Reacties

Aardige actie. Best goed om tot eerlijkheid te komen, maar alles komt wel dwingend tot stand.

De films van Ruben Östland spreken me zeer aan. Turist, Square en deze Triangle of Sadness. Met een geweldige monoloog van Woody Harrelson.

Ethan Renner mag blijven leven, op voorwaarde dat hij flink veel anderen om zeep helpt. Ondertussen moet hij zijn dochter uitleggen waarom hij het gezin ooit heeft verlaten. Kevin Costner begint lekker schor aan de film.

Ik vind deze uitstap met Jeremy Renner goed te doen. Maar klopt het dat in de scène met een nieuwslezer op tv Matt Damon op het fotootje wordt getoond?

God kan niet van homoseksuelen houden. Dus bestaat God niet, denk ik dan. Zijn er trainingsprogramma's om mensen van dat waandenkbeeld af te helpen? Geintje, iedereen mag geloven wat hij of zij wenst. Maar laat wel alsjeblieft gevoelens van anderen, ook die van je eigen zoon, in waarde.

Zowel de bijbel als de koran geven aanleidingen om zowel vredelievend als geweldadig te zijn.
Mensen zijn van nature begiftigd om pijn bij andere te voelen en behagen te scheppen in hun geluk. Dit vanuit de mogelijkheid tot sympathie en inlevingsvermogen. Door drogredenen worden de daders in deze film misleid omdat ze wordt voorgehouden dat ze offers zullen brengen maar dat hun familie geld en welvaart ten deel zal vallen. Gaandeweg de film ontstaat toch de twijfel.

Het komt voor dat iemand er stiekem een andere relatie op nahoudt maar er zelfs een ander gezin erop nahouden? Tja, als het kan.... De verwerking na de ontdekking wordt met weinig woorden maar wel met intense beelden weergegeven.

Volgens de bijbel zou een bediende zijn meester moeten gehoorzamen, maar wie bepaald de volgorde? Hoe kan je het in je hoofd krijgen om iemand als slaaf te behandelen. Ook hier geldt dat een ieder die zich beter acht en een ander minderwaardig behandeld, zichzelf onder die ander heeft geplaatst. Het systeem dat dit laat bestaan of rechtvaardigd, is corrupt. Zelfs nu iedereen in de VS gelijke rechten heeft, zit dat nog steeds niet overal in het hoofd en handelen. De komende president is uitgesproken over hoe met vrouwen om te gaan...

"Farhadi's personages zijn helden noch schurken. Het zijn allemaal gewone mensen die niemand kwaad willen doen. Zijn films laten ons zien hoe makkelijk het is om leugentjes en kleine misstappen voor onszelf goed te praten, vaak uit naam van een goed doel, en hoe dit ons op een verraderlijk pad kan brengen. Als je geïnteresseerd bent in de moraal en ethiek, zijn Farhadi's films net zo leerzaam als een theoretische tekst, en misschien wel leerzamer. Deze films zijn niet alleen maar een illustratie bij de filosofie, ze zijn de filosofie in actie" - Julian Baggini in 'Leer denken als een filosoof'.

Hij citeert in dit boek ook filosofie Iris Murdoch: "...kunst vergroot ons realiteitsbesef". 'Dit suggereert dat als je filosofisch wilt denken, je films en toneelstukken moet kijken en boeken moet lezen, en wel op filosofische wijze'.

Zelf ben ik van mening dat dit moet worden aangevuld met 'in de natuur zijn' het realiteitsbesef ook vergroot. Niet om deze toe te eigenen - en zonder te vinden dat natuur alleen maar goeds heeft te bieden - maar om te zien, te ruiken, horen, aan te raken, te benoemen (met proeven wil ik voorzichtig zijn) en dit dan met verwondering en open blik te ondergaan.

Geweldig mooie vertellingen over de natuur door Jan Wolkers. Zijn boeken hadden al veel aandacht voor dieren (niet altijd op een vriendelijke manier, maar dat gaf extra kleur aan het schrijverschap). Ik liep vandaag door de Caminito del Rey in een groep van 20 mensen. Als ze keken, dan keken ze naar de rotsformaties tegen de bewolkte lucht aan. Geen aandacht voor de andere kant...de flora. Terwijl er zo'n 600 soorten in de kloof aanwezig zijn. Jan Wolkers opent met deze serie de ogen voor deze kant van de natuur.

Naar het (autobiografische) boek van Jan Wolkers over een zwaar traditionele christelijke opvoeding in een gezin 'met een kinderwagen, voorzien van een dubbele bodem, waar elk jaar een kind uit wordt gegoogeld'(net als de kat ze uitpoept). Regisseur Theo van Gogh doet er alles aan om het verschil in de levenswijze van de vader te confronteren met de moderne kijk van Jan. "Zullen we geilpompen?" "Je hebt een kruisteken op je kop". Jan vecht zich vrij, met als voorbeeld zijn meer wereldse oom en zijn griezelige knekelverhalen.
"De man is het hoofd van het gezin, met de vrouw als nekje. Als het nekje draait, gaat het hoofd mee".
Jan werkt ook een tijdje in een laboratorium en doet experimenteren met dieren. Als de de oorlog begint en de Duitsers de joden naar de gaskamers afvoeren, voelt hij zich schuldig omdat hij ermee begonnen is.

