk minder.

Een ruim voldoende voor Paradise PD.

Oh wow, super grof en beledigend en smerig, deze grappige animatieserie! Ik geloof niet dat ik al eerder iets grovers had gezien. Ik heb inmiddels wel een of twee clones van andere makers gezien, maar die waren echt ruk; alleen maar grof en dom, terwijl er hier voor mij nog wel een onderlaag in zat die een soort bodem gaf, waardoor deze lompe grappen naar mijn idee wel konden.

Je moet wel tegen ergens tegen kunnen om deze vunzige stopzinnigheid te kunnen waarderen.

Ik heb me hier hoe mee vermaakt en hoop dat de makers nog weer wat leuks zullen maken, want waar ik Paradise PD (2018–2022) nog echt wel leuk vind, viel Farzar (2022) me erg tegen. Maar misschien kunnen ze eigenlijk niet meer dan dit en is het gewoon op..

Het is iets naar boven afgerond, maar ik geef um toch een Goed.

Helaas vond ik dit derde seizoen ietsje minder dan het tweede. Ik snap ook wel dat het niet gelijk zo hoog in de kijklijst van Netflix stond (daar waren ze wat teleurgesteld over). Het seizoen in twee delen verdelen lijkt mij, als je gelijk hele hoge kijkcijfers wilt halen, al geen goed idee, maar het seizoen kwam ook wel erg langzaam op gang, vond ik.

Waar we het vorige seizoen tjokvol spanning en actie zat (in mijn herinnering, dan toch 😅), heeft dit seizoen echt een paar afleveringen nodig om op gang komen.

En zo'n opbouw is natuurlijk helemaal niet erg, maar goed werken doet het niet als je een seizoen van acht afleveringen in tweeën deelt. Gelukkig was het verderop weer lekker vol actie en magie, en heb ik genoten. Blij dat ik gewacht heb tot het geheel te zien was.

De eerste aflevering vond ik er soms trouwens raar goedkoop uitzien, hadden jullie dat ook?

De aflevering met Ciri in de woestijn, vond ik een beetje saai. Ik snap wel dat het lange stuk nodig was, maar toch..

Major Cliffhanger Warning! 🫡

Hahaha! 😂
Ja. Het was me niet speciaal opgevallen, maar zou goed kunnen!