Recensie 'Colisión'

Wat lijkt op een goed afgestemde en minutieus voorbereide bankoverval, loopt uit op totale chaos als de vluchtauto hard wordt geraakt door een busje en op de kop beland. In verschillende tijdlijnen zie je beelden voor de overval en beelden na de klap. Regisseur Daniel Sánchez Arévalo weet deze chaos met een knappe montage in zijn film Colisión (2026) naar een hoogtepunt te stuwen.

De chaos en de economische crisis

Het verhaal van Colisión speelt zich af in 2013 in Madrid ten tijde van de Spaanse economische crisis. De crisis werd grotendeels veroorzaakt door banken en vastgoedbedrijven, terwijl vooral de gewone burgers de dupe werden. In de hang naar hebzucht plegen een paar corrupte politieagenten de bankoverval, die eigenlijk al vanaf het begin mislukt. Die mislukking zet aan tot een psychologisch spel vol leugens en verraad en maakt iedereen paranoia. Dat wordt extra versterkt omdat diezelfde agenten het onderzoek moeten leiden. De film volgt verschillende personages zoals Carla Mencia, de detective die belast is met de zaak, Tomás, die bij de de forensische dienst werkt, Raúl en zijn zoon Pedro, en Ernesto, de bankier die ten tijde van de overval aanwezig is.

Andere koers

Het is de eerste echte actiefilm uit zijn oeuvre die regisseur Arévalo maakt, die voornamelijk uit komedies en drama's bestaat. Zijn werk kenmerkt zich door karakterontwikkeling en menselijke relaties. Ook in deze heistfilm weet hij dat goed toe te passen. Ondanks dat het een actiefilm is weet hij er met zijn unieke vertelstructuur een echte karakterstudie van te maken. Door middel van flashbacks en wisselende perspectieven in een niet-lineaire vertelstructuur weet hij de kijker continu geboeid te houden.

De film heeft een indrukwekkende cast van prijswinnende acteurs. Laia Costa als Carla is een veelgevraagde actrice die zowel in Engelse als Spaanse producties speelt, onder meer in de serie The Wheel of Time (2021–2025). Of Tamar Novas die doorbrak in de film Mar adentro (2004) met Javier Bardem. Ze hebben bijna allemaal Goya's, het equivalent van de Oscar, gewonnen voor verschillende rollen. Ze overtuigen allemaal in hun rol in Colisión, dat ze ook steeds weer net iets anders moeten spelen dan de verhaallijn daarvoor.

Je mag er nog even op kauwen

Ondanks de gelaagdheid, de uitstekend uitgewerkte karakters, het psychologische spel en de plot twists, kan het einde een beetje onbevredigend aanvoelen. Tegelijkertijd nodigt het einde ook uit om juist na te denken over de afloop. Wat wil de regisseur hiermee zeggen? Wat kun je opmaken uit het einde nu je alle mogelijke scenario's al gezien hebt? Het is dus geen film die je meteen vergeten bent na de aftiteling, maar waar je nog even lekker op mag kauwen.

De film gebruikt de structuur van het 'sliding doors'-effect. Dat wil zeggen dat een bepaalde handeling een net iets andere uitkomst kan hebben, iets dat je ook ziet in de film Reservoir Dogs (1992) van Tarantino bijvoorbeeld. Gelukkig worden er buiten Hollywood nog steeds eigenzinnige en originele films gemaakt. Daar is Colisión er in ieder geval een van.