Reacties

Mooie kijk in het leven van een grote Italiaanse schrijfster, die pas ontdekt werd toen ze al overleden was. Haar werk nam het vooral op voor vrouwen, die, volgens haar, altijd in de maatschappij "gevangen" zitten en ontdekte, toen ze zelf in de gevangenis terecht kwam, dat ze daar vrijer waren dan ooit. Haar strijd voor de "gewone" vrouw werd daarna natuurlijk een klap in het gezicht voor het establishment!
Martone weet de sfeer van Rome, net als in zijn film "Nostalgia" weer schitterend te treffen en de film heeft bovendien een prachtige soundtrack.

Heerlijke, bijna ouderwetse film met een onderwerp, dat we natuurlijk al vele malen in films zijn tegengekomen, maar dat blijkbaar nooit verveelt. Natuurlijk zijn de twee lovers gedoemd, maar door het frisse acteren en de all-american setting zit je meteen weer in de jaren '70 mood! De tijd dat films het nog niet moesten hebben van van franchises van soms wel deel 1 t/m8. Uitstekende film!

Aan je schoolvrienden vertellen, dat je gay bent, is al niet gemakkelijk en zeker niet in 1994 met een streng orthodox katholieke achtergrond, waar alcohol en sex zowieso uit den boze zijn.
De regisseur verfilmde gedeeltelijk zijn eigen jeugd en geeft, ondanks alle beperkingen een goed beeld van de vriendengroep, die elkaar uiteindelijk beter begrijpen dan de hoofdpersoon ooit had kunnen denken! Sympathieke film!

Daar heb je een punt!

Carmen Maura is natuurlijk een Spaanse top-actrice bij ons vooral bekend uit de films van Pedro Almodovar.
Grappig, dat ze op haar 80-ste nog een hoofdrol kiest in een romkom.Maar wel een romkom, waarin de vrouw "haar mannetje" staat en waarin we een happy end maar zelf moeten bedenken! Leuke film!

Net als @(Manfr)ed hierboven er naar toe gegaan in de veronderstelling, dat het in deze week van excuses door de regering zou gaan over het leed dat de Molukkers in de na-oorlogse jaren was aangedaan. Had ik van te voren maar Indonesisch geleerd, dan had ik geweten dat "Mama'ku" gewoon Mijn moeder betekende een titel die, voor mij, samen met de ondertitel "van Jakarta...." een specifieke indicatie zou hebben gegeven, van wat me te wachten stond; dat het hier ging om een moeilijke moeder/dochter relatie, voortkomend uit de Indische zwijgcultuur.
Desalniettemin is het een aardig portret geworden over het moeilijk verwerken van je jeugd en daar niet over kunnen, willen of durven praten en dat geldt, voor zowel de eerste als tweede generatie Nederlands-Indiërs.
Intussen vraag ik me wel af, waarom dit soort documentaires in de bioscoop komen, terwijl ze meestal al na een maand of wat op de tv te zien zijn en ik vermoed, ook daarvoor gemaakt zijn. Een verdien model?

Aardig bedoelde kijk op de zwijgcultuur van Nederlands-Indiërs van de eerste generatie, maar oh boy, wat abominabel geacteerd. Daardoor kreeg de , waarschijnlijk serieus bedoelde, film een "Wim T. Schippers look" en dat zal niet de bedoeling geweest zijn.

Sterke kinderen, die zo'n "opvoeding" kunnen overleven! En dan te bedenken dat er in de VS al meer dan 11 miljoen van dit soort kinderen rondlopen. En misschien nog wel erger is het te bedenken, dat alles wat er in Amerika gebeurt, binnen 25 jaar naar onze regionen is overgewaaid! De eerste tekenen zijn al duidelijk

Ik zou je een bioscoopabonnement aanraden. Zeker met de huidige entreeprijzen!(14,50 tot 16,50 bij Pathé) Voor €23 euro per maand heb je dat er al bij 2 bioscoopbezoeken per maand uit en je kunt gaan zo vaak je wilt door heel Nederland.
( Kruidvat heeft momenteel zelfs een aanbieding van €46 voor 4 maanden.)
Als je meer van arthouse films houdt is de Cineville pas (ook €23) een andere optie.
Ik heb beide ebespaar als frquent bioscoopbezoeker echt veel meer dan duizend euro's.
Je moet natuurlijk wel wat bioscopen in de buurt hebbe hebben.

