Reacties

Ik weet echt niet wat de bedoeling is van regisseur Charlie Steeds maar als deze film is gemaakt om de mensen te laten griezelen en angst aan te jagen, is hij zijn doel voorbij geschoten!
Echt jammer voor ons, doorgewinterde griezel- en horrorfanaten ;)), die bij weinig nog een spier vertrekken, knudde!
We dachten een Britse griezelfilm te gaan zien in de lijn van An American Werewolf in London (1981), in een iets moderner jasje vanwege de CGI maar......helaas. Charlie Steeds probeert het nog steeds spannend te maken met mensen in een pak en allerlei andere prullaria.
Toegeven, de set is geweldig mooi, koets, paarden en een griezelig hotel met bijbehorende halve garen die ons angst aan moeten jagen. Het uiterlijk zat wat dat betreft wel goed maar al snel dachten we dat het woordje "komedie" in de omschrijving van de film was vergeten. Kijk maar, er staat niet "horror" bij.
Ook de lengte van 84 minuten had ons op het spoor kunnen zetten.
An American Werewolf in London (1981) duurt bijna 97 minuten en onze ervaring is dat als de film niet de anderhalf uur haalt, er vaak iets mis is.
Jammer, want zoals gezegd was de set wel prima maar de aankleding en het verhaal niet, nogmaals jammer!
Een 4!

De film speelt zich af op 1 locatie, dus net als een toneelstuk.
Niet dat dit erg was, integendeel, de ruimte is ruim opgezet en ook buiten is meegenomen.
Het deed me nog het meest denken aan Het theater van de lach van John Lantink.
Toen ik het hoesje wat beter bestudeerde bleek het idd op een toneelstuk gebaseerd te zijn (je had er wel bijna een vergrootglas voor nodig, maar bij de credits staat dit vermeld).
Eerlijk gezegd had ik dit niet verwacht en had ik ook een compleet ander soort van film al die jaren in mijn gedachte, maar de film werd wel met de minuut leuker en De Funès, die sowieso altijd al druk bezig is, weet zich hier in zijn bekende rol, daadwerkelijk te overtreffen.

De hele film is zijn performance één grote woede aanval, met als hoogte punt, wanneer hij er nog eens een schepje bovenop doet en van boosheid compleet over de rooie gaat. Hilarisch!
Claude Rich is trouwens zeer gewaagd aan hem.
Verder zien we hier en daar nog wat bekende gezichten, die we ook in andere De Funès films tegen komen.

Een ruime zeven.

Een fijne film waarin weinig gebeurt maar waarin toch continue een verwachting onder de oppervlakte gloort.

Het verhaal volgt een jonge vrouw Jane ( Julia Garner) die net is komen werken als assistente in een productiebedrijf. Haar directe chef vind het (volgens haar) fijn om nu en dan te rollebollen met een jonge meid en daar heeft zij nogal moeite mee. In de beschrijving wordt over mishandeling gesproken en dat is mij niet één keer opgevallen. Wel dat hij van jong houdt, jonge meisjes met lang donker haar en zo rond de 18 jaar.

Hierover gaat ze eenmaal een confrontatie aan met iemand van HR (Human Ressource), de vroegere PZ (Personeelszaken) maar dat is haar enige verzet tegen het gedrag van haar chef, die trouwens keurig getrouwd is met een vrouw, waarvan hij de bankpassen soms met opzet laat blokkeren.
Een rustig voortkabbelende film met het verhaal op de maandagochtend- en middag waarbij we getuige mogen zijn hoe fijn of vervelend het is om op zo'n kantoor te werken.

Geen film die een aanrader is voor degenen die graag actie en tempo zien!
Door de acteerprestaties en de onderliggende verwachtingen, die wel of niet uitkomen, een 7+.

