Reacties

Imitatie van welke andere film(s)? From dusk till dawn?

De natuur als roofgebied voor witte mannen met zwarte onderworpene. Ondertussen wordt er flink gepaft met geweren en sigaretten. Kijk, dit ons eens zien misdragen onder het masker van stoerheid.

Gewoon een goede film uit 1947 en ook nog actueel. Kerstmis en de commercie worden aan de kaak gesteld en tegelijkertijd gepromoot. Ook de kerstman doet er aan mee. Susan gelooft niet in de kerstman, wil geen kadoos, wenst vervolgens een huis met tuin en krijgt dat ook nog eens voor elkaar. Als je daarover doordenkt, is het ook een rare film. Het thema van kerstmis 'goed zijn voor elkaar' wordt verplaatst naar winkelketens die goed zijn voor de klanten. Deze manier van goed zijn levert de winkelketen meer geld op.

Leuk om deze film uit de oude doos te zien. Goed camerawerk, knap acteerwerk maar een wat gekunsteld verhaal.

Animatie. Bijzonder voor die tijd, maar nu verveelt het.

En kleine kus en een tijdje dicht elkaar 'naar de mond' praten.
Ze vinden elkaar wel lief.

Een vorm van dierenmishandeling. Het zijn mannen die dat doen.

Dit kan als voorbeeld gediend hebben voor Charlie Chaplin en andere komieken.

Is toch een vorm van dierenmishandeling.
https://youtu.be/k52pLvVmmkU?is=BMBtCOPURF5_nBh7

Er is onlangs nog een film uit 1897 van Méliès ontdekt.
Eerste film met een robot teruggevonden na ruim een eeuw - https://nos.nl/l/2605605
https://youtu.be/U8jGTcmFY8A?is=h5ruTXE8Ja2RysOc

Pittige film. Maar wel eentje waarom er arthouse bestaat: een vertelling op een originele, bijzondere manier verbeelden.

Het leven van 4 vrouwen uit 4 verschillende generaties op dezelfde boerderij. De verhaallijnen worden door elkaar getoond, maar zijn toch met elkaar verbonden, net als de levens van de vrouwen. Ze overleven niet (door ongeval of zelfmoord) of verdwijnen. Het leven is door omstandigheden, door daden of keuzes van mannen ondraagelijk.

De kijker krijgt het beeld in 'vierkante' vorm voorgeschoteld, maar soms nog extra versmald tot sleutelgatafmeting.

FV plakt het thema oorlog aan deze film. Dat is het absoluut niet. Even zijn er wat soldaten te zien, maar nog geen minuut van de hele film.

Overvloeiende beelden met fragmenten van natuur en stad die het gevoel van onrust en pyschische nood oproepen.

Aangename film om te bekijken. Met sterk spel van Keira Knightley (Gretta) en Mark Ruffalo.

Modern ogende film met prachtige balletuitvoeringen. Tijdloos. Toch uit 1948.

Marius Goring lijkt op Alfred Abel uit Metropolis van Fritz Lang. Ik heb de indruk dat de regisseurs zich door Frits Lang hebben laten inspireren en of op het Duitse expressionisme uit de jaren 20/30.

Zie ook het begin van de recensie in Cinemagazine: 'Als Martin Scorsese aangeeft dat ‘The Red Shoes’ de film is die hem voor het vak deed kiezen, heb je eigenlijk geen recensie meer nodig. De balletfilm uit 1948 bleek na uitbreng al snel de absolute standaard in het genre, en werd op initiatief van de grootmeester volledig gerestaureerd. Scorsese, die de film van schrijvers- en regisseursduo Michael Powell & Emeric Pressburger (het beroemde tweetal filmmakers wordt meestal in één adem genoemd) als negenjarige voor het eerst zag, noemde het “de meest vormende ervaring van zijn leven.” De reden dat de Technicolor-bewerking van de tijdloze klassieker weer in haar originele kwaliteit is te bewonderen, danken we dan ook aan zijn liefde voor het vak.'

Mee eens.

Gemak dient de mens. Ogenschijnlijk dan. Om al die snufjes te ontwikkelen, is er toch het nodige werk gedaan. Leuk filmpje.

Grappig genoeg. Zijn vrouw wacht Charlie Chaplin op met een deegrol. Daaraan vooraf is er pret met een lift op een bouwplaats en in dronken toestand na een bezoek aan een kroeg.

Mede op basis van de kortere versie in 2012. De contex van het verhaal is schrijnend, maar dat maakt het niet meteen een goede film. Voetballers als Ronaldo en Messi zijn de idolen van jongetjes. Met een been minder kan Hamoudi nog steeds van betekenis zijn. Sport zou verbroederen maar Hamoudi moet veel vernederende opmerkingen van zijn broer en eerdere voetbalmakkers verwerken.