Een zwijgzame,homosexuele Australische jongen vertrekt uit het uiterst conservatieve platteland om zijn geluk te beproeven in de grote stad Sydney en
trekt in bij een vreemde, die ongeveer even oud is en dezelfde vervelende ervaringen heeft. Er zou zomaar liefde kunnen ontstaan,maar bij een kleine onenigheid, heeft hij het gevoel, dat er meer te ontdekken moet zijn in de gay wereld. Die ontdekkingen worden breed uitgemeten met heel wat, bijna pornografische intermezzo's voordat hij zich realiseert, wat echte liefde is.
Een vrijmoedige, maar ook eerlijke inkijk op het leven van een jonge homosexueel. Alhoewel de regisseur op geen enkele manier de sensatie najaagt, zullen de vaak expliciete scenes sommigen echter rauw op hun dak vallen.

146 min . Zou bij Kinepolis heel goed kunnen, maar met een Pathé en een Cineville abonnement kom ik daar nooit. Maar wat is een lange film? Dat ze bij "Kill Bill, the whole bloody affair"(4 uur en 35 min.) een pauze hebben lijkt me niet meer dan logisch, maar bij films van niet meer dan 150 min. ( waarvan de laatste 8 min. altijd eindcredits zijn, zou het, wat mij betreft, verboden moeten worden! Maar helaas, ik heb er niets over te zeggen.😁

Helemaal verbaasd over de vele positieve kritieken op "The Mandalorian & Grogu" (let wel: de naam "star wars" wordt nergens op de credits vermeld), dacht ik ook weer eens naar een Star Wars film te gaan kijken! Wat ik te zien kreeg was een paar ( blijkbaar nieuwe) aan elkaar geplakte afleveringen van een Tv-serie, die ik nooit gezien heb, maar waar alles zo knullig in elkaar zat , dat je direct de tv afkomst herkende. En dan kun je Pedro Pascal wel als grote ster aankondigen, maar als je zijn gezicht precies 5 min. In de film ziet, had ieder ander die rol kunnen vertolken. Wat volgt is een aaneenschakeling van gevechten tussen Mandolorian en robots, monsters en natuurgeweld, daarbij geholpen door een bizar slecht geanimeerde Groku. En zo gaat het maar oeverloos door. De Efteling meets Dolf Lundgren en de Muppets! Eigenlijk schandalig, dat ze er (achteraf) de titel Star Wars aan hebben toegevoegd.
Heel terecht, dat de film het veel minder doet, dan de bedoeling was.!

Volgens mij hebben Kinepolis en Vue altijd een pauze. Pathe heeft dit jaar een pauze van 12 min. ingevoerd bij films van meer dan 130 min. Het blijft sowiezo irritant zo'n pauze.

Natuurlijk kunnen we weer gaan muggenziften, wat er in detail niet klopt aan deze film, maar dan ben je toch wel een zeurpiet van jewelste!
Kom op, dit is een STEVEN SPIELBERG FILM en we krijgen precies wat we kunnen verwachten! Een top Hollywoodproductie, waarin gewoon alles klopt! Top verhaal, top sterren , top muziek en eindelijk weer eens regie van de meester himself.
Ga niets over de inhoud vertellen, maar ik zou zeggen:"Gaat dat zien!"
(Het liefst op een zo groot mogelijk doek! En dan moeten we die stupide pauze van Pathe dit keer maar voor lief nemen.)

Tsja, je moet er wel zin in hebben deze idiote verwoestingen te bekijken .
Bewonderingswaardig, dat er daar nog mensen rondlopen, die zelfs op de puinhopen nog mogelijkheden voor de toekomst zien. En dat, terwijl ik me alleen maar kwaad zit te maken over zo veel zinloze verwoesting door lieden, die blijkbaar geen menselijk gevoel (meer) in hun lijf hebben. Ik moet maar niet teveel van zulke docu's bekijken.

