Reacties

En ook nu, bijna 10 jaar verder, blijven we hetzelfde van mening.

Blijft een uitstekende film!

Een rebelse jonge conciërge (Matt Damon) is in het geheim een ​​wiskundegenie, maar als dat aan het licht komt, lijkt hij terughoudend om het te gebruiken om zijn leven te verbeteren.

Moeilijk om een hoofdpersonage echt te geloven, dat veel boeken lijkt te hebben gelezen en veel buiten anderen om heeft gestudeerd (hoe, waarom en wanneer wordt niet volledig uitgelegd). In het verhaal lijkt hij veel meer geïnteresseerd in vechten op straathoeken en schreeuwen tegen zijn vrienden uit de arbeidersklasse (zelfs als ze naast hem zitten).

Goede prestatie van Matt Damon in de centrale rol maar Robin Williams als de psychiater die hem helpt (en die uiteindelijk zelf geholpen wordt) is de uitblinker! Hier is een man die met één blik meer kan zeggen dan de meeste acteurs met honderden regels dialoog.
Jammer dat zelfs de academici net zo gemakkelijk en net zo vaak lijken te vloeken als degenen die "lager in de voedselketen" staan.
Mini Driver (Skylar) is behoorlijk ontroerend als Engelse student (rijk maar geen heks!) die de aandacht van onze held trekt. Mijn gevoel geeft mij het idee dat dit was opgenomen voor het geval de rest van het plot zou floppen. Er zou niet al te veel bewerking nodig zijn om dit tot het centrale thema te maken, terwijl de rest de achtergrond vormt. Dit was echter niet nodig. Maar zoals ik al zei, dat is mijn gevoel!

Toch redelijk veel goede momenten en een te boeiend plot om niet gecharmeerd te zijn van deze film.
De arbeidersvrienden van onze held zijn loyaal maar dat is ongeveer alles wat je over hen kunt zeggen.
Ben Affleck (in de rol van 'beste vriend') laat zien dat kapsels, jukbeenderen en tanden nog steeds het belangrijkste zijn in de "klatergoudstad".

De steriele wereld van de (Boston) academische wereld en de jeugdwereld van de straat kwamen niet echt goed bij mij over. Kon er geen middenweg zijn voor onze hoofdpersoon?
De film blijkt op dit punt net zo verward als ik en uiteindelijk geeft de politie geen antwoord.

Een mooie 7.

Als je niet bekend bent met de geschiedenis van Babi Yar, zoek dan op internet of deze link van wikipedia - https://nl.wikipedia.org/wiki/Bloedbad_van_Babi_Jar - en alles wat je moet weten, wordt weergegeven.
Babi Yar is een gruwelijke gebeurtenis in een verbijsterende lijst van gruwelijke gebeurtenissen die gezamenlijk bekend staan ​​als de holocaust.

Vooral het einde hakt erin als een bijl, de commandant die net heeft gezien hoe een jonge SS'er zich van het leven berooft, is zelf zo aangedaan dat hij waarschijnlijk de drank misbruikt om zichzelf te beroven van zijn leven. (lijdend aan lever cirrose) De dokter waarschuwt hem ergens in het begin van de film.
De laatste minuten laten de meeste kijkers niet onaangeroerd, je wordt als het ware mee genomen in de gevoelens van mensen die het overkomt om hun gezin op een gruwelijke manier de dood ingejaagd te zien worden.

Wat ik jammer aan deze film vond is dat het op een klein beeld werd uitgebracht, gelukkig heb ik de mogelijkheid om alle zijden evenredig uit te rekken zodat het in verband blijft en de ondertiteling stond halverwege het beeld. Ik heb begrepen dat de eerste edities slecht te lezen waren maar dat was niet het geval met de video die ik had.
En nog een minpuntje, iedereen sprak geweldig goed Duits en dat in de Oekraïne?
Alles zal wel zijn gesynchroniseerd want ook het Russisch heb ik ook niet gehoord.
Helaas kost het de film daarom een punt waardering, uiteindelijk kom ik uit op een 7!

ps., De film is zwart/wit. En voor de iets ouderen, Axel Milberg uit Tatort speelt Oberst Paul Blobel.

