Reacties

Neo komt vervolgens in een waterval van gebeurtenissen terecht die elkaar in razend tempo opvolgen en wordt uit de grijpgrage klauwen van Smith gered door Morpheus (Laurence Fishburne) en Trinity (Carrie-Anne Moss) en wordt vervolgens door hen voor een keuze gesteld: "kies je voor de blauwe pil waardoor je wakker wordt in jouw vertrouwde wereldje of kies je voor de rode pil, die van de rauwe, gruwelijke waarheid?".

Er worden talloze lijken gevonden, dit tot frustratie van de begenadigde doch uitermate zelfgenoegzame hoofdinspecteur Paul Schmecker (Willem Dafoe).
Ook hij komt tot de ontdekking dat er geen enkel onschuldig slachtoffer gevallen is en begint te twijfelen of de moorden eigenlijk wel zo slecht zijn.
Er bestaan nuttige idioten maar ook nuttige psychopaten, zie maffialoopjongen Rocco (David Della Rocco). Laatstgenoemde komt verrekte goed van pas al moet hij soms wel worden afgeremd in zijn "enthousiasme".

Zijn moeder, die nog altijd een eerlijk en hardwerkend bestaan leidt, heeft hem vanwege zijn criminele gedrag laten vallen als een baksteen en zijn zus Gina (Mary Elizabeth Mastrantonio) volgt een universitaire opleiding.
Wanneer hij opeens weer op komt duiken is moedertjelief dan ook niet al te blij gezien de verderfelijke invloed die hij altijd weer uitoefent op zijn omgeving en gezien het feit dat ze zich ongerust maakt omtrent Gina die ze graag op het rechte pad houdt
Ook zijn eigen ego lijkt hem gaandeweg steeds meer voor de voeten te lopen.

Don Vito Corleone (Marlon Brando) weet, na een bijna dodelijke moordaanslag waarvan hij met moeite herstelt, dat zijn dagen zijn geteld en hij acht zijn zoon Michael (Al Pacino) als enige écht geschikt om hem als "don" op te volgen en dusdanig betrouwbaar dat hij zich niet zomaar om zal laten praten.
Vito wil namelijk - i.t.t. de concurrerende clans waaronder die van Sollozzo alias "De Turk" (Al Lettieri) -, absoluut niet in de drugshandel, dit tot spijt van menig secondant die de miljarden wel ziet zitten.
Bovendien heeft Sollozzo de tot op het bot corrupte politie in zijn zak, die de Corleone-clan dan ook flink tegenwerkt.

Wanneer Magdalena (Sofie van Winden), een van haar twee dochters, wegens ketterij op de brandstapel belandt breekt er iets in haar en besluit ze zo goed en zo kwaad als het kan een legertje tegen de Spanjolen te mobiliseren om haar geliefde kind te wreken en Haarlem voorgoed te bevrijden van de katholieke terreur uit het zuiden.
Al spoedig sluiten steeds meer vrouwen zich bij haar aan en weten de vijand regelmatig op het verkeerde been te zetten.
Kenau's enige overlevende dochter, Kathelijne (Sallie Harmsen) is bepaald voor geen kleintje vervaard; ze heeft een oertje naar haar moertje en haar roekeloosheid werkt haar moeder dan ook regelmatig op de zenuwen.

Braaf en onschuldig als Nina echter is, zal ze vooralsnog niet kunnen overtuigen en bovendien wordt ze gruwelijk dwarsgezeten door de immens jaloerse Beth (Winona Ryder) die zeer tegen haar zin plaats moet maken voor een jongere lichting danseressen.
En wat wil Lily (Mila Kunis) eigenlijk van haar?
Nina's obsessie voor de rol van zwanenkoningin gaat van kwaad tot erger en leidt tot regelrechte zelfdestructie en de handtastelijkheden van dansinstructeur Thomas Leroy (Vincent Kassel) heeft ze er voor over, althans, tot een bepaalde hoogte.

Bovengenoemde generaal wordt na de dood van Aurelius door Commodus naar Zacchabar, een Romeinse exclave in Noord-Afrika gestuurd en gedegradeerd van gerespecteerd generaal tot slaaf en gladiator en uiteraard hoopt Commodus voor een zacht prijsje van deze lastpak verlost te zijn; gelukkig wordt Maximus door dik en dun gesteund door een zwarte man die vanwege zijn huidskleur voor minder dan de prijs van een huisdier dan wel gevechtsleeuw of -tijger aan de wrede Proximo (Oliver Reed) verkocht.
Gezien de misselijkmakende manier waarop zijn gezin is afgeslacht wil Maximus maar één ding: wraak op Commodus maar gezien diens KGB-praktijken is het echter nog niet zo makkelijk om iemand in vertrouwen te nemen zonder te worden verraden en een trage, pijnlijke dood te sterven.

