Reacties

Alice Guy-Blancé?

Volgens mij met muziek van Neil Young.

64 afleveringen? In die tijd die daar voor nodig is, kun je 20 tot 30 films zien.

Een sprookje. Moorden moeten met moderne technieken worden opgelost. Crane gaat het proberen maar komt toch in een wereld met een heks en een (haast) onthoofde Henk op een paard die samen uit een dode boom springen. Daar is niet tegenaan te wetenschappen. De film is in een blauwtint gefilmd, een soort schemerzone. De aandacht wordt goed vastgehouden, filmthechnisch allemaal oke. Voor het plot moet teveel op het laatst worden uitgelegd en verder heeft het geen enkele betekenis.

Of Ladybird, ladybird. Ooit mijn 1e kennismaking met Ken Loach.

Actueel drama van Ken Loach, helaas matig geacteerd.

Terwijl het nog maar zijn 2e speelfilm was.

Hard, harder, hardst. De coole Turkish (Jason Statham) zit midden in de shit in een verhaal rond een supergrote diamant. Heerlijk plastisch geweldig én goede Britse humor. Film wel eens eerder gezien, zoals dat soms gaat. De tweede film van Guy Ritchie.

Vanaf het begin een ongemakkelijke film. Het kan niet goed aflopen. Het is een manier van vakantie vieren die voor Tara niet goed uitpakt. Lekker los gaan met alcohol en op de dansvloer, tussendoor steeds bijkomen op een toilet waarbij de slecht zittende kleding moet worden beoordeeld, de opmaak hersteld, het gezicht weer in de niets aan de hand plooi wordt getrokken: de confrontatie met de leegte van het leven. Ondertussen ook nog het bestaan met sex bewijzen en zo door een jonge man misbruikt te worden. Het is een slechte combinatie: je laten verdoven op vakantie in een hitsige omgeving. Het is allemaal goed op de film gezet. Het lijkt erop dat de onvrijwillige sex het enige punt is, terwijl het hele vakantieverblijf met het er naar toe vliegen, de meldpot van alleen maar jeugd, de overmatige alcohol en het jezelf steeds moeten bewijzen: dat is de hel.
Volgend jaar weer, goed vooruitzicht🫣

Mooi Schotland. Het weer zit er niet altijd mee. Joan Webster (Wendy Hiller) wil naar een noordelijke gelegen eiland om daar te trouwen. Een beetje op z'n kafkaiaans komt ze er nooit aan. Bij de beste poging met een boot komt deze in slecht weer, sterke stroming en wordt er een verwoestende draaikolk net op tijd ontkomen. Voor dit tijd knap gefilmd. Niet alleen het weer, maar ook de liefde voor een andere man (Roger Livesey in de rol van Torquil) houdt haar op het vaste land. Ik ben niet onder de indruk van het acteren en hrt lukt de regisseurs niet om voldoende spanning te creeren.

Jack Black kan behoorlijk irriteren, maar talent genoeg voor fraaie mimiek, elastieke bewegingen en muzikaliteit wat ogenschijnlijk speels wordt gebracht. Je moet er van houden, maar het is wel goed gespeeld en goed gebracht. Oké. De kinderen en ook Dewey (Jack Black) willen er allemaal wel een keer mee stoppen. "Ze zullen me dik vinden". "Je zingt als Aretha Franklin, je moet door" "Oké". Met een kleine peptalk, gevolgd door een droog oké gaat het feestje steeds weer door.

Schattige verfilming van naieve man of naieve verfilming van een schattige man. De film berust op feiten, maar zal vast op allerlei manieren zijn aangedikt en geromantiseerd zoals de getormeerde, alcoholische en rokende trainer van Eddie. Eigenlijk volgt de film een bekend script om emotie op te wekken.

Geweldige film, lang geleden gezien, maar blijkbaar niet in de FilmVandaag fase. Hierbij alsnog een dikke negen.

Twee kussende en ruziemakende krullebollen. Mager verhaal, opgeklopte emotie van vrouw die heel goed kan dansen maar dat ontkent totdat een ze auditie doet voor sigaarrokende en snuitende jury.
Verder prima muziek en dans. Film liftte ongetwijfeld mee op de hype van Saturday Night Fever, Grease en Xanadu, wel met extra sausje bloot. In latere jaren pakt regisseur Adrian Lyne met prima films uit, met name The Jacobs Ladder.

Pijnlijk om te zien. Van nabij vergelijkbare situatie meegemaakt. Charlie is een intelligente man, maar is zich door verdriet van verlies dik gaan eten en beweegt zich als een walvis door zijn huis, gelegen op een 1e verdieping van een soort motel. Hij oogt als de Goblin King uit door Peter Jackson verfilmde The Hobbit. Het verhaal is gebaseerd op een toneelstuk wat het begrijpelijker maakt dat het op één locatie is, de andere acteurs in en uit lopen (of aanstalten maken om te gaan, dat niet doen of worden tegengehouden) en iedereen telkens van de ene in de andere emotie schiet. Charlie wil niet geholpen worden en niet naar een ziekenhuis. Dat is wel te begrijpen. (Nb. Hij kan niet op eigen kracht en zou met de brandweer uit zijn huis getakeld moeten worden om dan in het ziekenhuis te horen dat ze hem niet kunnen helpen. Alle organen zijn beschadigd en bij slapen op bed drukt het lichaamsvet alle zuurstof uit de longen. Het kan niet lang meer duren). Charlie heeft het gewoon opgegeven en wil nog maar 1 ding: weten of hij minstens één ding in zijn leven heeft goed gedaan.
Tsja. Verder prima film en dito spel. Charlie vindt zichzelf walgelijk om te zien, geheel terecht en goed in beeld gebracht.

