Reacties

Het boek is beter. Maar als je iets zoekt wat in dezelfde hoek zit als ' The Never-ending Story' , dan is dit de film. Ik denk dat voor een jonge doelgroep dit een hartstikke leuke film is. Niet zo leuk als The Princess Bride, of Labyrinth, maar heerlijk fantasievol. Het idee dat je door voor te lezen personages tot leven brengt ... is dat niet geweldig leuk? Ook?

Bizar, raar, toch humor en je moet wel iets met zombies hebben. Het klopt allemaal wel, maar je moet wel door de 'gore' heen kunnen kijken. Het is maar film-bloed, he.

Vanwege Jet Li geef ik deze ook een 7. Een fijne avonturenfilm, dat nog wel, maar stukken minder dan het originele deel 1. En de mummy is ook niet in Egypte. Best leuk om een andere cultuur en deel van de wereld erbij te halen, maar ik denk dat het niet helemaal 'on point' is.

Ietsjes minder leuk dan het eerste deel, maar nog steeds gewoon een fijne simpele avonturenfilm, met nog steeds een vleugje romantiek. En natuurlijk is het John Hannah weer die een fijne noot toevoegt.

Heerlijke avonturenfilm met niet al te verrassende wendingen. En dat is prima, in dit geval. Gewoon achterover zitten en ga er maar in mee.
Speciale aandacht voor John Hannah, asjeblieft. Hij speelt als nogal bang uitgevallen sidekick een leuke rol.

Heel erg vrolijk wordt je er niet van. Het is een rampenfilm waarbij de realiteit niet uit het oog wordt verloren (hoewel ....).
Er is een tijd en een plaats voor deze film, als je daarna lekker op een terrasje in de zon kan gaan zitten met de mensen van wie je houdt en dan superdiepdankbaar zijn dat je samen bent.

Het is een herkenbaar verhaal, ook als je er alleen maar zijdelings me te maken hebt gehad. Misschien ook wel de eerste film waarin het vaderschap goed werd weergegeven? (Vast niet, maar destijds was het heel normaal dat kinderen bij moeder werden gezet).

Minder leuk dan Bruno, Ali G. en Borat, maar verder prima vermaak. Ik denk dat Baron Cohen misschien een beetje onder de indruk was dat Ben Kingsley mee deed. Denk ik. En daarom van slag was.
Maar gelukkig doet Kingsley het ook prima: is ook een goede acteur die met een grappig script best uit de voeten zou moeten kunnen. Nu nog een echt grappig script voor hem.

Ook als je niks snapt van bankzaken, aandelenkoersen, beurspeculatie, hypotheken, economische zaken ... dan snap je deze film wel. Dat er iets niet helemaal goed ging en dat er ergens gewoon een vies spelletje gespeeld werd door mensen die alleen maar geld wilde verdienen aan anderen.
Goed uitgelegd, ook als je wel bekend bent met waar het over gaat.

En de nieuwe trailer voor Vox Machina is ook uit, die komt op 3 oktober :) (Vind ik ook leuk ...)

Okay, staat op de watch list nu ;) Ik kan ook wel wat afleiding gebruiken.

Kan daar niet een spoiler alert bij? Ik wil nog helemaal niks weten en nu heb ik toch iets gelezen over de inhoud van de afleveringen... :(

Tuurlijk, ik ben wel van de biopics. Maar in Miles Ahead was ik vooral onder de indruk van Don Cheadle, die echt een onderbelichte acteur is, imo.
De film voelt door het gekozen onderwerp ook een beetje als een heist-film. En natuurlijk speelt muziek een grote rol. Je krijgt er echt wel van mee dan Miles Davis een uniek talent was. En, zoals wel vaker, ook niet altijd een makkelijk persoon. Mooi gedaan.

:) Ik vind je headline wel weer heerlijk, hoor. Maar ' een waargebeurde musical' impliceert dat Barnum inderdaad zingend en huppelend door zijn leven dansde.
Dit is nog steeds een fictie verhaal, gebaseerd op het leven van een grote verkoper, want hij verkocht natuurlijk sensatie. I hoeverre The Showman echt op PT Barnum lijkt, zullen we nooit weten. Maar dat Barnum geen danser en zanger was, dat is wel duidelijk.
Toch: Barnum zou trots zijn op die headline. ;)

Natuurlijk zetten mannen de eerste AI in het robotlichaam van een mooi meisje. Maar dat terzijde (echte vrouwen zijn altijd eng voor sommige mannen).
Dit is een spannende film met wat actie, die tegelijk wat vragen neerlegt over wat een mens een mens maakt. Maar je hoeft bij deze film niet na te denken als je dat niet wilt.

Ik denk steeds 'Ach Casablanca' met het gevoel dat deze film nou toch wel oud en niet meer relevant is. Maar het blijft een mooie film. Romantisch, spannend, quotable.
Ook al is deze film dus zo oud, en in zwart wit, en ietwat langzaam voor huidige begrippen, toch is het nog steeds een mooie film. Je begrijpt nog steeds dat een oude liefde je hart opnieuw kan breken, dat het leven nooit simpel is en dat het soms best eenvoudig is om wel het juiste te doen.

