Reacties

Ach ja, ik vond deze best aardig. Maar vooral ook omdat het een soort van in de buurt is, en het altijd leuk is je stad in een film te zien. Én ik ken wat dames ken die werken in een, iets minder hippe, maar wel succesvolle, modewinkel in de Hartenstraat (met de naam van een bekend frisdrankmerk van Nederlandse makelij, dat furore maakte in de fifties en sixties)(en tegenwoordig weer hier en daar te koop is, maar nu in Frankrijk wordt gemaakt).

Verder is het gewoon Nederlandse rom-com met gekibbel, gekkigheid en schattige kinderen en zo; wel leuk, maar niets om direct over naar huis te schrijven.

Voldoende.

Inderdaad een goede, best duistere en soms spannende film. Maar niet gelijk waar ik aan denk bij film noir.

Een goed, soms wat creepy verhaal en zeker ook goed gespeeld. Uitstekend camerawerk en soms prachtige, bijna spookachtige beelden (die soms ook nét een tikje te gestyleerd zijn).

Er is een shift in de film die ik wat raar vond, en waarna ik weer even moest wennen aan het nieuwe. Het leken zo wel twee films. Ook het einde vond ik zo wat onwennig. Ik was van plan een acht te geven, maar door die shift is het uiteindelijk een zeven plus geworden.

Bij de weg: kinderen (of je vrouw) slaan was toen nog heel gewoon..

Deze heb ik al een tijdje geleden gezien, naar ik dacht er pas weer aan tien ik net het origineel aan het kijken was:
The Night of the Hunter (1955)

Ik vond deze versie toen al niet zo best, maar in vergelijking met het origineel is het echt duidelijk onvoldoende.

De zoekopdrachten naar genres bij Netflix lijken overigens sowieso nogal gevoelig zijn. Zo krijg ik bij "martial art" prima resultaten, terwijl de gebruikelijke s op het einde ("martial arts") beduidend minder goede resultaten levert. Sterker nog de beste films in hun collectie staan er niet bij. 😅

Thanks voor de tip, Haberdoedas!🙂

Thanks voor de tip Holly!

Voor mij ontbraken er hierboven nogal wat codes die ik zou willen gebruiken, daarom heb ik gezocht naar de volledige lijst.

Hier een link voor anderen die interesse hebben:
https://www.netflix-codes.com/

Moet er trouwens bij zeggen dat het gebruik van de codes interessante resultaten op kan leveren, maar dat de codes, ondanks hun nauwkeurige omschrijving, meestal erg onnauwkeurig zijn in wat ze weergeven. Soms ronduit slecht. Anderen hadden dat ook al opgemerkt, maar ik wou het toch nog eens als disclaimer direct bij deze link vermelden.

Best een aardig gangsterdrama over de Kray broeders die in de jaren zestig daadwerkelijk in London hebben huisgehouden. Tom Hardy speelt een goede dubbelrol.

Ik heb me ermee vermaakt, maar echt heel goed vond ik 'm ook weer niet. Wel genoeg voor een ruim voldoende.

Nee, ik vond dit ook een onaangenaam smaakje hebben. Kan Jack Black sowieso al niet uitstaan. Ik weet niet precies waarom, maar al mijn nekhaar gaat overeind staan als ik het zie, en het haar op mijn rug (en daar heb ik behoorlijk wat van!) ook als hij zijn mond open doet. Zijn bewegingen, gezichtsuitdrukkingen, manier van praten en vooral zijn gevoel voor 'humor' staat me enorm tegen..

Maar voor de rest vind ik het ook niet echt aangenaam. Allemaal kleine dingetjes, het gelikte, de CGI, sommige elementen van het verhaal (dat vrij voorspelbaar is, maar ook wel wat leuke kantjes heeft) en het gevoel van opgeblazenheid dat het geheel voor me heeft. Nee, geen aanrader, wat mij betreft. Al vermoed ik dat velen dit een prima film zullen vinden.

Bijna voldoende, omdat het (los van Jack Black) ook weer niet echt slecht is.

Ik denk dat er met dit soort films gewoon niet zo heel veel meer te doen is. Je moet echt iets héél anders gaan bedenken (en dan is het niet meer 'dit soort film'), of de basis blijft zoals ie is en je kunt alleen een klein beetje variëren.

Met dat in gedachte, vond ik deze helemaal zo slecht nog niet. Sure, hergebruik van elementen en clichés. Maar met de nét wat andere setting en insteek is het best aardig geworden.

Ik vond 'm in ieder geval voldoende. Eigenlijk nog iets meer, maar nét niet genoeg om op te waarderen naar een ruim voldoende.