De Generaal 3* (Robert Redford) mocht 10 jaar op "brood en water", omdat hij in Burundi een leider op wilde pakken van een groep waar de Amerikanen liever niet te veel rond zien wandelen, vooral niet als ze bewapent zijn. Bij deze zaak had hij orders gekregen om dit niet te ondernemen, wat hij dus wel deed en hier kwamen 8 anderen bij om het leven.

De film, wat ik zag was een uitbouw die lekker rustig begon en waarbij je langzamerhand de commandant van de gevangenis Kolonel Winter en de gevangene Generaal Irwin in een patstelling ziet komen.
De eerste gelooft heilig in het doel en de middelen en dan alleen met zijn eigen inzichten, waarbij wel eens iemand het leven verliest, en de tweede die meer gelooft in de mens die grotendeels goed door het leven gaat maar met één fout/misdrijf in de gevangenis belandt. Zo zegt hij op een bepaald moment ook tegen een korporaal van de mariniers: "je deed het altijd goed, twee jaar lang en voor een verwonding aan een ander ( enkele seconden) wordt je gestraft. Ik kijk naar het grotere plaatje en zie een marinier voor 95% voor mij staan. Dat is waar ik naar kijk en niet alleen naar het negatieve voorval".

Redford speelt zoals gewoonlijk goed zijn rol en dat geldt eigenlijk voor de gehele cast. Ook de setting (het kasteel) paste er goed in en het verhaal was ook prima. Ok, het begint rustig op te bouwen maar dat kan ook met een film van ruim 2 uren. Persoonlijk hou ik daar wel van, de kennismaking van de hoofdrolspelers en hun karakters, waartoe iemand in staat is.

James Gandolfini die de Kolonel speelt, komt in het begin wel symphatiek over totdat je merkt dat dit een houding is om zijn macht te houden en te tonen. Redford als Generaal 3*, is de beschaafde rustige denker die tot een bepaalde hoogte uiterlijk over zich heen laat lopen, totdat......
Een mooie 7+.

Naderhand een 7 gegeven voor de beoordeling.
Dit komt door Linda Shaye die een prima personage neerzet en dat bleef goed hangen in het geheugen, net als de rest van het verhaal!

De film is niet slecht gezien het feit dat het een laag budget heeft. Het plot was enigszins voorspelbaar. Het is een beetje vermakelijk en spannend in sommige en saai in andere scènes. De film is echter niet slecht. Het heeft een mooi script, heeft zeker goed acteerwerk en goede spanningsmomenten. Het einde lijkt een beetje versneld, maar het is over het algemeen een goede film.

In het begin zijn we getuigen van oprukkende Duitse troepen en uiteindelijk blijven alleen Billy en Danny van de groep Engelse soldaten over, ze gaan richting noord in de hoop Duinkerken te bereiken om geëvacueerd te kunnen worden.
Als ze bij een boerderij aankomen worden ze voor het eerst hard geconfronteerd met de gruwelen van de SS-soldaten die totaal geen genade voor burgers tonen.
Ze worden gevangen genomen en afgevoerd naar een in de haast opgericht gevangenenkamp waar ze andere Britten ontmoeten. Hier begint de roem van onze bokser een probleem voor hemzelf te worden. Hij wordt gedwongen om te vechten, iets wat hij niet wil. Daar bedenkt onze kampleider wel iets op en uiteindelijk komt het tot een gevecht in de ring.

Als men een oorlogsfilm met bijbehorende beelden verwacht, kan je teleurgesteld worden want oorlogsactie is ver te zoeken in deze film.
Ik heb genoten van het plot, het was goed geschreven. De belangrijkste verhaallijn was goed bedacht met een bokser, die anderen toestond te ontsnappen

Deze film heb ik eigenlijk ook tegen beter weten in bekeken (net als Lovelyboy) en wist ook van tevoren al dat dit mijn genre soms niet is. De heldenreeks met X-Men boeide mij wel maar Batman is ook een voorbeeld van films die mij niet liggen. Jammer voor mij?
The Joe's liggen mij niet, te modern qua uitstraling en iets meer diepgang in de film?
Ook kon ik het contact met de spelers niet krijgen, en was voor mij dan geen touw aan vast te knopen naar wie ik keek. Ja, de dames deden het wat dat betreft beter dan de mannen.
Een zeer kleine 6.

