Reacties

Interssant. Met horloge, vogel, oog, poes in close-up. Goed gemonteerd.

Een eerste vorm van filmmontage. Goed bedoeld, maar het loopt nog niet helemaal lekker.

Het had zomaar de 1e Benny Hill kunnen zijn😉. Verder niet zo boeiend.

Nog een flard uit de geschiedenis. Met een onbewaakte overgang en een man op het spoor. Het tempo was nog laag.

"De Haverstraw Tunnel is een vroege zwart-wit stomme film uit 1897, uitgebracht door de American Mutoscope Company . Het wordt beschouwd als een van de eerste voorbeelden van een spookrit (samen met Alexandre Promio 's Leaving Jerusalem by Railway uit hetzelfde jaar) en toont een trein die over de West Shore Railroad in Rockland County, New York , rijdt en vervolgens door de gelijknamige tunnel".

Een flard uit het verleden. Het bijzondere zijn de mensen op het perron. Vooral in het begin lijken het geen arabieren. Meer naar het einde lijken Afrikaanse vrouwen te zien.

"De film duurt ongeveer 50 seconden en toont het afscheid van vele voorbijgangers - eerst Europeanen, dan Palestijnse Arabieren, en vervolgens Palestijnse Joden - terwijl een trein Jeruzalem verlaat".

"Phantom rides of panorama's waren een vroeg filmgenre dat aan het einde van de 19e eeuw populair was in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Voordat er sprake was van een echt verhaal , lieten de films simpelweg de voortgang zien van een voertuig dat voorwaarts bewoog, meestal gefilmd door een cameraman aan de voorkant vast te maken. De term phantom ride werd gebruikt omdat door de positie van de camera alleen het spoor en het landschap zichtbaar waren en de beweging leek te komen van een onzichtbare kracht. Hoewel veel vroege films lokale routes lieten zien, leidde de vraag naar nieuw beeldmateriaal ertoe dat er op meer exotische locaties werd gefilmd. Dit gaf een nieuwe dimensie aan het genre, waardoor verre landen werden getoond aan mensen die ze anders nooit zouden zien. Het genre is, ondanks zijn kortstondige populariteit, ook belangrijk vanwege de rol die het speelde in de ontwikkeling van de tracking shot , langere films en filmbewerking, evenals de heropleving ervan in 4D-film en -simulatie".

Tsja. Het zijn in ieder geval oude beelden. Door herhaling lijkt het meer dan het is.

Vast goed bedoeld, maar deze minuut film is ruim voldoende.

Uweethetniet.

Een zwijgende film uit 1926 die nog prima is te bekijken. Achtervolgingen met treinen ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog. Geen moment saai en regelmatig grappig.

Een verhaal over vriendschap tussen een hond en een robot. Het begin is aanstekelijk, maar het wordt op den duur steeds minder en sleurt zich naar het eind. Niet voor het eerst beland iets op de vuilnisbelt om weer gevonden te worden. De gerepareerde robot kan op z'n Lubachs rennen. Wie heeft van wie afgekeken?
De film is uit 2023, de situatie uit de jaren'80 speelt zich af in New York, de Twin Towers zijn een aantal keer in beeld.

Mooie scenes van de balletdanseressen en op de trappen van het operagebouw. Het spook heeft de zangeres tot kunst geinspireerd maar eist haar liefde op. Zo kan de beauty nooit van het beast gaan houden.

Veel verschil in beeldkwaliteit. Mogelijk door gedoe tijdens de productie maar mogelijk heeft niet alles de tand des tijds goed doorstaan.

In de door mij geziene versie is het slot behoorlijk slecht.

De film boeit, is serieus en zwart-komisch tegelijkertijd, maar voor mij niet helemaal duidelijk. Het gaat over een deel van het leven van Agnes waarbij ik niet het idee heb dat ze haar leven weer oppakt, het gaat meer over wat haar overkomt en dat het verschrikkelijk moeilijk is om daarover te kunnen vertellen. Wat troost biedt, is de man met het kale hoofd, die niet verwacht had tijdens zijn leven in een pratend aardappelhoofd te veranderen. 'Je hebt de loop van je leven niet in eigen handen'. Aan het eind wordt ook de baby (cute) gewaarschuwd. 'Later zul je angsten hebben, die mag je me dan vertellen'.

Zeer geslaagde komedie. De klokscene is het bekends, maar er zijn ook andere leuke momenten.

Sterke film over een 'ongemakkelijke' gebeurtenis in de geschiedenis vanuit Duits perspectief.
Het gebeurt opnieuw in Oekraine. Hoeveel mannen komen beschadigd thuis of helemaal niet...
Waar is de tijd gebleven dat jonge mannen zich naief aanmeldden om ten strijde te gaan en daarna pas te ontdekken dat de omstandigheden vrij ruk zijn, dat blijkt dat je je leven of je vrienden kunt verliezen maar dat dit ook opgaat voor je vijand: die heeft ook vrienden en mogelijk vrouw en kinderen thuis.

De loopgraven zijn in de film breder dan ze in werkelijkheid waren, er is ruimte nodig voor de camera.

Een fijne Britse komedie met veel vrouwelijke acteurs. Het hoogtepunt is op 3/4 van de film tijdens de afscheidsdienst in de kerk. Daarna wordt te flauw en zoetsappig.

