Reacties

Deze film is moeilijk aan te raden. Het is geen kinderfilm. Tenminste, ik denk dat het voor kinderen te langdradig is. Het begin van de film gaat over Christopher Robin die als volwassene eigenlijk tegen een burn-out aanloopt. Wat moet een kind daarmee? En daarnaast speelt het ook nog eens in de jaren 50.
Pas als Poeh beer aankomt waggelen, wordt het een film waar kids misschien iets aan hebben. De tot leven gekomen knuffeldieren zijn nét niet eng. Eerlijk: als deze Poeh mijn kamer zou binnenwandelen ... ik weet niet of ik hem niet meteen uit het raam zou gooien. Maar goed.
En toch. Toch bleef ik kijken. Want er zit wel iets herkenbaars in. Als volwassene vergeet je hoe je als kind tegen de wereld aankeek. En hoewel ik groot voorstander ben van vooruit kijken, is het soms heel fijn om even een beetje nostalgisch terug te kijken, misschien zelfs met een roze bril.
Het is verder een lieve film. Als je eenmaal gewend bent aan lopende knuffeldieren.

Gek genoeg kijk ik dus gen Koreaanse series (soms wel films). Ik vind het vaak te soap achtig, op een jaren 50 manier. Beetje ouwerwets, zeg maar. Maar misschienm mis ik wel iets. En doen de beschrijvingen de series geen goed.

Een gedegen Disney productie, goede kwaliteit animatie en een heel toegankelijk verhaal voor jonge kids. Dit is minder leuk voor volwassenen, maar voor de doelgroep - mits die Disney fan is en van liedjes houdt - heel leuk.
Beter dan die slechte 3D-meuk animaties :)

Ontzettend leuk! Herkenbare situaties, maar dan een beetje overdreven. Leuk voor kinderen vanaf 10 jaar, omdat dat denk ik ook een beetje de leeftijd is (tot zeg maar 14 jaar) waar Kiff en Bar in zitten. Net voor de echte heftige pubertijd, maar wel de periode waarin je lekker je eigen zin wil doen.

Ook leuk voor volwassenen die met weemoed terugdenken aan buien van 'de slappe lach' hebben - om niets. Zie de aflevering Silly Moods.

Ik ga toch maar even spitten in onze tv week, want er moét een plekje te vinden zijn voor deze serie.

Geweldige vervolg op Masters of the Universe: Revelation (2021) en misschien niet los te zien van de eerste serie. Het is net geen nostalgie. Maar dit is wel de tekenfilm serie met zowel Mark Hamill (Star Wars) als William Shatner (Star Trek) en dat alleen al is genoeg voor mijn inner-nerd.

Ik heb genoten van deze serie. Het kijkje in het leven van Lagerfeld was al leuk, maar Brühl was fantastisch - en ook zo meertalig. Daarom idd: kijk dit niet nagesynchroniseerd, kijk het met de originele dialogen en dan met ondertitels naar keuze (ik koos Engelse ondertiteling).
Mooi, ook vanwege de outfits, maar een goed verhaal dat krachtige verteld wordt.

Niet alle afleveringen zijn even goed, maar als de uitvoering het een beetje laat afweten is het idee vaak nog goed. Misschien iets te veel nadruk op de muzikale achtergrond van de acteur - want het is bijna Dr Who The Musical. En eerlijk gezehd begon me dat wel een beetje te irriteren, na de eerste en tweede keer. Maar! Het is Dr Who en het is voor kids en die zijn vast blij dat ze weer een serie hebben met griezelige en grappige rare momenten.

Een hele sympathieke serie over een ziekenhuis in Amst- nee, New York. Geen overdreven bloederige operaties, geen alarmerende onderlinge relaties, maar eigenlijk vrij subtiel. Tegen de achtergrond van het systeem in de VS, waarbij je nog wel eens failliet kan gaan als je de kosten van het ziekenhuis moet betalen, is dit ziekenhuis juist bereidt om veel te doen voor mensen die het nodig hebben. Heel mooi en bijna niet voor te stellen voor ons, die in NL bijna nooit met tienduizenden euro's aan medische kosten zitten vanwege ons systeem met verzekeringen. (Bijna nooit, want ook ons systeem is niet allesdekkend, voor mensen met levenslange aandoeningen.)

waarom zou ze spijt moeten hebben?

Met 'halloween' weer eens gezien en ik vond hem nog steeds leuk. Een beetje als Witches of Eastwick, maar dan met tieners. Iets ander verhaal natuurlijk.
Hoewel 'horror' en heksen, zeker niet onzettend eng. Hartstikke leuk als nostalgische film ook, omdat 1996 nu gewoon heel erg lang geleden is. omfg.
Is het nog leuk voor tieners vandaag? Misschien. Misschien wel.

