Reacties

Met plezier zitten kijken. Van een afstand lijkt het een clichéverhaaltje met een happy end, van dichterbij zit het goed in elkaar. De acteurs doen het goed, vooral Schaap, en er zit een hoop humor en ook wel venijn in. De scène waarin de hoofdrolspeelster met haar slipje in haar hand zit, na een gezellig momentje met de barkeeper, en de manier waarop ze daarnaar kijkt, is daar een voorbeeld van. En verder speelt het in Italië, op de Stromboli, dat levert bij mij ook punten op.

Fascinerende documentaireserie over Nederlanders die zich in Paraguay vestigen op zoek naar vrijheid en het Nederland van vroeger. Ze zijn allemaal "wakker", wat me de vertaling van "woke" lijkt, maar dat zijn ze dus juist niet. De beelden laten zien dat het nog niet zo makkelijk is om een vreemd land te settelen. En dat de locals met argusogen toekijken: de grond wordt veel duurder en daarmee de huizenprijzen en sommigen snappen niet waarom mensen uit het veel rijkere en beter georganiseerde Europa wegwillen. In de laatste aflevering zit een scene waarin een Duitser die in 1980 als achttienjarige met zijn ouders naar Paraguay is gevlucht voor de bom, oorlog en nog zo wat. Hij merkt vrolijk op dat die rampen allemaal niet zijn gebeurd. Ik vind dat de documentaire goed laat zien wat de emigranten beweegt en wat hun twijfels zijn. De voice over klinkt af en toe een beetje betuttelend, maar dat wordt aan het eind minder.

Net als vorige reviewer ken ik Colman van Broadchurch. Het zegt wel wat dat ze deze komische rol ook erg sterk neerzet. Het is allemaal van dik hout (ook de garderobe van Colman) en dat werkt ook goed in deze komedie. Begin en einde zijn erg sterk, het midden duurt soms wat lang. En Ncuti - Sex Education - Gatwa had wel wat meer tekst mogen hebben, dat kan hij wel aan.

Ik dacht laat ik eens een actiefilm kijken, daar word ik vast vrolijk van. En ja hoor, het was nog een komedie ook. Het verhaal slaat nergens op (een psycholoog moet als taakstraf met een depressieve agent de straat op en redt en passant ongeveer de wereld), maar het wordt snel en leuk gebracht.

Erg goed deze film. Het verhaal maakt af en toe wat rare sprongen - ik vroeg me ergens even af of het komisch bedoeld was - maar alle vragen en dilemma's worden overtuigend in beeld gebracht door de acteurs. Het totale gebrek aan glamour viel me ook op. Het kledingbudget van Thekla Reuten kan niet meer dan 150 euro geweest en er was zo te zien ook geen kapper op de set. Dat is niet alleen lekker Hollands, maar het past ook erg goed in het verhaal.

Fascinerende en superesthetische (en seksuele) visie van Sorrentino op het raadsel Berlusconi.

Niet te vergelijken met het eerste deel. Erg weinig grappen en eindeloze gesprekken.

Erg veel films gezien die wel Ok zijn deze Kerst, maar deze is gewoon van begin tot einde boeiend. En het einde is open, wat misschien maar het beste is als je nog een beetje vertrouwen wilt houden in de onderwijswereld. En wat is een middelbare school toch saai.

Niet echt een kerstfilm (ik heb hem in drie keer gekekenrond de kerstdagen, hij is erg lang), wel een verhaal dat verteld moet worden. Fukunaga doet dat goed, maar het is wel verrekte deprimerend.

Zappa is goed dus een documentaire over hem (en zijn muziek) kan nooit slecht zijn. Het gaat met name over een tournee door Italië, waar Zappa (Italiaans voor "schoffel") roots heeft.

Trage film, niet zoveel boodschap. Hij gaat in ieder geval niet over mooie mensen met mooie spullen, dat is alvast iets.

Na een half uur uitgezet, want er gebeurde echt helemaal niks boeiends.

Eigenlijk wel een romantische film over de georganiseerde misdaad op Corsica, met name over een vader en een dochter, die liever een ander leven gewild hadden, maar ja, wraak en zo. Alle moordenaars zijn tegelijk ook lieve ooms, die het beste met dochter voorhebben. Zo bekeken gaat het wel een beetje ver.

Ik vond hem wel aardig. Al het beeldmateriaal is echt, opgedoken uit archieven. Ik snap wel dat veel mensen rond de onafhankelijkheid naar Nederland zijn vertrokken.

Wat een melodrama. De styling is leuk en de acteurs zijn goed, maar de muziek en het verhaal hangen wel van clichés aan elkaar.

Absurde, oertrage film, die aan het eind toch wel schattig wordt.

Fijne muziek en leuke beelden over de eerste twee jaar van Led Zep, totdat ze in de Royal Albert Hall optreden. Verder geen onvertogen woord, de EO kan dit zo uitzenden.

Sentimentele kitsch met een vleugje jaren zestig. Maar wel Italiaans, dus dan mag het.

Heel vermakelijk, niet indrukwekkend. Die Godard wordt wel als een erg arrogant mannetje neergezet. En misschien wel terecht.

Best leuk. Veel clichés en typetjes, maar het zit goed in elkaar en het is Italiaans.

Eerder sneu dan grappig.

Afschuwelijke docu. Het politieke systeem in Israël is niet in staat een premier weg te krijgen die bereid is om een oorlog te voeren om zijn eigen hachie te redden.

Erg vermakelijk, soms ook feel good. Absurd verhaal, maar het werkt wel.

In SD gekeken op een 27” scherm, wat niet helpt voor een esthetische beleving en daar is Sorrentino nogal van. Ook in deze biografie van een geslepen politicus. Een strakke lijn zit er niet in en Andreotti wordt als een karikatuur neergezet met rare oren en een bochel. Maar ook een geweten. Uiteindelijk deed hij alles voor de (zijn) goede zaak, maar dan wel een cynische en hij ging veel te ver.

Het verhaal is een beetje dun, maar de hoofdpersoon is geweldig en het is ook erg interessant om iets van het leven in Brazilië te zien. Het gewone leven. En de natuur.