Reacties

Sinds de bondfilms met Daniel Graig kan ik niet meer onbevangen naar de oudere films kijken.

Zo triest en zo onroerend. Het uiterlijk zit niet mee, dan maar proberen te leven op goede bedoelingen. Soms zit het tegen. Een film die meteen op het netvlies staat gegrift.

Uren met plezier kijken naar een dier dat niet kan acteren. En natuurlijk voluit: 'Daar is Flipper...' meezingen. Zonder Flipper (bijna) geen jeugd. Als ik er nu naar kijk, valt het wat tegen.

Gaaf uit de hand gefilmd.

Dat dit maar één seizoen is geweest. In mijn herinnering veel meer. Waarschijnlijk veel naar herhaling gekeken. Aangename serie.

Was dit de doorbraak voor Paul Verhoeven? Het is lang geleden dat ik deze film zag maar ook de musical gezien. Prima rol voor Rutger Hauer.

Deze film en De vierde man, die de prestigieuze Los Angeles Critics Award won, trokken de aandacht in de Verenigde Staten en na de Nederlands-Spaans-Amerikaanse coproductie Flesh & Blood (1985) vertrok Verhoeven naar Hollywood.

Als er sprake is van teveel liefde. Net als een plant die door (over)bezorgheid teveel water krijgt en verzuipt. Aardige film die naar het einde toe aan kracht en geloofwaardigheid afneemt. Bepaalde opnames vonden plaats in een stadje Bad Bentheim, Duitsland. Daar kun je je laten rondleiden door een gids.

Toch één van de indringendste plots ooit. In de categorie van Lars von Trier met 'Europa'.

"De Ira-politiek en het terrorisme zijn uiteinden van dezelfde slang. Waar je hem ook pakt, het is een slang". "Het maakt wel degelijk uit waar, want het ene uiteinde bijt". Quan gaat in de actie om 'de slang' te pakken. Hij mag overal toeslaan en daarbij veel actie laten zien. Ondertussen stapelen de intriges van wraak, overspel en macht(verlies) zich op. Elke vrijpartij heeft een dubbele bodem.
"Tijdens de oorlog kunnen plannen weleens wijzigen". En dat gebeurt dan ook volop. De film schuurt aan de betere politieserie. Echt veel beter is het niet.

Puur jeugdsentiment en vermakelijk. Het kwade in de vorm van Gargamel is ook sullig en het goede in de vorm van de smurfen kent allerlei menselijke onhebbelijkheden. Voor smurfin is het niet makkelijk als enige vrouw, maar dat begreep ik als kind nog niet.

Zeer spannende verfilming van het laatste deel van het boek. Alles kan kapot, ook Zweinstein. En Perkamentus was al uit het verhaal gestuurd. Harry Potter moet op eigen kracht (net als Koning Arthur, als Merlijn verdwijnt (of bij Vivain in een grot gebonden zit). Voldemort is op zijn sterkst, maar Harry heeft ook steeds meer toverkracht en onverwachte hulp. Hij krijgt het vast voor elkaar maar net even anders dan gedacht. Dreuzels mogen dan dom zijn en er een potje van maken; ook de tovenaars kunnen er wat van. Welkom in de magische wereld.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Harry Potter en zijn metgezellen zijn in strijd met het kwade om het goede te doen overwinnen. Gaandeweg blijken goed en kwaad meer met elkaar verbonden dan gedacht.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Harry Potter en zijn metgezellen zijn in strijd met het kwade om het goede te doen overwinnen. Gaandeweg blijken goed en kwaad meer met elkaar verbonden dan gedacht.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Harry Potter en zijn metgezellen zijn in strijd met het kwade om het goede te doen overwinnen. Gaandeweg blijken goed en kwaad meer met elkaar verbonden dan gedacht. Het kwade in de vorm van Voldemort wordt sterker, de climax nadert.

Voldemort is 'echt' geworden. Alleen zijn neus is wat vaag, wat hem extra creap maakt.
Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Harry Potter en zijn metgezellen zijn in strijd met het kwade om het goede te doen overwinnen. Gaandeweg blijken goed en kwaad meer met elkaar verbonden dan gedacht.

Deze film gezien op klein scherm. Dat is jammer. De spanning en de beelden zijn prachtig. Het kwaad komt steeds meer de tovenaarswereld binnen.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Harry Potter en zijn metgezellen zijn in strijd met het kwade om het goede te doen overwinnen. Gaandeweg blijken goed en kwaad meer met elkaar verbonden dan gedacht.