Om maar een voorbeeld te noemen:
Heb jij weleens geprobeerd een rijdende mijnwagon met je voeten af te remmen?), krioelend ongedierte en haute cuisine (al moet je er maar trek in hebben) in het paleis van de maharadja.

Hij blijkt echter wel degelijk aspiraties in de muzikale richting te hebben en is bovendien stapelmesjokke van de mooie Violet dus hij laat het er niet bij zitten.
Violet zingt en musiceert in haar uppie niet onverdienstelijk maar haar plankenkoorts is als een blok beton aan haar been en een molensteen om haar nek.
Let op Violet's bijzondere oefenplek; op haar kamertje maakt ze immers te veel "herrie" met haar keyboard.
Gelukkig kan ze - zeer tegen de zin van haar vader Bill (John Goodman) - aan de slag bij Coyote Ugly, een toko waar de dames op de bar dansen, soms mannen "veilen" en met opdringerige types wel raad weten (Violet's collega Rachel, vertolkt door Bridget Moynahan, slaat er desnoods wel tien tegelijkertijd het ziekenhuis in).
Hier leert Violet stevig van zich afbijten, ze leert snel en krijgt de nodige waardering van het publiek én haar collega's maar samen met andere "Coyotes" op een bar dansen is toch van een volstrekt andere orde dan in het spotlicht in je uppie al dan niet zelfgeschreven liedjes op een podium zingen.
Waarom houdt Kevin O'Donnell overigens omtrent zijn jeugdjaren "down under" zijn kaken zo stijf op elkaar, heeft hij iets te verbergen?

Na een nogal gênant incident "is it the sausage or the beans?" waarbij Mary's nogal indiscrete stiefvader (Keith David) een rol speelt zodat de hele buurt inclusief politie en brandweer eraan te pas komt moet hij naar het ziekenhuis en valt zijn uitstapje met Mary naar het eindejaarsbal jammerlijk in het water.
Sindsdien is hij Mary - die later naar Miami Beach is verhuisd en een geheim telefoonnummer heeft genomen - uit het oog verloren.
Omdat Ted haar maar niet kan vergeten huurt hij dertien jaar na dato "detective" Pat Healy in, een wandelende ramp op poten met een vlotte babbel en dankzij Pat's criminele, egoïstische inborst heeft Ted weinig aan Pat bij het vinden van Mary.
Zou hij haar ooit nog ontmoeten is de vraag, of zijn zijn kansen voorgoed verkeken?

Nicholas en Anna kunnen absoluut niet tegen licht dus hebben Grace en haar man, de militair Charles (Christopher Eccleston) nimmer de moeite genomen om stroom aan te (laten) leggen in het negentiende-eeuwse huis; een olielampje voldoet.
Anne blijft stug volhouden dat er een kind met de naam Victor rondloopt, dit tot woede van moeder Grace.
Opeens komt de gesneuveld gewaande Charles opduiken in de mist, tot grote vreugde van Grace, maar hij zit overduidelijk niet lekker in zijn velletje en weigert ook maar één hap te eten.

Hij leert Maja (Alissa Jung) kennen doordat hij haar zusje Greta (Audrey von Scheele) gered heeft nadat zij een Brezel (een populaire Duitse lekkernij in de vorm van een krakeling) heeft gepikt.
Je kunt het haar niet kwalijk nemen want iedereen lijdt honger daar al het vee door de keizer wordt gevorderd om er telkens weer kleding van te maken en ook de belasting die wordt geheven wordt louter ter meerdere eer en glorie van keizer Friedhelm (Matthias Brandt) aangewend.
Jakob belooft de keizer voor hem de allermooiste kleren te ontwerpen met behulp van zijn "assistentes" Maja en Greta, dit zonder gehinderd te worden door enige kennis van de werking van het weefgetouw).
Dit tot grote woede van hofkleermaakster Adele (Catherine Flemming) die zich bruusk aan de kant gezet voelt.
Uiteraard laat zij het er niet bij zitten en besluit ze het drietal te bespieden.
De vraag is hoe Jakob en consorten weten te ontsnappen aan de toorn van Adele én de kerker.

