Reacties

Bizar, gisteren 2 films gezien, die gedeeltelijk een zelfde onderwerp hadden. Als je net " If i had legs, i'd kick you" ondergaan hebt, is deze "Paaz" een behoorlijke afknapper. Ik heb het boek niet gelezen, maar in deze film viel alle ellende wel mee en ook op de afdeling PA zat een groepje mensen met misschien wel interessante

problemen, maar daar kwamen we niet veel van te weten!( behalve dan, dat Martin van Waardenberg tamelijk misplaatst als een soort ome Cor rondjes snelwandelde). Is de hele problematiek, die het boek beschreef hier in een wat te luchtige versie verfilmd? Je kreeg, ook al door de verschillende muziekjes en liedjes soms bijna een soort romkom gevoel en ik neem toch aan , dat dat niet de bedoeling is geweest. Ook de verschillende personages kwamen voor mij niet levensecht over. De ouders van de hoofdpersoon kwamen zo uit een stukje schooltoneel en Georgina Verbaan was al helemaal verkeerd gecast. En dan zullen we het maar niet over het brave "happy end" hebben!

Een prachtig, intiem familie drama dat het moet hebben van kleine gebaren en blikken, die het hele gevoelsleven subliem vertonen.
Hiervoor is natuurlijk een topactrice nodig en dat is Trine Dyrholm absoluut. Het is een actrice, die ik nog nooit op een slechte rol heb kunnen betrappen! Een schitterende film over echte liefde.

Meer drama dan thriller, waarbij we zelfs zouden kunnen filosoferen over de ethische kanten van het verhaal. Verwacht dus geen blockbuster, maar een intelligent verhaal vol paradoxen, dat je ook nog eens emotioneel weet te raken en dat is, alles bij elkaar heel knap.

Dat zal het zijn! Het was overigens in de bioscoop wel lekker rustig in die tijd.

"King Creole" maar weer eens bekeken. Dat was tenslotte ook al weer 20 jaar geleden. Grappig, hoe die eerste Elvisfilms je bijgebleven zijn, terwijl ik van alle andere nauwelijks meer iets weet.
Ik geloof, dat ik deze, samen met "Jailhouse Rock" de beste vond, waarschijnlijk omdat ze een "dramatisch" verhaal hadden en Elvis iets van een acteursprestatie kon laten zien. Ja, er moesten natuurlijk songs (en wat voor!) in, maar die waren aardig in het verhaal geïntegreerd.. Dat verhaal, naar de bestseller " A stone for Danny Fisher" van Harold Robbins, was natuurlijk braaf "opgeschoond" want Elvis laten sterven was misschien wel iets teveel van het goede.
Een 8 (maar da's voornamelijk vanwege het jeugdsentiment).

Een prachtig, ouderwets( in de goede zin van het woord) melodrama. Alles wat er mis was aan de nieuwe "Wuthering Heights" ,die je een beetje met deze film kunt vergelijken, klopt hier juist wel. De fotografie is schitterend, de acteurs uitstekend en de muziek paste uitstekend bij de Schotse landschappen. Je moet natuurlijk van dit soort melodrama's houden, maar waarom deze film nooit de Nederlandse bioscopen gehaald heeft is me een raadsel.

Aardige coming-of-age film over eenzaamheid en schreeuwen om aandacht in een soort "knullige" Wes Anderson stijl. De vaak bewust vals klinkende soundtrack past goed bij de hoofdpersoon, maar gaat op den duur wel irriteren. Ook de imaginaire toeschouwers, die, op zich, leuk bedacht zijn, voegen te weinig toe en ook de uitgevoerde experimenten zien er wat knullig uit ( brandende tent), maar dat kan natuurlijk aan het productie-budget liggen.
Voldoende, maar had van de regisseur van het prachtige "Zomervacht" iets meer verwacht.

Een schitterende interpretatie van een oud Islamitisch verhaal, waar het gaat over het wankel evenwicht tussen hemel en hel. Vanaf het eerst bonkende geluid van een rave party wordt je meegenomen op een zoektocht naar een geliefde dochter. Of is het een zoektocht naar de zin van het bestaan, waarin elke stap die je maakt fataal kan zijn? Een film, die voortgejaagd wordt door de steeds dreigender wordende soundtrack,die je elk moment het gevoel geeft, op weg naar de hel te zijn! Prachtige film!

Wat is het voor een journalist/presentator toch een voordeel, als je de taal spreekt van het land, waarover je een reportage maakt. Heel interessante informatie op een prettige, typisch Ruben Terlou manier, verteld.

25 jaar oud, maar nog steeds de moeite waard. Is dit nu een ode aan Hitchcock's "Vertigo" of een ode aan een verhalenverteller, die een obsessief romantische liefde met dramatische beelden, verzint? Een prachtig gemaakte film, die blijkbaar zo maar in China gemaakt kon worden en een beeld van Shanghai geeft, dat je in een Amerikaanse film-noir uit de jaren '40 zou verwachten.

Weer last gehad van een "overbodige" pauze!
Film duurt 141 min ( da's inclusief 7 min. aftiteling)
Pathe heeft in al zijn wijsheid bedacht dat films langer dan 130 min. een kwartier pauze nodig hebben, waarschijnlijk om de bar-omzet te vergroten.

