Reacties

Ik vond deze goed gedaan, goed gefilmd en gespeeld en zo. De seventies waren erg goed weergegeven in sfeer en beeld, en het verhaal had een aardig ander tintje.

Er zaten stukken in die ik echt wel tof vond. Maar op de een of andere manier raakte het me gewoon niet zo. Waarom weet ik niet. Er was lekker veel bloed in een aantal heerlijk wilde gore scenes, maar misschien was het allemaal iets te netjes uitgevoerd, en duurde het eerste deel met de psychologische spelletjes me net wat te lang..?

Maaar.. Wél een voldoende.

Ik ben wel benieuwd, latevogel, wat het horror subgenre is waar je wel dol op bent. Of hoe je het zou omschrijven, als er geen naam voor is, welke elementen je echt kunt waarderen.

Als je het leuk vind om te vertellen tenminste.. 🙂

Jotofilm wees er al losjes op: op Netflix staat de gekuisde versie (al heeft ie de Italiaanse soundtrack) onder de naam "Unsane"; tien minuten korter dan de originele film..

Jammer dat ik dat zelf niet in de gaten had, want dan had ik um ergens anders gehaald. Nu ga ik um een andere keer nog maar eens opnieuw bekijken, de niet gekortwiekte versie. Een echte straf zal het niet zijn. 😉

Het is wel vaker zo met dit soort films uit die tijd, dat ze voor VS en/of UK publiek gecensureerd worden. Ik let er soms wel op, maar helaas niet altijd..

Deze film was modern voor zijn tijd, vermoed ik. Geen/weinig nep decors of speciale studio sets, maar veel echt buiten gefilmd en zo. Een sportwedstrijd zoals hier weergegeven zag ik ook nooit eerder in een Amerikaanse film uit die tijd, maar misschien is dat omdat ik daarvoor niet de juiste films keek. Jammer dat het geen kleur was, want er zaten soms echt mooie plaatjes (van de natuur) in.

Ook de aandacht voor menselijkheid, de setting in een gemeenschap die echt wat vorm krijgt en een bepaalde voelbare levendigheid, zijn redenen dat ik denk dat het modern was toen. Hier en daar leek ik ook wat licht sociaal commentaar te horen.

Het was niet zo mijn film, maar ik kon wel zien waarom Akira Kurosawa een beroemde regisseur was. Zijn zorg voor de film, het drama en verhaal en oog voor detail waren duidelijk te zien.

Op Filmbox Arthouse (via Prime Video) zijn op dit moment 12 van zijn films te zien. Helaas niet veel van de allerbeste (hoewel Rashomon, Ikiru natuurlijk wel echt hoog aangeschreven staan), en een paar helaas onkijkbaar omdat er geen ondertitels bij zitten, maar toch wel een paar voor degene met interesse voor deze regisseur. De ondertitels daar zijn trouwens wel in het Engels.

Geen hoog cijfer, gedeeltelijk omdat het niet zo mijn genre was. Maar voor een drama/misdaad uit die tijd vond ik hem goed. Een beetje lang misschien, maar dat was voor nodig voor de nauwkeurige verhaalontwikkeling en de menselijkheid, denk ik.

Een tarantula is trouwens geen hexapod.

Hahaha! De intro vond ik wel heel grappig: "Have you ever been () by a girl like this?!" Met die blik van de dame erbij! En wat een ongelofelijk lange, hoogdravende intro voor zo'n pruddel!

Toch heb ik me met deze ook een tijdje vermaakt vanwege zijn groteske onzin en knulligheid, maar ook vanwege het wat rare uiterlijk en acteergedrag. Het eerst stuk vond ik zelfs wel tof, vooral omdat het wat bizar was en een leuk vreemd sfeertje had. Het gruwelijk idiote gitaar en piano gerammel was in het begin ook nog wel grappig. En het geheel deed me wat denken aan The Beast Of Yucca Flats.

Maar na ongeveer twee derde was het echt wel op. Dat constante gerag op die gitaar en piano deed de zaak echt de das om (lees: was niet meer uit te houden!), en als dat het niet had gedaan had, was het wel het saaie nodeloos op en neer geloop en geleuter dat daar aanbrak geweest.

Op de een of andere manier denk ik dat het voor de cult-liefhebber nog wel wat had kunnen zijn als er betere muziek bij had gezeten (en dat was niet moeilijk geweest!)(gewoon weglaten zou al beter zijn), het laatste stuk iets was ingekort en iets meer creature-actie had gehad. Maar helaas..

Misschien iets voor een fan edit..?

Hé, interresant! Dat ga ik dan ook eens bekijken. 👍

Gevonden! https://denachtvlinders.nl/

Ha! Ja, deze was wel leuk. Meestal vind ik die korte filmpjes toch echt te simpel en flauw, maar deze heeft nét iets meer. Het verhaaltje heeft net wat meer originaliteit en effect.