3e kijkbeurt alweer in 11 jaartjes tijd.

Zoals eerder werd opgemerkt door "oplettende kijkertjes" is 'The Conjuring' een heerlijke film die echt weer eens alle ingrediënten in zich heeft om een echte griezelfilm genoemd te mogen worden.
Bijna 2 uren veer je regelmatig op van de stoel of de bank van de schrik, vooral als je het geluid een beetje mee laat werken.

Wel even opletten als je de film nog gaat zien, want er zijn 2 echtparen in de film en die moet je (vooral in het begin) uit elkaar houden.

Het is net als vermoed, de waarheid als je stelt dat sommige kijkers niet lekker in slaap zullen vallen nadat ze deze film gezien hebben.
Nu en dan moest ik trouwens even denken aan 'Poltergeist' vanwege sommige geluiden die in de film te horen zijn en de angst die de mensen in deze film ook ondergaan.

Proficiat James Wan (regisseur) met deze film, als je een beetje het geluk mee hebt, kan deze film nog wel eens even beroemd worden als de film die ik zonet noemde.

Een 8!

Het verhaal op zich is niet verkeerd maar de korte duur, de slechte CGI!! (echt abominabel) en de b-acteurs breken door slechte interacties en rollenspel, de film compleet af.

Een vergelijking van deze film met Event Horizon (1997) vind ik niet opgaan.
In "Event Horizon" spelen acteurs, in "Gods of the Deep" heeft men ze van straat geplukt.

Een 3.

Dat is een beetje jammer aan deze film, de beeldkwaliteit is matig. Hij is dan ook voor de tv gemaakt in die tijd, een tijd waarin we nog lang geen HD of beter hadden.
Persoonlijk trek ik mij daar zelden iets van aan, als ik een film wil zien, dan maar op deze manier.
Deze kwam uit de pindakaasfabriek en er stond duidelijk bij vermeld:
"Nu is het een MKV van 1GB
De kwaliteit is niet hoog, maar de film is ook zeer zeldzaam".

Wat ik ook waardeerde aan deze film is dat iedereen zijn eigen taal sprak.
Het schijnt een werkelijk gebeurd verhaal te zijn.
Mijn waardering (zoals zo vaak), een 7

Gelukkig was de film korter dan de andere voorgangers.
Het is veel van het zelfde, gevecht, gepraat en gevecht. Blij dat het afgelopen was.

Een 5- en dan komt hij er goed vanaf.

Leuke kort filmpje als toetje?

"Righteous Kill" is zeker geen klassieker maar het verhaal biedt voldoende spanning en de manier waarop Jon Avnet de kijker meevoert door middel van flashbacks om ze uiteindelijk te verrassen met een plotwending maakt het kijken van deze film een kijkplezier.
Bovendien was het leuk om te zien hoe de legendes Al en Robert meer dan een paar minuten samenwerkten, in tegenstelling tot in The Godfather: Part II (1974) of Heat (1995).
Hun chemie en acteur kracht voegen zeker ingrediënten toe aan de film.

Pacino en De Niro zijn ervaren doorgewinterde rechercheurs van de NYPD die, nadat ze hebben gezien hoe het rechtssysteem de fout ingaat bij het vrijlaten van een schuldige crimineel, besluiten het recht in eigen handen te nemen.
De richting van de film wordt verteld in een flashback-stijl en als kijker denk je dat je alles doorhebt

Echt niets geweldigs maar toch een aardige film in dit genre.
Een 7 voor de waardering.

👍👍😊
Gemakkelijk en Bedankt Kaz!

Window toets + .

