Reacties

Het is een nogal uitgekauwd thema. Een groep (oud)bekenden komt samen en vanwege het slechte weer vast te zitten op een afgelegen plek. Onder hen is een moordenaar en dood 1 of meerdere personen.

Iedereen heeft zo zijn redenen om deze moord te plegen en het is aan de kijker om eerder dan de film laat zien, uit te zoeken wie dat deze keer is.

Daar waar de film Knives out nog een echt interessant verhaal en plot liet zien, moeten we het hier doen met een zwak aftreksel.

Toch een kleine voldoende want onder de streep heb ik me toch stiekem vermaakt.

Als ik aan Sylvia denk, denk ik aan haar naïeve gedachten dat borstkanker met een paracetamolletje en wat aandacht van een zelfbenoemd geneesheer kon worden behandeld.

Ze geloofde dat er alleen maar sprake was van een bacteriële infectie en zocht haar heil in alternatieve geneeswijzen, onder andere begeleid door het medium Jomanda.

Zonde, het heeft haar het leven gekost.

Ondanks alle waarschuwingen heb ik gisteren toch een poging gewaagd. Maar……gegokt en verloren. Misschien had ik toch mijn eigen advies moeten opvolgen.

Je verwacht een verhaal over een band, maar het blijkt met name te gaan om de persoon Cherie. Alles draait grotendeels om haar ervaringen in de band, haar moeilijke thuissituatie, haar relatie met manager Kim Fowley en de opkomst en ondergang van haar carrière.

Niet erg, maar daardoor wel wat dun en een gemiste kans. Soms voelt de film meer aan als een reeks muziekvideo’s.

De muziek overigens hangt een beetje tussen rock en punk in, maar raakt niets voldoende.

Goed om in nu Portugal te zijn, @jotofilm. Ik neem niet aan dat je met je boot de reis hebt gemaakt.

Een Zweedse comedy die het leven vertelt van een naïeve man die door zijn eerlijkheid onbewust in aanraking komt met ge groten der aarden zoals presidenten, dictators en de simpele broer van Albert Einstein.

Leuke ontspannende film met een aaneenschakeling van toevalligheden in het nu en het verleden die eke keer weer goed uitpakken.

Heel zijn leven schreeuwen er mensen naar hem. Als je door je wimpers kijkt zie ik toch veel gelijkenissen met Forrest Gump.

Zojuist de film weer eens bekeken en ik deel je mening. Teveel situaties zijn ineens daar zonder verklaring. En dat is wel van invloed op de film.

Maar goed, als ik dat loslaat is het nog steeds een prima film.

Kees Torn groeide op in Maassluis en studeerde twee jaar piano aan het conservatorium.

Na een mislukte studie marketing en enkele jaren de Rotterdamse Academie voor Beeldende kunsten begon hij geïnteresseerd te raken in cabaret.

In 1994 won hij in het Leids Cabaret Festival. Ruim een jaar later maakte hij zijn officiële solo-debuut. In 2012 stopte hij met optreden door psychische problemen. Hij was naar eigen zeggen niet meer grappig en kon niet meer pianospelen en raakte totaal gedemotiveerd.

Hij schrijft nog wel, maar dan voornamelijk in briefvorm, waarin hij naar eigen zeggen zijn frustraties en grappen kwijt kan.

Kees Torn, nog nooit van deze sigaarrokende iets teveel alcohol drinkende persoon gehoord. De korte stukjes uit zijn oude conferences waren meer dan prima.

In een Bond-achtige sfeer is Tom Cruise verworden tot een vrouwvriendelijke paljas. Hij verdedigd een eeuwigdurende energiebron en zijn ontwerper.

Als getuige wordt ook Cameron Diaz het avontuur ingetrokken en ontwikkeld zich van naïef meisje tot een behulpzame handlanger.

Door de flauwe grappen en het vele geweld blijft er van de film eigenlijk niet veel meer over. De romantiek tussen de 2 bouwt zich onnatuurlijk op en ik als kijker moet dit allemaal maar ondergaan.

Al met al een romantische en komische lach-of-ik-schiet vertoning die ik met een kleine glimlach toch op een magere 6 heb gewaardeerd.

Vroeger was ik fan van deze dame. Pittig, goed geïnformeerd en doortastend.

