Reacties

Uiteindelijk vond ik deze horror B-film toch best vermakelijk, zo zonder verwachtingen en met Klaus in de hoofdrol. Het was zeker geen kunstwerk, maar gewoon goedkope rommel. Klaus was echter weer vrij fascinerend. Zijn verschijning als gestoorde dokter, met zijn toch wat rare kop en intense blik, gaf de film duidelijk wat extras mee.

De film had een paar aardige momenten en ideeën, zoals de scene met de stoel, maar stak helaas niet echt boven de gemiddelde horrorfilms van die tijd uit, ondanks de niet zo heel gebruikelijke setting. Desalniettemin vond ik het geheel best oke.

Ook grappig: er is een kleine docu gemaakt over hoe onhandelbaar Klaus Kinski op de set van deze film was:
https://m.imdb.com/title/tt0241824/
Hij heet: Please Kill Mr. Kinski. Dat zegt wat over de inhoud, en hij krijgt op IMDb hogere punten dan de film zelf. Ik heb hem helaas nog niet kunnen vinden.

Voor de film van deze pagina,met maximaal naar boven afronden net een voldoende.

Grappig actueel, deze seventies sci-fi film. Hoewel, grappig..
Best verontrustend als je de echt mogelijkheden van de huidige ontwikkelingen, en het gebrek aan paal en perk goed bijgehouden hebt. 😅

Ook een aantal vrij typische seventies ontwikkelingen in het verhaal, zoals bijvoorbeeld in de verhoudingen tussen man en vrouw. Niet meer van deze tijd.
Verschillende elementen waren soms ook wel erg versimpeld en een beetje dom voorgesteld.

Natuurlijk zeer genoten van de gebruikelijke mooie film kleuren uit die tijd en de wat stoische benadering.

Het verhaal bleef uiteindelijk wat aan de simpele kant, maar oké, ik heb me toch prima vermaakt. Voor mensen die moeite hebben met oudere fulms, wellicht geen aanrader, maar wel voor sci-fi liefhebbers met liefde voor de sixties en seventies.

Ruim voldoende met een kleine min.

Leuk hoe de film meteen in het begin van de film al met de verwachtingen van de kijker die de eerdere films gezien heeft speelt, en hoe kleine onzorgvuldigheden grote gevolgen kunnen hebben.

Het geheel was best een aardig vervolg in deze franchise, maar onder de indruk was ik helaas niet. Niet echt nieuwe elementen (ik weet ook niet of dat wel anders kan, hoor), maar vooral variaties op het thema. Wat vet gore sterfscènes en knipogen naar zulke scènes in de eerdere films.

De computer graphics waren soms overduidelijk aanwezig.

Het geheel had in mijn ervaring een wat vreemde dieper liggende soort van komische laag, die alles wat raar maakte, maar ergens vond ik dat ook wel leuk. Een paar keer ook echt goed gelachen, met name om de gorigheid. En met zodoende best vermaakt, maar ook niet echt meer dan dat.

Een zes en een half rond je naar boven af, en zo komt deze met mazzel nog nét aan een ruim voldoende.

Ken je van die tragi komische arthouse films? Vaak coming of age, en een beetje schurend, droog en somber? Dat soort dingen? Dit is zo'n type film, maar dan met een horror thema. Een vrij vreemde combinatie en gaf een aparte broeierige sfeer. Ik ben geen fan geworden, maar voor een keertje vond ik het wel interessant. Het was weer eens wat anders..

Het werd nergens echt spannend, maar het had wel zijn momenten, en wat goed weirde en gore humor.

Beetje raar en niet helemaal bevredigend verhaal. Toch vond ik het einde wel geinig.

Met maximaal omhoog afronden, omhoog vanwege de wat vreemde sfeer en gang van zaken die me wel beviel omdat het allemaal een beetje 'quirky' was, kom ik toch nog uit op een ruim voldoende, al klinkt dat wat te hoog.

