Reacties

Het is pasen dus een pas(s)ende film zien. Tot mij schaamte moet ik bekennen dat ik deze voor het eerst van mijn leven zie. In het gereformeerde milieu van mijn jeugd werd deze film als spottend en godslasterend beoordeeld, ook al had je zelf niet gekeken. En ja, het was voor die tijd gewaagd. Denk ik. Als je gelooft dan is het spottend en als je niet gelooft is het te ongeloofwaardig voor woorden. Daar los van is het mooi geensceneerd, heerlijk jaren 70 soul en rockkitch, gemixt met moderne elementen zoals tanks en uzzi's oid. De muziek, maar vooral de stemmen zijn me teveel hardrock, gelijkend op de rockopera's uit die tijd. Op zich geen fan van musicals maar zo af en toe komt er eentje langs. Meestal wordt er tussentijds nog gebabbeld, maar deze gaat van nummer naar nummer.

Geslaagde film waarin George Clooney als Ryan Bingman overtuigd is van het vrije leven en toch ongelukkig eindigt.

Je kan er enige filosofische beschouwing in ontdekken maar dan wel van het goedkope soort. Rond de mens als wezen dat voortdurend in de lucht heen en weer vliegt, is een kille lelijke wereld te zien van staal en glas. Is dat nou waar we als mensen trots op zijn, hoe we de aarde naar onze hand zetten?

Clooney, Farmiga en Kendrick pakken me prima in met hun schone schijn. Clooney staat de helft van zijn air miles af om een ander stel zogenaamd gelukkig te maken met een reis om de wereld.

Veel minuten aan film. Toch wat saai. Zo ongeveer allemaal op dezelfde wijze gekleed.

De ene keer grappig, op een ander moment stroef lopende film. Met bedoelde genante momenten die soms goed werken of net op het randje niet. Toch had ik er bij het kijken zininin en moest regelmatig denken aan prijsvrij vakanties. Een knappe prestatie van Abigail Breslin in de rol van Olive.

Mee eens.

Interesant filmpje. Ik heb echter niets met marcherende mannen.

Het beeld is slecht. Niet goed te zien. Zwaar werk.

Vermakelijke film. Vanuit het heelal wordt aan het begin ingezoomd en aan het eind weer uit. Daar tussenin ontspint zich een komisch en bloederig verhaal van overspel en spionage. Het is zonder diepere betekenis. Brad Pitt wordt er plotseling uitgeknald. Jammer, want die ging juist zo lekker. Gelukkig waren er nog genoeg topacteurs over.

1e kattenfilmpje. Het meisje verzorgt de kitten en het jongetje speelt een volwassene.

Geen verhaal, alleen beeld van een dagje strand voor de happy few. Restauratie geslaagd!

De stad is niet verboden genoeg om toch gefilmd te worden.

De hele trukkendoos gaat open. Wezens gaan en komen.

Het gaat ver om dit horror te noemen. Verder dan fantasierijk gegoogel gaat het niet.

Het is ook een beetje voor de show allemaal oftewel in scene gezet.

Grappig.
https://youtu.be/dCM3ed2Q8WA?is=owAhQrnCfoU3Ig_0

Pestjongen.

Een animatie of een filmpje van een modelspoorbaan. Niet veel bijzonders aan. Blijkbaar ziet de ene machinist de andere trein aankomen en gaat nog in de achteruit. Het mag niet baten.

Een soort van vrouwonvriendelijk. Het moet voor die vrouwen niet fijn zijn.

Een film die draait om twee mooie mensen, gevat in warme contrastrijke camerabeelden met een verhaal als omlijsting. Ik schrijf ook maar wat. Het is niet slecht, maar ook niet goed, iets er tussenin. Het kabbelt voort en aan het eind is iemand blij met veel diamanten.

Prima film. Als vrouw verkleed wordt de man een echte feminist.

Het begin van voyeurisme met gebruik van film. En het objectiveren van een vrouw.

Op één vis na dan.

Mee eens!

En?

'"De tragedie in deze wereld is dat iedereen zijn eigen redenen heeft," merkt Octave, gespeeld door Jean Renoir, melancholisch op in De regels van het spel . Niets is eenvoudig, en de mens, zo vaak gedreven door mechanische hartstochten, kan zich alleen openbaren door meerdere rollen aan te nemen, door zijn persoonlijkheid te veranderen, door de rol te vinden die hem het beste past.'