Dank je wel voor de kanaal tips, Jakkepoes! 🙂

Ik vind trouwens ook behoorlijk veel complete speelfilms in die eerste twee genres op youtube. Sommige wat kijkbaarder dan andere, veelal wat ouder en nooit de echte topfilms, maar er zit best wat leuks tussen voor de sci-fi en horrorfans. Ik heb helaas geen tips voor kanalen. Maar vaak is een zoekopdracht als: "70s horror movies", genoeg om een beginnetje te maken in een zoektocht waarbij je van de ene naar de andere playlist kunt en kanalen kunt ontdekken.

Ik heb trouwens wel één tip, naar dat is een kanaal óver zulke genrefilms (een website en een echt papieren magazine): Schokkend Nieuws. Maar misschien ken je het al..

Oh, en dan is er ook nog Flick Vault. Dat is wel een kanaal tip. 🙂

Ook hier geen heel bijzonder verhaal, maar ze hebben hier wel iets meer hun best gedaan ten opzichte van de vorige twee films die ik zag uit dezelfde dvd box en periode. Ook qua decors en zo.

Die andere twee waren The Mole People (1956) en The Leech Woman (1960), uit de dvd box: The Classic Sci-Fi Ultimate Collection, Vol. 1 & 2. 10 films uit ongeveer dezelfde tijd op 6 dvds (alleen trailers als extra's).

Nog één te gaan uit die box (de andere heb ik lang geleden gezien, een paar ervan hier ook beoordeeld): Cult of the Cobra (1955). Die op deze site onder de horror valt.

Terug naar deze film: er was een leuke, soms nogal koddige, maar niet overal zo goede mix van monsters in deze film. 😉

De eerste ontmoeting daarmee vond ik erg leuk gedaan en schepte bij mij even hoge verwachtingen, maar die werden helaas niet ingelost. En als je de periode qua film een beetje kent, zul je ook niet veel meer verwachten.

Gewoon wel leuk voor een verloren zondagmiddag, op de bank naast een raam waar de regen tegenaan klettert, met een kop warme SJoKoMeL met slagroom of zoiets in de hand.

Net iets meer dan de vorige twee uit dezelfde box dus. Een kleine voldoende.

Mooie, sterke western. Had van mij langer mogen duren, niet omdat het zo niet goed genoeg was, maar omdat ik het jammer vond toen het afgelopen was.

Het verhaal is niet gecompliceerd, maar wel goed en het was allemaal fijn opgebouwd, goed gespeeld, fraai in beeld gebracht en pakkend. Leuk klein historisch dingetje erin ook.

Ik zie niet vaak westerns, maar ben blij deze bekeken te hebben.

Goed.

Wat mij betreft een beetje te veel, en vrij standaard familiedrama. Op sommige momenten echt te praterig. De acteur speelt goed de gemene klootzak, maar moest ie er nu echt zoveel bij praten? Ja dus, want er moest een en ander uitgelegd en neergezet worden.

De soundtrack vond ik erg lekker en was goed horror, maar ik vond hem niet passen bij de film, veel te overdreven bij deze beelden. Iets ingetogeners had hier naar mijn idee beter gewerkt. Hij was eigenlijk ook te goed voor de film. Een film die beter bij de muziek zou passen zou ik graag zien!

Ook qua in beeld brengen was het best goed gedaan en een aardige donkere sfeer gecreëerd. Maar ja, het verhaal en het scenario zaten gewoon niet mee. Vooral te makkelijk, wat mij betreft.

Tegen het einde had ik de neiging iets anders te gaan kijken en deze ook niet later uit te kijken. Niet gedaan, en het einde was wel intens, dat kon ik wel weer waarderen. Daarbij kreeg ik wel de indruk dat de belangrijkste gimmick van de film er voornamelijk om deze scène impact mee te geven.

Ook bij de laatste bekentenis

kreeg ik zo'n soort indruk. Hij was op zich wel mooi, en zelfs goed gespeeld, maar mij bekroop het gevoel dat de hele film eigenlijk alleen hiervoor was opgezet, en dat de rest voornamelijk vulsel was. En zo mag het op zich misschien dan wel zijn, maar zo moet het voor de kijker niet aanvoelen. Vind ik dan..

Omdat het netjes uitgevoerd was een bijna voldoende. De onderliggende clichés en het matige verhaal dat eromheen gedraaid was, stoorden me te veel om een voldoende te kunnen geven.

In deze film werd de spanning heel langzaam opgebouwd. Dat deden ze goed, want het zoog me echt dieper mee het verhaal in.

De soundtrack was ook uitstekend. Ik keek met mijn koptelefoon (met goede lage tonen) op, en ik denk dat dat wel wat bijgedragen heeft aan mijn beleving van de film.