Theo van Gogh was een schenenschopper én had het eigenlijk erg moeilijk met zichzelf. Op de set kon hij al zijn energie naar buiten richten en een op vriendschappelijke manier met alle medewerkers en acteurs zijn.
Hidde Kuiper speelt in zijn enige film de rol van de jonge Jan en oogt als een look-a-like van Matt Damon.
Nog een rolletje voor Wim t Schippers

Het staat of valt natuurlijk ook met interesse in wielersport. Fiets zelf graag, maar schaats nog liever.

Best knap hoe het Mies Bouwman lukte om de Nederlandse kijkers opnieuw te boeien. Nu waren er nog niet meer dan drie zenders. En wat mij betreft is het niet boeiend om een bekende Nederlander nog meer bekendheid te geven. Het kijken was door vader en broer gewenst, ik had liever de film of serie op het andere net gezien.

Weinig actieve herinnering aan deze film. Wel aan hun doorbraak in mijn jeugd. Was wel vet vernieuwend. Achter de schermen moeten ze weerstand bieden aan mannenmacht in combinatie met geldlust.

Heerlijke typetjes van extreem verwende kinderen met dito ouders in een wonderlijke chocoladefabriek.

Een deur die vertikaal wordt gesloten. Eén beeld gaat zelfs op over de kop om de spanning te verhogen. Cape Fear doet zijn naam eer aan. Gedragen door topcast.

Dat komt nog, wees gerust. Zie ook mijn reacties op andere films. In principe probeer ik de premisse te duiden, althans waarvan ik denk dat ie dat is. Overigens ben ik ook nieuwsgierig naar jouw reactie op de film(s).

Er zijn veel films waarin mensen geweldadig gewond raken of aan hun einde komen, vaak plastisch in beeld gebracht, bedoeld om te schokken of te laten zien hoe het medium film het in beeld kan brengen. Maar als het op de echte harde realiteit is gebaseerd, raakt het toch op een andere, meer heftige manier. In de film wordt het aan personen gekoppeld, in werkelijkheid worden soldaten in oorlogen anoniem op afschuwelijke wijze om het leven gebracht. Orani Fallaci liet in haar roman 'De man' de mens als onderdeel van een slang kronkelen door de stad. Iedereen is verantwoordelijk voor oorlog: de bevelhebber, de soldaat, de maker van de kogel, de belegger in aandelen, de ouders of de partner die hun kind dan wel partner naar het slagveld laten gaan.

Je hebt gelijk. De band bestaat uit meerdere leden, allemaal met een uitzonderlijke kwaliteit. Toch is het voor mij de combi met Mercury. Zo hebben The Doors ook nog twee solo platen gemaakt maar zonder Jim Morrison was voor mij was the spirit gone.

Je zou kunnen zeggen dat de uit band springende levensstijl van Mercury Queen op de rand van de afgrond bracht - milder uitgedrukt: het einde van de band - maar zijn dood betekende ook het einde.

In welke mate moeten we pijnlijke momenten in onze leven proberen te vergeten? Onthou in ieder geval één goede herinnering.

Mooi is het teruggaan naar schaamte in je jeugd. "Het is niet erg, je was nog een kind".

Een opmerking die twee keer wordt herhaald:

Gezegend zijn de vergeetachtigen, want zij kunnen zelfs met hun stommiteiten omgaan.” Zou van Nietsche zijn.

En de 2e keer aangevuld met een citaat van Alexander Pope, welke ook terugkomt in de titel van de film:

How happy is the blameless vestal's lot!
The world forgetting, by the world forgot.
Eternal sunshine of the spotless mind!
Each pray'r accepted, and each wish resign'd;

Hoe gelukkig is het lot van de onberispelijke Vestaalse maagd!
De wereld vergeet, door de wereld vergeten.
Eeuwige zonneschijn van de vlekkeloze geest!
Elk gebed werd aanvaard, en elke wens werd opgegeven.

Niet echt een fijne stilte, verkeerde man aan boord.

Het is tijd voor een remake met Bush, Clinton, Biden en Trump.

Het schijnt dit jaar (2024) weer prettig actueel te zijn. Net als het kabinet kan de stoomboot niet de juiste richting vinden. Nu is het de bedoeling van Sinterklaas om te misleiden en te liegen. Mogelijk is dat ook keihard de bedoeling van de PVV, VVD en BBB. Het kan, dus waarom niet. Dat zal Sinterklaas ook denken.

Gave, onderhoudende film. Om de gebeurtenis te ontleden, moet er knap gereconstrueerd worden, wat mede lukt door de knappe montage. Hier vullen onderwerp en kunstvorm elkaar mooi aan.