Reacties

Na eerst vanuit onschuld de held te zijn, moet Peter alias Spider-man nu de demon weerstaan die het van hem wil overnemen, terwijl hij ook nog een zandman moet weerstaan. Je moet nooit te lang je donkere kant (zwarte kleding dragen), daar word je te somber van.

Bijzondere animatie. Inmiddels twee keer gezien. Ik moest er aan wennen, maar zoveel verbeeldingskracht en talent om een verhaal te vertellen.

Ook dit deel van Spider-man is genieten! 'Soms moet je opgeven waar je het meeste om geeft.'

Spider-man is de meest menselijke superheld van jonge leeftijd. Hij is verlegen, een beetje een nerd en maakt relatieproblemen mee. Wel gedoemd tot eeuwig tiener zijn.

Prachtige rollen voor Anthony Hopkins en Ryan Gosling. De effecten die spanning en ongemakkelijkheid oproepen, lijken wel op die van in The Silence of the Lambs. Na een metafoor over het keuren van eieren volgt: "Als je goed kijkt, vind je overal 'n zwakke plek die vroeg of laat kan breken'.
Niet om te pochen maar ik had het plot vrij snel voor 80% door. Toch moet de film tot het einde worden bekeken om te zien of het ook klopt. Net niet helemaal dus, er was nog een mooie aanvullende wending aan het einde. Genoten!

'Je doet teveel, je bent geen Superman, weet je?'
Nee, het is Spider-man (let op het streepje). Waar voor Batman en Superman al de basis begin jaren 40 van de vorige eeuw in Comics is gelegd, had Spider-man zijn begin In 1962. Vanaf 1967 en later volgen er animaties en live-action series en vanaf 2002 met deze film in de bioscoop. In deze 1e serie van drie maakt Sam Raimi er een frisse, spannende vertoning van met als klapper de scène met de kus tussen Spider-man en Mary Jane Watson (Kirsten Dunst).

Zeker weten dat ik deze film al een keer heb gezien. Maar dat ontdek ik pas bij het (opnieuw) kijken.
'Ja, er is een wereld. Ook als je hem niet wilt tegenkomen...je loopt er toch keihard tegenaan.' Dit zegt Kevin Spacey als leraar Eugene Simonet in het begin van de film. De werkelijk heeft hem achterhaald.
'Denken jullie wel eens aan wat zich buiten je afspeelt, bijvoorbeeld het Journaal'. Met zo'n opmerking kan ik wel wat 😅.
Haley Joel Osment mag in korte tijd in drie filmtoppers zijn dramatische blik tonen. Ook in deze film gaat hem dat goed af. Een film met een mooi thema. Wordt het versterkt of ontsierd door het liefde ls drama waarbij de trefzekere leraar in een stuntelde versierder veranderd....? In ieder geval vind ik dat de film nogal drakerig eindigt.

Heerlijke film die ik graag nog een keer wil zien. Prachtige persiflage op werken aan de lopende band. Dat herken ik wel. Ooit 3 dagen gedaan bij een koekjesfabriek, ook nog een keer in de nacht. Langer dan 3 nachten hield ik het niet vol.

De 'echte' vertaling van het boek over Pinokkio had ik als kind in de kast staan. En natuurlijk gelezen. Samen met de film een mooie jeugdherinnering. Ik probeer nog soms te liegen om dan daarna in de spiegel te kijken of mijn neus is gegroeid.

Prettige film met topacteurs. En natuurlijk zijn bucketlists compleet overschatte egocentrische kikdingen. Gewoon op je stoel zitten, soms naar tv kijken of naar de film gaan. Of naar een goed concert (Joe Jackson was vanavond in Carré). Alles met mate behalve je verbeeldingskracht: die moet volop aanstaan. 'Vind het plezier in je leven'.

Eens met alle lovende reacties! Topfilm.

Jeetje, heeft Annie M.G.Schmidt dit allemaal verzonnen? Er lijkt me het een aan toegevoegd. De liftscene is erg leuk. ik zie enige overeenkomst met het Paradijsverhaal: het groene knopje versus de vrucht (niet een appel) van de boom des levens. Niet aankomen. Doe je het toch dan kom je in groots avontuur terecht.

Geren en geklauter over rode pannendaken: waar heb ik dat meer gezien?
Dit is wel even anders dan Das leben der Anderen, een film met een sterke inhoudelijke betekenis. The Tourist heeft in het geheel niets te vertellen. Angelina Jolie (toch al niet mijn favoriet) is vooral een showding en Johnny Depp loopt rond als Jim Morrison look-a-like (vind ik). Dat is niet voldoende voor een goede film, zeker niet samen met het trage tempo en de ongeloofwaardigheid van het verhaal. Het dialect-Italiaans maakt het niet beter. Blijft over de mooie enscenering en Venetië. Zo fijn om te zien zonder veel toeristen.

Goed vervolg met veel fraaie scenes. Weliswaar gedateerd, maar met wat extra verbeelding kan het op waarde worden beoordeeld.

Over dit deel ben ik minder enthousiast.

Het sprookje van Assepoester. Wie kent het niet en wie heeft er niet bij gedroomd?

Film krijgt niet zo'n hoge waardering, ik vind het wel goed. Prima cast.

Deze film 2 of 3 x gezien. Met plezier gekeken. De vervolgfilms vind ik een stuk minder. Toverkracht, fantasie, naïviteit en flirten komen samen.

Braak. Reality tv van een uitgekauwt format. Ik kan er slecht tegen.

Veel bekeken programma. Maar ook wel veel gekkies die op de voorhand al ongelijk hebben

Wat een gedoe om een beetje tv te maken.

Niet altijd duidelijk of er echt een probleem is. Komt niet uit de rapportages naar voren.

Film met The Beatles als acteurs. Uit 1964. Wat een zelfvertrouwen van deze vier mannen. De teksten van de nummers brengen de vrouwenharten op hol. Later in de tijd zingt Huub van der Lubbe van De Dijk: lovesong 100.001. 'Maar geen van allen was alleen voor jou'.
De vraag is of het een goede ontwikkeling is. De ene helft van de mensheid objectiveert de andere helft. Het brengt in ieder geval veel beweging. In 1964 was ik nog maar twee jaar. Maar ook later kreeg ik The Beatles niet mee van mijn ouders. Mijn moeder had geen voorkeur voor muziek, mijn vader bracht het Urker mannenkoor, John Woodhouse en Cor Steyn in huis. Ik moest het doen met De Damrakkertjes.

Goede invalshoek. Van Gogh is een groot schilder die eenzaamheid verkoos in Arles en toch had eb heeft hij de wereld veel te vertellen.

Hans Dorresteijn voelt zich vast fijn op een eiland. Dat past wel bij hem.

Goede bedoelingen maar ik ben geen fan van die twee.