Reacties

We beginnen diep in het bos met een mannelijk lijnfiguur, en dan wordt het nogal plotseling onrustig. Er gebeuren nu dingen en ik ben me niet bewust van de Mythologie of Folklore op dit punt.
Niets legt uit wat er precies aan de hand is, en ze maken het alleen maar spannender, als ik eerlijk moet zijn. We hebben een arm jong personage dat de dupe lijkt te worden van de incidenten, en ze kunnen ernstig zijn voor onze jongen.
Wat een slechte en gemene dingen doen we elkaar aan in de naam van de liefde, en zelfs als we het niet zeker weten zullen we het ergste doen door ons best te doen. Zo'n prachtig gruwelijk einde, en toch zo absoluut bevredigend.

Tot nu toe hebben we 4 jonge volwassen personages en we hebben ook een volwassen mannelijk personage dat zijn opwachting heeft gemaakt.
Het ziet er interessant uit voor wat ze ons tot nu toe hebben laten zien, want er heeft zich een vreselijke tragedie voltrokken en onze jonge personages staat een heel avontuur te wachten.
Het lijkt erop dat de prijs voor falen een beetje hoger is dan verwacht, en onze jongvolwassenen zouden deze keer wel eens een lesje kunnen krijgen. Het lijkt er ook op dat echt vergeven begint met jezelf vergeven voor tekortkomingen en ook met het loslaten van dingen die je pijn hebben gedaan.

Onze intro bestaat uit 2 vrouwelijke personages en de jongste heeft een serieuze aanpassing van haar houding nodig. Lol. Het slechte gedrag is al vroeg begonnen, en met zoveel wreedheid.
We hebben nieuwe personages, en ze zijn als het ware een stel, en ze lijken nogal schattig, en ik wacht tot de volgende golf van Terror begint. De Brazennes van onze overtreders zijn deze keer niet onder controle te houden, en ons stel kan hier in grote problemen komen.
Hun huis is een gigantisch doolhof en kan alleen maar voor problemen zorgen in de volgende scènes. Alleen al de hoeveelheid taunting begint een Horrorific boodschap uit te zenden, en dat is er een die bijna garandeert dat de dingen binnenkort nog intenser zullen worden.
Ons koppel zit echt in de problemen en het ziet ernaar uit dat het nog erger wordt. Deze gedrochten hebben dit spel goed onder de knie en het niveau van kwelling dat ze kunnen toebrengen is er een van pure terreur.

Ik ga niet liegen, ik ben aan deze film begonnen omdat Teresa Palmer erin meespeelt. We openen met hartzeer en familiaal lijden, en ik ben niet zeker van de treinen op dit punt.
We hebben een nieuw vrouwelijk personage, en ze is een echte pip, al zeg ik het zelf.
Er hangt kwaad in de lucht bij deze familie, het lijkt erop dat dit zich ontwikkelt tot een folkloreverhaal. Verachtelijke slechtheid is een understatement, zulk afschuwelijk gedrag. De naald wordt naar binnen geduwd en de geest wankelt, is omhoog nog steeds omhoog of is het uit en niet eens naar beneden.
Zo'n heerlijk boosaardig verhaal, meesterlijk uitgevoerd, dat de ontwikkeling van het verhaal nooit heeft vertraagd.

Er is iets vreemds aan de hand met de personages die in onze speelfilm te zien zijn, en onze vrouwelijke hoofdrolspeelster heeft gewoon een angstaanjagend enge uitstraling.
Het acteerwerk van actrice Sophie Kargman is geweldig, want ik haat haar personage ijverig.
Ik weet niet zeker wat ik moet geloven en het is behoorlijk fascinerend. Het
Het lijkt erop dat we het toppunt van waanzin hebben bereikt en het is een geweldige rit naar boven en naar de schoonheid van de acties die in gang worden gezet.

Er is iets vreemds aan de hand met de personages die in onze speelfilm te zien zijn, en onze vrouwelijke hoofdrolspeelster heeft gewoon een angstaanjagend enge uitstraling.
Het acteerwerk van actrice Sophie Kargman is geweldig, want ik haat haar personage ijverig.
Ik weet niet zeker wat ik moet geloven en het is behoorlijk fascinerend. Het
Het lijkt erop dat we het toppunt van waanzin hebben bereikt en het is een geweldige rit naar boven en naar de schoonheid van de acties die in gang worden gezet.