Enigszins humor op het niveau van popcorn en een frisdrank erbij. Hoogstaande humor is het niet maar er zijn een paar scènes bij die bij de kijker(s) wel een glimlach of mogelijk een schaterlach doen opwekken. Het verhaal is leuk bedacht, via een slurf terug in de tijd, waarom gebeurt dit ons niet een keertje? Lijkt mij wel een avontuur om d.m.v. een spreuk heen- en weer te roetsjen in de mallemolen van vadertje tijd.
Het overkomt Ash wel en zijn eerste kennismaking is er eentje van ongeloof, waar in Godsnaam is hij beland, een filmset?
Nee dus, de ridders pakken hem gelijk op en hebben een plaatsje voor hem en de Sir die ze al gevangen hebben genomen, in de mijn dus! Daaraan gekomen maken ze kennis met Ash en de moderne tijd. Jammer voor Ash dat hij daarna verkeerde besluiten neemt en zijn macht langzamerhand verliest. Hoe los je dit op, dat wordt voor hem de vraag!
Een 7-.

James Coburn, een sympathieke acteur speelt hier de hoofdrol als Steiner, een Duitse korporaal die na verloop van tijd sergeant-majoor wordt in het Duitse bezettingsleger in Rusland tijdens de 2e-wereldoorlog. Hij en zijn mannen mogen ervaren hoe idioot een oorlog is en dat in feite niemand er beter van wordt, alleen een paar lieden die zelf niet weten wat het slagveld inhoudt en zich op de borst slaan als met inzet van mensenlevens een stukje grond wordt veroverd.

Een prima film in het oorlogsfilm genre, jammer is een minpunt dat de mensen niet hun eigen taal spreken, dus Duits en Russisch en dat na driekwart van de film het verhaal te snel afgeraffeld wordt.
Ook het einde vond ik ietwat vreemd.
Vandaar een 7, anders had ik een 8 gegeven.

Ambtenaren, de film lijkt het vooroordeel te bevestigen maar gelukkig weten we dat één voorbeeld niet staat voor alle andere voorvallen. Gelukkig maar voor de ambtenaren.
Hier worden ze als cynische en onverschillige mensen opgevoerd en ik hoop niet met deze lui in aanraking te komen.

De film, deze gaat over een jong paar dat het door oorlog verscheurde Zuid-Soedan ontvlucht en terecht komt ergens in niemandsland dat gelegen lijkt in Groot-Brittannië. En daar begint langzaam een achtervolging door geesten en het verleden van hen op gang te komen. Je ziet dat de cultuurverschillen een grote rol beginnen te spelen als ze over de geesten beginnen te spreken tegen de toegewezen ambtenaren. Deze zijn in ons moderne deel van de wereld helemaal ontgroeid van natuur en geestenwereld.
Langzaam maar zeker wordt het huis onbewoonbaar, letterlijk en figuurlijk!
Een 7!

Regisseur Bryan Bertino wist gelukkig de beklemmende en sfeervolle setting van de serie "The Strangers" over te brengen in deze "The Dark and the Wicked" en daarmee ons ook te raken. Jammer dat er niet veel op de personages en hun achtergrond werd ingegaan. We zien twee kinderen van een oude zieke man en de moeder thuiskomen, ze hebben elkaar schijnbaar een tijdje al niet gezien maar elkaar ook weinig te vertellen. Het gaat al snel over de akelige sfeer die bij hun ouderlijke huis en omgeving de intrede heeft gedaan en de moeder ziet hen dan ook liever gaan dan komen.

Op de valreep van het oude en de trede naar het nieuwe jaar, gelukkig nog een prima griezelfilm anno 2020 in de filmanalen. Want jammer genoeg kwam ons ook veel rommel in dit genre onder ogen, misschien omdat er een virus ronddwaalde?
In elk geval, voor "The Dark and the Wicked" een ruime 7!