De stijl van de film was realistisch, wat het verhaal sterker maakte. Er waren geen echte ongeloofwaardigheden, zoals in veel andere horrorfilms. Misschien wel een paar dingen die niet héél waarschijnlijk waren, maar er gebeurde niets wat niet zou kunnen in de wereld waar we in leven.

Ruim voldoende.

Warm filmpje over verlies en familie. Mooie, creatieve en soms poëtische beelden.

Ik vond um leuk. Nét geen ruim voldoende.

Simpel verhaaltje, zoals passend bij die tijd, maar ook leuke sfeervolle beelden in de mist. Het geheel deed me meer aan de meeste veertiger jaren films denken die ik gezien heb, dan vijftiger jaren films. Het was natuurlijk ook pas 1951.

Verder heb ik eigenlijk niets te melden over deze film.

Net een bijna voldoende.

Ja, ik herinner me dat ik deze serie ook echt tof vond en hoopte dat er nog een vervolg zou komen! Als ik me goed herinner was daar niet speciaal ruimte voor opengelaten (geen grote cliffhangers of zo), maar zou het wel mogenlijk zijn geweest.

Eerder vanavond zag ik The Mole People (1956). Die krijgt op IMDb net wat betere waarderingen dan deze, maar ikzelf vond deze duidelijk leuker qua verhaal. Niet dat het een heel bijzonder verhaal was, we zijn nog steeds min of meer in de fifties, maar toch boeide het me meer.

Ook deze is hier en daar best knullig, met het overduidelijke stock footage van de wilde dieren (om het wat spannender te maken), en de ronddansende 'wilden' (de beelden daarvan zijn soms trouwens best aardig), maar het is allemaal wat minder afstandelijk, waardoor ik het verhaal ook met meer interesse bleef volgen.

In beide kwam de (zeker in die tijd) gebruikelijke westerse houding ten opzichte van het leven en niet-westerse volkeren duidelijk naar voren (bijzonder, hoe Hollywood dat zelf veelal zo filmde), zoals trouwens in de meeste (van dit soort) films uit die tijd, hoor. In The Mole People als vanzelfsprekendheid, in deze misschien met een klein randje kritiek. Ik laat je zelf invullen wat ik hiermee zou kunnen bedoelen.. 😜

Deze krijgt van mij nét geen voldoende. Maar ik vond um leuk genoeg om de aandacht vast te houden.

Tja..

Typische fifties sci-fi, of naar mijn idee eerder fantasy film. Alles is nogal nep en een beetje klungelig gedaan, de pakken van de 'monsters' en de andere vreemdelingen, decors, de koude op de grote berg, enz.

Simpel redelijk recht toe recht aan verhaaltje. Misschien geinig voor een druilerige zondagmiddag of zo, maar niet echt veel soeps. Er zijn ook zeker betere sci-fi films uit die tijd, maar gruwelijk slecht is ie ook niet (voor die tijd).

Maar niet voldoende.

Dank voor de tip! 🙂

Ik vond de basis van het verhaal wel grappig bedacht. Had zoiets tenminste nog niet eerder gezien, al was het ook weer niet echt heel bijzonder. Maar de film had op mij niet veel impact, ook omdat er vrij veel horror (en andere) cliches bij werden gesleurd, en de uitwerking gewoon niet zo denderend was. Het was alsof eigenlijk alleen in het einde echt energie was gestopt.

Scènes vond ik vaak wat droog en duf, en er ontstond voor mij nergens echt goede spanning of sfeer. Op het laatst wel wat meer, maar nog altijd wat magertjes, al leek men wel zijn best te doen.

De korte scène met de body contortionist vond ik wel een aardige uitwerking van één van de horror cliches, dankzij het werk van die artiest.

In de laatste twintig minuten werden er een paar voorbarige conclusies getrokken en zaten er wat rare, onlogische shortcuts in het verhaal. De muziek was daar ook raar gekozen (ontbrak misschien overal een goede soundtrack?).

De laatste tien minuten waren nog wel aardig gedaan, maar ik vond het einde vrij stom.

Lin speelde de hele film goed. Haar laatste stukje vond ik erg leuk.

Ik kraak de zaak hierboven nogal af, maar hij is niet echt slechter dan sommige andere films die ik wel een iets hoger cijfer heb gegeven. Alleen vond ik sommige dingen hier gewoon niet goed uitgewerkt en niet vermakelijk genoeg, waardoor ik dat cijfer niet wil geven.

Hier dus geen bijna voldoende.

De synopsis kun je hierboven lezen, dus daar hoef ik niets over te vertellen.

