Reacties

Deze film raakt me pas als de voice-over zegt: "Ze laten ons niet over de hoofdweg gaan. Het is vreselijk om je zo te moeten verbergen. Ik werd overweldigd door de liefde die ze gaven. Al zag je dat niet aan hun gezicht. Jarenlange geheimhouding zorgde voor gezichten als maskers. Waarom moesten ze zo erg lijden?"

Nu een minuutje of 20 onderweg en begin me af te vragen of het wat wordt met deze film. Tussendoor naar de reacties van andere filmliefhebbers gekeken🤦‍♂️. Die spreken voor zich. Op naar de volgende film.

"Another day of sun". Op de snelweg in de file. Ik kan me een betere start voorstellen. Ook daarna wordt het niet echt beter, zo mierzoet. Maar volgens Emma K. moet ik vooral de laatste 10 minuten kijken. Nog even volhouden. Emma Stone en Ryan Gosling zijn wel keigoed acteurs. Emma Stone won in 2017 de Osca en een Golden Globe voor haar hoofdrol in deze filmkomedie.

"De gevaarlijkste is Michelle zelf". De film staat voor een 2e keer zien om mijn watch-list

Zelfs na jaren kan ik de openingsscene nog voelen zinderen.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen.

Deze film roept een verlangen op naar een vrij en gelukkig leven. Het is wel een wankel evenwicht. "Durven is even je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen".

Jezelf naar een ontsteking drinken en dan daar voorbij....
Het gaat mis als de grens van 0,5% promillage wordt doorbroken.

"De wereld is nooit wat je ervan verwacht"(als geschiedenisstudenten onbedoeld voor Hitler kiezen).

"..de angstanalyse van Kierkegaard belicht.....hoe de mens zich verhoudt tot zijn vermogen om te falen". "En wat is belangrijker?" "Om gefaald te hebben. Je moet kunnen accepteren dat je kunt falen om van ander te kunnen houden....."

Één van de vier vrienden gaat er aan onderdoor. Er wordt een bloem op zijn graf gelegd. Niet veel later gaat het leven in volle uitbundigheid door.

Heerlijk hoe het allemaal ontspoort in deze film.

Tsja, wat heeft deze film te vertellen. Ik weet het niet. De beelden en het camerawerk vind ik mooi. Het is grappig dat gekozen is voor oud-nederlands als spreektaal, helaas wordt er niet veel gezegd en wat er gezegd wordt is nogal dikke onzin. Het Bijbels geloof is arbitrair maar de betekenis van deze film lijkt niet veel beter.

Geweldig hoe via de taal van film de grootse wandaad tegen de mensheid wordt verbeeld en dicht op de huid gebracht.
Hedwig Höss is de koningin van Auswitz en daar trots op. Er is niet veel nodig om de kwetsbaarheid van dit 'geluk' door te prikken.

Vergelijkbaar en toch anders: zie The Boy in The Striped Pyjamas's.

Erg genoten van deze film, al gezien bij release in de bioscoop. Spanning en actie, humor, vriendschap. Ik herinner me de helikopter die opeens vanuit het dal opkomt. Gaaf gefilmd.

"Je denkt toch niet dat ik 9 mensen heb omgebracht?" Toch moet iemand het gedaan hebben.
"Het gaat je niet om de waarheid, maar om je man te redden". Ook duidelijk.
In deze citaten zit de kern van de film.

Veel acteerwerk gaat samen met drank en het opsteken van sigaretten. Ik hou er niet van. Verder een goede film met een mooie wending.

Goeie film! Lara is niet de vrolijkste. Ze voert een strijd tussen miskenning van haar talent en projectie daarvan richting haar zoon. Het kwelt haar zo dat ze ook onaardig naar haarzelf en haar omgeving is. Het begint met jezelf genoeg zijn, dan pas kun je goed uitreiken. Ontdekt ze dat of hangt het erom? Hoofdrol voor Corinna Harfouch.

Het thema spreekt me aan maar de uitwerking in dialogen en situaties komt me onhandig over. Het wordt nergens duidelijk waarom een mens wil leven en waarom niet. Jan mist zijn vrouw (zegt hij ergens, maar blijkt nergens uit) en hij wil eruit omdat hij gezond genoeg is om te besluiten. Iris krijgt van haar broer met een vinger drukkend op het voorhoofd het verwijt dat ze doet of alles om haar draait. En dat is ook zo. Noem het een zwarte komedie en dan zijn de vele ongemakkelijk scenes misschien te verklaren, maar bij mij komt het niet binnen.

Vind ik ook een goed boek. Een paar jaar geleden opnieuw gelezen. Geen moment wordt duidelijk of er wel of geen dubbelganger is. Het viel me wel op dat het boek een flink aantal hiaten kent.
En bedoel je die film uit 1963? Die zou zomaar gedateerd kunnen zijn. De pers in die tijd was in ieder geval laaiend enthousiast.

