Reacties

Dit is alweer deel 3 van de Harry Potter reeks. Harry ontdekt dat Sirius Zwarts, een beruchte gevangene, is ontsnapt en vermoedelijk achter hem aan zit. Met de hulp van nieuwe vrienden ontrafelt Harry het mysterie rond de ware bedoelingen van Zwarts. Onderweg ontdekt hij de Marauder's Map en leert hij over de geschiedenis van zijn familie.

Zo zie je maar. Harry is een druk ventje en redt met zijn vriendjes telkens weer de situatie.

"Harry Potter and the Chamber of Secrets" is het tweede verfilmde boek in serie van J.K. Rowling. Samen met zijn vrienden Ron en Hermione onderzoekt Harry de geheimzinnige kamer en ontdekt hij een geheimzinnige dagboek van Tom Riddle. Hij strijdt tegen de duistere krachten en ontdekt de waarheid achter de geheimzinnige kamer, waarin de geest van Heer Voldemort schuilt. Uiteraard overwint Harry het kwaad en redt Zweinstein opnieuw van de ondergang en de kwade geesten.

Iets minder dan deel 1, maar in dit genre is het voor iedereen een leuke film.

Wij zijn niet zo opgevoed met Big Food en hier bij de kids sloeg het ook niet echt aan. Ook voor volwassenen is het niet interessant.

Een jonge Charlie Sheen heeft zich vrijwillig aangemeld voor deze oorlog tegen de Vietcong en komt er snel achter dat hij in de hel is beland.

Het is een van de betere oorlogsfilms over de strijd in Vietnam. Een monument die de waanzin van deze oorlog laat zien.

Toch net een ander segment van de SF. Geen intergalactische reizen met duizenden soldaten maar meer een 1 op 1 gevecht dat toch heerlijk weg kijkt.

En met Brice Willis weet je wat je krijgt dus er wordt weer wat hier en daar geknokt.

Als fietsfanaat kijk je misschien iets gekleurder naar deze Nederlandse speelfilm. Maar ondanks dat voordeel kwam ik niet verder dan een mager 5-je.

Los van het gegeven dat Nederlanders matig acteren is het verhaaltje wat flauw en ver gezocht.

Tot u spreekt een fan. Een fan van de jaren 60 en 70. En Joni Mitchel is een fantastisch mens uit die periode. Bijzonder als mens, schrijfster, gitarist en zangeres.

Deze docu is een prachtig document en geeft inzicht in die tijd en de reis die Joni maakt.

Een heuse feel good movie met als een van de hoofdpersonen een jongen met het syndroom van Down.

Dit ventje jaagt zijn droom na om professioneel worstelaar te worden en ontsnapt uit de instelling waar hij woont. Hij ontmoet een visser die ook op de vlucht is en uiteindelijk sluit de verzorgster die naar de jongen op zoek was, ook maar aan.

De reis eindigt als het allemaal op een goede manier samenkomt.

Een feel good movie die het verhaal verteld dat met wilskracht je heel ver kan komen. Ook al werken er velen tegen, volharding en liefde voor de sport dwingen uiteindelijk af dat Eddie kan meedoen aan de Olympische Winterspelen.

Maar ook daar is niet iedereen even enthousiast over zijn deelname.

Altijd met respect voor de betrokkenen gemaakt. Integer en mooi. Geen ordinaire sensatie zoals dat nog wel eens bij de commerciële tv in beeld wordt gebracht.

Een beetje in de sfeer van showroom en paradijsvogels wordt een oud bejaard stel gevolgd in hun beleving en overtuiging.

Hun huis staat vol met heiligenbeelden en ze zijn ervan overtuigd dat het leed van de mensheid leidt tot tranen uit de beelden en foto’s van heiligen.

Aan de kijker om er wat van te vinden.

Ik moet wel bekennen dat ik wat teleurgesteld ben door deze film. De verwachtingen waren hoog gespannen maar dat mag ook wel bij een film van Guy Ritchie met Jason Statham.

Het liep gewoon allemaal niet lekker. Normaal staan deze films garant Noor een hoog tempo, acties en geweld plus de nodige humor. Maar de balans was er niet. Jammer maar dit moet wel beter.

Prima film met een acceptabel verhaal. Of het helemaal realistisch is, is maar zeer de vraag maar de bijzondere relatie tussen Stan en Mathilda, de acties en het tempo waren dusdanig dat je ruim werd bediend.