Terug op NPO1 is voor mij de glans er wat van af. Te vaak sijpelt haar mening en voorkeur door haar interview heen waardoor de onafhankelijke journalistiek naar de achtergrond is verdreven.

Dit is zeer sterk het geval bij onderwerpen die haar interesseren en die vrijheid is ze in de loop der jaren helaas kwijtgeraakt.

Fraai gemaakte film waarin Alice (Mia Wasikowska) de doodgewaande familie van the mad hatte (Johnny Depp) moet bevrijden om haar en zijn wereld te redden.

Het verhaal is prima en de cast is ook uitstekend. En zoals het hoort bij dit genre is dat zowel jong als oud zich prima zal vermaken.

Lale Gül groeide op in een streng islamitisch gezin in Amsterdam. Ze studeert sinds 2018 Nederlands aan de Vrije Universiteit. In haar jeugd ging ze in het weekend naar de koranschool.

In 2021 publiceerde ze haar autobiografische debuutroman “Ik ga leven” waarin ze afstand neemt van haar streng gelovige opvoeding.

Nadat haar boek was uitgegeven werd Gül tot op de dag van vandaag, vanuit extremistische islamitische hoek ernstig bedreigd.

Een mooie dappere meid vertelt haar verhaal. Helaas staat zij voor vele islamitische meisjes die hetzelfde lot ondergaan. Onderdrukking, , bedreigingen, geweld en uitsluiting omdat je je keert tegen de Islam en helaas daardoor ook van je familie.

Een tijdloze feel good movie over een jongen die groot wenste te worden en dat ook werd. Net als in de film Forrest Gump speelt Tom Hanks weer een jongetje in een mannenlijf. Dat kan als hij als geen ander.

Meestal is het kijken naar “ het uur van de wolf” wel de moeite waard. Deze keer liet mogelijk mijn verbeelding me in de steek en heb ik deze aflevering na 10 minuten afgezet. Het leek meer op stucwerk dan een schilderij.

Ik heb nu eenmaal meer met muziek dan schilderkunst.

Vooral leuk om wat oude beelden terug gezien van Doe Maar en Harrie Vrienten.

Deze docu plaatst de oude en de nieuwe wereld naast elkaar door 2 generaties Vrienten als bassist met elkaar te vergelijken. Vrienten wordt bijgestaan door andere leeftijdsgenoten die hun verhaal vertellen.

Maar mij gaat het altijd meer om de muziek dan het leven van de muzikant. Temeer omdat vele levens vele malen interessanter zijn.

Toch is het kijken naar “ het uur van de wolf” meestal wel de moeite waard.

Een prachtige multidimensionale film over zelfvertrouwen, vriendschap en liefde.

Alle mogelijkheden, door de animatie geboden voordelen, zijn in deze film verwerkt. Het thema is uiteraard niet origineel maar het geheel wel.

Maar een 8.4 vind ik wel een veel te hoog cijfer.

Vanavond wederom deze film bekeken na minimaal 15 jaar. De clou was mij nog bekend en het verhaal in grote lijnen.

De film blijft meesterlijk, maar als de verrassing wegvalt en je direct alle scènes in het juiste perspectief plaatst dan kan je beter 30 jaar wachten.

Herkenbaar, het zwaardere en donkere genre waarvan je weet dat het (wederom) kijken naar de film het meer dan waard is, maar je achter blijft met een restgevoel, waardoor het uitstellen het vaak toch wint.

Een docu over de protestzanger Neil Young die vanuit Canada naar Californië trok om samen met Still hun carrière te starten.

Een gepassioneerde man die naar gerechtigheid streeft met een zwak voor de Amerikaanse boer.

De muziek maakte het toch meer dan genoeg de moeite waard om te bekijken.

Dat het leven van een artiest of kunstenaar dusdanig interessant is om deze in een documentaire vast te leggen is een twijfelachtig.

Ik blijf erbij dat het leven van vele anderen eerder in n aanmerking komen. In dit geval is het een eerbetoon aan de zieke Erwin Olaf om dit portret samen te stellen. Een bevlogen man die strijd voor een plek voor zichzelf en anderen.