Aparte film. De gebezigde schuttingtaal wordt nergens in de film waargemaakt. Ondertussen bovenmatig seksitisch. Toch gek dat als mensen nog dommer worden dan ze al zijn, het vooral mannen zijn. Trump is goed op weg, het is niet nodig om 500 jaar te wachten.

Vermakelijke film, prachtige vermenging met echte beelden van een parade en uitbundige politieachtervolging.

Ja, Buster Keaton kan zich uit de situatie redden.

Film uit de oude doos (1919) van Abel Gance. In 1919 waren mijn ouders nog niet geboren, maar bij leven raakten ze ook niet geinteresseerd in film. De tv kwam, maar vooral voor 'Eén van de acht' enzo. Bij leven zijn ze nooit in een bioscoop zijn geweest. Terwijl er al volop films werden gemaakt.
En zo stamt j'accuse van Abel Gance ook zo ongeveer uit de prehistorie. Het gaat over een schrijnende tijd in de geschiedenis gecombineerd met een liefdesdrama.
Er worden diverse technieken gebruikt om het verhaal chronologisch te vertellen. Het is zwart-wit gefilmd, toch verschillen ze tussen binnen- en buiten gefilmde scenes. Ook zijn er echte oorlogsbeelden en wordt er gebruik gemaakt van animatie. In combinatie met de textbeelden wordt het al bij al een wat rommelig geheel. Het verhaal wordt chronologisch en traag verteld. Samen met de lange speelduur en de overdreven geacteerde uitdrukkingen (zwijgende film) doet het allemaal statisch aan. Niet goed uit te houden.

Bijzondere beelden van amateurfilmers. De moeite waard om te kijken.

Maatschappij-kritische film die een somber wereldbeeld schetst. Op wel een beetje Kafkaiaans.
Dominico (Sandro Panseri) is op zoek naar werk en legt daarvoor een vervreemende test af. De volgende rekensom moet worden beantwoord: Neem een stuk koperdraad van 520 meter, daar wordt 3/4 van afgezaagd, haal van wat er over is nog eens 4/5 af. Hoeveel centimeter blijft er over?
Antoniette (Loredana Detto) en Dominico komen op 24 uit. Maar is dat het goede antwoord?

Ook wordt de vraag gesteld:
"Zie je de toekomst soms als hopeloos? Dat geeft de kern van deze melancholische film goed weer.

In 2008 werd de film opgenomen in de lijst van 100 Italiaanse films die bewaard moeten worden van het Italiaanse Ministerie van Cultureel Erfgoed , een lijst van 100 films die "het collectieve geheugen van het land tussen 1942 en 1978 hebben veranderd."

Toch een 8?

Stomme film uit 1917. Het 2e deel is eerst gefilmd. In verband met te weinig goede plot is het 1e deel, met scenes op een boot, toegevoegd. Dat maakt het al bij al gekunsteld. Een paar opvallende dingen:

• Charlie wint tijdens de bootreis geld met pokeren, stopt het later in de zak van vrouw. Zo komt hij als immgrant berooid aan in New York. Met een gevonden munt stuk besteld hij in restaurant eten. Na enig gedoe blijkt het een valse munt. In het restaurant ontmoet hij de vrouw van de boot opnieuw. Charlie heeft geen geld om af te rekenen en de vrouw blijkbaar ook niet. Niet logisch maar komt dus door de later toegevoegde bootscene.
• bij de pokerscene op de boot hangt er een bijl en een reddingsboei tegen de wand. In een later scene zijn die beide verdwenen.
• in de meeste beschrijvingen zou een deel van het verhaal gaat over een immigrant die op de boot betrapt wordt op zakrollen, maar Charlie kan makkelijk zijn onschuld bewijzen.
• in de 2e scene wordt een klant flink in elkaar getimmerd, te midden van 4 obers. Het oogt als een mishandeling.
• Aan het eind dwingt Charlie de flink tegenspartelende vrouw een huwelijksbureau binnen. Dat is een vorm van geweld.
  Al bij al een grappige, maar ook rommelige film.

Niet perse heel spannend. Wel van betekenis door de scherpte en kwaliteit, de manier van filmen en de montage. De met elkaar bellende man en vrouw en de dief zijn in hetzelfde beeld te zien. De film bevat vroege voorbeelden van een split-screen shot en een autoachtervolging.

De film werd in 2018 uitgebracht op dvd/Blu-ray in een boxset genaamd "Pioneers: First Women Filmmakers", met een nieuwe soundtrack van componist Skylar Nam.

'Lois Weber produceerde een oeuvre dat zowel qua kwantiteit als kwaliteit met dat van Griffith is vergeleken en bracht haar bezorgdheid over menselijkheid en sociale rechtvaardigheid naar het scherm in naar schatting 200 tot 400 films, waarvan er slechts twintig bewaard zijn gebleven'.

Een film met topmomenten, sterke muziek en een goede, ongemakkelijk aanvoelende spanning. Net als FV (zie hun korte toelichting) lukt het me niet meteen om de film goed te duiden. Het beste lijkt me om er maar een recensie over te lezen, bijvoorbeeld die van cinemagazine.