Ook wij hebben genoten van deze Turkse griezelfilm waarin ook stukjes horror doorheen vliegen maar grotendeels is het een griezelfilm. Onderscheid voor ons is dat horror vaak bloederig is terwijl de griezelfilm meer leunt op het paranormale. Voorbeelden van griezelfilms zijn b.v. The Shining (1980) , Poltergeist (1982) en The Conjuring (2013).

In eerste instantie hadden we niet zoveel van deze film verwacht, ook natuurlijk beïnvloed door de waarderingscijfers maar al snel kwamen we er achter dat het echt wel goed zat, tenminste voor ons.
Er gebeurt veel in deze film wat de griezelscènes betreft, eigenlijk te veel maar wij waardeerden het wel. Ook het verhaal zet je heerlijk op "een verkeerd been"! De deugnieten ;).

Hou je van griezelen, ga deze dan niet overslaan en vooral niet op basis van de waarderingscijfers van sommige filmsites, kijk eens naar IMDb, hier haalt de film bijna een 7 en dat is vaak een goed signaal!
Onze waardering is iets hoger, een 7+.

Aardige film waarin de komische noot soms iets te ver door gedrukt wordt. Wat dat betreft gaat het dan soms richting een simpelheid die niet (volgens ons) in een Britse film thuishoort.
Maar misschien zijn we te verwend? Over het algemeen een aardige film en een gemakkelijk verhaal.
Toch een 7!

Léonard Monestier is een investeerder in aandelen van b.v. staal en dat soort van degelijke investeringen.
Met zulke mensen kan het financieel alleen fout gaan bij een verstandsverbijstering en nog erger: een vrouw die gemakkelijk met vreemde lieden een praatje maakt en een lap koopt dat een stuk grond moet voorstellen in een land en deel daarvan wat niet bestaat. Miljoenen vaten olie schijnen in die nepgrond te zitten en Patricia Monestier zag het al helemaal zitten. Haar man zou zo'n verjaardagscadeau hartstikke fijn vinden en dat voor (meent zij) een koopje. Om aan de centen te komen voor dit "fantastische" cadeau, verkoopt ze een groot deel van de investeringen die Léonard heeft gedaan in de veilige aankopen!
Een wirwar van vermoedens, veranderingen, onbegrip en liefde bij en voor elkaar maakt deze film tot een kolderiek geheel wat in de jaren '60 geweldig was, nu zit er zo nu en dan iets in wat ze hadden kunnen weglaten in onze tijd.
Toch een komische film die de eerste werd in een reeks waarin Louis de Funès de hoofdrol speelt en dat nog jaren zou volhouden. Films waarin hij meestal een driftig, kort aangebonden typetje speelt. Je houdt van de man of je verafschuwd zijn personage.
Wij behoren bij de eerste categorie en waardeerden "Tok Tok" dan ook, de film krijgt van ons een ruime 7!

Om eerlijk te zijn vond ik dit de beste film van de laatste jaren waarin Nicolas Cage zijn acteerprestaties liet zien. Hij speelt hierin de brave huisvader met 2 jonge kinderen en is getrouwd met Theresa. Met zijn viertjes wonen ze ergens ver weg van de bewoonde wereld.
Op een dag worden ze met een paarsachtig licht, een knal geconfronteerd en buiten gekomen, ontdekken ze een brandend gesteente in de tuin, waarschijnlijk vanuit de ruimte neergekomen.
Daarna begint de verandering van de omgeving en hunzelf. Vreemde veranderingen en daarin stelt de film absoluut niet in teleur.
Voor dit ruim anderhalf uur vermaak, een 7!