Adolf Hitler, Oliver Masucci, ontwaakt in 2014 in Berlijn vlak bij zijn voormalige bunker. Gedesoriënteerd trekt hij door de straten van Berlijn en verbaast zich over hoe sterk Duitsland sinds 1945 is veranderd.

Een ontslagen tv-maker ziet in hem een buitenkans om weer aan de slag te gaan en maakt hem tot mediapersoonlijkheid. Iedereen denkt dat deze persoon een komediant is. Hitler gebruikt de hedendaagse communicatiemiddelen en zijn populariteit stijgt.

Maar naarmate zijn populariteit stijgt, vervaagt de grens tussen grap en verheerlijking. Wie houdt wie nu een spiegel voor? Goed gedaan en dat kon niet anders dan in Duitsland gemaakt worden.

Een zelfverzekerde Jack Reacher, Tom Cruise, helpt de advocaat van James Barr om de waarheid te achterhalen.

Een Sherlock Holmes achtige setting waarbij ogenschijnlijk zorgvuldig verzameld bewijs uiteindelijk weerlegt wordt en de moordenaar in een andere hoek gezocht moet worden.

Het loopt wel allemaal net iets te gladjes en voorspelbaar, maar toch een oud verhaal in een prettig modern jasje gestoken.

Ben Affleck is een ingenieur die na 3 jaar werken aan een geheim project, moet ontdekken waarom hij zijn eigen verleden uitgewist heeft en de wereld moet gaan redden door naar zichzelf een envelop te sturen met 20 items. Daar moeten we het als kijker meedoen.

De film heeft een interessant uitgangspunt over toekomst, technologie en identiteit maar de uitvoering mist diepgang. Het begint sterk maar wordt steeds zwakker naarmate het einde in zicht komt.

Een leuk idee en redelijk uitgevoerd maar niets bijzonders. Wel altijd fijn om Uma te zien.

Eindelijk heb ik deze film bekeken. Het historische verhaal was mij bekend, maar door deze documentaire-achtige film is het leven en zijn relatie met zijn vrouw, de overheid en collega's fraai uiteen gezet. Het onderschrijft de verwrongen gedachte van Amerika dat een wapen de sleutel is tot veiliheid en vrede. In het groot met een atoombom en in het klein met het bezit van vuurwapens ter bescherming van je zelf en je gezin.

Oppenheimer had voor zijn huwelijk een relatie met Jean Frances Tatlock. Zij was een Amerikaanse psychiater. Terwijl sommige historici geloven dat Oppenheimer een buitenechtelijke affaire had met Tatlock terwijl hij aan het Manhattan Project werkte, beweren anderen dat nadat hij was gekozen om het Los Alamos Laboratory te leiden, hij Tatlock slechts één keer ontmoette, medio juni 1943. Maar haar lidmaatschappen bij de Communistische Partij en de vermeende relatie met Oppenheimer na zijn huwelijk heeft grote gevolgen gehad dat in de film een belangrijke rol krijgt. Tatlock leed aan een klinische depressie en pleegde op 5 januari 1944 zelfmoord.

Aan het einde van de film besprak Oppenheimer met Einstein de mogelijkheid dat een kettingreactie als gevolg van de atoombom de gehele wereld zou kunnen vernietigen. De kans daarop was klein, maar aanwezig. Uiteindelijk kreeg Oppenheimder gelijk en is een wapen ontwikkeld die deze mogelijkheid in zich heeft.

Een eigenzinnige muzikant, die voor de kost de banjo bespeelt woont tijdelijk in een caravan op het platteland terwijl hij bezig is om zijn eigen huis te bouwen. Didier is vijfendertig jaar oud wanneer hij Elise ontmoet, een tattooartieste die in vrijwel alles totaal van hem verschilt. Toch zijn de twee gelukkig met elkaar en een relatie is daar.

Op een dag krijgen zij een dochter, die Maybelle wordt genoemd. De relatieproblemen beginnen wanneer hun dochter ernstig ziek wordt. Is de liefde tussen de twee sterk genoeg om druk op de relatie aan te kunnen?

Ik moest later terugdenken aan deze film na het lezen van Tonio, van de schrijver A.F.Th. van der Heijden. Hij verloor zijn enige zoon en dat leed kan je alleen of met je partner verwerken.