Reacties

Deze film maakt uitstekend gebruik van het IJslandse landschap. Er zit wat subtiele humor vermengd met intense drama in, maar Rams weet een consistente toon te behouden. De focus lag op de vete tussen de twee broers, waardoor alle andere personages wat onderontwikkeld aanvoelden.

Het einde vond ik prachtig.

Hoewel goed uitgevoerd, heeft dit een erg basaal wraakplot, met onderontwikkelde personages. De overgangen naar "symbolische" beelden van dieren waren voor mij te voor de hand liggend. Het gebruik van een feniks als symbool voor wederopstanding is ook erg cliché en onsubtiel.

Positief gezien waren de bloedeffecten geweldig en over the top, en er waren enkele mooie shots.

Deze film schetst een schrijnend beeld van hoe armoede van invloed kan zijn op ouder-kindrelaties. Geweldige acteerprestaties over de hele linie. Ik kan sommige van de meer manipulatieve elementen vergeven.

Dit moet wel een van de meest repetitieve actiefilms zijn die ik ooit heb gezien. Tachtig procent van de speeltijd bestaat uit gevechten met een kerel in een goedkoop uitziend rubberen pak. De 'stripboek' overgangen voelden erg onnatuurlijk en onnodig aan, net als veel van de cameratrucs (vooral in de scène waarin het perspectief telkens wisselt).

Ondanks dit (of beter gezegd dankzij dit) denk ik dat dit een goede film zou zijn om met vrienden te kijken onder het genot van een alcoholische versnapering.

Een geweldige mix van komedie en drama, geweldige acteerprestaties en subtiele verteltechnieken maakten dit tot een plezierige kijkervaring.

Interessant onderwerp dat hier niet ten volle wordt verkend. De vrouwen waarop deze documentaire zich richt, hebben leuke persoonlijkheden, maar de interviews met hen zijn vrij oppervlakkig.

Dit voelde allemaal een beetje te eenvoudig, vooral omdat het gebaseerd is op zo'n complex deel van de menselijke geschiedenis. Het script probeerde niet echt innovatieve invalshoeken te presenteren. Als film was dit hierdoor een erg gemiddelde ervaring.

Interessante persoonlijke verhalen en een prachtige soundtrack. Te kort om dieper op het onderwerp in te gaan.

Heel amateuristisch op elk gebied, wat ik misschien had kunnen vergeven als het verhaal iets origineels had gebracht. Dat was helaas niet het geval, dus ik zou deze film niemand aanraden.

Dit was zo basaal in zijn presentatie dat de inhoud ook oninteressant begon te worden. De reconstructies voegden niets toe en geen van de geïnterviewden kreeg de kans om hun verhaal goed uit te diepen.

Prachtige personages in een eenvoudig, maar mooi verhaal over menselijkheid. Het is grappig, hartverwarmend en verdrietig in één.

Het is niet de meest originele film, maar de acteerprestaties en effecten maken dit toch de moeite waard om te kijken.

Geweldige acteerprestaties die de spanning opbouwen, gekoppeld aan een voorspelbaar verhaal.

Op een gegeven moment in de film zien we een abstracte glimp van wat er buiten gebeurt (een busje dat aan de kant wordt gezet), wat vrij interessant was. Voor de rest van de film kwamen dit soort scènes niet meer voor, wat aanvoelde als een gemiste kans om visueel iets interessants te doen.

Ik waardeer de meer volwassen gesprekken tussen de personages in deze film. Scènes van helden die met elkaar praten werken vrij goed op zichzelf. De pacing van de film stoorde me echter. Ik vind niet dat de actie- en dialoogscènes heel goed in elkaar overvloeiden.

De humor en de visuele effecten waren een stap terug ten opzichte van de eerste Avengers.

Goede make-up en mooie veldslagscènes, maar een erg vreemde soundtrack die niet bij de toon van de film paste. Ik vind het heel moeilijk om dit niet te vergelijken met Saving Private Ryan, vooral vanwege de uitstraling en sfeer van de film.

Een vermakelijke gefantaseerde versie van de Jesse James-verhalen. De inhoud was niet erg sterk, maar de actie was leuk.

De keuze om deze film vanuit het perspectief van één schip, misschien zelfs één persoon, te filmen, verhoogt de spanning. Het publiek weet net zo weinig over de dreiging van de Duitse onderzeeërs als de personages. Toch wordt dit eenzijdige perspectief na verloop van tijd eentonig.

Greyhound laat op authentieke wijze zien hoe het eraan toeging aan boord van een oorlogsschip in de Atlantische Oceaan. Als film ontbreken echter personages met diepgang waarmee je je kan identificeren.

Het duurde behoorlijk lang voordat deze film op gang kwam. Pas toen de actie begon, kon ik de humor waarderen. Helaas kon ik niet echt lachen om de grappen in de niet-actiescènes. Dwayne Johnson speelde zijn personage iets anders dan gebruikelijk en dat was op zijn minst vermakelijk.

Erg nietszeggend allemaal.

Deze documentaire en de mensen die aan het woord kwamen, maakten me enthousiast over de wetenschap. Het is inspirerend om te zien hoe al deze mensen hun interesses nastreven en echt interessante ontdekkingen doen.

Over het algemeen een leuke ervaring, die wordt belemmerd door twee geforceerde tie-in scènes en het voortborduren op kraakfilmclichés. Vooral het begin voelt erg losgekoppeld van de rest van de film.

Scott Lang is een geweldig personage, de bijpersonages blijven een beetje oppervlakkig.

Innovatief gebruik van de verkleiningstechnieken, maar dit aspect had meer kunnen worden verkend.

De overvalscènes waren eenvoudig en boeiend, maar de dynamiek tussen de personages was allemaal een beetje te bekend.

Vergelijkbare verhalen zijn al vele malen eerder verteld. Deze film slaagt er niet in om het plot op een creatieve manier te presenteren, waardoor het erg langdradig aanvoelt.

Erg saai in de manier waarop het wordt gepresenteerd, maar het behandelt wel een belangrijk onderwerp.

Leuke actiescènes en Aaron Taylor-Johnson was geweldig. Sommige van de grappen werkten niet voor mij en de CGI was niet om aan te zien.

Een goed geconstrueerde blik op de tumultueuze start van een radiostation, gepresenteerd op een vrij inspiratieloze manier.