Het boek van Robert A. Heinlein, waar deze film op gebaseerd is (maar overigens slechts gedeeltelijk op lijkt), was het dertiende uit een serie sci-fi boeken voor de jeugd die hij schreef tussen 1947 en 1959, dat door de uitgeverij van die serie geweigerd werd, omdat het te kritisch was over politiek en oorlog. Heinlein daagde zijn publiek, ook het jeugdige, altijd uit om na te denken en kritisch te zijn over belangrijke dingen, maar hier zou hij dan té ver zijn gegaan. Gelukkig werd het boek snel daarna door een andere uitgeverij opgepakt.

Heinlein is inmiddels een van mijn favoriete sci-fi schrijvers geworden, naast Philip K. Dick(!!!), naar wiens verhalen een aantal van mijn favo sci-fi films gemaakt zijn, en natuurlijk Asimov! Heerlijk dat er van die mannen ook zoveel luisterboeken te vinden zijn, want met mijn dyslectie kost lezen echt te veel inspanning om er ook nog plezier van te kunnen hebben.

Ik vond het best een aardige horror miniserie met country thema, maar het bleef een beetje hangen in de middenmoot. Kwalitatief ook niet slecht uitgewerkt en met wat aardige momenten maar dat doorsnee niveau werd gewoon nergens doorbroken, waardoor het voor mij niet meer was dan: ach ja, het kijkt wel lekker weg.

Het is eigenlijk allemaal al eens eerder, en beter gedaan. Zoals bijvoorbeeld in Buffy the Vampire Slayer (1997–2003) en Supernatural (2005–2020).

Alleen het einde vond ik nog wel weer een klein beetje edge hebben, al gaf het ook een beetje de indruk dat de zaak nu ineens snel moest worden afgerond. Dat maakt het trouwens niet zo geschikt voor mensen die behoefte hebben aan een helemaal netjes afgerond verhaal, want...

Voldoende plus.

Hoi @ArtSeries

Ik ben eigenlijk vooral benieuwd naar waarom je deze film zo slecht vond. Was het bijvoorbeeld het verhaal dat saai was, de acteurs die slecht speelden, de geluidseffecten die niet pasten, dat soort dingen. Of misschien wel iets heel anders..?

De verduidelijking dat je het de slechtste der vervolgen vindt, geeft daar eigenlijk niet meer helderheid over.

Maar ik hoef niet per se een antwoord, hoor. Ik was gewoon benieuwd.. 🙂

Hoi Artseries,

Ik ben wel benieuwd naar wat je kritiek op de film zoal is.

"niet de allerbeste van de volgelingen", is voor mij wat aan de vage kant, zal ik maar zeggen.. 😉

Wat een mooie serie, met zoveel liefde voor de muziek, de mensen, de cultuur en de tijd! Heerlijk!

De serie gaat niet alleen over de ontwikkelingen in de muziek, maar ook over het tijdperk zelf, op de overgang van de sixties naar de seventies, met alle onstuimige ontwikkelingen net na de tijd van de hippies. De aandacht gaat vooral naar Engeland en de US.

Met héél veel mooi archiefmateriaal en mooie muziek meandert de aandacht in deze docu van de ene ontwikkeling naar de andere, om soms later weer terug te keren bij een onderwerp dat een paar afleveringen terug aan de orde was, en een staartje krijgt. Het stroomt heel natuurlijk, zonder dat het chaotisch aanvoelt, of moeilijk te volgen is.

Ik hield er geen overduidelijk chronologisch overzicht aan over, maar gezien de hoeveelheid artiesten en ontwikkelingen die aan bod komen, en het feit dat de periode waar het over gaat maar heel kort is, kun je dat eigenlijk ook niet verwachten.

Voor mensen met een liefde voor muziek, zeker die van de seventies, is dit echt een aanrader vind ik!

Oh, en past heel goed na:
The Velvet Underground (2021)
dat ik wel wat aan de moeilijker te volgen kant vond.

Goed!

Toffe docu!

Ik vond het fraai en leuk gedaan, maar ook zo experimenteel vormgegeven, dat ik het vaak maar moeilijk te volgen vond. Voor kenners van de materie en alles eromheen is dat misschien minder een probleem, en ik heb er wel wat van opgestoken en van genoten, maar toch ook de indruk dat ik waarschijnlijk het een en ander gemist heb.