De poster voor deze film is een voorbeeld van het grootste minpunt: er zaten te veel ideeën in de speelduur gepropt. En toch zat er een aardig verhaal in de film verborgen maar dus te veel!
Een vader en dochter delen pijn en misverstanden over de reden dat hij haar als kind verliet. In een beperkt script had dit een beter succes kunnen opleveren.
Het verhaal dat hier wordt verteld bevat echter een 'vervloekt boek', 'tijdreiselementen', een paar 'pulpfictieverhalen', een filmdemon uit de jaren 80, een Lovecraft junglemonster, lesbische romantiek en spookachtige wraak.
Oh.... en het speelt zich zonder enige reden af ​​in de nabije toekomst (zoals we kunnen zien aan de alomtegenwoordige holografische displays).

Toch is het niet alleen kritiek, individuele scènes worden netjes afgehandeld en worden in het algemeen beter gespeeld dan verwacht. Het acteerwerk is in ieder geval overal voldoende, met enkele behoorlijke vertolkingen.

Maar toch geef ik deze film niet meer dan een 5 voor de waardering omdat, ondanks de film nog maar 6 jaar oud is, het eentje lijkt uit de jaren '80!

IMDb beoordeling: 5,3 (3.016)
Toch heb ik mijn bedenkingen als de film zo laag scoort als op IMDb!
We zullen zien!

Je kunt op sommige tv's kan je "Bioscoop zoom" daarvoor gebruiken.
Bij mij rekt hij dan in de breedte. Sommige mensen vinden dat de film 'verkrachten', ik zie persoonlijk het punt niet want de personen en andere objecten blijven bij mijn beeld in verhouding. (volgens mij)

Waarschijnlijk moet ik beginnen met erop te wijzen dat ik extreem bevooroordeeld ben ten opzichte van alles wat uit Scandinavische landen komt. Ik hou vrijwel standaard van alles wat met Noorwegen, Finland, Zweden en in iets mindere mate Denemarken en IJsland te maken heeft. Ik hou van de natuur & veelzijdige landschappen, het klimaat, de talen, de cultuur, de muziek, de mensen, en – natuurlijk – de televisieseries en films! Met andere woorden, het was voorbestemd om van “Jägarna” te houden voordat ik zelfs maar begon te kijken, maar het is ook echt de moeite waard om deze film te bekijken; geloof me.

"Jägarna” draait om twee broers die na enkele jaren herenigd worden en na de dood van hun vader. De oudste, Erik, was een succesvolle agent in Stockholm maar besluit terug te verhuizen naar de hoeve; - in het uiterste noorden van het landelijke Zweden en niet ver van de grenzen met Noorwegen en Finland. De jongste, Leif, is altijd hier op de familieboerderij gebleven en is enigszins gefrustreerd omdat hij zijn talent voor operazang nooit goed heeft benut en nooit echt iets heeft bereikt. Erik gaat bij de lokale politie werken en wordt belast met een zaak van de frequente illegale stroperij van elanden in het gebied maar komt er al snel achter dat de lokale bevolking - inclusief zijn voormalige vrienden en eigen broer – ook wel dol zijn op het vlees en er nogal een dure levensstijl op na houden. Wanneer de stropers per ongeluk een onschuldige Russische bessenplukker vermoorden, lopen de spanningen hoog op.

Als ik erg sceptisch ben, moet ik toegeven dat ik had verwacht dat "Jägarna" nog beter zou zijn. Het script kent enkele gaten en losse eindjes, en vooral het karakter van Erik is niet al te plausibel. Voor een zogenaamd superieure agent uit de grote stad maakt hij een paar onvergeeflijke fouten.

Al het andere is echter precies wat ik ervan hoopte. De sfeer is overal rauw en nog eens rauw, de schurken zijn gemeen en meedogenloos, het landschap is adembenemend en de steeds ondraaglijker wordende relatie tussen de twee broers wordt op wonderbaarlijke wijze overgebracht op het scherm. Lennart Jäkhel is geweldig als Leif, en hij slaagt er werkelijk in zijn karakter over te laten komen als een combinatie van dreigend, weerzinwekkend, ellendig en beklagenswaardig tegelijk.
Jarmo Mäkinen is ook erg goed als verplichte psychopaat in de jagersgroep. Ik kan niet wachten op het vervolg, waarin de enige echte Peter Stormare voor de verandering in zijn eigen moedertaal spreekt!
En mocht je er net zo over denken aan het einde van de film zoals mij, er is al een 2e film over Erik en zijn leefwereld gemaakt en ook een serie.

