Reacties

Prachtige film. Naar de grens om nog te zien voordat het te laat is. Ik kan bij deze film nooit zo goed kiezen tussen waarheid en sentiment. Hoe zat het nu echt in elkaar, daar in het Wilde Westen?

Haha, lekker kletsen....ik durf haast niet meer te reageren🤦‍♂️. Ik denk dat we het wel eens zijn over dat het nodig is om de stem van vrouwen in gelijkwaardigheid te horen.
Volgens mij ging het om de liedjes van de Beatles die de harten van meisjes op hol brachten en of dat nou emancipatie was of niet. Ik denk het niet. 'Mijn vrouw' (inderdaad bijzonder en zou het veel te druk hebben als ze allemaal als haar waren) was tiener in de tijd van topjaren van Doe Maar. Ze heeft toen niet meegegild, heeft dus weerstand kunnen bieden🙌. Verder is het goed dat we allemaal af en toe eens flink gillen en losgaan. We hebben die mogelijkheden nu eenmaal niet voor niets🙂.

Mijn partner is een geëmancipeerde vrouw, daar behoorlijk krachtig in én ze vind het gillen niks. Waarom gillen er geen mannen? (Die brullen wel als ze in oorlog naar voren stormen en als kanonnenvoer worden gebruikt).

Bruce laat, begiftigd met goddelijke macht de borsten van zijn vrouw groeien en met wind de rokken van mooie vrouwen opwaaien. De film is een komedie, maar de basisvraag is serieus: wat zou je doen als je God was. Mijn vriendin zou het testosteron van de mannen verlagen, gemeenschapszin tussen mensen bevorderen en vervolgens de mensheid halveren. "Want we zijn met teveel". Oeps. Vervolgens kwamen we tot dezelfde conclusie: God bestaat niet.

Ik kan gillende meisjes niet zien in de context van vrouwenemancipatie 🤷🏻‍♂️

Boek gelezen en film gezien. Ooit. En nu weer gezien. .

Knappe film. Kwetsbare vrouw gaat een bijzonder contact aan.

Dit was de eerste die ik van Ken Loach heb gezien. Wat een aangrijpend drama. Achterhaald of bevestigd door de toeslagenaffaire.

"Ik geloof nog in Jezus en in God, maar ik denk niet dat ik nog van ze hou". Hier is een teleurgestelde dominee aan het woord. Heerlijke film, lekker plastische wending tijdens een striptease. Het christelijk kruis kan de smerigheid wat op afstand houden, maar het meeste vooral toch door geweld en ochtendlicht. Meer vertel ik niet. Genoten van Clooney en Tarentino.

De eerste film die ik zag met Omar Sy. Goede indruk gemaakt. Later ook goed in Samba en Demain tout commence (2016)

Ik heb deze film in de bioscoop gezien op het moment dat ik me wat meer inhoudelijke ging interesseren voor filmkijken.

Dat was een mooie start!

'Waarin niemand naar de slimme vrouw luister en iedereen dood gaat behalve zij en haar kat'. Als reactie op de kinderloze kattenvrouwtjes, gemunt door JD Vance.

Na eerst vanuit onschuld de held te zijn, moet Peter alias Spider-man nu de demon weerstaan die het van hem wil overnemen, terwijl hij ook nog een zandman moet weerstaan. Je moet nooit te lang je donkere kant (zwarte kleding dragen), daar word je te somber van.

Bijzondere animatie. Inmiddels twee keer gezien. Ik moest er aan wennen, maar zoveel verbeeldingskracht en talent om een verhaal te vertellen.

Ook dit deel van Spider-man is genieten! 'Soms moet je opgeven waar je het meeste om geeft.'

Spider-man is de meest menselijke superheld van jonge leeftijd. Hij is verlegen, een beetje een nerd en maakt relatieproblemen mee. Wel gedoemd tot eeuwig tiener zijn.