Als soort van informatief kunstwerk was het erg fraai gedaan en zeer passend bij het onderwerp! Zoals de docu je langzaam het domein van The Velvet Underground in laat glijden en laat voelen waar dat over gaat. Het was een mooie reis.

En zoals me vaak gebeurt bij het kijken van een goede muziek docu, heeft ook deze weer mijn waardering voor de muziek waarover het ging doen groeien. De komende dagen zal The Velvet Underground mijn soundtrack verzorgen.

Goed.

Hmm..

Nog even terugkijkend naar het release jaar, helemaal aan het eind van de fifties zeg maar, is de kwaliteit toch wel uitzonderlijk!

Ja, ik ga toch naar boven afronden: goed.

Goed gemaakte, klassieke western met iconische hoofdrolspelers.

Ik moet helaas zeggen dat het me toch een klein tikje tegenviel, na alle positieve reacties (niet alleen hierboven) en hoge cijfers. Het was mooi gedaan allemaal, en goed verteld, maar het écht mooie en boeiende stuk van het verhaal kwam pas in de laatste pakweg dertig minuten.

Voor die omslag was het een uitstekend uitgevoerde, degelijke, maar toch ook weer niet echt heel bijzondere western. En dan vond ik het actie gedeelte van die laatste akte, na al het meer listige gebeuren in het middenstuk, ook wel een beetje erg dik hout.

Maar er valt nog steeds genoeg te genieten, interessante karakters, mooie aankleding, fraaie settings, prachtig geschoten. Duidelijk kwaliteit.

Toch ook Seven Samurai (1954) maar eens kijken, denk ik. Om zelf de vergelijking te kunnen maken.

Voor deze een ruim voldoende plus.

Dikke spoiler, die wellicht niet leuk is om te lezen:

Leuke, spannende thriller, die goed werkt door dicht op de hoofdpersoon te blijven en de intensiteit waarmee Kiera Allen die rol speelt.

Een aantal vragen bleven voor mij onbeantwoord. Met name onderliggende motivatie bleef me eigenlijk wat te oppervlakkig. Niet dat de vragen per se beantwoord zouden moeten worden, maar ik denk wel dat dat meer diepgang had kunnen geven. Want die miste ik een beetje, waardoor het, naast het spannende van de thriller elementen, ergens toch ook wat leeg voor me bleef.

Er werd soms gebruik gemaakt van iets te gemakkelijke en daardoor wat slordige vertelmethodes (een flashback waarbij het gezichtspunt van de hoofdpersoon op onnatuurlijke wijze verlaten werd, bijvoorbeeld).

Het einde vond ik eigenlijk ook niet erg sterk.

Desondanks was het een film die mijn aandacht goed vasthield en waar ik met plezier naar gekeken heb. Ik kan me goed vinden in het cijfer dat er op dit moment op IMDb staat: een ruim voldoende waarvoor er wel wat naar boven toe moest worden afgerond.

Bij mij viel het 'vreemd' aan deze mystery thriller horrorfilm heel goed. De wat sober sombere, donkere, soms een beetje spooky en onderhuids gespannen sfeer deed me af en toe een klein beetje denken aan The Midnight Meat Train (2008) en Videodrome (1983). Ook Tesis (1996) kwam in me op. Ik dacht er aan wat meer, maar herinner me nu de titels niet meer.

Ik heb ook genoten van de geleidelijke opbouw en soort van beklemmende rust waarin het verhaal geleidelijk ontregeld, en de hoofdpersoon steeds verder van haar pad raakt.

Ook de setting: tijdens en middenin het hoogtepunt van het "video nasty" gebeuren in Engeland, vond ik tof.

Het enige wat ik jammer vond was het allerlaatste shot, dat was me een beetje te makkelijk en ik had zo graag gewild dat het nog verontrustender zou zijn geworden. Dat allerlaatste shot verwijderen lijkt mij al veel beter.

Hoe dan ook, wat mij betreft een ruim voldoende, al zag ik ook dat een en ander misschien beter had gekund.