Deze begint helemaal in de war te raken en laat langzaam de geknoopte stukjes zien die losgemaakt en weer in elkaar gezet moeten worden. We hebben nu een interessante draai aan ons verhaal gekregen, ik ben me nog niet bewust van de implicaties van de visioenen of nachtmerries.
Er lijkt een trauma te zijn en we hebben zeker een verborgen en misschien zelfs trauma waar we ons op dit moment in het verhaal nog niet bewust van zijn. De film geeft een griezelig gevoel en de scènes laten doorschemeren dat er mogelijk iets duivels op komst is.
De twist is niet ver verwijderd van de opzet van de film en nu krijgen we te zien hoe ver ze bereid zijn om het verhaal te brengen en ons iets echt engs te geven.
Mijn geest is officieel opgeblazen door de speelduur van deze film, de prachtige opzet en de voortdurende misleiding van de kijker.

Dus dit voelt gewoon verloren in beweging, en nogal dom op zijn best. Alles valt uit elkaar voor ons duo en ze nemen niets serieus, maar de dingen zijn niet zoals ze lijken en ze kunnen echt in de problemen zitten.
Alles is eindelijk in volle gang en de hel breekt los en onze personages zijn volledig in paniek.
Ik ben gek op occulte horrorfilms, omdat ze zoveel hebben om uit te putten of hun eigen mythologie te creëren, en ze zijn gewoon leuk om naar te kijken. Deze film is veel leuker dan ik had verwacht op basis van het begin en de dwaasheid, het was echt heel misleidend...
Blog dit... lol...

Zo'n angstaanjagende entree voor de film en de gruwel van wat er gebeurt waar we getuige van moeten zijn.
Mia Goth is een kracht om rekening mee te houden, hoe meer je getuige bent van haar oprechtheid die ze elk personage geeft is ongeëvenaard.
De visuals zijn buitengewoon spectaculair en kleurrijk en de donkere tinten zijn gevuld met een prachtige gothic macabre aan elk stuk dat een geheel vormt.
Een nieuw perspectief komt aan het licht, een van eenzaamheid, trauma en verlangen om deel uit te maken van dit leven zoals wij het noemen. Levenslessen worden geleerd en geleefd, al is het maar heel even, en dan gaat de onvermijdelijke zoektocht door de eenzaamheid weer verder.
Zo'n prachtige, beklijvende versie van een favoriet verhaal waar ik al zoveel jaren naar op zoek ben om het in welke incarnatie dan ook te zien. Dit is een must voor fans van gotische literatuur en in het bijzonder van de Frankenstein-roman.

Een verdomd bizarre intro, zoveel dat zich langzaam ontvouwt en toch meteen meer vragen oproept. We hebben een nieuw lid in ons huishouden, alles lijkt gek te worden en misschien komt zij helpen.
Ik ben niet zeker van de volgorde van de episodes, maar er is iets mis in het huishouden.
De wreedheid van de waarheid, het verlies en de pijn zijn en moeten onvoorstelbaar pijnlijk zijn.

Taiwanese mystiek is zo nieuw voor me, maar er voelt iets niet goed met ons hoofdpersonage. Ik begin de aarzeling van ons personage te begrijpen, en dit lijkt in niets op wat ik eerder heb meegemaakt en het ziet er gevaarlijk uit.
Ik had geen idee dat Spirit communicatie zo wijdverspreid was met verschillende culturen, maar ik vind het op zijn minst fascinerend.
Het lijkt erop dat de dingen voor een paar van onze personages volledig uit de hand zijn gelopen en dat er nu verschrikkelijke gebeurtenissen plaatsvinden.
Het lijkt alsof er op de achtergrond iets sinisters aan de hand is, terwijl de mensen aan het bidden zijn.
Je moet ervan houden als een horrorfilm je aan het einde laat glimlachen, slecht, maar toch een glimlach.

Ons verhaal begint met prachtige Passie, en al die tijd sluipt de onoverkomelijke Tragedie lelijk binnen. Zo'n donkere, diep emotionele film is aan onze voeten gelegd en rauwe emoties leiden tot vleselijkheid tussen onze hoofdpersonen.
Ik voel een diepe wond die de tijd misschien nooit zal helen langzaam de scènes binnendringen, voornamelijk door de schadelijke gedachten die constant het hoofd van onze vrouwelijke personages binnendringen.
Het portret van Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg is anders dan wat ik de laatste tijd ben tegengekomen, provocerend en verontrustend tot het punt dat ik de film even moest pauzeren om mezelf te beschermen tegen de rauwe intensiteit die zich voor mijn ogen ontvouwt.
Ik heb nog nooit zo'n gruwelijke wreedheid gezien die niet in een gore film zat.