Deze film had een beetje een onorthodoxe opzet en aparte sfeer, maar het werkte wel voor mij.

De hoofdpersoon gedraagd zich als een enorme eikel. De acteur is er goed in er een te spelen.

Ik vond het wel een leuke film, maar het bovenstaande heeft het cijfer een heel punt gedrukt.

Voldoende

Natuurlijk is de basis van dit verhaal niet heel origineel, maar de uitwerking vond ik wel erg leuk. Goede sfeer en toffe muziek! En de setting sprak me ook wel aan.

Er is ergens een shift waarna het net wat minder wordt en over de laatste tien minuten weet ik nog niet zo goed wat te denken, het bracht gevoelsmatig nét niet dat hoogtepunt dat ik halverwege de film voelde dat erin zat (in welke vorm dan ook). Het einde viel zodoende wel én niet een beetje tegen.. 🤔

Maar ik heb me goed vermaakt. Gevoelsmatig rond ik de twijfel tussen voldoende en ruim voldoende toch maar naar boven af.

Leuke, lekker absurde en ongemakkelijke film over dit ongelofelijk disfunctionele gezin. Moet je wel tegen kunnen. Soms werd het ook een beetje té ongemakkelijk.. 😂

Ruim voldoende. De tijd meegerekend zou het nog een puntje hoger mogen.

Nee, te dom hahaha-grappig, en te stomme clichés. Jammer, want er zaten ook wel wat leuke elementen en vondsten in. Maar het geheel was me gewoon te flauw.

Het hielp ook niet dat ik de in het Frans nagesynchroniseerde versie aantrof op Cinéart.

Onvoldoende.

Soort van tragi-komisch, deze film. Of is het licht melancholisch? Misschien zij er wel betere woorden voor, want deze passen eigenlijk niet echt, maar ik kom er niet op. Het is een soort van droevig, licht grappig, maar toch mooi en een soort van opbeurend. Vreemde combi.

Veel fijne muziek (plus een optreden van David Byrne), en een soort van poëtische beelden. Ik denk dat dat ook een aardig deel van de bedoeling van de film is, een bepaalde sfeer opwekken waarin het, niet zo ingewikkelde, verhaal zich afspeelt. Als een achteroverleunende, licht bitterzoete levens-overpeinzing.

De ingehoudenheid en het stemgebruik van de hoofdpersoon zou sommige mensen wel eens tegen kunnen staan. Ik merkte dat af en toe bij mezelf, maar uiteindelijk vond ik het toch geen probleem. Het had ook een functie in de film.

Ik heb er plezier van gehad en geef deze een (vrijwel) ruim voldoende.

Allejezus! Wat een keiharde, adrenaline (en testosteron) gevulde actie film! En alles in first person shooter vorm. Dat laatste is een belangrijke gimmick, maar kon ik ook erg waarderen met alle actie.

Het was ook een beetje een b-film, maar wat mij betreft drukte dat de pret niet. Dat het verhaal vrij dunnetjes was vond ik ook niet erg. Het was goed genoeg en de film draait toch voornamelijk om de actie (en expliciet geweld).

Ik heb genoten en vind um goed. De acht is misschien net een beetje veel, maar het een ruim voldoende is gewoon net niet genoeg.

Toffe 'eerie' orgelmuziek! Deed me denken aan de oude veertiger jaren hoorspelen die ik vroeger veel luisterde. En eigenlijk heeft het geheel wel iets van zo'n oude horror of sci-fi radioshow, waar de geluiden en muziek ook erg belangrijk zijn voor de sfeer.

Qua sfeer vond ik um echt heel tof, maar qua verhaal stelde het eigenlijk niet echt veel voor, al had het interessante vreemde wlementen. Ik kan er toch net geen ruim voldoende voor geven, helaas. Maar dus wel een dikke voldoende.

Tof hoe er hier gewoon begonnen werd met de film, met het tonen van gebeurtenissen. Hoe er niets werd uitgelegd, maar alles besloten lag in de gebeurtenissen.

En bijzonder om weer te merken hoe de Cronenberg feel over de film hangt. Die sfeer die een beetje lijkt op die van de andere David (maar dan net wat minder zwaar). 😉

Weinig komisch aan deze film, vond ik. Meer neurotisch en vaag duister net onder de oppervlakte. Het semi komische aan de oppervlakte accentueert de onderlaag wel een beetje.

Wow, de scène met het beeldje is heftig!

Maar ik vond de meeste andere films van Cronenberg beter dan deze. Aan het einde had ik een beetje het gevoel dat ik toch ergens wat gemist had, maar dat maakte onderdeel uit van de feel van de film en ik kon het wel waarderen.

