Reacties

Een topper van regisseur Adam McKay (vooral bekend van comedies). Een film met uitstekende acteurs. Ryan Gosling zorgt ook voor de voice-over.

De film kon mij niet overtuigen. In de eerste plaats is vast niet alles van het verhaal waar en de tweede was het al eerder verfilmd. Voor de deen Michael Noer is dit zijn eerste buitenlandse filmregie.

Marco Bellochio maakte gedurende de jaren '60 politiek radicale films en in 1968 sloot hij zich aan bij de Unione dei Comunisti Italiani. In 2006 was hij kandidaat voor het parlement voor de partij Rosa nel Pugno. Dat heb ik allemaal niet meegekregen. Il Tradiatore was voor mij zijn eerste film.

Er bestaan verschillende versies van de Arthur vertelling. Elke tijd voegt er iets aan toe en dat is prima. Zelf hecht ik aan de verhalen waarin Merlijn een centrale rol heeft, aan de ridders van de ronde tafel, de mythische kracht van de vrouwen, de graalbeker en natuurlijk de mythe met het zwaard excalibur. En meer. In deze film wordt de vertelling verpakt in digitaal geweld en overdrijving. Alsof je in een computerspel terecht komt. Ik wist niet van grote olifanten. Extra erbij verzonnen en wel heel erg groot. Sterk en bedreigend, maar toch ook weer snel door Arthur verslagen.

Confronterende film die een repressieve politie laat zien die eigenlijk ook geen andere keus heeft. Het volk woont opgehokt in armoedige overlevingstand en zoekt amechtig naar een plek in deze wereld.

Jan de Bont was meerdere keren cameraman bij films van Paul Verhoeven. Met Speed maakte hij zijn eerste film als regisseur. Ik was even kwijt dat de film eindigt met een achtervolging in een metro. Ook niet verkeerd, zeker door de lekker gemeen spelende Dennis Hopper.

Film met goede acties, maar kan mij niet overtuigen. Mede door het vlakke spel van Joli. Dit is de laatste film van Jan de Bont. Hij heeft er 5 gemaakt waarvan de eerste met Speed de beste is.

Korte film. Mooi beeld van India. Als 40 roepie niet lukt dan maar 400 doen. Het einde is open. Terecht.

Best een goede film. They can take our lives, but they can't take our freedom (and not our wives). Dat laatste word niet gezegd maar wel verbeeld. De strijd wordt door mannen gevoerd, vrouwen beschermd.

Het acteerwerk wordt nergens echt overtuigend. Het schaakspel dient als metafoor, is niet echt origineel.

Een film uit 1991, in de periode dat ik voor het eerst professioneel (voor korte tijd) naar films ging kijken.

Een film met veel actie maar weinig 'herkenning' met mijn jong verkregen beeld van Robin Hood. Het verhaal pakt me niet en Russell Crowe vind ik niet goed gecast.

Ryan Gosling kreeg les van zangcoach Eric Vetro. Inmiddels heeft Vetro ook Timothy Chalamet gecoacht voor A compleet Unknow de stem van Bob Dylan te vertolken en doet hij hetzelfde voor de komende Bruce Springsteen film met Jeremy Allen White.

Regisseur James Mangold laat zijn acteurs echt zingen. Timothy Chalamet, in de rol van Bob Dylan, nam jarenlang gitaarles en volgde een speciaal zangtraject bij zangcoach Eric Vetro, ook om voldoende nasaal te klinken.
In het artikel 'Zing dan', vk 13 feb 2025, schrijft Bor Beekman prachtig over de context van een beroemde zanger of zangeres, een hierover gemaakte film, het tot stand komen van de zang en muziek erbij in combinatie met de expressie van de acteur.

Voor mij was dit de derde film die ik van Ken Loach, bekend om zijn sociaal realistische stijl, heb gezien. Terwijl hij er 30 heeft gemaakt.

