Reacties

Randell Patrick "Mac" McMurphy (Jack Nicholson) is een kruimeldief die doet of hij knettergek is teneinde aan het gevangenisregime te ontkomen.

Een regelrechte klassieker met de legendarische horrorscene waarin.....

.....en waarin de "chief" gespeeld wordt door de Muscogee-Indiaanse acteur Will Sampson, die niet oud mocht worden.

10/10

"What are those little fishes for?"

Norah (Kristen Stewart) is boordwerktuigkundige aan boord van een gigantische boorinstallatie die op ruimschoots 11km diepte namens het oliebedrijf Tian naar bodem boort onder de bodem van de oceaan.

Een leuke sciencefictionthrillerhorror met een 10 voor claustrofobie en een 4 voor originaliteit daar voorgangers als Predator en Alien(s) zich al spoedig opdringen aan de argeloze kijker.

Ik houd het dan ook bij het gemiddelde:
7/10

"We took too much, now she's taking back!"

Ik zou weleens willen weten uit welk materiaal de duikpakken bestaan die een uitstapje naar de bodem van het Marianentrog kunnen weerstaan.....

Maar toch een 8/10 ;-)

Dat haatberichten columnisten behoorlijk wat pijn kunnen berokkenen, mag een publiek geheim genoemd worden.

Haar dochter Anna (Claire Porro) zit nog op school en fotografeert allerhande evenementen.
Haar uitgesproken mening omtrent het koningshuis schiet bij de zure schooldirecteur nogal in het verkeerde keelgat.

Een uitstekende comedy noire met een gedreven Katja Herbers in de hoofdrol en een sympathieke rol voor Bram van der Kelen als Femke's vriend, een schrijver dat het pseudoniem Steven Dood voert.

Een puntje eraf voor het m.i. ietwat jammere einde maar altijd nog een dikke
8/10.

"Je hebt de verkeerde kuthoer een kuthoer genoemd"

P.S.:
Ook trek in lange vingers?

Een beetje zoals Unfriended uit 2014?

Een serie die uit het leven gegrepen is!
Let op de karakterverandering die Merel (Malou Gorter) ondergaat na het eerste seizoen!

Wat mij betreft kan deze film absoluut niet tippen aan de prima serie Oogappels, zeg maar gerust een afknappertje pur sang.
5/10

Chris Rock ging slechte grappen over de haarziekte van Will's vriendinnetje lopen maken dus eerlijk gezegd kon ik Will slechts gelijk geven in zijn 'actie'.

In deze film juist géén seks maar pijn als substituut voor seks, zie ook de programmeerbare pijnbedden die in deze bodyhorror voorkomen.

De essentie is nou juist dat menselijke gevoelens in de dystopie waarin zich dit verhaal afspeelt, dusdanig zijn afgestompt dat pijn de enige mogelijke beleving is die is resteert.

Toch lijkt Jessabelle van Kevin Greutert (uit hetzelfde jaar als Lucy) mij best wel goed;
Ik heb Jessabelle dan ook aangevinkt in de watchlist

Dûûûhh🤣

Tonya Harding (Margot Robbie) komt nou niet bepaald uit datgene wat je een harmonieus gezin zou kunnen noemen.

Voor haar eerzuchtige, kettingrokende en hatelijke moeder LaVona (Allison Janney) kan Tonya het nooit goed doen en haar vader komt niet eens in beeld.

Ze mist - binnen de Amerikaanse cultuur van plastieken en volstrekt aspontane pseudoperfectie - de vereiste gunfactor en wordt telkens met veel minder punten afgescheept dan ze overduidelijk verdient.

Al met al een heel mooi, schrijnend docudrama waarin de in deze rolprent nagenoeg onherkenbare Margot Robbie niet enkel de hoofdrol speelt maar ook samen met Craig Gillespie de productie op zich heeft genomen, hetgeen haar veelzijdigheid maar weer bewijst.

9/10

"You're actually a greenhorn!"

"You sweat a lot, even for you"

P.S.:
Let op hoe de rechtszaak uitpakt;

En...hoe beviel Lucy?

De aanvankelijk nogal schijterige Majoor Cage (Tom Cruise) wordt opeens op onverklaarbare wijze wakker op een of andere plunjebaal doordat hij wakkergetrapt wordt door de een of andere sergeant.

Hoe kan het dat hij opeens een gewone soldaat is?

Al met al een sciencefictionverhaal waarin het begrip déjà vu centraal staat.

8,5/10

"There's something with your suit"..."Yeah, there s a dead man in it"

"No matter what we do, how carefully we plan, we can't get off that beach!"

P.S.:
Een kat heeft negen levens.
Dat is niks.....

Spannend genoeg om tot de laatste aflevering af te kijken (de rol van Leyland Townsend - een demonische psychopaat en zeer onaangename, manipulatieve persoon - wordt vertolkt door Michael Emerson, hij héét niet alleen Michael, hij is ook nog eens slechts één dag voor mij jarig, brrrr) maar telkens eindigend met een uitermate teleurstellende cliffhanger (halloooooo! Dit is níét Goede Tijden, Slechte Tijden of As The World Turns!), zodoende een zes min.

