Reacties

Een familiedrama met spookhuis en andere horror elementen levert veel chaos, maar weinig spanning op. Slechts de laatste 20 minuten leveren echte horror op. Bovendien is de film totaal ongeschikt voor TV, omdat minimaal de helft van de film zich in het donker afspeelt.

Film heeft een trage start, maar langzaamaan komen de spanningen tussen de vier hoofdpersonen bovendrijven. Helaas duurt alles wel heel erg lang, terwijl de uiteindelijke "oplossing" dan weer wordt afgeraffeld met mij te veel open eindjes.
Nee, hier had de scenarioschrijver een veel compacter en spannender verhaal van kunnen maken.

Leuke vergelijkingen, wat aardige anekdotes, maar het geheel oogde toch iets teveel op "een vluggertje tussendoor". Dat lijkt ook wel te kloppen, gezien het feit, dat de show slechts 5 maanden in de theaters liep en deze week al op de tv was. Vermakelijk, maar geen cabaret-top.

Getriggerd door een uitzending van WNL op Zondag, waar in de discussie over totale oorlog de rij stilstaande Tesla's uit deze film gebruikt werd, om te laten zien, wat er niet allemaal kan gebeuren in zo'n geval, de film, dieme blijkbaar totaal ontgaan was, bekeken. Helaas, zonde van mijn tijd! Alle clichés uit de aanstaande apocalypse werden weer eens uit de kast gehaald. Weinig nieuws onder de zon. Ik had, om een beeld van het verhaaltje te krijgen, net zo goed 2 uur de soundtrack kunnen beluisteren. Behoorlijk overschatte film.

Weinig nieuws onder het kruis in deze saaie 13-in-een-dozijn exorcist film. Snappen producers niet, dat we het nou zo onderhand wel weten?

Aan de acteurs ligt het niet, maar wat is dit een flauwe, .middle-of-the-road soap, die bepaald niet boven het standaardTV niveau uitstijgt. En waarom brengt Cinemien zo'n film nog uit in 2023? Wat we wel weten, is dat de film in de bioscoop nog geen 1000 bezoekers trok, dus dat er duidelijk iets fout gegaan is bij het aankoopbeleid.

Het zal allemaal best leuk zijn daar in ruigoord, maar via deze documentaire krijg ik weinig inzicht in het hoe, wat en waarom. Er worden mij wat vrolijke scenes voorgeschoteld, waarvan je na de zoveelste denkt: "Ja nou weet ik het wel, geef mij wat interessante inzichten".

Aardige documentaire over één van mijn favoriete acteurs,naar aanleiding van 30 jaar DOGMA 95, die een mooi rondje maakt door zijn professionele leven: begonnen als balletdanser tot zijn waanzinnige dans in de eindscene van "Druk". ARTE France is een specialist in het maken van bio's over filmacteur en dit is er één van.
(Deze docu's zijn zeer regelmatig op Arte Duitsland te zien, maar hebben dan weer het nadeel van een Duitse nasynchronisatie)

Hopeloos saaie film, die eigenlijk in niets lijkt op zijn voorganger. Planning by the nummers, zodat de kassa misschien nog even rinkelt vanwege de titel. Te vergeten mislukking!

Wat heb ik gezien? Een adolescente, die uit huis geplaatst wordt, omdat samen wonen met haar nogal manipulatieve moeder niet ging, sterker nog: wie functioneert in deze samenstelling als ouder en wie als kind? In de noodopvang ontmoet ze allerlei andere probleem meiden, die eigenlijk alleen maar meer problemen voor haar opleveren. Bekend verhaal,dat eigenlijk weinig nieuwe inzichten oplevert, of het zou moeten zijn, dat je je problemen met veel expressieve dans weg kunt dansen. Niets aan te merken op de hoofdrol, maar Thekla Reuten vond ik verkeerd gecast en Rifka Lodeizen had een wel heel kleine rol. De rest van de cast ontsnapte helaas niet aan het niveau schooltoneel. Een lange 84 min.-zit!

Een dominee, wiens dochter op een brute manier wordt vermoord vecht tussen zijn wraakgevoelens en zijn bijbelse, pacifistische overtuiging Zijn geloof wordt aan het wankelen gebracht,als hij een inspecteur ontmoet, die de grenzen van zelfjustitie al lang is over gegaan.
Harde, soms bijna sadistische wraakthriller, die heel wat verschillende aspecten uit de slashers van de jaren '8o probeert te combineren, met een bloederige finale. De gastoptredens en muziek van allerlei hard-metal sterren maken van het geheel een bizarre productie.

Merkwaardige "slasher", die ons in de eerste helft op een bijna documentaire-achtige manier het leven van sex-werkers laat zien, die hun beroep uitoefenen bij een wegrestaurant,waar ze passerende truckers "van dienst" zijn. In de tweede helft verandert de film in een rechtgeaarde jaren '80 "slasher", met alle kenmerken van een typische B-film.