Ik ben niet zo lyrisch als sommige anderen maar een prima film.

Als het veel regent en je beter binnen kan blijven dan kan je deze pretentieloze film rustig bekijken. Zelfs Bratt Pitt hield het na 5 minuutjes voor gezien.

Maar nog beter is de was doen of stofzuigen. Dat moet ook gebeuren.

Een prachtig inkijkje in het leven van de slagwerkers en paukenisten van het Koninklijk Concertgebouworkest.

Hoe mooi dat mensen met zover passie en liefde kunnen spreken over hun werk. Daar kan je alleen jaloers op zijn.

Ze hebben een eigen zelfstandige status wat ze de vrijheid geeft om o.a. hun eigen instrumenten te kiezen. Daarom noemde de wereldberoemde dirigent Bernard Haitink ze 'De republiek van het het slagwerk'.

Hartverwarmend en mooi.

Een zeer indrukwekkende film dat laat zien dat een harde stoere cowboy, prachtig gespeeld door Matthew McConaughey, met aids wordt besmet en gestigmatiseerd zijn eigen weg moet volgen tegen vooroordelen maar met name de farmaceutische industrie die blijkbaar andere doelen heeft dan mensen helpen.

Een prachtige film die zeker het tijdsbeeld in Amerika laat zien ten tijde van de opkomst van deze ziekte.

Een onverwacht cadeautje van een film. Heerlijk eerlijk en innemend.

Een slechte moeder dumpt haar kind bij een familielid en kiest voor haar vrijheid.

De knul beleefd fantastische verhalen en beleefd de tijd van zijn leven.

Must see, omdat het een bijzondere film is. 8

Een robot vervangt een zoon in comateuze toestand die na 1 maand toch uit coma geraakt. Dan wordt de thuissituatie onhoudbaar.

De robot wordt verstoten en kan niet meer bij zijn stief ouders wonen. Inruilen kan niet want dan wordt hij vernietigd. Hij gaat op zoek naar de blauwe fee die van een robot een echt mens kan maken.

Die fee wordt gevonden, maar onder water en daar kwam hij vast te zitten. Enfin 2000 jaar later wordt hij ontdooid en kan nog 1 keer 1 dag bij zijn stiefmoeder zijn.

Veel plezier, maar ik vond er weinig aan.

De trilogie zat goed in elkaar en was spannend. Dit toetje haalde helaas niet dat niveau. Het ging allemaal net iets te snel en de techniek te geavanceerd om het nog enigszins reel te doen lijken.

Wel vermaakt en een 6 is op zijn plaats.

Wat een fantastische film is dit. Gru de slechterik met vele zachte kantjes zorgt voor de 3 weesmeisjes, steelt de maan en geeft leiding aan zijn volgers, de minions.

Voor de grote kinderen die kunnen lezen en ouderen. Geweldig gecast. Een hele dikke voldoende 8.

Ik ben fan van de minions en in deze film wordt het gelukkig bevestigd.

Meesterschurk Gru kiest het goede pad en gaat samen als ervaringsdeskundige de wereld redden van het boeventuig.

Hij ontpopt zich ook als perfect stiefvader en hoeder van de minions.

Wat een heerlijke film. Je krijgt direct al warme gevoelens bij de minions ondanks het feit dat ze al vanaf hun bestaan zich willen aansluiten bij de grote schurken der aarde.

Leuk voor jong en oud en de humor is rijkelijk verdeeld over de film.

De dominante vrouw met een wat onderdanige assistent trekken haar wereld uit en zijn wereld in en de rollen draaien om.

Een licht vermakelijke film. Het thema verraad wel wat het verloop van de film zal zijn, maar desondanks is het redelijk te doen.

Voldoende is op zijn plaats.

Voor mij wordt het steeds duidelijker. Horror is niet mijn ding. Ik leef veel teveel mee en ik vind mijzelf hyperventilerend met klamme handjes terug achter de bank met een doekje over mijn hoofd.

Ik trap er zo af en toe weer in, maar ik ben blij als het achter de rug is.

Zeven kinderen staan op het punt hun ergste nachtmerrie onder ogen te zien: een oude, van gedaante veranderende clown die op kinderen jaagt. Samen moeten de vrienden hun persoonlijke angsten overwinnen om de moorddadige clown Pennywise te verslaan. Alle ingredienten om vooral niet te gaan kijken.

Je zit niet lekker achterover te genieten van wat komen gaat, maar je staat de hele film zo strak als een pianosnaar.