Mijn waardering is een 8.

Nadat ik een paar maanden geleden niet erg onder de indruk was geweest van Ti West's X (2022), keek ik er niet echt naar uit om Pearl te zien, de prequel van X.
"Pearl" speelt zich zes decennia eerder af, in 1918 .
Het is niet alleen het einde van de Eerste Wereldoorlog, maar Amerika was ook gegrepen door een grieppandemie.

Nu wij onlangs uit de pandemie van het coronavirus zijn gekomen, voelde dit allemaal ongemakkelijk vertrouwd aan. Dit is het verhaal van een jonge Pearl en hoe ze geleidelijk haar realisme verliest, van het doden van dieren tot het zich bezighouden met dubieuze seksuele praktijken zoals bijvoorbeeld seks hebben met een vogelverschrikker in een maïsveld, een leuke intermezzo! en uiteindelijk een moorddadige maniak wordt.

Mensen classificeren dit vaak als een slasher-film, maar als je verwacht dat er elke 15 minuten iemand in blokjes wordt gesneden, ben je misschien teleurgesteld. Pearl is een psychologische horror/drama/slasher. De uitstekend spelende Mia Goth geeft een ongelooflijke prestatie als Pearl, ze verschijnt in elke scène. Als je haar of haar personage niet leuk vindt, blijf dan weg van deze film!

De rest van de cast is ook geweldig, de cinematografie en het plot zijn uitstekend en ondanks dat het een BBFC-rating van 15 heeft in Groot-Brittannië als er bloed en bloed is, is het sterke film, ook wat naaktheid betreft. Ik heb hier erg van genoten, terwijl ik normaal niet zo van de slasher afdeling ben kijk uit naar de derde film in de trilogie MaXXXine (2024).
Ti West als regisseur en Mia Goth als actrice/producent/etc zijn twee van DE namen in de moderne horror.

Waardering is een 7+.

Is dit niet het origineel?: Titanic (1943)?
Ik vermoed dat je een jaartal fout hebt weer gegeven. Je bedoelt waarschijnlijk de film met DiCaprio?
Titanic (1997)

Ik begrijp eigenlijk niet dat een soortgelijk verhaal zo'n aantrekkingskracht heeft op regisseurs en acteurs. Het is in grote lijnen hetzelfde.
En dan springt inderdaad de film met DiCaprio er het positiefst uit.

Dit soort van films ben je een liefhebber of juist niet.

De receptuur is veel van hetzelfde: liefde tussen enige stelletjes, een brompot die op (zaken)reis is en nog enige uitzonderlijke typen die rondlopen in deze films.

Titanic (1996) Titanic (1997), Titanic (1943) en Poseidon: vertel mij het verschil.

Maar toch is het steeds (voor mij) weer leuk om naar te kijken, mensen die in water ten onder gaan op een soms heroïsche wijze. Zo ook in deze "Poseidon", het zal de tweede maal worden dat we deze film gaan zien maar toch is het weer mooi om te zien; de reuzengolf die het schip naar de kelder jaagt.
Hoogten en water, niets voor mij om live mee te maken, Brrrrrrr

Een kleine 7.

Plot:
Na de gebeurtenissen in 'Godzilla vs. Kong' zijn de twee titanen op vriendschappelijke wijze hun eigen weg gegaan. De almachtige en angstaanjagende wezens moeten het echter opnemen tegen een kolossale, onontdekte bedreiging die verborgen ligt in de holle aarde: de Scar King. Het oeroude beest, dat in staat is om de energie uit de holle aarde naar zijn hand te zetten, stelt hun levens en die van de mensheid op de proef. Terwijl de mythische strijd plaatsvindt, ontdekt men meer over de oorsprong van Godzilla en Kong, evenals de mysteries van Skull Island en daarbuiten.