Interessante case uit de Franse geschiedenis, waar ik nog nooit van gehoord had. Een gedegen verfilming vertelt dit verhaal in verschillende perioden wel op zo'n manier, dat je steeds meer mee gaat leven met deze, van oorsprong Poolse vervalser, die, volgens het scenario, meer op zoek was naar erkenning van zijn talenten dan naar zijn liefde voor het grote geld!
Een heerlijke, bijna ouderwetse schelmen thriller, die tot het einde toe boeit.

Absurde zwarte komedie, met een reeks van knotsgekke bloederige ontwikkelingen, waarin een tas met 1 mijoen dollar de hoofdrol speelt. Uitstekende acteurs en een prima regie maken er een verrassend geheel van.

Wat een prachtige, filosofische en positief ingestelde film over de zin van het leven verpersoonlijkt in de belevenissen van een jazz pianist en zijn kat of moet ik zeggen: een kat pianist met zijn geweten? Acacadabra, maar bekijk de film en het wordt compleet duidelijk! Pixar films zijn altijd top, maar hier overtreffen ze zichzelf.
Schitterende muziek, soms bijna avantgardistische animatie, alles klopt! Wel een productie, die in eerste instantie volwassenen zal aanspreken, maar waar iets oudere kinderen ook absoluut plezier aan kunnen beleven. Jammer dat deze film in de corona ellende de bioscoop niet gehaald heeft en pas in 2024 een kleine, helaas niet erg succesvolle roulatie kreeg!
N.b. vrijdag 12 juni 2026 op Star Channel.

Een aardige combinatie van horror en intiem drama. Bedacht als prequel, maar had in een iets andere setting zomaar een zelfstandige film kunnen zijn. Maar ja, dan had je niet alle good will van de 2 vorige producties gehad. Een uitstekende rol van Lupita Nyong'o en een regisseur, die gelukkig meer aandacht aan karakters besteedt dan gebruikelijk in dit soort films.Ruim voldoende.

Heel verstandig (en waarschijnlijk hadden ze'm nog ingekort ook, want daar zijn ze bij de NPO meester in)
( zie ook de docu van vanavond op NPO 2: van 91 min. bioscoop naar 53 min. Tv!)

Sommige mensen zullen zeggen: "Ja, nu weet ik het wel!", maar voor mij blijft ie "top of the bill!"

Ik heb de serie "Jo Nesbo's Harry Hole" nog niet gezien, maar ik hoop, dat ie van een beter niveau is dan deze verfilming van Jo Nesbo's korte thriller " De jaloezieman" in Nederland uitgegeven als gratis boekje in "de week van het spannende boek". Het verhaal, met een dubbele bodem die je van verre al aan ziet komen, zit vol met"uitleg flashbacks" waardoor het maar niet echt spannend wil worden.
Zou het moeilijk zijn boeken van Nesbo te verfilmen, want " De Sneeuwman" was ook geen succes?

Niet te missen voor tennisliefhebber, deze mooie inkijk in het leven van "de beste tennisser" ter wereld. Een knap opgebouwde documentaire tussen zijn beginperiode als proftennisser in 2001 tot zijn afscheid in 2024. Met alle hoogtepunten en vooral ook zijn persoonlijke diepte punten. Zeer de moeite waard!

Heerlijke cinefiele satire op de overheidscensuur van films in Iran.
Absurditeiten aan de lopende band als een filmmaker zijn film vertoond probeert te krijgen in Teheran. Hond in de film? Mag niet, onrein dier en zo gaat het maar door. Iedereen wordt in de maling genomen, niet alleen de overheid, maar ook de bevolking, die het liever op een status quo houdt, dan in opstand te komen. En als een vertoning dreigt te lukken, dan is er altijd nog de wereldgeschiedenis, die roet in het eten gooit Voor echte filmfanaten niet te missen!

😂👍!!