De meest briljante film die ik nog nooit heb gezien

Intrigerende omgeving, we lijken ons in een schitterend donker bos te bevinden. Meteen al zo'n voorgevoelige sfeer en de belofte van een Dark Brooding Presence.
Ik geniet echt van de setting van deze film en de architectuur is ongelooflijk mooi. Alles voelt zo tastbaar en het voelt alsof je de lucht kunt proeven en de grond kunt ruiken.
De Dark Gothic esthetiek van de film dringt diep door in het onderbewustzijn, alsof het je meesleept in het verhaal van het lijden en de pijn en angst van de personages.
De beelden zijn diep en emotievol over de hel die de mensen moeten hebben gevoeld tijdens deze episode die hun gemeenschap, hun vrienden en hun families omhulde.
Er is zoveel pijn en lijden in deze film, zelfs voorbij de huidige situatie en in het verleden van de geschiedenis van de mensen. De psychologische kwelling die ze hebben doorstaan voelt alsof het land erdoor is getekend, een plechtige wond achterlatend die nooit geneest.

Ik MOET deze film hebben, net als VVitch en een paar andere films die een diepe opwelling van emotie in me losmaken terwijl ik kijk.

Er ontwikkelt zich een interessant verhaal met een groot aantal personages, maar ik kwam voor Robert Englund. Zijn vertolking van een man met pijn en zo kwetsbaar als maar kan, en zijn acties in zijn privéleven blijken de reden te zijn waarom hij werd gekozen voor zijn positie in onze film.
Er zit al iets onheilspellends onder de huid van de mogelijke hoofdrolspeler en de sfeer wordt zeker vreemd en onverklaarbaar geestveranderend.
Onze personages beginnen zich te gedragen op een manier die volkomen onnatuurlijk is.
Misleiding en verwarring zijn het hoofddoel van ons schurkenpersonage, en nu begint het wantrouwen onder de anderen toe te slaan en ontvouwen zich verontrustende gebeurtenissen. Er gebeurt nu iets buitenaards met onze personages en ze beginnen mentaal iemand anders te worden, en nu heb ik het gevoel dat ze allemaal echt in gevaar zijn.
Dus ik heb het gevoel dat ons verhaal er een is van Liefde, Verlies en Verdoemenis, en onze personages waren altijd al gebonden aan een gescript lot.

Wat een gruwelijke openingsact, zo'n Kwaadaardige actie bij voorbaat, die alleen maar kan leiden tot meer woeste daden later. Onze hoofdpersonen zijn vrij jong, en ze zijn een gemakkelijke prooi voor degenen die jonge mensen kwaad willen doen.
De spanning neemt toe en 1 van onze personages blijkt op dit punt in de film nogal dapper en mogelijk zelfs wanhopig te zijn. Ons personage is vindingrijk en toont een indrukwekkende kalmte in de situatie. Zo'n verschrikkelijke hand hebben ze gekregen en we hopen dat ze de kracht vinden om te overleven en het kwaad te overwinnen.
Deze film speelt met je emoties en laat je achter met een zwaar, zwaar hart...

Hilarische actie-horror...
De intro van deze film is waanzinnig spannend, met nieuwe bewegingen voor het soort vijand waar ik nog niet eerder van heb genoten. Dit lijkt een leuke rit te worden met onze hoofdpersoon en zijn maatje, en ik weet zeker dat de komedie er alleen is om de horror levendig te houden. Dit is geen spoiler, maar ze hebben mijn aandacht getrokken door Body Count te spelen tijdens een vechtscène.
Er is genoeg actie, en het is gruwelijk leuk en ook een knaller om mee te maken. Er zijn genoeg lachsalvo's en een paar onverwachte giechels die ik niet had gepland. De actie en chaos zijn geïnspireerd en de commradarie is ook zeer prijzenswaardig.

Onze opening is gevuld met persoonlijke tragedie voor onze hoofdpersonen, ze hebben wanhopig iets nieuws nodig om hun relatie te laten bloeien. Hoe verbijsterend dit ook is, het is eigenlijk op een bizarre manier wel spannend.
Er komen nieuwe personages in beeld die zich in dezelfde situatie bevinden, ze zijn gewond geraakt in hun poging om vrij te komen.
Opnieuw hebben we nieuwe personages, ze lijken net zo verloren en de terreur van wat er gebeurt is sterk om zich voor hen allemaal in te zetten.
Met onze nieuwste handvest zien we dat niet alles is wat het lijkt, bedrog en chaos is nu op hen allen.