Ruim voldoende.

Och ja, sorry, jotofilm, suf van me, je latevogel te noemen.

Volgens mij gaat het bij jou juist altijd heel goed qua spoilers. Als je wilt, kun je in het bovenstaande bericht tegenwoordig alsnog een spoiler waarschuwing zetten voor dat stukje.

Deze film was uiteindelijk héél anders dan ik met het label "thriller" en het eerste deel van de film verwacht had. Ik vind um mooi, en dat had ik helemaal niet verwacht.

Ben het met jotofilm eens (komt wel eens vaker voor 😉) dat de ontknoping een tikje te simpel was, maar ook dat ie desondanks de moeite waard was. Maar ga er niet met het het idee dat je een thriller gaat kijken in. Het is gewoon drama, al is het eerste deel ook best wat spannend en vervreemdend.

Ruim voldoende.

Goede, spannende film met een licht 'noir' smaakje. Het verhaal was goed met genoeg intrige en lastige ontwikkelingen. Goed gespeeld ook.

Ruim voldoende.

Het spijt me, maar dit was gewoon niet mijn smaak. Ik weet niet wat het precies was, maar ik ergerde me aan vrijwel alle personages en ontwikkelingen, en verveelde me al voordat de film op de helft was. Vond het allemaal te veel opgedirkt, lelijk gedramatiseerd, zonder voelbare basis dan wel ondergrond, alsof het allemaal maar een beetje in de lucht hing te hangen.

Ik had hier meer van verwacht en heb mijn best gedaan, maar ben na anderhalf uur uiteindelijk toch helemaal afgehaakt. Mijn aandacht dwaalde eigenlijk al een tijdje steeds af.

Dat ik toch nog een bijna voldoende geef is omdat ik wel kon zien dat het op zich wel goed gedaan was en ik daarom geen echte onvoldoende kon geven.

Sorry..

Toffe docu met iconen als Henry Rollins, Jello Biafra, Keith Morris, Mike Roche en andere grote namen uit die scène, die vertellen over de opkomst van de hardcore punk in de late seventies vroege eighties in Californië, met al centraal thema de punk rock club "Cuckoo's Nest" in Orange County CA.

Het leuke aan deze docu vond ik dat ze op een iets kleinere schaal ingaan op hoe het daar verliep en hoe het voor die wilde punkgolf was in die tijd.

Minder vond ik de op sommige momenten behoorlijk storende muziek die constant dwars door de 'interviews' heen gemixt is.

Verder is deze eigenlijk een stuk minder goed dan American Hardcore (2006), maar omdat het iets kleiner gehouden wordt sprak het me wat persoonlijker aan. Vandaar dat deze docu bijna dezelfde score van mij krijgt.

Overigens een goede combinatie achter elkaar, als je het onderwerp leuk vindt.

Leuke, intense documentaire over (second wave) punk en vooral vroeg tachtiger jaren hardcore punk. Veel bekende gezichten en leuke (maar vaak veel te korte) beelden van een poeplading Amerikaanse hardcore punkbands uit de tijd.

Loved it!
(Maar het zal zeker niet aan iedereen besteed zijn! 😅)

Wat voor buitenstaanders misschien wel verwarrend kan zijn, is dat er wel wat verschillende ideeën over wat punk is vlak naast elkaar gepresenteerd worden, en sommige teksten en beelden kunnen soms makkelijk een verkeerd beeld oproepen (hint: als beelden of woorden in punk gebruikt worden om te shockeren/provoceren, is dat meestal niet om het te promoten). Het beeld dat punks min of meer allemaal geweldadige, stelende, vandalisten zijn, is naar mijn idee totale onzin. Al was het vaak erg wild, gebeurde er natuurlijk wel eens wat, en bestond de scène natuurlijk uit heel verschillende soorten mensen. Als je oplet wordt het ook wel duidelijk dat er verschillende stromingen waren en dat zaken vaak gecompliceerder lagen dan je op het eerste gezicht zou denken (met zulke takkeherrie 😂).

Gewoon te zien op YouTube.

Dit is een directe voortzetting vanuit deel één. Iets minder goed, maar nog prima te doen, als je de eerste leuk vond. Iets meer uitleg, genoeg krijsend duivelsgebroed en beklemmende beelden in dit deel.

Je moet wel de mobiele/handheld cameravoering kunnen verdragen. Ik vind dat hier wel te doen.

Zomaar een opmerking: zo scherp waren die schutters duidelijk niet.

Deel 2, 3 en 4 zijn op dit moment op Cinéart te zien (via Prime Video)

Richting ruim voldoende, maar net niet helemaal.