Recensie 'Doing Life'

Tyler Perry werkt al een tijdje exclusief voor Netflix en dat resulteerde in een handvol mooie films en series. De bekendste zijn A Fall from Grace (2020), The Six Triple Eight (2024) en Straw (2025). Dat zijn wortels in de Afro-Amerikaanse gemeenschap liggen, is in veel van zijn films terug te zien, met een volledig zwarte cast. Hetzelfde zien we ook in de nieuwste Netflix-film Doing Life (2026).

Hoop en dromen

In Doing Life volgen we Anika (Naomi Baker), een jonge alleenstaande moeder die ervan droomt om ooit een verpleegkundige te worden, die een baantje heeft in de Holloway Correctional gevangenis. Tijdens een gevangenisopstand redt Carousel (Jay Reeves) haar leven door haar te beschermen in zijn eigen cel. Als Anika niet meer terugkeert naar haar werk, begint hij brieven te schrijven in de hoop haar te vinden en te spreken. Zo ontwikkelt zich een vriendschap en meer, maar die komt behoorlijk onder druk te staan door haar familie. Zij zien de relatie met een ex-gedetineerde niet zitten.

Vooroordelen en sociale druk

Doing Life opent vrijwel meteen in de actie als Anika te maken krijgt met een gevangenisopstand en zelf in gevaar komt. Dit is behoorlijk sterk gefilmd en geeft een intens beeld van de situatie op dat moment. De film neemt dan wat gas terug als de twee door middel van de brieven met elkaar in contact komen. Perry kiest ervoor om dit met voice-overs te doen en zo krijgen de twee karakters ook gelijk wat ontwikkeling mee. Als Carousel voorwaardelijk vrij komt en ze elkaar echt gaan ontmoeten, moet Anika tegen haar zieke moeder liegen over waar ze is en haar vragen om op haar dochtertje te passen.

Als de relatie uiteindelijk uitkomt, zijn haar moeder en haar twee zussen daar op zijn zachts gezegd niet blij mee. Wat zij niet zien maar de kijker wel, is dat Carousel ondanks zijn veroordeling eigenlijk een hele goede en slimme jongen is die in Anika een kans op een tweede en beter leven ziet. Dit geldt ook voor haar, al houdt zij het nog lange tijd tegen.

Belangrijke thematiek

Perry raakt steeds de juiste snaar. Het is nergens te sentimenteel of te sensatiebelust. Mede door het spel van acteurs als Reeves, die eerder meespeelde in het eveneens sterke The Six Triple Eight van Perry. Of van Baker en Tamberla Perry, die de moeder van Anika speelt. Zij is overigens geen familie van Tyler. Dit is misschien wel de meest gelaagde en volwassen film van Perry die krachtige thema's behandelt. Alles zit erin; de weg naar volwassenheid, tweede kansen, vooroordelen en druk van de buitenwereld.

Hoewel sommige hobbels misschien net iets te makkelijk of te rooskleurig worden voorgeschoteld, is het toch vooral de kracht en hoop die dit verhaal vertelt. Toch valt het te prijzen dat Perry met zijn studio dit soort specifiek Afro-Amerikaanse thematiek blijft vertellen en dat die films gemaakt blijven worden. Daar staat tegenover dat hij ook wat meer luchtige en komische films maakt wat goed naast elkaar kan bestaan. Doing Life is een mooie film met een krachtige boodschap en mag zeker gezien worden.