Deze film is alleen al fijn vanwege de soundtrack.

Maar ook de leuke achtervolgingen in de auto. Een leuke 'quirky' film, niet al te standaard en heel vermakelijk.

Als een AI (stem) je bijstaat in je werk en het runnen van je leven, kun je er dan gevoelens voor ontwikkelen?
Ja. Ik denk het wel. En deze film verkent dat gegeven.
De vraag 'kan een AI gevoelens ontwikkelen' zou ik wel met Nee beantwoorden. Maar dat maakt voor deze film niet uit, want in de basis gaat het om de menselijke hoofdpersoon. Of de AI en de man dus voor elkaar vallen, dat laat ik in het midden. Dat de man als een blok valt, is al snel duidelijk.

Zoek je een film met iets meer actie en eenzelfde thema: Ex Machina, van een jaartje later.

Destijds ook in de bioscoop gezien, met een stel vriendinnnen, want dat deed je met zo' n typische meidenfilm. En ik vond het vreselijk! Maar ... dan wordt je ouder en wijzer, en milder, en kijk je de film met je man, omdat je dan wel weer vindt dat zo'n film een culturele impact had (en hij moest leren waar de one-liner 'Nobody puts Baby in the corner' vandaan komt).
Bij deze tweede keer kwam de film al een stuk beter over. Misschien omdat ik zelf geen bakvis meer was. Het verhaal wordt strak verteld, er is lekker muziek en natuurlijk een beetje dubieuze romance tussen een jong meisje en een dansleraar (die volgens mij een stuk ouder was). Maar ach: het is niet zo heel fout, omdat het met liefde gemaakt is.

OMFG.
Laat maar los dat het op een computerspel gebaseerd is: dit is zijn eigen ding. (Maar voel je vrij om Fallout daarna te spelen...) Niet bingen. Kijk lekker 1 aflevering per week, dan heb je ook echt iets om naar vooruit te kijken. Dit was onze vrijdagavond serie.

Naast een intrigerend achtergrondverhaal dat in flashbacks wordt verteld, is er gewoon ontzettend veel leuk en mooi. Deze serie heeft een hond: groot pluspunt voor mij. Je begint met een soort van raar optimisme, omdat in de Vault, waar alles begint, alles zo lekker geregeld lijkt te zijn. Knus en kneuterig, met een jaren 50 stijl, waar je een rare nostalgie van krijgt. Maar als het verhaal ontvouwt zie je een hele andere wereld. Zonder optimisme? Hm. Ondanks alle post-apocalytische beelden ... toch niet.

Over de hond - als je je zorgen maakt ...

Dit is een mooie en sfeervolle film. Perfecte cast, natuurlijk. Maar er gaat vooral iets kalms en rustgevends van uit. En zonder dat dit een saaie film is. (Het boek is denk ik beter, maar nog steeds met een westerse blik naar Japan.)
Kijk, ik ben niet van de romantische films. Maar in deze film gaat het om meer: het gaat ook om een jong meisje dat van haar familie wordt gescheiden en zich staande moet zien te houden in een nieuwe en onbekende omgeving. Dat zij opgroeit en een sterke persoonlijkheid wordt, komt echter ook door haar omgeving en de mensen die haar steunen. En dat in een eigenlijk best moeilijke situatie, waarbij heel veel voor haar al uitgesloten wordt.
En natuurlijk is alle intrige eromheen ook interessant.
Perfecte film voor als je een rotweek hebt gehad en gewoon even wil ontsnappen. Hopend op je eigen goede afloop.

Ik had me net voorgenomen om deze film maar weer eens te kijken, want iets deed me denken aan de benen van Gene Kelly.
Deze musical was niet echt een onverdeeld succes, geloof ik. Maar het is één van mijn favorieten die ik dus ook op disc heb. Het verhaal is simpel, komisch, een tikkeltje romantisch, maar het zijn de dans-scenes met Kelly die het hem doen. De bewuste scene waar ik aan denk, is puur dans en toont hoe meesterlijk Kelly was. Ik geloof dat de oorspronkelijke dansscene gecensureerd moest worden, omdat het té opzwepend werd gevonden. Dacht ik. Hoe dan ook: meer dan waard om nog eens te zien. (The Pirate Ballet kun je ook op YouTube vinden.)

Er is maar één film die ik op een boot gezien heb, en dat is Stargate.
Ik verwachte een pulp-filmpje en kreeg een solide verhaal voorgeschoteld met niet alleen een prima Kurt Russel maar vooral: een nerdy James Spader. Heerlijk!
Deze film blijft één van mijn favorieten. 'Voorspelbaar' is soms gewoon een ander woord voor 'goede vertelling'.

Ik hou echt wel van musicals.
Maar deze film trok ik niet echt. De muziek en de songs bleven niet hangen en liepen voor mij het verhaal in de weg.