Reacties

Eastwood schittert nog eenmaal als mysterieuze macho die voor de duvel niet bang is. Een film die je op het puntje van je stoel houdt met veel gedenkwaardige one liners, memes en actie. Het einde is even verrassend als onvergetelijk en zet de hele film in een ander daglicht. Met durf en humor gebruikt Eastwood stereotyperingen zo slim dat ook politiek-correcte kijkers plezier aan deze film beleven. Knap werk.

Revolutionaire film in 1943 die nog steeds invloedrijk is binnen de filmindustrie. Met dat in het achterhoofd is het bekijken van CK de moeite waard. Interessante vertelstructuur en - zeker voor die tijd - experimenteel camerawerk. De claim dat dit de beste film aller tijden zou zijn, gaat voor de kijker allang niet meer op. De afgelopen 80 jaar zijn er gelukkig talloze films geproduceerd die CK wat plot, spel, beeld en filmmuziek voorbijstreven.

Beste serie tot nu toe. Onovertroffen, ook niet door de verschillende spin offs. Plot is briljant met ditto spel en productiewaarden. Zelfs de kleur van de kleding en auto’s ondersteunt de verhaallijn. De wraak die de antiheld op het leven neemt, zal je nog lang heugen.

Prachtig rauwe Western met meer realisme in plot en karakterontwikkeling dan we van oudere films in dit genre gewend zijn. Eastwood maakt als regisseur en hoofdrolspeler handig gebruik van zijn gevorderde leeftijd om de hoofdpersoon te laten reflecteren op thema’s als schuld & boete en leven & dood. Prachtige cinematografie die de duistere thema’s verbeeldt.

Helaas gezien. Een draak van een film vol sentimenteel optimisme, op een plek (concentratiekamp tijdens WO2), waar dood en verderf, niet humor de scepter zwaaien. Een 3 voor evenzoveel scenes die wel geslaagd zijn.

In 10 afleveringen vertellen Spielberg en Hanks het ongelofelijke verhaal van de 101st Airborne Division, die zich tijdens WO2 een weg vocht van de invasiestranden in Normandië naar Hitlers villa in Beieren. Waargebeurd, episch verfilmd, goede cast en stemmige muziek. In één woord: meeslepend.

Klopt helaas. Ik probeerde onlangs tegen beter weten in wat Wim Wenders films te lenen bij de bieb maar die zaten niet in het landelijke bestand. Ook geen VOD zo te zien, dus ga ze nu maar ouderwets kopen.

Het komt niet vaak voor dat ik de naam van de cameraman opzoek na het zien van een goede film, maar zo kwam ik Robby Müller op het spoor. Hij kan zich meten met andere grootheden op het visuele vlak zoals Douglas Slocombe, Sven Nykvist en Roger Deakins. De documentaire is niet erg toegankelijk en gaat vooral over het werk van Müller, niet over wie hij was. Toch een 8 voor de beelden uit zijn privéarchief, die zich laten bekijken als voorstudies voor scènes uit films die hij draaide voor o.a. Wim Wenders en Lars von Trier. Ook prachtig slot waarin Müller in de laatste maanden van zijn leven de erkenning krijgt die hij verdient.

Prachtig hoe Tarantino de geschiedenis herschrijft in deze film. Veel functioneel geweld en knap acteerwerk. Heerlijke film. Niet geschikt voor hippies en sekteleden.

Vreselijk spannende film met karakters waar je om gaat geven. Knappe bewerking van de Coen-broers en schitterend gefotografeerd door Roger Deakins.

Aangrijpend verhaal over isolement en hoe daar - wel of niet - mee om te gaan. Poëtische beelden en acteerspel.

Meest ontroerende audiovisuele productie die ik ken. Knap hoe plot en muziek je meevoeren op een tocht langs de mijlpalen in een mensenleven met de eeuwige liefde tussen ouder en kind als rode draad. Wat een ongelofelijk mooi sprookje!

Bij vlagen schitterende cinematografie van Riefenstahl, die voor haar tijd (1934) zeer innovatief was. Knap hoe ze het materiaal voor een gewone documentaire transcendente glans gaf en zo losmaakte uit de tijd. Kreeg haar opdrachtgever toch nog iets van eeuwigheidswaarde. De productie wordt uiteraard ontsierd door vertegenwoordigers van een misdadige dictatuur en hun vele meelopers.

Vanwege mijn levenslange interesse in het hoofdonderwerp: RMS Titanic (niet Jack of Rose) erg genoten van deze film. Ben Cameron dankbaar voor het recreëren van het schip, zijn oog voor detail en de beelden van het schip op de bodem van de oceaan. Het heen en weer springen tussen heden en verleden is knap gedaan en functioneel.

Epische film met dito muziek. Crowe speelt meeslepend en verhaal laat je niet onberoerd. Als bijvangst steek je ook nog iets op van leven en dood in klassieke tijden.