Vraag me niet waarom. Maar ik besloot gisteren deze film nog eens te zien. En ik weet zeker dat ik de film nog maar één keer eerder gezien had als kind. Alles kwam meteen weer terug :)
Zo mooi gedaan. Ik denk bijna dat mijn liefde voor boeken door deze film komt.
Nog steeds een lieve film, zo vriendelijk en zo ontspannen. Als je even de rottige wereld wilt vergeten, dan helpt deze film.

Jeetje, wat viel me dat tegen. Deze film is natuurlijk geen Tom&Jerry cartoon met een simple plot. Dit is een film meet geen plot, maar wel een doorlopend verhaal dat doorjengelt op de achtergrond. Ik vond de combinatie tekenfilm met live action ook geen succes. Maar daarvoor moet je ook bij Roger Rabbit zijn, daar werkte het wel (omdat er ook een écht plot was, denk ik).
Ik zou dit zelfs niet met kinderen kijken...

dat za wat worden. Ik weet niet of Conans humor iedereen bereikt, maar ik ben bereid er wakker voor te blijven.
Ik heb ook genoten van Conan O'Brien Must Go (2024– )

Nou, de term 'slappe hap' komt wel bij me op.

Mooie serie die naast de seks en alle naakte mensen ook gewoon een goed verhaal verteld. Heel losjes gebaseerd op Spartacus, niet echt historisch correct, maar ontzettend goed vermaak.
... ik heb ook wel eens gefrustreerd een seks-scene snel ge-fastforward omdat ik gewoon het verhaal wilde volgen.
Maar: als je van eye candy houdt - voor iedereen wat wils.

Dit is niet een gewone film. Je mag een twist verwachten. Lees dus niet al te veel spoilers. Weet dat je in goede handen bent, en dat als je van een beetje verrassende films houdt, dat dit niet teleursteld. Veel plezier.

In deze film zag ik dat Cruise dus wel degelijk kan acteren, maar dus blijkbaar besloten heeft om dat hierna niet meer te doen, zodat hij geld kon verdienen.
Dit is een mooie film, die toevallig over vampieren gaat, maar eigenlijk gewoon gaat over onderlinge relaties. Van wezens die dan dus toevallig niet sterven en dus eeuwig aan elkaar verbonden zijn.

Stevige science fiction. Ja, het is ook een actiefilm, maar het SF gedeelte is ook goed uitgediept. Dit is beter dan de remake (die hoef ik ook niet meer te zien).
Kijk, het is een film uit 1990. Dus geen (bijna geen) greenscreen overdaad, en je ziet dat de acteurs ook echt met elkaar staan te praten ipv tegen een balletje in een lege ruimte. Dat maakt verschil. De sfx zijn oud, maar werken nog steeds. Oh, ik zou greenscreens en computer FX zo inruilen voor modelbouw.

Goeie westerns hebben een mooie opbouw. Je leert de personages kennen, je herziet je eerste indruk nadat je hun levensverhaal beter begrijpt en dan komt het einde, waarbij je hoopt dat de slechterikken hun straf krijgen en de goeierikken hun beloning.
Best heftig verhaal. Maar mooi en prima opgebouwd.

Deze film moet je als het kan inderdaad 2x zien. En dan mag je best tussendoor wat spoiler-reviews lezen om alle verhaallijnen goed aan elkaar te verbinden.
Het is wel onzettend mooi. En zo mooi, die onverwachte rollen van oa Hugh Grant.

Ik twijfelde tussen een 8 en een 9, maar ik kan er niet omheen. Voor mij is dit mijn favo Tarantino film. Komt 100% door Grier.
Dit is de enige Tarantino film die ik met mijn moeder gekeken heb, en me er geen zorgen over maakte dat er veel geweld in zat. Omdat het verhaal zo boeiend is, maakt dat niet uit. Het is er wel, maar het leidt de aandacht niet af.

Eén van de leukste sitcoms ooit. Vertrouwd formaat - in documentaire form met interviews en asides - maar dan echt leuk. Door de totaal verschillende personages bij elkaar te zetten en een beetje cartoon-comedy krijg je een leuke mix. Met de jonge Aubrey Plaza en Chris Pratt.

Dit was helaas niet zo goed als ik hoopte. Ik vond het erg tegenvallen, ook als verwachte ik een musical (en ik hou van musicals). Ik had liever gehad dat ze het echt als theater-stuk hadden gebracht ipv een soort van mix van realistische film met liedjes en over de top acteren.
Niet mijn ding, maar ach: is ook maar een mening.

Dit is een romcom die ik leuk vond. Dus dat zegt wel wat (ik ben echt helemaal geen fan van dat genre.).
Waarom. Omdat het verhaal goed in elkaar zit. Omdat het gebaseerd is op een toneelstuk van Shakespeare (Taming of the Shrew). Omdat Ledger geen standaard-acteur is die zijn teksten opdreunt.
Niet zo leuk als A Knight's Tale (2001) , maar zeker een fijne film voor met z'n tweetjes.