Prachtige rollen voor Anthony Hopkins en Ryan Gosling. De effecten die spanning en ongemakkelijkheid oproepen, lijken wel op die van in The Silence of the Lambs. Na een metafoor over het keuren van eieren volgt: "Als je goed kijkt, vind je overal 'n zwakke plek die vroeg of laat kan breken'.
Niet om te pochen maar ik had het plot vrij snel voor 80% door. Toch moet de film tot het einde worden bekeken om te zien of het ook klopt. Net niet helemaal dus, er was nog een mooie aanvullende wending aan het einde. Genoten!

'Je doet teveel, je bent geen Superman, weet je?'
Nee, het is Spider-man (let op het streepje). Waar voor Batman en Superman al de basis begin jaren 40 van de vorige eeuw in Comics is gelegd, had Spider-man zijn begin In 1962. Vanaf 1967 en later volgen er animaties en live-action series en vanaf 2002 met deze film in de bioscoop. In deze 1e serie van drie maakt Sam Raimi er een frisse, spannende vertoning van met als klapper de scène met de kus tussen Spider-man en Mary Jane Watson (Kirsten Dunst).

Zeker weten dat ik deze film al een keer heb gezien. Maar dat ontdek ik pas bij het (opnieuw) kijken.
'Ja, er is een wereld. Ook als je hem niet wilt tegenkomen...je loopt er toch keihard tegenaan.' Dit zegt Kevin Spacey als leraar Eugene Simonet in het begin van de film. De werkelijk heeft hem achterhaald.
'Denken jullie wel eens aan wat zich buiten je afspeelt, bijvoorbeeld het Journaal'. Met zo'n opmerking kan ik wel wat 😅.
Haley Joel Osment mag in korte tijd in drie filmtoppers zijn dramatische blik tonen. Ook in deze film gaat hem dat goed af. Een film met een mooi thema. Wordt het versterkt of ontsierd door het liefde ls drama waarbij de trefzekere leraar in een stuntelde versierder veranderd....? In ieder geval vind ik dat de film nogal drakerig eindigt.

Heerlijke film die ik graag nog een keer wil zien. Prachtige persiflage op werken aan de lopende band. Dat herken ik wel. Ooit 3 dagen gedaan bij een koekjesfabriek, ook nog een keer in de nacht. Langer dan 3 nachten hield ik het niet vol.

De 'echte' vertaling van het boek over Pinokkio had ik als kind in de kast staan. En natuurlijk gelezen. Samen met de film een mooie jeugdherinnering. Ik probeer nog soms te liegen om dan daarna in de spiegel te kijken of mijn neus is gegroeid.

Prettige film met topacteurs. En natuurlijk zijn bucketlists compleet overschatte egocentrische kikdingen. Gewoon op je stoel zitten, soms naar tv kijken of naar de film gaan. Of naar een goed concert (Joe Jackson was vanavond in Carré). Alles met mate behalve je verbeeldingskracht: die moet volop aanstaan. 'Vind het plezier in je leven'.

Eens met alle lovende reacties! Topfilm.

Jeetje, heeft Annie M.G.Schmidt dit allemaal verzonnen? Er lijkt me het een aan toegevoegd. De liftscene is erg leuk. ik zie enige overeenkomst met het Paradijsverhaal: het groene knopje versus de vrucht (niet een appel) van de boom des levens. Niet aankomen. Doe je het toch dan kom je in groots avontuur terecht.

Geren en geklauter over rode pannendaken: waar heb ik dat meer gezien?
Dit is wel even anders dan Das leben der Anderen, een film met een sterke inhoudelijke betekenis. The Tourist heeft in het geheel niets te vertellen. Angelina Jolie (toch al niet mijn favoriet) is vooral een showding en Johnny Depp loopt rond als Jim Morrison look-a-like (vind ik). Dat is niet voldoende voor een goede film, zeker niet samen met het trage tempo en de ongeloofwaardigheid van het verhaal. Het dialect-Italiaans maakt het niet beter. Blijft over de mooie enscenering en Venetië. Zo fijn om te zien zonder veel toeristen.