Dit is sciencefiction op zijn fantasierijkst en er is meer aan de hand dan je op het eerste gezicht zou denken, waarbij technologie de grootste rol speelt.

Nogal een verontrustende openingsscène, en hij is verrukkelijk mooi. Dianna Agron ziet er gewoon geweldig uit, einde gedachte.
Vertrouwen op technologie kan eng en vaak gevaarlijk zijn, en het lijkt erop dat we er nogal wat vertrouwen in hebben dat ze ook echt doen wat ze zeggen.
Dit is psychologisch verontrustend en toch kan ik me niet afwenden van de waanzin van dit alles. Het lijkt erop dat we temidden van alle waanzin enige helderheid hebben gevonden, of toch niet?
Deze film zal bij sommige kijkers de mentale capaciteit om te redeneren beschadigen en hun vermogen om alles wat ze gezien en gevoeld hebben emotioneel te bevatten.

Superleuke personages, op een echt sullige manier, en ze lieten me glimlachen. Nieuwsgierigheid heeft de kat gedood, en ik kan bijna niet wachten tot de schoen valt, en dan de voet die de schoen droeg.
Wat een verdraaide film is dit aan het worden, of was het misschien altijd al vanaf het begin. Het was zo'n gemeen goed gespeeld spel met ons vermogen om te onderscheiden wat we dachten dat er aan de hand was en wat er uiteindelijk moest gebeuren.

Ik weet niet zeker welke legende of volksverhaal dit verhaal voorstelt, maar tot nu toe is het behoorlijk intrigerend en anders dan wat dan ook.
De rol van Noomi Rapace is ongeëvenaard in haar optreden in deze film, anders dan alle andere die ik tot nu toe heb gezien. Het uitgangspunt van het verhaal is heel anders dan ik me had kunnen voorstellen in de manier waarop ze het tot stand hebben gebracht, en het is een nogal gruwelijk en sappig spektakel voor de ogen.
Er is zoveel te leren vanuit zoveel gezichtspunten en het constante gevoel van hoe lang je dit kunt laten duren. Ik had geen idee dat Alice Englert in deze film meespeelde en haar rol geeft haar het meeste leven tot nu toe in de film.

Wat een heerlijke en gruwelijke film, gewoonweg schoonheid. Dit moet wel de mafste horrorfilm zijn die ik heb gezien sinds "Army of Darkness", en ik ga ervan uit dat de maffe "Goosebumps" + Gore nog creatiever en intenser zullen worden.
Een bevredigend hilarische bloederige film en een must voor fans van komische horror.

Deze is tragisch, en het is al griezelig, en het lijkt erop dat we de meest boosaardige van onze soort hebben (tienermeisjes). Ik vind het geweldig hoe dit leunt op folklore, en nu begint de pret in alle ernst en met de meest nietsvermoedende wreedheid.
Deze film bezorgt me de grootste, meest boosaardige grijns die ik in tijden heb gehad, Thailand stelt zeker niet teleur.

Spookachtige sfeer, met een beetje onbekende intrige. Een beetje cultuurschok voor onze personages, en hopelijk is dit nog maar het begin van het onbekende voor hun avontuur.
Ik begin echt te genieten van het gevoel overvallen te worden door de manier waarop ze emotionele trauma's naar buiten brengen.
Schitterend werk om me op het verkeerde been te zetten en op geen enkel moment had ik het gevoel dat ik controle had over mijn perceptie van wat ik zag. Ik moet deze film absoluut opnieuw bekijken.

Het 1e segment is wreed en fascinerend om te zien. We hebben een dorst naar wraak en strijd, en het is prachtig om te zien.
Het 2e segment is geweldig.
Ik bedoel, wie houdt er niet van een persoonlijke strijd van eer en broederschap.
Het 3e segment gaat over moed onder vuur, met een strijd van kennis over superioriteit van vuurkracht.
Dit leidt ons naar het laatste segment, dat je moet zien om het zelf te geloven.

Prachtig hoofdpersonage, en hij is al in opperste staat van paraatheid. We worden geplaagd met een achtergrondverhaal en hopelijk krijgen we meer informatie over wat de zintuigen van onze brave jongen triggert.
Er is iets vreemds aan de hand en onze hooman is moedwillig blind of gewoon onwetend over wat honden doen en kunnen.
Ik hield van de niet-menselijke STAR van deze film, ik hoop hem in de toekomst in meer films te zien, want hij heeft een geweldige aanwezigheid.