De film komt uit op 11 april 2024.

Een fraaie 7.

Prachtige film en echt niet mutserig zoals iemand hier stelt (op Moviemeter).
Een boeiend geheel waar we jammer genoeg niet eerder aan zijn begonnen omdat ook wij dachten dat het niet goed genoeg en mutserig was.

Mooie film! Een 7.

In de jaren vijftig werden veel Hollywood-scenarioschrijvers op de zwarte lijst gezet als vermoedelijke communistische sympathisanten. Twee van de bekendste waren Carl Foreman en Michael Wilson. Ze werden gedwongen naar Londen te verhuizen, waar regisseur David Lean hen inhuurde om van "Le Pont de la Rivière Kwai" een bruikbaar scenario te maken. De auteur van het boek, Pierre Boulle, kon het zelf niet doen omdat hij geen woord Engels sprak.

De film gaat over een groep Britse gevangenen die tijdens de Tweede Wereldoorlog voor de Japanners moeten werken. Onder erbarmelijke omstandigheden bouwen ze een spoorbrug over de river "Kwai" in Thailand. Verrassend genoeg raakt een van de gevangenen (Colonel Nicholson) uiteindelijk zo geobsedeerd door het project, dat hij samenwerkt met de vijanden.

In de rol van de Engelse officier die de Japanners helpt, wilde David Lean acteur Charles Laughton. Maar zelfs topregisseurs krijgen niet altijd wat ze willen. De film werd opgenomen onder veeleisende omstandigheden in Sri Lanka en geen enkel bedrijf durfde de ernstig overgewicht Laughton te verzekeren. Dus ging de taak naar Alec Guinness.

Om een ​​groot bioscooppubliek veilig te stellen, kreeg toenmalig superster William Holden de hoofdrol aangeboden. Hij ontving vooraf $ 300.000 en kreeg jaarlijks een garantie van 10% van de filmwinst. Ironisch genoeg probeerde Holden vervolgens te voorkomen dat de film op tv werd vertoond. Hij vreesde dat de box-office bonnen beschadigd zouden raken als mensen de film thuis zouden kunnen bekijken.

‘The Bridge on the River Kwai’ won zeven Oscars, waaronder één voor het beste scenario. Maar aangezien de schrijvers nog steeds op de zwarte lijst stonden, werd die prijs in plaats daarvan aan Pierre Boulle toegekend. Het zou bijna dertig jaar duren voordat Carl Foreman en Michael Wilson eindelijk de eer kregen voor hun werk. Toen waren beide mannen al overleden.

Dit was de derde vertoning van de film voor ons en als waardering voor het fantastische verhaal en de inzet van de gehele filmploeg, geven wij hiervoor een fraaie 8+.

Zoals de meeste romans van Stephen King is het boek een vrij dikke roman, waardoor sommige mensen waarschijnlijk niet eens de moeite namen om deze te lezen. Het zien van deze film is veel gemakkelijker voor hen.

Als je van sci-fi houdt, dan zou je dit moeten zien maar als je een van de mensen bent die van goede horrorfilms houdt, dan wil je dit misschien niet zien. De film was niet wat ik ervan verwachtte. Het grootste deel van deze hele film is sciencefiction, waar ik soms niet zo dol op ben. Dus voor degenen onder jullie die de roman van King daadwerkelijk hebben gelezen, dan zou je dit waarschijnlijk wel willen zien als toevoeging van het lezen.

De meeste verfilmingen van boeken van King zijn recentelijk tv-films geweest. Rose Red (2002) en de remake van The Shining (1980) uit 1980, dus The Shining (1997) (1997) zijn beide gemaakt en uitgezonden voor televisie en ik vraag me af waarom? THE TOMMYKNOCKERS is zoiets als Dreamcatcher (2003) in de zin dat ze allebei sci-fi zijn en allebei over UFO's en buitenaardse levensvormen gaan. Ik was niet echt in de stemming voor een buitenaardse film, maar met Stephen King weet je nooit echt wat je kunt verwachten.

