Reacties

Als alles met illegale migranten op deze manier behandeld zou worden, zou er geen vuiltje meer aan de lucht zijn. Dit is een wel heel erg wishful thinking sprookje!

Typische B-film, opgeleukt door het overbodige verschijnen van Donald Sutherland, die blijkbaar wat centjes kon gebruiken en daarom het scenario waarschijnlijk niet gelezen had. Simpel, maar als zombies je ding is, wel door te komen.

Typisch Franse TV-film. Redelijk geproduceerd, maar voor een misdaad thriller veel te weinig spanning.Te veel verdachten voor een goed opgebouwd plot.

"Elk meent zijn uil een valk te zijn" vindt de vader in dit verhaal, maar vaak is dit een compensatie voor eigen falen. De hoofdpersoon hier moet opboksen tegen een fana tieke vader, die zijn eigen falen als turner, waardoor hij invalide geworden is, nooit verwerkt heeft, het missen van een moeder en opkomende sexuele gevoelens. Een sober coming-of-age verhaal, prima geacteerd door oud turnkampioen David Wristers en natuurlijk Marcel Hensema.

Blijft natuurlijk een top product van de Nederlandse tv. Meelevend en meereizend met de diverse families door het Nederland anno nu met al zijn hebbelijk-en onhebbelijkheden blijft een genot om naar te kijken en zou je misschien wel eens een spiegel voor kunnen houden. Wonderbaarlijk goed "met de voeten in de klei"!

In eerste instantie dacht ik te maken te hebben met een productie voor LifeTime, 99 van de honderd keer slechte thrillers voor het TV-net met dezelfde naam, maar na 20 min. was ik dat idee kwijt. Niet dat he plotseling een prima productie was, maar de eersteling van regisseur Duemmler probeerde er in ieder geval een soort kruising van een psychothriller, een mysterie en een horrorfilm van te maken. Jammer dat de film langzaamaan afglijdt naar een nogal idiote griezelchaos! Een 6 voor de moeite.

Dominantie of onderworpenheid? Maar wie is wat en wat is wie? Reijn, die ook in haar eerste speelfilm " Instinct" het onderwerp onder het mes nam, keert de verhoudingen om. Niks geen "9 1/2 weeks", "Fifty shades of grey", Basic instinct" of "Fatal attraction", hier is het de dominante zakenvrouw Kidman, die onderworpenheid zoekt bij een redelijk zachtmoedige, wat onervaren jongeman, die wat autoriteit vertoont als hij een valse hond onder de duim houdt.
Niets is dus direct verklaarbaar in het verhaal en daardoor blijft de spanning te snijden. Waardeoordelen worden niet gegeven en dat mag best eens verfrissend genoemd worden.
Prima film.

Geen mens aanwezig, dus ook geen mensengeluiden. De dieren leven ( voor even) in hun natuurlijke habitat en produceren hun natuurlijke geluid. Totdat de vloed opkomt en ze zich moeten zien te redden. Maar kunnen ze dat als "alleenstaand" dier of is het dan toch ook verstandig je tot een ander (vreemd) dier te gaan verhouden? En is het dan toch mogelijk, dat verschillende species kunnen samenwerken? Een mooie animatiefillm, die de dieren in hun waarde laat en er geen "mensendieren" van maakt! Schitterend naturel getekend en een fantastische cameravoering. Rustig worden in het rijk der dieren, het is weer eens een andere bioscoopervaring.

Alhoewel ik gek ben op absurde films, actiefilms vaak vermakelijk vind en ook graag een portie humor meepak, kon deze film me niet echt bekoren. Da's eigenlijk vreemd, want "Fatman" met Mel Gibson, met een soortgelijke inhoud vond ik wel aardig. Komt het nou, omdat de Finse regisseur Tommy Wirkola, zich te veel heeft laten beïnvloeden door allerlei populaire films als Home Alone,Die hard, Knives out en zijn eigen Nazi-zombiefilms "Dead Snow", of heeft ie te lang getwijfeld, wat voor een soort film het moest worden, want de verschilende types film hebben allemaal hun eigen actes gekregen. Zo komt de "absurde" horror eigenlijk pas in de 3e acte aan de beurt.
Qua productie ziet het er prima uit, maar wat hadden de "Monty Python heren" er een feest van kunnen maken.

Waar je dacht, dat Freek de Jonge als cabaretier verleden tijd was en hij daarna te vaak als betweterige, zeurende "oude" man in talkshows te zien was, heeft hij op 80-jarige leeftijd zowaar een "wederopstanding" voor elkaar gekregen. Vrede op aarde laat voor een groot gedeelte weer "de oude Freek" zien, met een mooie raamvertelling, die vol wijsheden, woordgrappen en absurde verhalen zit. Prima!

Heeft natuurlijk weinig met film te maken, behalve de intro,wat tussenscenes en wat video-achtergronden, maar dat doet er weinig toe. Heerlijk om al die oude nummers weer eens te horen!