Mijn nr 1 muziekfilm. Hypnotiserend gedraaid in zwart-wit met analoge effecten die de roes benaderen, waarin Baker het grootste deel van zijn leven verkeerde door verslavende middelen. De muziek is - niet verbazingwekkend - uitmuntend. Kleine rol voor Amsterdam waar Baker uit een hotelraam te pletter viel.

Een van de drie beste films aller tijden. Cast, plot, spel en muziek zwepen elkaar op tot ongekende hoogte. Zeer meeslepend, emotioneel ingrijpend. Sublieme wraakfilm, waar Tarantino nog wat van kan leren. Heerlijke amorele rollen met personages die vanuit eigen belangen sociale spelletjes meespelen tot het moment aanbreekt waarop ze meedogenloos het rendement innen van hun investering. Ook zonder beelden heeft de film effect merkte ik tijdens een door Morricone gedirigeerd concert met zijn eigen filmmuziek.

Briljante film met geniaal plot. Heeft de tand des tijd goed doorstaan en film is wat thema’s betreft actueler dan 30 jaar geleden. Zeldzame combinatie van verschillende genres die allemaal geslaagd zijn. Herkenbaar drama, zwarte humor om te lachen, spannende neo-noir en functioneel geweld zonder plezier in macabere details. Tarantino kan nog wat van Schumacher leren. In Falling Down heeft Douglas misschien wel zijn beste rol. Onvergetelijk einde dat voor hoofdpersonage even verrassend is als voor de kijker die zich heeft laten meeslepen door het verhaal.

Beste James Bond in mijn ogen. Modern, zwoel, spannend, met echte emoties die acteurs knap op de kijker overbrengen. Craig, Green en Mikkelsen sowieso dream team. Bond was nog nooit zo meedogenloos, de Bond girl nog nooit zo verleidelijk en de schurk nog nooit zo geslepen als in deze film. Geweld is rauw en tot het einde toe diep bevredigend. In tegenstelling tot Bonds met de formidabele Connery is de film niet gedateerd, sterker: Casino Royal is een moderne klassieker en een spiegel van het leven in onze eeuw.

Leukste avonturenfilm die ik ken. Elk jaar sinds het uitkomen bekeken en inmiddels heb ik de meeste filmlocaties bezocht. Door intelligent plot, locaties, knap spel en briljante regie gaat deze film domweg niet vervelen. De film heeft alle elementen waarvoor je naar Indiana Jones kijkt: romantiek, reizen, Nazi’s, een mythische aanleiding en een spannende climax met bovennatuurlijk randje. De balans is in deze film goed getroffen en de film is voorbij voor je er
erg in hebt en laat je achter met een gevoel dat het midden houdt tussen euforie en voldoening.

Meesterwerk van Lars von Trier. Hypnotiserende reis in naoorlogs Duitsland met veel dood en verderf. Een idealistische Amerikaan krijgt een reality check in Europa en dat leidt tot heerlijk grimmige scènes. De waarheid van de wereld is de dood, schreef Céline, bijna 100 jaar geleden en deze film toont dat nog eens aan. Beklemmend einde dat je nog lang zal heugen. Een uitdaging voor kijkers die een optimistische kijk op het leven hebben.

Een van de spannendste thrillers die ik heb gezien met een onvergetelijk einde, dat op vele lagen resoneert bij de kijker en een aanklacht vormt tegen sociale hypocrisie. De film laat subtiel zien hoe mensen van nature onderscheid maken tussen knappe en lelijke mensen, en hoe dit oordeel doorwerkt in de interpretatie van woorden en daden. In deze film maakt het niet uit wat je doet: ben je knap dan kom je overal mee weg, ben je dat niet dan moet je boeten. Niet voor kijkers die geloven in gelijke kansen en een rechtvaardige wereld.

Om aandacht en waardering te krijgen gaat de hoofdpersoon tevergeefs op cruisevakanties. Narcisme is waarschijnlijk ook de reden waarom hij überhaupt mee wilde werken aan dit weinig flatteuze portret. Knap hoe de filmmaker de kijker zijn eigen conclusies laat trekken.

Respectvol verhaal over een groep excentrieke mensen die om variërende redenen via film tevergeefs erkenning en waardering proberen te krijgen. De gepresenteerde levens zijn soms zo triest dat de documentaire iets van een tragikomedie heeft. Goede spiegel voor de escapisten onder ons.

Heerlijke matinee-film die voelt als een achtbaanrit. Begin wat sjabloonmatig, maar na 25 minuten echt onderhoudend. De digitale verjonging van Ford is echt geslaagd en gelukkig is hij in de meeste scènes van de film gewoon zijn eigen leeftijd. Het past bij het slot van deze franchise dat Ford bejaard is en speelt met tijd, geschiedenis en herinneringen. Dit past helemaal bij de nostalgische sfeer die zo kenmerkend is voor deze franchise. Als de verwachtingen niet zo hoog gespannen waren geweest, had deze film veel betere kritieken gehad. Mogelijk dat de relatief lage IMDB waardering (6,7) over tijd nog gaat stijgen.