Reacties

Bij deze film flink doorgezapt. Mogelijk dat het acteerwerk van Bette Davis flink wordt gewaardeerd maar alles was zo traag enzo. Hoe speel ik een gek....

Goed omschreven!

Zo'n film uit mijn jeugd die een blijvende indruk heeft gemaakt. Je wil niet dat het je overkomt, maar het kan nog steeds. Wolkenkrabbers genoeg. In de jaren 70 werd het voormalig shell gebouw in Rotterdam 'de laatste erectie van het grootkapitaal' genoemd. Maar die fase zijn we allang voorbij (wat niets met de film te maken heeft. En het volgende ook niet, zelfs niet met San Fransisco🤦‍♂️). In Reis naar het einde van de Nacht beschrijft Celine de aanblik van New York: 'Maar nergens voelt hij de eenzaamheid zo sterk als in New York, de kille 'rechtopstaande' stad van levende automaten'.
En ga de film nog een keer proberen te zien.

"Ze geven plezier aan je leven". En spanning. En confrontatie. Er zijn makkelijkere manieren om tot nieuwe inzichten te komen. Sterke film!

"Mensen komen naar Oasis voor wat ze er kunnen doen, maar blijven er voor wat ze kunnen worden". Een goede manier om mijn verder onbetekenende leven groots te dromen! Niet voorwaarts maar achteruit bewegen...."een niet genomen sprong. Keer terug, ontvlucht je verleden".

"Hoe ga je vandaag mijn kostbare tijd verspillen?". Mooie Quote, maar mijn tijd was zeker niet verspild, ook niet na de 2e keer dat ik deze film zie. De muziek vind ik niet altijd geslaagd en ook de voice-over niet. Verder gewoonweg erg goed.

Vast knap gemaakt, maar hier vind ik niks aan. Een verhaal zonder betekenis. Na een kwartier was ik het zat. Snel door naar een volgende. Of heb ik de film dan niet gezien en mag ik deze niet beoordelen?

Ik vind de scènes in deze film stuk voor stuk goed. Wel moeite om de hoofdlijn van het hele verhaal te vatten. Mogelijk mis ik daarvoor teveel historische context.

Mannenfilm met allemaal klotegedrag. Twee vrouwen gezien: eentje gedrogeerd en de ander een striptease. Toch grappige dialogen en plastische scenes. "Vermoeden is de broeder van alle fiasco's".
O, er ontwaakt ergens nog een vrouw die gaat schieten en vervolgens willoos knock-out wordt geslagen. Film wordt gaandeweg meer en meer ongeloofwaardig.

Je kunt als mens op reis gaan op zoek naar een nieuwe bestemming om uit te komen op de plek van je vertrek en dan met andere ogen zien.

Een bus die op hoge snelheid moet blijven rijden anders volgt er een explosie. Dieper is het niet, wel volop actie en spanning.

Als je zo de kijker kan vangen en boeien dan heb je een zeer originele film gemaakt!

Broerige film in een zeer origineel decor gefilmd. Er is veel om geheim te houden en toch is alles zichtbaar, het hele dorpje ligt open en in het zicht.

Films op één locatie. Ik moet denken aan Free Fire. Niet helemaal maar na een geweldig begin met paarden en postkoets The Hatefull Eight van Tarentino?. Ik heb het niet helemaal scherp maar Dogville van Lars von Trier?

De taal, dat vind ik nu juist een pluspunt!

Prettige film om naar te kijken, niet geheel in evenwicht, maar dat mag voor een jeugdfilm. Het is ook een ode aan het begin van de film waarin Méliès een grote betekenis vervulde. Zijn 'Voyage dans la lune' uit 1902 wordt getoond, maar Méliès had een hoge productiviteit en heeft wel 600 korte filmpjes gemaakt. Méliès is van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de film. Het verhaal gaat dat hij het teveel op dezelfde manier bleef doen en door andere werd overvleugeld en in de vergetelheid raakte. Net als in de film verkreeg hij naar hij van zijn leven de juiste waardering voor zijn werk terug. Veel filmwerk is door de tand des tijds vergaan.

Life shows no mercy. Vrij in het begin is een scène te zien van zwarte mensen die als gevangenen worden bewaakt door witte bewakers. Het bezit van slaven is danwel verboden, maar het wordt op een andere manier voortgezet. Voor mij is een oproep om weer eens naar mijn eigen vooroordelen te kijken. De kern: "toen ik tegen de agenten zei dat ik onschuldig was, weet je wat ze toen zeiden? 'Eén van jullie nikkers heeft het gedaan en als jij het niet was, moet je maar boeten voor je maatje'".

Alles voor de weegschaal en die mag je best een beetje manipuleren om tot een goede balans te komen. Een lekker schurende film, iets te lang naar mijn zin.

Integere verfilming en hoe je als kijker ook van de elephantman kan gaan houden.

Als je met een schaar een vlieg door midden wil knippen, gaat ie lekker. De beste van Abel van Warmerdam.

Nog steeds zeer geslaagd programma. Actueel, grappig en scherp. Al weer een paar jaar met Jan Jaap van der Wal en Peter Pannekoek. Natuurlijk ook met Harm Edens die ontzettend scherp en grappig kan zijn. Ook met een onnavolgbare puntentelling, wat daarmee een ironische knipoog naar andere spelprogramma's is die om de punten gaan.

Met een flink aantal geweldige scenes. Het is onmogelijk om het allemaal te overleven, toch gebeurt het. Het begin is beter dan het eind.

De natuur is zo rijk en laat zich moeilijk vangen. Hoe verbinden we ons er mee, zodat we er gelijkwaardig en rechtvaardig mee omgaan? Omdat het ook ons eigen voortbestaan mogelijk maakt.

Best gek zo'n dubbelleven. Kevin Coster kan dat goed verbeelden. Met William Hurt als stemmetje om uit moorden te gaan. Earl Brooks (Koster) lijkt perfect maar is het ook, zowel als zakenman als moordenaar.

Bij het einde: "Waarom stribbel je zo tegen, Earl? ....om deze zondige wereld te accepteren zoals hij is. Erop vertrouwend dat hij recht zal doen...dat ik nu redelijk gelukkig zal leven en met Hem het eeuwige leven heb. Amen".

Lekker cryptische tekst. Voer voor speculatie. Als in het echte leven je als kind niet erkend wordt op je gedachten en gevoelens, maak je om te overleven een plekje bij je zelf vrij waar al het niet gedeelde mag bestaan. Zo kun je van het ene been op het andere been staan, in twee werelden. In de film lijkt het net even anders: Earl is erfelijke belast en zijn dochter ook. Als ze hun hunker gaan uitspreken, zou alles veranderen. Speaking out!! In het echte leven dan, niet in de film🙂.

Super informatief en positief. Veel techniek, dat wel. Wel blijven de denken aan de bloemen en bijen.

Hoe makkelijk het is om mee te gaan in platte retoriek maakt deze film duidelijk. De waarschuwing aan het einde is terecht. Teveel waarschuwing kan ook een tegenreactie oproepen. Si vis pacem, para bellum. Wanneer je vrede wil, bereid je dan voor op oorlog.
In de film Drunk is een scène waarin geschiedenisstudenten onbedoeld voor Hitler kiezen. You better watch what you're doing. What's out!

Met de keuze voor Wilders, Trump en andere irritante witte vrouwonvriendelijke machomannen zijn we wederom op een smalspoor van de geschiedenis terechtgekomen.