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen. Deze derde film is donkerder en dreigender wat past bij de komst van de dementors. Het zijn bewakers van gevangenen, maar ook wezens die je een beklemmend gevoel geven en zo ongeveer het gevoel geven je ziel leeg te zuigen (zoals de Nazgul in de TLotR). Deze wezens lijken afkomstig uit het wereld van de half doden of half levenden, je weet eigenlijk niet wat je er aan hebt. Die beklemming komt over in het boek en ook in de film!

Het boek heeft me altijd meer het getrokken dan de film. Toch bijten ze elkaar niet. Zo is Zweinstein een magisch kasteel, vol met wonderlijke figuren. De mensen zijn dreuzels, lekker onbewust. Achter een verborgen plek op het perron van een treinstation gaat de echte wereld schuil waar tovenaars het opkomende kwaad bestrijden met fantasie, humor en veel toverkracht. De naam van het kwaad mag niet genoemd maar wordt toch veel uitgesproken. Net als bij de Lord of the Rings is de belangrijkste tovenaar gebaseerd op Merlijn in de Arthurvertellingen.

Prima film. Ik moest aan het begin wennen maar twee wendingen maakten het helemaal goed. Eerlijk zijn in relatie, goed in contact blijven en als vrouw je eigen keuzes maken. En kennis hebben over de geschiedenis van je land, zodat je weet aan welke kant je staat. De tussentijdse keuze van Ana vond ik wat hard. Ze vroeg om inlevingsvermogen van Janis maar had dat zelf andersom ook niet te bieden. Maar het kwam goed.
In prachtige kleuren gefilmd met een mooie, warme Penelope Cruz!
De verklaring aan het einde van de film legt de nadruk teveel op de wandaden van het Franco-regime, terwijl ik vind dat de film in hoofdzaak over (vrouwen)liefde en relatie ging. En hoe los je het op als vrouw in het leven als de man je in de steek laat, maar je het wel moet doen met wat hij je nalaat.

Gisteren nog een film gezien die zich afspeelde in Frankrijk met Engels sprekende acteurs, heerlijk dat deze in Spanje is met Spaanssprekende acteurs.

Alles in volgorde: topband en topfilm. En natuurlijk zijn er verschillen met de werkelijkheid (vaak ook al multi interpretabel). Volgens mij gaat het om de vraag: klopt het beeld wat de regisseur geeft enigzins met die werkelijkheid en wordt er verrassende nieuwe kijk aan meegegeven?

Heerlijk hoe twee astronauten (prachtige acteurs) door de ruimte zweven. Haast een vorm van meditatie. En ook stevig romantisch, samen met het vertraagde Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt.

"Als je de ware aard van de mensen wilt weten, begin dan een oorlog". En dat maakt deze film aardig duidelijk.
In de tweede wereldoorlog bezetten de Duitsers een deel van Frankrijk. In één dorp trekken jonge Duitse soldaten binnen. De mooie jonge dames daar doen het al een tijdje zonder hun franse mannen, die vechten elders in de oorlog. Dat geeft de nodige seksuele spanning. De Duitsers hebben geen schoon blazoen maar de dorpsbewoners ook niet, wat blijkt uit de vele roddelbrieven.
Lucille (bewoonster) en Bruno (Duitse luitenant) zien in elkaar de ware, ook in het muzikale.
In de aftiteling blijkt dat het muziekstuk Suite Francaise door een vrouw is geschreven, terwijl de film suggereert dat het van Bruno is. Oeps...
Verder jammer dat in de films Engels wordt gesproken. Wel makkelijk want dan kan iedereen elkaar verstaan. Toch niet helemaal geloofwaardig. Alleen bevelen worden in het Duits gesnauwd.

Redelijke goede actie volgens een bekend stramien: de boef wil deugdzaam verder maar wordt gedwongen tot de laatste grote klus. Niet kunnen stoppen, zorgt voor veel problemen. Er gewoon niet aan beginnen, is beter maar levert geen spanning op.

Film met een broeierige zomerse warmte in beelden gevangen.

Een paar jaar geleden veel films van Jason Statham gezien. Best met veel plezier. Goeie kop en goede actie. Inmiddels ben ik de meeste plots weer vergeten. Opnieuw kijken is een optie met als risico dat het tegenvalt, want toch teveel 12 in een dozijn.

Toch een beetje een serie-achtige film. Wel spannend, maar niet speciaal. Wel een goede schietscene in 'Guggenheim'. Niet het echte, want die gaven geen toestemming. In het filmmuseum Potsdam is de maquette te zien waarvan een deel van Gugenheim is nagebouwd. Het 'kunstwerk' in het midden is verzonnen en toegevoegd ter vergroting van het filmisch effect.
Premisse van de film?: "soms vind je je lot op de weg die je juist wilde vermijden"?