Hahaha! Wat een rommel! 🤣

Abominable effecten, totaal ongeloofwaardige toestanden (vleermuizen die mensen aanvallen en stalen lift kabels doorknagen in een paar seconden, enz.), trashy flutverhaal. Wel wat gelachen,maar niet op een goede manier.

Wat mij deed blijven kijken, was dat de film zelf totaal niet in de gaten lijkt te hebben dat het een goedkope, derderangs knockoff is, en met alle krampachtige tacky pogingen om cool Rodrigueziaans over te komen, gigantisch naast de weg timmert. Zoals bijvoorbeeld met de oerend slechte dialogen, über ongrappige grappen, en de tweedehands surfrock, die bekende hits naäapt.

Ondanks dat er elementen van de eerste film uit deze franchise inzitten, niet je echt niet verwachten iets te zien te krijgen dat ook maar enigszins in de richting van Rodriguez zijn glorieuze cultwerkje gaat.

Ik was open voor een ergens toch ietsje vermakelijk schlock Fest, maar waar dat in het begin nog wel lachen was, ging het daarna echt alleen nog maar bergafwaarts. De heren hierboven hadden gelijk..

"You know, this is so cool, guys!"
(Not..!)

Extra punten aftrek omdat een aantal van de acteurs zeker meer in hun mars hebben.

Ja, heerlijke originele gangster film, deze eerste (eigenlijk tweede) van QT!

Geweldig script, vette cast die retegoed speelt, spanning, eigenzinnige humor, verrassende wendingen, lange, maar boeiende mono- en dialogen, toffe muziek die op geheel eigen wijze super hip wordt gemaakt, alles wat QT zo uniek maakt zat hier gelijk vanaf de openingsscène in.

Goed plus!

Naar mijn idee een super specifiek soort film voor de vroege jaren negentig: super gelikt (lees: kitscherig), licht romantisch/erotisch sfeertje, met noir elementen. Een coole 'mode' (lees: half tot geheel naakte dames) fotograaf, die rare dromen over moord heeft, die hem in contact brengen met een mysterieuze, mooie, strak gevormde dame. Wat semi pornografische scènes en alles in juppen stijl.

Volgens mij zijn er erg veel van deze soort (TV)films gemaakt in die tijd, vaak te zien op RTL. Soms wat meer en soms wat minder gericht op de soft porno. Deze zat er een beetje tussenin.

Het was niet speciaal een van de slechtste, al heb ik er eigenlijk nog nooit wenste echt uitgekeken, maar goed waren ze volgens mij nooit. Deze had nog wel enige originaliteit in de (wat bizarre) ontknoping van het verhaal, maar nam er wel de tijd voor om daar te komen.

Bijna voldoende plus. Geen aanrader, tenzij je dol bent op de hierboven beschreven stijl.

Dit is natuurlijk gewoon een variatie op glaasje draaien, of het Ouija board thema. Net iets anders uitgewerkt dan de films die we al gezien hebben, maar niet echt iets nieuws brengend.

Dat gezegd, ik vond het geen slechte film. De sfeer was best aardig gedaan en er zaten wat leuke momenten in. Het einde vond ik trouwens ook nog best aardig en met een vleugje originaliteit.

Voldoende met een plus.

Op zich best een geinige komedie, helemaal in de stijl van die tijd, maar voor mijn smaak een beetje te luid en overdreven. Dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening, ik vermoed dat de mensen die overwegen deze film het entertainment van de avond te laten zijn, er minder problemen mee zullen hebben.

Het verhaal is niet bijzonder origineel, maar in dit geval leuk voorzien van alle mogelijke franje, zowel in details van het verhaal, en de uitvoering. Het ziet er goed uit en er wordt goed overdreven gespeeld.

Het laatste half uur deed me weinig, het was duidelijk wat er ging komen, en hoewel het leuk neergezet was, vond ik het vrij saai en een beetje flauw.

Een voldoende krijgt ie wel, meer zit er niet in,wat mij betreft.

Ik kan het niet goed uitleggen, maar ik vond het een beetje een rare film, de ontknoping ook. Het was een raar einde, te simpel voor al het gedoe vooraf. Het kwam bij mij niet binnen in ieder geval.