Een gemiddelde SF-film die nu en dan wel enige spanning te weeg brengt maar het verhaal in het geheel is vrij rustig en komt bij ons wel goed over.
Misschien dat wij niets gewend zijn? ;)
Er zitten een paar mooie filmfragmenten in, zoals de ondergang van een Britse overgebleven container waarin Cloony met de jongedame Iris de nacht doorbrengt en de steniging of het beijzelen van het ruimteschip.
De 7-jarige Caoilinn Springall maakte op ons een prima indruk als Iris in de film, een mooie meisje om te zien en als ze goede begeleiding krijgt, zien we hier misschien een nieuwe actrice in notendop, wie weet.
Een 7-.

Gisteravond zag ik naar de beoordelingscijfers en die logen er toen niet om, een 2,3 op IMDb en op andere sites ook niet veel hoger. Vandaag zijn ze omhooggevlogen en het idee leeft bij mij dat de kritische kijkers de film hebben gezien en dat nu de gemiddelde filmkijker langs komt. Tot nu toe (tijdgebrek en slaap gaat voor) 3/4 van de film gezien en gelijk vanaf het begin twijfelden wij gisteren al aan de realiteit van de beoordelingen. Het geheel kwam niet slecht over, prima CGI en een redelijk verhaal waarin op zich niet slecht werd geacteerd. Ook kwamen een paar bekende gezichten voorbij, Rhona Mitra als Dr. Mal en James Cosmo als Grant.
Onze beoordeling?
Een 6.

Jammer dat de film niet al te overtuigend overkomt, het acteerwerk is door sommigen te stijf uitgevoerd, de hoofdrolspeler Robert Brian Wilson die Billy op zijn 18e jaar moest voorstellen leek nu en dan wel op een robot en dan steeds dat woordje "naughty" als hij in een soort van roes de straffende kerstman werd. Iemand met een trauma vertoont dit gedrag niet op deze manier maar....alla, het is een film.
Toch kost dit waardering en omdat het verhaal ook niet al te goed in elkaar zat en het einde belachelijk was,
een 5+.

"The Box" is niet wat de meeste kijkers verwachten tenminste Ik had aangenomen dat het een morele en filosofische verkenning zou worden van de keuze van een echtpaar tussen geld en een onbekende daardoor dood te laten gaan of niets van dit alles. Er worden morele en filosofische ideeën gepresenteerd, maar op zo'n manier dat ik ze niet echt begreep.

Op het eerste gezicht is het een thriller, sciencefiction en ietsje griezelig van aard. Maar het woord "oppervlakkig" mag niet worden gebruikt, want er is niets oppervlakkigs aan deze film. Het is niet eenvoudig of ongecompliceerd. Het is een hartverscheurende, spannende thriller, verteld met griezelige en bovennatuurlijke, buitenaardse ervaringen en illustraties.
Maar het is ook geen actiefilm, het staat dichter bij een filosofische discussie dan bij actie.

Om naar "The Box" te kijken, moet je openstaan ​​voor het kijken naar een film die niet kan worden uitgelegd en die in de meeste interpretaties ervan niet logisch is, en die traag en spannend is. Intelligente sciencefiction-thriller zou de beste categorisering zijn. Fans van dat genre moeten zeker kijken; ook aanbevolen voor fans van Solaris (2002)
Waardering: een 7+.

Black Rain sterren Michael Douglas (Wall Street, Falling Down) en Andy Garcia (The Untouchables, Desperate Measures) als detectives Nick Conklin en Charlie Vincent. Op een dag, terwijl ze lunchen in een plaatselijk restaurant, zijn ze getuige van een gruwelijke moordpartij. De twist is dat de moordenaar een gevaarlijke gangster is, genaamd Sato (Yusaku Matsuda) uit Japan die ook gezocht wordt voor verschillende andere misdaden.
Kort daarna volgt een achtervolging en wordt Sato gevangengenomen. De politieleiding vertelt Nick en Charlie dat hij moet worden teruggestuurd naar Japan om daar vervolgd te worden.

