Recensie 'Other Mommy'

Sommige horrortrailers weten in twee minuten meer spanning op te bouwen dan een volledige speelfilm. Other Mommy (2026) leek met zijn beklemmende beelden en verontrustende dubbelganger een van de interessantere horrorfilms van het moment te worden. Met Jessica Chastain in de hoofdrol en Rob Savage, bekend van Host (2020) en The Boogeyman (2023), achter de camera zijn de ingrediënten aanwezig. De film duurt bovendien slechts 93 minuten. Helaas blijkt al snel dat een sterke trailer nog geen goede horrorfilm garandeert.

Meteen de diepte in

Savage verspilt weinig tijd aan een lange introductie en duikt vrijwel direct in het verhaal. De jonge Bela krijgt te maken met een wezen dat zich voordoet als haar moeder en steeds nadrukkelijker haar leven binnendringt. Die snelle start werkt aanvankelijk goed. De film houdt het tempo hoog en weet in de eerste scènes een ongemakkelijk gevoel op te roepen. In een tijd waarin veel films onnodig lang aanvoelen, is het prettig dat Other Mommy zijn speelduur efficiënt probeert te benutten.

Helaas weet Savage de opgebouwde spanning nauwelijks vast te houden. Zodra de eerste schrikmomenten voorbij zijn, wordt duidelijk hoe voorspelbaar het verhaal is. Het gezin accepteert de bovennatuurlijke gebeurtenissen opvallend snel en maakt vervolgens keuzes die je al van mijlenver ziet aankomen. De film biedt weinig verrassingen en slaagt er nauwelijks in om de bekende horrorformule een eigen draai te geven.

Logica achter de voordeur

Nog problematischer is de manier waarop de film met zijn eigen regels omgaat. Natuurlijk hoeven personages in een horrorfilm niet altijd de verstandigste keuzes te maken, maar de gebeurtenissen moeten wel enigszins geloofwaardig blijven binnen de wereld die wordt geschetst. Dat lukt hier nauwelijks. Personages doen soms een eeuwigheid over het overbruggen van een paar meter, om in een volgende scène plotseling razendsnel te bewegen. Ook lijken harde geluiden nauwelijks effect te hebben, terwijl een simpele gil personages wel wakker krijgt.

Dit soort inconsistenties stapelen zich op en halen de kijker steeds verder uit het verhaal. Ook Savage's voorliefde voor harde cuts werkt niet altijd in het voordeel van de film. Waar een abrupte overgang de spanning kan versterken, onderbreekt die hier regelmatig de schaarse momenten waarop de horror daadwerkelijk werkt.

Sterke acteurs, weinig spanning

Gelukkig is niet alles mislukt. Jessica Chastain en Jay Duplass overtuigen als ouders die onder steeds grotere druk komen te staan. Hun stress en wanhoop voelen oprecht aan, waardoor de menselijke kant van het verhaal beter werkt dan de bovennatuurlijke dreiging. Chastain krijgt bovendien de ruimte om verschillende kanten van haar rol te laten zien. Het is jammer dat het script haar sterke acteerwerk niet weet te ondersteunen met een even overtuigend verhaal.

Richting het einde probeert Other Mommy de spanning alsnog op te voeren, maar daarvoor heeft de film te veel kansen laten liggen. De voorspelbare ontwikkelingen en de gebrekkige logica blijven de opgebouwde dreiging in de weg zitten, waardoor de ontknoping weinig indruk maakt.

Een gemiste kans

Other Mommy heeft met zijn korte speelduur, sterke hoofdrolspeelster en veelbelovende uitgangspunt genoeg in huis voor een effectieve horrorfilm. Het tempo ligt hoog en de acteurs doen hun best, maar voorspelbare ontwikkelingen, gebrekkige logica en weinig effectieve spanningsopbouw ondermijnen het resultaat. De trailer beloofde een beklemmende nachtmerrie, maar de film zelf weet die belofte zelden waar te maken.