Inmiddels ontploffen er bommen in het midden-oosten. Wie gaat daar nu nog een lekker potje voetballen?

Schrijnend leven in Baghdad. Maar ook over jongetjes en voetbal. In 2023 is er een langere versie gemaakt.

Aardige choreografie. Een soort liefdesvertelling, althans daar lijkt het op. Met wat drama vooraf. Ik vind het verhaal niet perse boeiend. Wel fan van de muziek van Radiohead.

"Schilinski’s film gaat (juist) over een gevoel van incompleetheid. Over de belevingswereld van de vrouw als onherroepelijk gefragmenteerd. Omdat in het hart ervan een gedeeld trauma huist. Een gedeelde pijn. Dat trauma laat zich niet vangen, zich niet concretiseren. Het heeft iets te maken met een lichaam dat nooit vanzelfsprekend het jouwe is. Dat door talloze ogen wordt opgedeeld en uitgekleed. Dat door wetten eeuwenlang is toegewezen aan anderen dan jijzelf. Het heeft te maken met weggestopt zijn in de marges van de geschiedenis, met zelfs in je eigen leven aan de zijlijn moeten staan" - Elise van Dam, vk 7/03/26

Kardinaal Deken Lawrence (Ralph Fiennes) moet de pausverkiezing managen. Gaandeweg duiken er steeds meer intriges op. Ondertussen zien we als kijker niet alleen zwarte of witte rook, maar de hele gang van zaken. Het ontmythologiseert, lijkt ook begrip te vragen voor de menselijke kant van de kerkelijke leiders, maar nodigt ook uit om nog eens na te denken over het stoppen van deze poppenkast.
Als de mannen er niet uit komen, verwijzen ze naar God. En stiekem weg is er toch vrouwelijke invloed. Zuster Agnes staat opeens in het midden om de verkiezing een wending te geven: "Hoewel wij zusters geacht worden onzichtbaar te zijn, heeft God ons niettemin ogen en oren gegeven."

De zachtaardige Col. Robert Gould Shaw (Matthew Broderick) moet het eerste zwarte regiment in de Amerikaanse Burgeroorlog opleiden. Menig vooroordeel moet overwonnen maar 'at the end' mogen en willen ze voorop in de strijd. Het is mannelijke zwarte emancipatie om voor je land te mogen vechten. Uiteindelijk dienen ze als kanonnenvoer. Tsja, in welke oorlog niet.
De beelden zijn goed, de dialogen niet altijd logisch. Dit keer eens een film zonder een vrouwelijke hoofdrol, zonder een gekweld thuisfront van vrouw en kinderen (de mannen worden gewoon doodgeschoten zonder al teveel drama) en geen ondeugdelijke seksscene. Dat is ook wat waard.

Tom Stall leidt een rustig leven, maar in geval van dreiging weet hij zich heel makkelijk te verdedigen, wat niet goed uitpakt voor zijn slachtoffers. De acties worden zeer plastisch gefilmd, maar na de dood van Carl Fogarty is het met de film wel klaar.

Boeiende film. Naar het einde toe wel geduld nodig omdat de vertelling lijkt te vertragen. Onbevangen Maggie volhardt in haar vraag om Frankie (Clint Eastwood) als bokstrainer te krijgen. In de kampioenswestrijd wordt ze na de bel door Billie (Lucia Rijker) een verlamming geslagen (Nederlandse inbreng). Voor altijd gebonden aan het bed vraagt ze Frankie om haar leven te beeindigen. Een pastoor waarschuwt het niet te doen. "Het is ergste ooit....je zult jezelf nooit terugvinden".

Met voice-over van Morgan Freeman, die tevens de rol vervult van boksschoolhouder. Ik vraag me af of het niet zonder voice-over had gekund. Samen met de stem van Clint zijn het twee schore donkere stemmen. Nb. 'Kweek geen luie kijkers', zei de Britse regisseuse Kim Longinotto. 'Alles wat onzichtbaar of onuitgesproken blijft, is te vertalen naar beeld. Dat heet verbeelding. Dat is ons vak'.

De drie hoofdrolspelers zijn of raken met elkaar verbonden, maar zijn alle drie eenzaam en eerder beschadigd geraakt. Geen vrienden of lovers. Maggie heeft wel een moeder en broers maar die presteren zich als een soort familie flodder. Alle gedachtes en keuzes worden niet echt uitgewisseld en individueel gemaakt, hooguit door de stem van Morgan verbonden. Het is manier van filmen en vertellen die kenmerkend is voor Clint Eastwood.

Om welk issue gaat het precies? Het streven van Maggie om een goede bokser te worden om haar ouderlijk milieu te ontvluchten of de keuze die Frank aan het einde van de film heeft te maken? En welke stap in zijn ontwikkeling heeft Eddie te doen?