Als ze eindelijk in Japan aankomen, accepteert de politie daar heel genereus Sato, alleen is het niet de politie, het zijn Sato's vermomde misdadigers.
Dus Nick en Charlie moeten achter hem aan, maar omdat ze buitenlanders zijn, worden ze nogal tegengewerkt door de leiding van het lokale politiekorps.

Gefilmd op locatie in Tokio, geregisseerd door Ridley Scott die ook Alien (1979), Blade Runner (1982) en Gladiator (2000) regisseerde, met een donkere toon in de meeste van zijn films.

Het is trouwens verrassend hoe laag de beoordeling voor deze film is. (IMDb: 6,7 / 49285)
Een klassieker zoals zoveel andere films van Scott.
Van ons krijgt deze film een 8-.

Prachtige korte film met Rowan Atkinson en Tony Robinson in de hoofdrollen en deze spelen als vanouds.
Het is een soort parodie op de bekende kerstfilm uit 1951 "Scrooge". Alleen is Ebeneezer Blackadder een gulle gever die uiteindelijk met niets over blijft.
Een ruime 8!

Geen sterke film ondanks dat Danny Glover zijn best doet om het geheel omhoog te krikken. Het acteren is vooral in het begin nogal gekunsteld maar na verloop van tijd gaat het wat beter met vooral de heren acteurs. Wat mij vaak ergert is dat er Engels als voertaal wordt gebruikt en ook nu hoorde ik Engels bij voornamelijk Tsjetsjeense bewakers! Dat kost de film sowieso een punt. Vreemd dat de regisseurs beslist met Engelstalige acteurs willen werken terwijl er waarschijnlijk genoeg rondlopen die deze film in de originele taal hadden kunnen spelen en het niveau ook nog eens hoger had kunnen zijn!
Normaal als ik redelijk tevreden ben geef ik een 7 of hoger. In dit geval houden we het op eenmaal kijken en daarom......
Een 6 voor deze film.

Sir Philip Anthony Hopkins was tijde van deze film 47 jaar jong en dat was te zien aan zijn ferme gedrag en passen. Ook een nog jonge Mel Gibson zien we hier als jonge acteur, hij was toen 28 jaar.
Beiden dragen de film met verve en dat is ook te merken aan de film, deze loopt lekker door en de kijker zal zich geen moment vervelen.
Hopkins speelt de Engelse kapitein William Bligh die steeds strenger wordt tijdens een tocht naar Tahiti, waar men broodbomen zal halen met kluit en al om deze naar Jamaica te vervoeren. Daar kon het functioneren als goedkoop voedsel voor de daar aanwezige slaven.
Kapitein Bligh komt op de kijker niet over als een sympathiek man, hij is nogal punctueel en alles moet volgens het "boekje" wat niet goed overkomt op zijn bemanning.
Uiteindelijk komt na enkele aanvaringen zijn rechterhand, eerste luitenant Fletcher Christian in opstand. Met behulp van muiterij krijgt Christian uiteindelijk de controle over het schip. Bligh wordt met de achttien manschappen die hem trouw zijn gebleven op een reddingsbootje gezet.

We hadden ondanks de leeftijd van de film, deze nog nooit gezien en waren dan ook aangenaam verrast over het verhaal en de verfilming hiervan: een 7,5!

Synopsis:
Een echtpaar besluit hun huwelijksleven een impuls te geven met een verblijf in een afgelegen huis.

Als liefhebbers van één van de topschrijvers in het griezelgenre, Stephen King, vallen de films ons vaak iets tegen.
Wat King betreft, de films hebben vaak niet de goede weergave van de boeken is ons opgevallen. "The Shining" uit 1980 is een prachtige uitzondering. Helaas worden de boeken de laatste 20 jaar anders van opzet, het griezelige wordt steeds vaker mysterieus.
Deze "Geralds Game" kwam goed door. Het zal je maar gebeuren wat de vrouw meemaakt, man gaat dood en jij kunt geen kant op. Inmiddels is het al even geleden dat we deze hebben gezien maar indruk maakte het totaal wel.
Een mooie 7!