Het was niet raar in de zin van echt vreemde inhoud, dat waardeer ik wel vaak, maar het was raar omdat ik er geen verbinding mee kon krijgen, en het een beetje als los zand bleef voelen. Een soort van zinloos, hoewel het verhaaltje niet onduidelijk was. Sorry, ik heb er geen goede woorden voor.

Wat wel binnenkwam waren een paar kleine stukjes die me deden begrijpen waar het over gaat als er over rape culture gesproken wordt. Niet heel extreem, maar duidelijk genoeg voor weinigen heeft.

Niet dat deze film echt slecht was, maar ik vind het onvoldoende. Ik beveel hem ook van harte niet aan! 🤪

Een heel rustig, mooi, overdenkend, en voor mij heel voelbaar drama, met wat sci-fi elementen.

Ik vind wel dat dit nog onder de sci-fi valt, maar verwacht niet het gebruikelijke gedoe met aliens en robots en zo; het drama is wat hier belangrijk is.

Het is een film waar je de rust en tijd voor moet hebben, want het gaat niet snel en de kracht ligt, naar mijn idee, in het mee kunnen voelen op een wat dieper niveau.

Inderdaad met mooie acteerprestaties van de crew, en met name van Mahershala Ali in de hoofdrol.

Van mij een goed.

Hmm, slecht was ie niet, maar ik vond het wat rommelig overkomen en, vooral in het begin, nogal van grof hout. Dikke planken met gelijk alle standaard bezeten huis cliches en zo. En die dan zonder veel opbouw, maar gewoon behoorlijk snel op flinke kracht.

Het verhaal bracht ook weinig nieuws ten opzichte van de eerste. Wel een paar leuk gevonden momenten en geinige make up dingetjes, maar niet voldoende, vond ik.

De eerste was zeker een stuk beter! En als het niet in de synopsis hierboven had gestaan, zou ik niet geweten hebben dat het een prequel was.

Net niet ver genoeg boven de bijna voldoende om omhoog af te ronden, dus het blijft bij bijna, wat mij betreft. Niet omdat ie slecht was, maar gewoon wat saai.

Lekkere eighties sci-fi actie flick,met wat horror en politiefilm elementen.

Ik had deze al eens eerder bekeken, en dacht me te herinneren dat ik 'm toen ergens halverwege vrij saai vond worden. Maar vandaag herkeken en nu vond ik dat helemaal niet, al werd er ergens halverwege wel even iets gas teruggenomen. Dat paste echter helemaal in het verhaal en werkte goed voor de dynamiek van de film.

Het vrij ongecompliceerde verhaal had aardige details en opbouw, en kwam meteen op gang. Geen wereldschokkende nieuwe elementen, maar toch genoeg originaliteit om net de goede uitvoering prima vermaak te bieden.

Wat aardige, simpele effecten, een soundtrack met veel lekkere hardrock, en een fijn einde maakten de zaak compleet.

Ik geef een ruim voldoende.

Ik vond dit wel een sympatiek klein, zeer laag budget goed slecht alien horrorfilmpje, met wat geinige elementen, inclusief zwierige ouderwetse openingsmuziek met een thereminin de hoofdrol. Met regelmaat ook lekker knullig en oubollig. Voor mij gaf dat hier wel wat charme mee, maar vele anderen zullen het waarschijnlijk gewoon slecht vinden.

Alles deed ook wel erg goedkope TV film kwaliteit aan, moet ik zeggen. Maar ik heb toch wel plezier gehad aan die vrij beroerde, simpele effecten. Die waren best leuk gedaan, en met paar echt vette gore momenten ook!

Het simpele verhaaltje was niet bijster origineel, maar ik vond het desondanks wel aardig. Het was vooral gewoon leuk uitgevoerd voor zo'n laag budget. Soms met grappige momenten en geluidseffecten (die smikkel-geluiden in de kelder in de eerste tien minuten! 😂).

Ze deden er in eerste instantie niet lang over om ter zake te komen, maar daarna kwam er wel even iets meer opbouw.

Eigenlijk vond ik de eerste 15 minuten wel het beste, maar daarna was het ook nog best charmant. Maar goed was het zeker niet.

Voor mij wel een voldoende.