Toch ondanks de "pijnpuntjes" een 7 vanwege mijn favoriete schrijver, The King.

"Hoop, Liefde en Vertrouwen"

Wij meenden eerst, zonder het jaartal gezien te hebben dat het een oudere film was.
Na de film kwamen we erachter dat het een 'beeld' is uit 2023 en een fraaie sociaal kritische kijk op de samenleving, in dit geval op een voormalig mijnwerkers dorpje in Noord-Engeland.
Prachtig komt in de film tot uiting dat er eigenlijk maar een manier is om een samenleving in stand te houden en dat is samenwerking.

Kroegbaas TJ probeert ondanks tegenwerking zijn verlopen cafe open te stellen voor de gehele community. Daarbij ondervind hij in het begin nogal wat tegenwerking, vooral van mensen die zijn "The Old Oak" voor de lokale gemeenschap wil behouden en geen buitenstaanders erin willen hebben.
Het is mooi om te zien dat een in feite negatieve gebeurtenis, de mensen eendrachtig kan maken.

Een karakterschets van een hedendaagse gemeenschap en onze waardering hiervoor is een 8+!
zoals we alle films van Ken Loach hebben beoordeeld.

Ik schreef op MM:

knusse stoel
3100 berichten
3615 stemmen
12 juni 2014, 21:01 uur

Wat zal ik nog toevoegen aan alles wat er over deze film al is geschreven?
Eén woord dan en dat is; 'GEWELDIG'!

Een 9-

De film opent prachtig met een sombere scène in het New York van de late jaren 30, waarbij de sfeer treffend wordt onderschreven door de sobere soundtrack van Randy Newman. We worden kort geïntroduceerd aan Leonard Lowe, een schooljongen die langzaam een aantal fysieke ongemakken ontwikkelt, waardoor hij uiteindelijk niet meer met zijn vriendjes kan spelen omdat zijn moeder hem binnen moet houden. Vervolgens slaan we 30 jaar over en komen we bij Dr. Sayer uit, die net aangenomen wordt op de neurologische afdeling van een ziekenhuis in de Bronx.

Awakenings is een meeslepend verhaal van tegenslagen, overwinningen en vooral de strijdkracht van de menselijke geest en is boven alles een viering van het leven. Een boodschap die gedurende de hele film sluimert en zijn momenten kiest om zich aan de kijker de tonen, zonder er dik bovenop te liggen of zich aan je op te dringen. In die boodschap zijn het niet de patiënten die "slapen", maar de mensen die toeschouwer zijn van hun eigen leven en falen het beste eruit te halen. Pak daarom je kansen en geniet iedere dag van de kleine dingen zoals werk, vriendschap en familie, zo leert Leonard ons, want je hebt het zelf in de hand. En tegelijkertijd ook niet. Je weet immers nooit hoe het kan lopen. Topper!

Vandaar onze unanieme 8+!

10 juli 2016, (MovieMeter)
Popcorntales schreef:
Heerlijke sfeer, een boel topacteurs- en actrices. Maar jammer genoeg leef je op bijna geen enkel moment mee met één van de personages. Een blitse, prachtige verpakking maar de inhoud is jammer genoeg niet navenant. Volledige recensie kan je hier lezen: Recensie: American Hustle – Popcorn Tales - popcorntales.com

Aardige film met de nodige dosis actie en humor maar om nu te zeggen dat wij hem geweldig vonden, dat is niet helemaal waar.

Wat "Popcorntales" zegt over het meeleven van één van de personages was ook voor ons een gegeven, waardoor de film toch niet geeft aan de kijker wat hij moet geven: "mee leven met één van de spelers is altijd voor ons een must en dus ook voor "Popcorntales". Anders wordt het een verhaal waar je niet bij wordt betrokken en helaas, dat was ook met deze film het geval.

Toch vanwege het aardige verhaal en toch een goed spel van onze spelers een mooie zeven als waardering.