Het is een lange film met mooie beelden van America. Soms een beetje alsof je de reis meemaakt met deze troep wilde, gevonden verloren jongelui. Ik vermoed dat dat ook de bedoeling van de film is, want een groot deel ervan bestaat uit beelden van de kids samen in de bus en aan het ravotten en zo.

Verder is het verhaal vrij simpel, rauw en vrij realistisch, maar tegelijkertijd soms dromerig en met liefde verfilmd. De hechtheid van, en geborgenheid in de groep, maar ook de eenzaamheid daarbinnen en de dwingende (ongeschreven) regels van de groep komen aan bod, net als het gevoel van vrijheid van het reizen en zelf geld verdienen, maar tegelijk verlangen naar echte liefde en een toekomst met meer zekerheid, zonder dat er speciaal veel, of uitdrukkelijk over gesproken wordt.

Ik vond um mooi, al is het niet zo mijn genre. Dat Sasha Lane de hoofdrol speelt helpt zeker. Ze lijkt op een heel natuurlijke manier in haar rol op te gaan. Het was overigens haar eerste speelfilm.

Ruim voldoende.

Absoluut een van mij lievelingsfilms, deze David Lynch!

Hij is totaal niet geschikt voor mensen die een mooi afgerond verhaal willen zien en/of alles willen begrijpen. Je moet deze film niet kijken met je logische verstand, maar vooral ervaren, over je heen laten komen als een wild intense, zweterige (nare) droom.

Als je op het internet opzoekt wat de bedoeling was, valt er nog best wel iets te begrijpen, als je dat echt wilt. Als het goed is, zal je verstand dan ook wel inzien dat het hier voornamelijk gaat om de ervaring. Ik denk wat dat betreft ook niet dat het een ramp is om voor het kijken de bedoeling op te zoeken (maar zou het wel ontmoedigen), als je maar niet echt een beschrijving van de film gaat lezen.

Hoe dan ook, ik keek de film zelf lang geleden voor het eerst zonder enige voorkennis -anders dan dat ik fan was van Twin Peaks en wist dat het dezelfde regisseur was- en merkte al snel dat mijn hoofd min of meer buiten spel werd gezet. Ik vond het geweldig boeiend zoiets te zien waar ik niet zozeer alle plotlijnen in de gaten hoefde te houden, maar me mee kon laten nemen op een duistere reis onder de oppervlakte.

Het is de beste verfilming van een nachtmerrie die ik ooit gezien heb. De film gedraagd zich ook net zoals een droom, als je die echt wel eens echt goed hebt kunnen onthouden; niets staat vast, alles is 'vloeibaar'..

Meer ga ik niet zeggen en meer hoef je volgens mij ook niet te weten (minder zou eigenlijk nog beter zijn 😅).

Ik heb de film inmiddels minstens vier keer bekeken en zou het zeker niet erg vinden deze nog eens te zien.

Zeer goed!

Ja! Lekker vreemd en 'vaag' op de goede manier! Tof!

Dit was allemaal veel professioneler opgezet en verantwoorder dan wat ik gisteren zag (Night of Something Strange (2016)), maar weinig boeiend of origineel, wat mij betreft. Gewoon een beetje te veel hetzelfde verhaal als zoveel andere films, welliswaar met een klein eigen twistje, maar toch.

Wat me het meest tegenviel was het einde. Oh, en de wat zeurderige relatiemoraal ergens in het midden.

Als een nogal standaard doorsnee horror wilt zien, dan kun je deze proberen, maar ik zou kijken of je wat beters kunt vinden.

Niet goed niet (echt) slecht, gewoon standaard worst. Nét een bijna voldoende.

Dikke amateur B-film, met van die scheve camereshots, die het allemaal extra flitsend moeten maken. Erg origineel was het ook niet, maar deze had voor mij zeker zijn momenten.

De film neemt zichzelf niet zo serieus, lijkt zich goed bewust van zijn eigen schlock-gehalte, en had zelfs een paar grappen die ik leuk vond. Er zaten nogal wat zwaar puberale toestanden in, en enkele echt bedenkelijke scènes. En behoorlijk wat serieus gore splatter zooi, en dat laatste vond ik zelf wel een pluspunt. 🎉

Af en toe was ie ook wel wat saai. Wat overbodige scènes met slechte teksten die vooral ook nogal slecht gespeeld waren. Vreemd genoeg schemerde ook daar af en toe een zoeken naar een vorm van humor door die ik wel kon waarderen, maar die gewoon niet ver genoeg uitgewerkt was om grappig te worden.

Tegen het einde begonnen sommige elementen ook wel een beetje te vervelen, al was het einde zelf wel grappig.

Een slechte film dus, maar als je daar een beetje tegen kunt, is ie ook wel geinig. Vooral de grove toestanden en gorigheid. Een vervolg zou ik zelf zeker een kans geven!

Een bijna voldoende.