Potverdikkie, moeten we toch nog naar het museum om werk van Niki de Saint Phalle te gaan bekijken, want de film presteert het, geen enkel werk van haar te laten zien. Nou is dat, gezien haar levensloop, misschien onvermijdelijk want de erven hebben waarschijnlijk zowieso geen toestemming gegeven voor de verfilming van haar levensverhaal, dus de rechten op haar werk waren waarschijnlijk ook niet voorhanden. En met de bizarre levensloop die we voorgeschoteld krijgen, kan ik me er daarbij ook nog wel wat bij voorstellen. Overigens, een boeiende, intense en goed geacteerde film.

Het is zover! Deze film van Wes Anderson had net zo goed in het museum "opgehangen" kunnen worden, in plaats van in de bioscoop vertoond te worden. Schitterende plaatjes, maar qua verhaal weinig inhoud. En als de scenes stuk voor stuk geintroduceerd worden door dozen, waar de scenes uit te voorschijn komen, weet je al, dat er weinig relatie tussen de verschillende "verhaaltjes" te bespeuren zal zijn. Ik zou willen zeggen: Wes, we hebben deze stijl nou uit ten treure gezien en vaak bewonderd, maar nu weten we het wel! Ga eens iets nieuws bedenken!

Lief verhaaltje wordt op de typisch Amerikaanse suikerzoete manier aan ons verteld, waarbij de "Nonnas" uit de titel geen moment de indruk geven mensen van vlees en bloed te zijn. Oudere actrices passen best in sommige films, maar hebben al snel de neiging te gaan overacten en dus stereotypen neer te zetten.Ook het magere verhaaltje zit helaas vol clichés. De oude tv-serie "Golden girls" was beduidend leuker.

De Dogma regels, opgesteld door ondermeer Thomas Vinterberg, die er mee begon in zijn film "Festen" werpen ook hier zijn vruchten af: de manier om drama in zijn essentie te laten zien, vol emotie, confronterend en levensecht.Een schitterende film, waarin de acteertalenten van een nog jonge Mads Mikkelsen en Nikolaj Lie Kaas al duidelijk aanwezig zijn! Een film, waar je gefascineerd uitkomt. Een essentiële re-release.

Tsja, wat moet je er eigenlijk nog over vertellen? Dat de film wel erg gehypt is? Dat we nu wel weten, dat Tom Cruise zijn stunts zelf doet? Dat Ethan Hunt aan het eind van de serie wordt gepresenteerd als onze nieuwe Lieve Heer, die over ons allen waakt? Ik weet het niet, maar we zijn ondertussen ver verwijderd van het uitstekende deel 1 van Brian de Palma! Dit is niets meer of minder dan een, veel te lange, reclame spot voor het product Tom Cruise. Een uur lang terugblikken, 2 oeverloos lang durende stunts (onderzeeër en vliegtuigje/parachute) en een slap humorloos verhaaltje maken de 2.50 uur vol. Voor mij, kortom, een behoorlijke teleurstelling!

Kijk dit is, hoe je een aardige horrorfilm moet maken. Het publiek mee laten zoeken, hoe het slachtoffer bloederig aan zijn eind komt en het dan net daarvoor toch nog op het verkeerde been zet. Heb me geen moment verveeld ( en overigens ook geen last gehad van de vaak genoemde slechte CGI effecten) Prima roller-coaster!

Een merkwaardige combinatie van keihard realisme, SF en horror en wat porno elementen vertelt het verhaal over de besognes van een groepje mensen uit een Mexicaans dorpje. Het zal allemaal ongetwijfeld diepere bedoelingen hebben, maar het kwam bij mij over als een rariteitenkabinet!

Waarschijnlijk had de scenarioschrijver net alle boeken van Franz Kafka gelezen, toen hij deze nachtmerrie op weg naar waanzin neerpende. Of is het een Lsd-trip? In ieder geval heeft de regisseur de juiste acteur gevonden, die deze waanzin kon verbeelden. Nicolas Cage is weer op de top van zijn kunnen in deze bijna surrealistische zoektocht naar verloren jeugd, mannelijkheid en werkelijkheid. Bizarre film, maar waarschijnlijk niet voor ieders meug.

Standaard romkom, die weinig nieuws oplevert, maar gelukkig gered wordt door prima acteurs.

Opgepompte LifeTime 13-in-een-dozijn thriller, die alles volgens de regeltjes afwerkt en dus geen enkel origineel idee oplevert. Professioneel ingeblikt, maar we hebben het al tientallen keren eerder gezien.

De volgende game verfilming, die voor geen meter werkt. Ik ben geen gamer, herken dus niets van de animatronics en vindt het zeker geen horrorfilm figuren.
Neem daarbij het flutverhaaltje en je hebt een productie, die, vooral omdat ie van Blumhouse is, vreselijk tegenvalt. En dan te bedenken, dat er al weer een deel 2 geproduceerd is.
Als dit het voorland van horrorfilms is, kunnen we dat genre van mijn lijst strepen !

Moeder en zoon ontdekken, dat hun, nogal narcistisch,"goed doen" voor de wereld, weinig te betekenen heeft, als het "goed doen" voor hun "eigen wereld" op een laag pitje staat. Aardig filmdebuut van Eisenberg, waarin allerlei thema's ter sprake komen,die pas in zijn tweede film "A real pain" beter uitgewerkt werden. Desalniettemin een fantastische hoofdrol voor Julianne Moore in deze satire op een gemankeerd gezinsleven.

En je beoordeling?