Voor zijn verdwijning leert Claude Hugo als (mede-)kruimeldiefje te overleven op het centraal station van Parijs; het is echter de vraag of hij erin slaagt uit de grijpgrage klauwen van de stationsinspecteur (Sacha Baron Cohen) en zijn dobermannpinscher Maximilian te blijven; de haat die mijnheer de inspecteur tegenover zwerfjongeren koestert is groot, en al helemáál jegens Hugo; in de loop van de film zal blijken waarom (gnagnagna). Hugo blijkt echter over een zeldzaam talent te beschikken waar de azijnzure inspecteur slechts van kan dromen.
Isabelle (Chloë Grace Moretz) is zijn steun en toeverlaat. Waarom mag zij eigenlijk nooit van haar vader (vertolkt door Ben Kingsley) naar de film terwijl ze voor de rest wél relatief vrij wordt gelaten?

Hij heeft weliswaar een mobiele telefoon op zak maar toch maakt hij dagelijks gebruik van de telefooncel; gaandeweg wordt duidelijk waarom.
Plotseling wordt hij in de telefooncel gebeld door iemand die hem onder druk zet om van alles op te biechten en vooral op straffe van een kogel de telefoon niet neer te leggen; aanvankelijk leidt dat tot allerhande hilarische situaties aangezien er meerderen gebruik willen maken van de cel maar de situatie wordt met de minuut grimmiger; de politie komt er aan te pas en er ontstaat een alsmaar groeiende menigte van nieuwsgierige toeschouwers.
Stu wordt gedwongen zichzelf publiekelijk te vernederen en wordt ondertussen onder schot gehouden door zowel de politie als de beller (Kiefer Sutherland) die hem continu bespiedt vanuit een flatje.
De vraag is: komen Stu, zijn vrouw Kelly (Radja Mitchell) en zijn minnares Pam (Katie Holmes) hier alledrie levend uit?

Harper wil zich vervolgens voor twee weken terugtrekken ter bezinning en besluit een luxueus ingericht landhuis te huren van een zekere Geoffrey (Rory Kinnear).
Ze ontdekt een oeroude spoortunnel met een perfecte echoakoestiek en nadat ze - in de veronderstelling moederziel alleen te zijn - echoputspelletjes speelt, verschijnt er plotseling iemand aan het andere uiteinde van de tunnel die haar achtervolgt tot aan het landhuis en spiernaakt blijkt te zijn.
Hij wordt weliswaar gearresteerd en gedurende een korte tijd vastgehouden maar nadat hij tot ongenoegen van Harper weer vrijgelaten is loopt zij tegen een muur van onbegrip op en lijkt iedereen onder een hoedje te spelen, inclusief de politie en de dominee die zich bepaald niet empathisch toont in de richting van Harper doch haar een moord op James in de schoenen tracht te schuiven en probeert in te peperen.
Harper valt in de kerk bovendien iets op: een bosgeestachtige beeltenis op het altaar.

Ze hoort allerhande rare geluiden en doet op zolder een gruwelijke ontdekking; achter een afgeplakte deur vindt ze een jongetje (Yuya Ozeki) dat zichzelf Toshio noemt.
Hiermee begint de nachtmerrie pas echt; dit jongetje is namelijk lang geleden reeds overleden; heftige emoties laten immers een soort print achter wanneer de persoon in een staat van extreme woede of verdriet sterft en die afdruk krijg je niet zomaar het huis uit.
En.....waar is de beeldschone Yoko toch gebleven?

Stu's onuitstaanbaar jaloerse vriendin Melissa (Rachael Harris) drukt hem op het hart het niet té gezellig te maken en uiteraard maakt tandarts Stu zich er met een smoesje vanaf want een dergelijke happening wil ook hij niet missen.
Eenmaal in Vegas worden drie van de vier hartsvrienden wakker op de vloer van het geboekte luxe hotel met een barstende hoofdpijn en is hun geheugen gewist, al dringt spoedig door dat Doug ontbreekt.
Hoe komt het toch dat Stu's tand ontbreekt en wat doet in vredesnaam die tijger in de douche?!
En Stu blijkt opeens getrouwd te zijn (nee niet met Melissa) maar weet absoluut van niets.