Jammer, Michelle en Robert King, dit had zó veel beter gekund.

6/10

Haley (Harriet Slater) is zeer ervaren in het leggen - en uitlezen - van tarotkaarten.

Haar vrienden - waarmee ze een vakantieweekend heeft geboekt en waarin redelijk wat alcoholische versnaperingen worden geconsumeerd - willen dolgraag dat Haley de door hen in een voorheen vergrendelde maar door hen - op zoek naar nog wat biertjes - opengebroken kamer in het huis gevonden tarotkaarten gaat leggen.

Een opvallend detail is het feit dat de kaarten met de hand geïllustreerd zijn.

Al met al een lekker vette en duistere horrorfilm.

Laat je niet afschrikken door het ietwat clichématig aandoende eerste halfuurtje (een afgelegen huis - check, schaduwen - check, een plotseling op onverklaarbare wijze haperende stroomvoorziening - check, een traag klapperende deur - check, yeeeaaaaahhhh, bingo!) want de rest is absoluut de moeite waard, ook het acteerwerk is helemaal niet verkeerd en Paige's (Avantika Vandanapu) tranen van angst doen redelijk authentiek aan.

Let vooral niet op de m.i. onverdiend lage IMDB-score (te weinig bekende namen?!) maar oordeel zelf.

8,5/10

"My reflexes are too fast!"

"Lucas, you broke the door!"

"Don't be a fool"

"I just said: My catlike reflexions!"

P.S.:
Wie deze Servisch-Amerikaanse coproductie eenmaal heeft gezien, koopt nooit meer een huis met een vlizotrap.....

En al helemáál niet romantisch, i.t.t. wat de tag belooft.....

Een flink deel is niet in Amsterdam opgenomen maar aan de Oudegracht in Utrecht vanwege de werfkelders met laaggelegen terrasjes (het bezoeken dubbel en dwars waard, maar dat terzijde).

Zie:
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Amsterdamned

Libby's broertje Ben zit al achtentwintig jaar in de gevangenis wegens de moord op zijn en haar zusjes en hun moeder.

Al met al een ijzersterke - in donkere grijstinten gefilmde, bepaald niet chronologische - misdaadthriller die zich niet voor niets afspeelt in de diep-, zeg maar rustig eng-christelijke staat Kansas alwaar de hysterie rondom heavymetalbands in de periode waarin het verhaal begint - 1985 - haar hoogtepunt vond en zelfmoorden onder tieners er zelfs aan werden toegewezen, terwijl zelfkritiek onder de ouders en grootouders volstrekt ontbrak.

9,5/10

"Do you think you're funny, fat fuck?"

"Prepare yourself for some disappointment!"

"You lied, I lied, we're even!"

P.S.:
Ik mis het zowel qua tekst als qua muziek ronduit briljante Who's To Blame van Sacred Reich; dit nummer hoort naar mijn mening simpelweg in de laatste episode of op zijn minst in de aftiteling van Dark Places thuis!

Óók het leven op zichzelf kan een gevangenis zijn.....

Hmmm.. interpretatiefout mijnerzijds, kennelijk.
Ik heb mijn reactie dan ook meteen verwijderd.
En ja, ik heb hem helemaal gezien, nog maar een keertje doen dus.

Een gezin emigreert - tegen de zin van dochter Mia - naar Zuid-Afrika.

Vader John (Langley Kirkwood) wil namelijk een leeuwenboerderij beginnen en deze (half-)tamme roofdieren voor entertainment tentoonstellen en eventueel aan dierentuinen verkopen, indien noodzakelijk.

Al met al een mooie familiefilm waarin de omgang tussen mens en dier en soms moeilijke keuzes centraal staan.

7,5/10

Het einde was nou juist precies een schot in de roos; letterlijk en figuurlijk wanhopig vasthouden áán.....en uiteindelijk roemloos verdwijnen, dankzij de bezem- en veegwagen.

Ex-politieinspecteur Michael "Mike" McAuley (Liam Neeson), die vanwege armoede vanuit Ierland naar Amerika is geëmigreerd, is verzekeringsagent en wordt ontslagen wegens boventalligheid, en dat terwijl hij - mede vanwege de komende studie van zoon Danny - tóch al in geldnood zit.

Al met al een prima actiethriller met veel blikschade en ongeloofwaardig doch vermakelijk stuntwerk waarin Mike tracht kool en geit te sparen.

7,5/10

"...see you at the eulogy"

"She stares at you like she knows something we don't know"

"In the name of the American middle class: Fuck you!"

Weet je wel zeker dat je de juiste rolprent voor ogen hebt?
Parasite gaat over een straatarm gezinnetje dat zich op slinkse wijze bij een rijke zakenfamilie naar binnen weet te werken.

Waarschijnlijk heb je hem op tv gezien.
Júíst in de bioscoop (in het pikkedonker op een groot scherm met het geluidsvolume nagenoeg op tien) komt hij pas echt tot zijn recht, inclusief schrikeffecten; ook de griezelige details vallen dan veel meer op, zoals de geesten van de slachtoffers die in de houding waarin zij stierven verschijnen zodra die ouwe rottelefoon begint te rinkelen.