Prachtige documentaire over de opkomst en neergang van de Chinese restaurants en hoe ze in de Nederlandse poldercultuur geïntregeerd zijn. Bovendien een mooi historisch overzicht van de problemen, waar mensen van Chinese afkomst mee te dealen hadden, voor wat betreft integratie, maar vooral ook discriminatie in ons zo "open en vrijdenkend" Nederland
Een aanrader!.

Paul Hogan, de Australische ster van de vroegere Mr, Dundee films blundert zijn weg door de film in iets wat een satire zou moeten zijn, maar voortdurend de plank misslaat. Op de scene van de werkeloze John Cleese na, die tegenwoordig taxichauffeur moet zijn om al het geld voor zijn alimentaties bij elkaar te sprokkelen, valt er weinig te lachen. Hier had meer ingezeten,vooral omdat ze ook nog de beschikking hadden over Chevy Chase, Mel Gibson, Luke Hemsworth en Olivia Newton-John, waar weinig tot niks mee gedaan wordt. Mislukking!

Ja,ja na acht weken en bij gebrek aan een speelfilm de stoute schoenen maar aangetrokken en deze documentaire, die me in eerste instantie niet erg aantrok, gaan bekijken. Nou ben ik niet zo van de documentaires in de bioscoop, want de meeste daarvan kun je binnen 2 maanden al op de Tv bekijken, maar dat komt bij de meeste mensen niet door, vandaar dat ik in een volle zaal zat met een, wat je noemt, a-typisch bioscooppubliek. O, wat de film betreft : ik was er niet kapot van: Kinderen, die een extra push krijgen op hun tocht naar volwassenheid door een jaar op een volkshogeschool in Noorwegen door te brengen om in hogere sferen te komen door zich te "vereenzelven" met arresleehonden; het zal wel. Dat dit waarschijnlijk niet voor iedereen is weggelegd en waarschijnlijk klauwen met geld kost, daar wordt niet over gerept. Voor mij bleven het dus letterlijk "folktales"(volkssprookjes). En de scenery? Mooi, maar om daarvoor alleen naar de bioscoop te gaan?

De Britten zijn er meester in, dit soort "kitchen sink" drama's, maar al met al is er ook hiet weer weinig nieuws onder de zon. Helemaal niet slecht gemaakt voor een debuterend regisseur, maar we hebben het al zo vaak gezien.

???

??? Je kunt een foute tekst ook gewoon weghalen.

Er staat een 6

Geen succes, deze serie met zijn wat krampachtige verhaaltjes, die weliswaar verbonden zijn door dezelfde hoofdpersonen, maar, waarschijnlijk door de 6 beginnende regisseurs, niet tot een eenheid gesmeed konden worden. Bovendien waren de cases van de verschillende afleveringen ook eigenlijk weinig interessant en werden ze wel erg onbeholpen afgewikkeld.

Jammer, dat de regisseur geen echte keuze heeft kunnen maken wat voor een soort film dit zou moeten worden. In feite is dit een coming-of-age film, waarbij een teruggetrokken teener een zomer beleeft, waarin hij nieuwe vriendschappen sluit, zijn eerste liefde beleeft en wat klusjes voor de plaatselijke dealer opknapt, wat hem een zakcentje oplevert. Maar het scenario focust zich vooral op de misdaad, waardoor het scenario, ook al door de uitstekende cameravoering al gauw op een film-noir begint te lijken met een echte femme fatale. Hoewel deze mix niet helemaal uitpakt, zoals misschien de bedoeling is geweest blijft het een interessante mislukking met mooie sfeerbeelden en een serie goede acteurs.

Leuk, zo'n chronologische geschiedenis.

Is dit de proefversie?😁😁

Wat een draak van een film! Had constant het idee naar een veredelde parfum reclame te kijken. Waarom was zo'n verfilming nodig? Twee uur naar mooie mensen kijken tussen vaak kunst-rotsen is dodelijk vermoeiend, en zeker als het Romeo en Juliet verhaal in het begin aangehaald wordt, kun je de afloop wel raden! Gigantische mislukking!
(En dan hebben we het nog niet eens over het idiote Pathe idee om er een pauze van 15 min in toe te voegen, met reclames en een heel andere muziek +een zaal die braaf bleef zitten.

Weer wat geleerd: Het kwaad dient zich met hoorns aan! Ik had er nog nooit van gehoord!

Wow!!! Da's een verrassing, die ik niet had zien aankomen! Het is pas februari en heb ik nu al de beste film van het jaar 2026 gezien? Naar aanleiding van de trailer had ik het idee naar een fictieve sportbiografie te gaan kijken, maar dit is een schitterende karakterstudie zich afspelend in de perfect nagebootste jachtige jaren '50, waarin Timothee Chalamet als zelfbenoemd top tafeltennisser talent, arrogantie en egoisme op zo'n manier vertolkt, dat je hem, ondanks al zijn negatieve eigenschappen toch in je hart sluit. Een waanzinnig verteltempo met veel humor, perfect gekozen muziek en een uitstekende cast maken van het geheel een topfilm, die 150 minuten als een sneltrein doordendert! Grote klasse!
(Minpuntje: Pathe vond het nodig de film onnodig te onderbreken met een pauze!)