De vraag is echter: zijn die organen - die soms zelfs tumoren worden genoemd omdat aanvankelijk niemand weet waar ze voor dienen
maar die Saul desondanks altijd laat registreren én vooraf door Caprice laat tatoeëren(!!) - écht zo overbodig, of is het lichaam van Saul op evolutionair vlak zijn tijd gewoon ver vooruit?
Ondertussen is Brecken (Sozos Sotiris) een jongetje dat ondanks waarschuwingen van zijn moeder om geen vreemde dingen die op het strand aanspoelen op te eten, toch zijn emmer half opvreet zonder erin te stikken.
Zijn moeder is er bepaald niet van gecharmeerd en laat het er zogezegd niet bij zitten.
Mensen vinden het opwindend om onverdoofd in zich te laten snijden en stellen de sensatie van extreme pijn boven die van lekkere seks, dit doordat pijn het enige gevoel is dat mensen in de tot in de kern verrotte maatschappij nog enigszins kunnen beleven; er worden zelfs speciale, programmeerbare pijnbedden ontwikkeld - waarvan de firmware regelmatig moet worden geüpdatet - die tijdens de slaap het pijncentrum prikkelen, evenals speciale ontbijtstoelen die tijdens het eten het spijsverteringsstelsel masseren.
Gaandeweg blijkt wel waar de geheimzinnige organen van Saul voor dienen:
Voor het verteren van plastic;
De evolutie is immers noodzakelijk om te kunnen overleven in de door plastic ernstig vervuilde samenleving.

Er wordt hem echter iets in de schoenen geschoven waar hij helemaal niets mee te maken heeft en door justitie voor het blok te zetten weet hij voorwaardelijk vrij te komen maar wel met een enkelbandje.
De NSA ziet er geen brood in en wil hem het liefst à la minuut weer in de bak en ook politie wantrouwt hem en houdt hem minutieus in de smiezen.
Hij komt echter op het spoor van een hack met gruwelijke gevolgen: een gekraakte server van een Chinese kerncentrale met een meltdown tot gevolg en daarmee begint het verhaal pas echt.
Gelukkig staat hij er niet helemaal alleen voor want ook de Chinese Lien (Wei Tang) blijkt allesbehalve digibeet.
Wat überschurftkop Elias Kassar betreft: Richie Koster is met zijn ongure smoel geknipt voor deze rol!

In 'The Hive', een ondergronds laboratorium van dit louche bedrijf, in de vorm van een op zijn kop staande ouderwetse bijenkorf, breekt een ter plekke ontwikkeld virus uit en raakt het personeel gevangen doordat de hoofdcomputer (De Koningin genoemd) dusdanig geprogrammeerd is dat er in geval van calamiteiten geen ontsnappingsmogelijkheid bestaat of lijkt te bestaan voor het personeel.
De vraag is: Wat is eigenlijk de oorzaak van de uitbraak? Het is toch zo goed beveiligd?

Waanneer iemand van het nogal mysterieuze Adjustment Bureau het namelijk in zijn ongure hoofd haalt om David's briefje met het telefoonnummer van Elise af te pakken en te verbranden waardoor David zijn grote liefde uit het oog verliest.
Richardson (David Slattery) en zijn baas Thompson (Terence Stamp) blijken over paranormale krachten te beschikken die zij maar wat graag gebruiken om David en Elise het leven flink zuur te maken, maar waaróm misgunnen zij dit stel het amoureuze geluk eigenlijk.....

Jack wil een boek gaan schrijven en denkt dat de hem aangeboden tijdelijke baan als conciërge van een afgelegen hotel voor hem is geknipt; het Stanley Hotel in de Rocky Mountains vormt de inspiratie voor Stanley Kubrick voor het fictieve Outlook Hotel; laatstgenoemd hotel - gebouwd op een Indianenbegraafplaats - heeft een bloederige geschiedenis en ondanks het feit dat Jack geen bal gelooft van de verhalen die de ronde gaan omtrent dit luxueuze onderkomen, wordt hij langzaam meegesleurd in een draaikolk van waanzin, aangewakkerd door zijn regelmatige zuiperijen in de verlaten Golden Room. Wie bedient hem eigenlijk? Lloyd (Joe Turkel) kan het niet zijn want die is al zo'n honderd jaar dood. Toch?
Chef-kok Dick Hallorann (Scatman Crothers) kan communiceren zonder woorden, evenals Jacks zoontje Danny "Doc" Torrance.

Betriek heeft dertig jaar na dato de gebeurtenis min of meer verdrongen maar het verleden haalt haar in; terwijl er vreemde dingen gebeuren worden er tientallen veenlijken opgegraven, allen van het vrouwelijk geslacht, met een opvallende snede in hun hals.
Betrieks moeder vertoont ondertussen onverklaarbare stuiptrekkingen tijdens haar slaap en vaderlief Roelof (een prima acterende Fred Goessens) is zwaar aan de drank gegaan door alle gebeurtenissen in het verre verleden.
Moloch (genoemd naar een mythisch monster dat volgens de middeleeuwse lezing kindertjes offerde) begint nogal langdradig maar komt toch nog tot een aangename spanning.