Vorig jaar de film gezien en ergens begin jaren 90 het boek gelezen. Met MKVII eens dat de binnenkant van mensen moeilijk te filmen is. De hoofdpersoon heeft geen klik met de andere reisgenoten en lijkt qua doel naast de pot te pissen. Hij vind niet wat hij zoekt. Welke stap moet je dan maken om het leven dragelijk te houden? Ik moet denken aan een citaat van Pirsig uit 'Zen en de kunst van het motoronderhoud': Als er op een vraag geen antwoord dan is de vraag niet goed.

Ooit heb ik ook veel van Hermans gelezen. Nooit Meer Slapen was echt een topper!

Geweldig confronterende film. Met zoveel ongemakkelijke scenes die aan mijn eigen gnossen knagen. De diner scene met gespeelde aap is steengoed.

Een film is toch meer dan een beschrijving daarover?

Veinst Ulrich Mott (Waltz)? In ieder geval komen de vormelijke zinnen op de bekende manier (briljant in Inglorieus Bastards) makkelijk uit zijn mond, meestal goed, soms ook te. Het spel voelt heerlijk ongemakkelijk (complimenten voor de acteurs), wat me precies de bedoeling lijkt. Ulrich is een taalvirtuoos en een butler/kok van de bovenste plank. Leugens zijn dan toch niet nodig om hogerop te komen?
De film verloopt niet chronologisch, soms best wel puzzelen, maar aan het eind is alles duidelijk. Het plot vond ik geen verrassing, de film geeft vooral ruimte aan Waltz en zijn kwaliteiten om aan formeel uitgesproken zinnen een emotionele lading mee te geven.

Hieronder 2 citaten uit de film:
"Diplomatie, volgens Churchill, is de kunst om mensen op zo'n manier naar de hel te wensen dat ze zelf de route vragen. Maar ik zie het meer als kunst voor mensen om het juiste pad naar de hemel te vinden". Tegen de advocaten:
"Nu heeft u de geur in uw neusgaten. Blijf jagen". Waarop ze vervolgens - ruim geïnterpreteerd- afhaken.

Deze film heeft me echt ontroerd. Met prachtige muziek van Eddie Vedder. Er komen voor mij essentiële levensvragen langs. Kan ik de liefde van mijn leven een kus geven om vervolgens alleen de natuur in te gaan, los van mensen en één met de natuur te zijn? Feitelijk neemt Christoffer afscheid van de mensen en gaat ervaringen aan die hij niet hoeft te delen. Eigenlijk is dood of leven dan niet belangrijk. De film brengt het in dikke emotionele lagen bij mij als kijker terug. De echte Christoffer zal dat een worst zijn, hij ging niet op avontuur om thuiskomst zijn avonturen te vertellen of om zijn sociale media te vullen. Besta ik eigenlijk wel als ik mijn avonturen en ervaringen niet aan andere mensen kan delen? Kan ik mezelf genoeg zijn?

Fijne film, meerdere keren gezien. En vaak zat met mijn kinderen het krijsen van de meeuwen nagedaan. Geniaal!

Ook voor vrouwen is er een plek in het superheldenuniversum. (al bestaat Wonder Women al vanaf 1941 in stripvorm, dus niet veel later of tegelijkertijd met het ontstaan van andere mannelijke superhelden)
In het begin komen we via een levend schilderij in een soort paradijselijke wereld die wel beveiligd moet worden. Aan het eind gaat wonder women de strijd met een god aan. Dat wordt wel tijd, is in onze werkelijke wereld ook nodig, want in de bijbel zijn de vrouwen al op de eerste bladzijdes op een onderdanige plek gezet. Die eindscenes van de film zijn wel wat over de top, verder prettig onderhoudend.
Nb. We weten al heel lang dat vrouwen gelijke mensen zijn met gelijke rechten. Het is overal in wetgeving verankerd. Toch dringt het nog niet bij iedereen door en moet het steeds opnieuw worden bekrachtigd of verdedigd. Met Wonder Woman wordt het gelijkzijn het geweldspectrum in getrokken. Is dat wel goed?

Heerlijk om naar te kijken, prettig angstaanjagend. Mysterieus tot voorbij het einde. De vrachtauto zit als een 'haai' op je huid. Door strakke montage versterkt. Ik maak regelmatig nowedays dingen mee, die me aan deze film herinneren, natuurlijk wel de nodige extra fantasie.

Ik heb er nu een spoiler van gemaakt. Het is niet mijn intentie om het plezier van andere kijker en liefhebbers te verknallen. Sorry daarvoor.