Er zit nog een apart shot in de film. Tijdens een dialoog tussen Charlie en en zijn dochter wordt er een keukenmes dwars in de rand van het aanrechtblad gezet. Dit kan alleen maar Ellie zijn die dat doet. Charlie zegt steeds dat Ellie goed is, maar dit beeld laat het tegendeel zien. Als ze inderdaad slecht is (hoor haar moeder, zie hoe ze doet), komt dit dan doordat haar vader haar op haar 8e heeft verlaten of haar niet meer mocht zien? Of is ze inmiddels zelf verantwoordelijk?

Ik heb tussen de 7 en 8 minuten geteld😅

Vermakelijke film met gevatte dialogen die naar het einde toe wat inzakt. Sandra Bullock (Loretta Saga) is er al 58, ik ben nog steeds onder de indruk en zij is dat weer van Brad Pitt (Jack Trainer) die een minuut of acht meedoet en een deel van de show steelt. Op het onbekende eiland met een vulkaan is het wachten op een uitbarsting. Ook blijkt het eiland bewoonbaar, dus zo onbekend is het nu ook weer niet. Het verhaal is uiteindelijk een niemendalletje over een verloren rijk, waarbij de heerser niet materialistisch gericht was, maar op de (eeuwige) liefde. Die liefde moet ook ontwaken tussen Loretta en Alan (Channing Tatum). Bij Alan is er geen twijfel, Loretta komt er pas tegen het einde van de film achter, maar zelfs dan zit Jack Trainer er met een knipoog achter.

Oorlogsfilm volgens bekend script. Schokkerige cameravoering die het goed acteren wat in de weg zit. In de kerk wordt het spannend, maar de gevechten zijn wel wat simpel. De kern van de film gaat over de verantwoordelijkheid voor duizenden vermoorde Tsjechen. Reinier Heydrich had er veel op direct op zijn geweten, indirect ook als mede-bedenker van de endlösing en na zijn dood worden er ook nog eens duizenden vermoord. Eigenlijk is het ondoenlijk omdat achteraf op een weegschaal te leggen. Heydrich wordt in de beschrijving de 2e in macht na Himmler genoemd. In Nuremburg (2025) wordt Goring als 2e man genoemd.

En een week later de 2e helft gekeken. 35 jaar geleden volgde ik een module over film en documentaire. De docent maakte aan de hand van twee aan elkaar tegengestelde documentaires over het Amerikaanse leger duidelijk hoe een regisseur de eigen zienswijze kan uitvergroten door wat wordt getoond en wat niet, wat wordt gezegd en onbesproken wordt gelaten. Zo kijkend naar Mr. Nobody Against Putin is de boodschap weinig positief voor het huidige Russische regime. Er is vast ook veel weggelaten en er zijn vast ook veel andere dingen gezegd. Maar de beelden die er wel zijn, zeggen meer dan genoeg. En Pavel Talankin moest er voor op de vlucht. Ook dat zegt meer dan genoeg.

De dood van van een genie, zo eindigt deze film. Een verhaal wat alleen met extra informatie enigzins kan worden begrepen.
Galilei was één van de grootste wetenschappers, uitvinder van de pendule en hing de theorie van Copernicus aan die stelde dat de aarde om de zon draait en niet andersom. Het was de kerk niet welgevallig en heeft de werken van Galilei sterk gerecenseerd en zijn invloed aan banden gelegd. Dus dat lijkt me de echte reden om de het huis van de geleerde binnen te vallen en niet iets met zijn dochter en een afgewezen minnaar. Wie er iets meer over weet, mag het zeggen.

Kun je dat uitleggen?

Ik vind je review goed. Fijn dat je de film waardeert, dat doe ik ook. Mogelijk was ik wat te stellend met mening over horror of thriller. Ik leer graag bij.

Vermakelijke film met Gary Grant en Katharine Hepburn met goedgespeelde erotische spanning. Ook af en toe wel druk door het snelle gepraat. Al kijkende weg begint het me te dagen: deze film al eerder gezien.

Dit lijkt mij één van de beste films uit 2025. Het acteren, de camerabeelden en montage, de opbouw, vertelstructuur en de muziek maken er een kijkspectakel van. Gezien de titel, de droom met een wapen in de lucht van de nacht en de tijd 2.17 am zal de regisseur diepere bedoelingen hebben, maar het zoeken van logica in een horrorfilm lijkt me zo ongeveer onmogelijk (ik ken er geen waar dat lukt), ook niet nodig en moet als kijker worden ondergaan. Het is meer dan gelukt om me te verrassen. Gek genoeg moest ik ook aan Adolensence denken, waarin ook gefilmd wordt vanuit meerdere gezichtspunten en er ook een auto wordt beklad, waar de verf er niet afkan.

Het is echt geen thriller, nergens in deze film een spoor van te ontdekken.....