Opnieuw bekeken ter voorbereiding van het komende 2e deel. Wat me opvalt zijn de voor deze serie kenmerkende dialogen waarbij iedereen netjes op de beurt iets mag zeggen om zo de volgende scène duidelijk te maken. Zie hoe Gabriel plotseling in het verhaal komt en zo meteen de gevaarlijkste schurk is.
Het is een onmogelijke missie, dat wordt wel weer bevestigd in de film. Alles komt goed maar wel langs de weg van spektakel. Soms wel erg over de top. Gewissel met de sleutel, iets met Entiteit en wereldheerschappij. Je zou ook denken dat de nieuwe machthebbers van de VS teveel naar dit soort films hebben gekeken. Of teveel kijkers die vanuit de gefilmde waan de huidige hebben gekozen. Ondertussen is wel te zien dat Tom Cruise wat ouder aan het worden. Veroudering die door botox of facelifts wordt verborgen, maar die wel zorgt voor minder expressie en dus vlakker acteerwerk. Je zou haast denken dat de vele acties ook bedoeld zijn om dit te verbloemen. Stiekem denk ik ook dat Cruise wat opgeblazen overkomt omdat hij voor zijn meest spectaculaire stunt teveel naar beneden gesprongen is.
Cruise heeft de sprong met motor van rots dus zelf gedaan. Daarvoor is heel veel werk verzet en geoefend. Op de dag van de opnames is hij, meen ik, wel 6 x gesprongen. Zelf vind ik dat de actie maar kort in de film is verwerkt en in aanloop maar knullig wordt verteld. Hoe de trein wordt geïntroduceerd, hoe alle hoofdpersonen een dag later in de trein zitten, waarom Ethan Hunt er met een motor achteraan komt, hoe hij opeens boven op de berg aankomt en dan toevallig spullen mee heeft om een sprong te maken en op het juiste moment door een raam naar binnenklapt. Als de scenarioschrijver en de regisseur denken dat er ingenieuze plots zijn die ik als kijker ternauwernood of niet kan doorgronden dan hebben ze het mis. Het is een slecht verhaal met ongeloofwaardige acties. Het spektakel en het beeld maken de film toch het kijken waard.

Geluidstechnicus John Warhurst werd voor deze film ingehuurd om een digitale stemmenmix te maken van Freddie Mercury, imitator Marc Matel én een deel Rami Malek. De Oscar ging naar Rami.

Acteur Val Kilmer klonk vrijwel exact als Jim Morrison. Zelfs de nog levende Doors-leden konden het verschil tussen echt en film niet horen.

Het uitzien van deze film kwam niet makkelijk. 3x overgedaan, steeds weer opnieuw begonnen. Zware kost. Nu mag een film schuren en het overdrijven van het calvinistische geloof, dit zwaar aanzetten, past wel bij een Nederlandse regisseur. Het kwaad manifesteert zich niet op redelijke wijze en in vooral naar vrouwen hard.

Ik heb wel eens laten vertellen dat veel westerns in Spanje zijn opgenomen. Deze film is in Duitsland opgenomen, waar Canada eerder de bedoeling was.

De realistische weergave van geweld in de film is Koolhovens reactie op het "cartooneske Hollywood-geweld" waarin een exploderend hoofd bijna grappig aandoet: "Het karikaturiseren van geweld is denk ik niet goed. Als je eerlijk bent over geweld, zie je ook wat het doet met een mensenleven." Koolhovens realisme bestaat onder meer uit een scène waarin een personage van achteren een kogel in zijn hoofd krijgt, waarop diens oog rood wordt: "Ik had uitgezocht wat er gebeurt als een kogel van achteren tegen je oog aantikt, nou, dat dus."(nieuwe revue 2017).

Toch allemaal achter elkaar gekeken. Je kunt het maar beter meteen gehad hebben🤭

Zojuist naar de laatste vier korte films van Wes Anderson gezien en dan zijn er veel overeenkomsten te zien. Voice-over, rap vertellen, techniek van filmen, droge humor etc.

Vermakelijk verhaal, met mooie kleuren en decors gefilmd. Tijdens de apotheose vind ik het te statisch, verder zeer creatief verbeeld.

Goed verhaal, creatief verfilmd, toch een beetje kaal.

Een goed verhaal van Roald Dahl. Vrij droog en haastig verteld, met schuivende panelen al decor, samen met beroemde acteurs. Redelijk.

Een onrustig verteld verhaal. Niet echt heel goed. Wel een waardering voor Roald Dahl.