Een oudere, Palestijnse visser wordt verliefd op een coupeuse van middelbare leeftijd. Zijn zuster heeft andere plannen met hem en heeft al 3 rijke weduwen als huwelijkskandidaten voor hem uitgezocht, waar hij echter niets van wil weten. Als hij vervolgens een klasiek erotisch beeld in zijn netten vangt, begint hij toch weer meer erotrische gevoelens te ontwikkelen en zet alles op alles de coupeuse in te palmen. Naast de liefdesgeschiedenis laat de film ook de problematische levensomstandigheden zien, waarbij vooral de dubbele moraal van de Palestijnse overheid opvalt. Aardige, maar niet opvallende liefdesgeschiedenis.

Hallelujah, is dit nou een bio-pic over Leonard Cohen of een bio-pic over de song "Hallelujah"?
Ben bang dat het tweede het geval is en 2 uur lang "Hallelujah horen was voor mij echt teveel van het goede. Alsof de man geen ander repertoire had! Zeker wel, prachtige songs, gezongen met die schitterende stem, maar helaas komen die geen van alle aan de beurt!
En "Hallelujah"? Het zal nog lang gehoord worden op begrafenissen, huwelijken, kerkdiensten enz., maar ik kan het eigenlijk niet meer horen.

Niet mee eens, maar even goede vrienden.

Die twee + Stanley Tucci en Isabella Rosselini. Maar wat is een zwaargewicht acteur, als er geen goed scenario aanwezig is? Een heleboel "zwaargewicht" acteurs hebben soms prullen van films gemaakt ( voorbeeld Anthony Hopkins)

Geen zwaargewicht acteurs????

Aangekondigd als de goude beer winnaar heb ik een aardige documentaire over roofkunst gezien, waarbij de kunst zelf het woord neemt. Studenten in Benin bediscussiëren in het tweede deel van de docu de voor-en tegens van het terugeven van zo'n klein aandeel van het aantal naar Frankrijk verplaatste kunst en wat dat met het land zou (kunnen) doen. Voor mij bleven er alleen maar vragen over. Wat hebben mensen hier aan? Bij de opening zien we alleen maar hotemetoten, die niet veel anders functioneren dan overal anders op de wereld. En als de teruggave zo belangrijk is, waarom wordt het dan tentoongesteld in het paleis van de koning?
Aardige opzet, maar is waarschijnlijk te kort om diep te gaan en is ook eigenlijk meer geschikt voor televise ( Arte was niet voor niets de producent!)

Fantastische muziek, daar niet van, maar als docu wel erg rechtlijnig en weinig verrassend.
Dus ben het wel eens met Filmfanaat hierboven: zijn muziek is interessanter dan zijn levensverhaal! Blijft toch de 7 staan, omdat ik daar anderhalf uur min of meer naar heb kunnen luisteren.

Heel leuk, maar hebben helaas bijna nooit het niveau van Koot en Bie gehaald, waarmee ze natuurlijk vergeleken werden. Maar wie weet:..... de snackbar, de wijnpriester en de consequent uitdrukkingen en spreekwoorden verhaspelende en bierdrinkende, conservatieve mopperkont blijven bij mij wel op het netvlies staan.

Da's inderdaad jammer,maar gelukkig heb je dus een mooie oplossing gekozen!

Prachtige titel: " Herinneringen van een lichaam, dat brandt". De herinnering van verschillende Zuidamerikaanse vrouwen gecomprimeerd in het verhaal van één vrouw, die dat verhaal soms als jong meisje, dan als getrouwdw vrouw en vervolgens als 71-jarige weduwe vertelt.
Bevrijding uit een leven lang aanpassing en op naar de sexuele bevrijding van deze 71-jarige! Een ode aan de bevrijding van de vrouw!

Een topprestatie van Hugh Grant, die met deze rol het lolbroeken imago definitief van zijn conto verwijdert. Creepy, eng, onvoorspelbaar lukt het hem van de film een psycho thriller over een man met godsdienstwaanzin te maken. Dat het tweede gedeelte van de film wat chaotisch en ongeloofwaardig wordt, doet zelfs niets af aan zijn prestatie. Uitstekende one-man-show!

De film begint met een moord op een buurman, en gaat over in Charles Dickens-achtge "Oliver Twist", waarna we een tijdsprong van 15 jaar maken en een hard-boiled gangsterdrama voorgeschoteld krijgen, dat ......vragen, vragen, vragen want wat willen ze ons nu eigenlijk vertellen? Wraak is zoet?, Misdaad loont niet? Vrienschap is slecht een droom?
Jammer, wantt op zich ziet de film er goed uit, maar het scenario.....

Het afzetten van de dictator van Roemenië, Ceausescu was een grote omwenteling, Hier het verhaal van 6 kleine lieden, die ieder op hun eigen manier, het dictatoriale regime meemaakten.
Een bijna zwart-komische komedie, als er niet zoveel angst en spanning in die periode, die eraan vooraf ging, zaten. Perfect gestyleerd in 1989, nog als treurig achtergebleven Oostblokland, probeert ieder op zijn manier, zijn hachje te redden tegenover de geheime politie, die iedereen op het oog had, die maar iets buiten de lijntjes pieste. Prachtige film.

Een nog betere ervaring is een groot bioscoopscherm!