Reacties

Een zesje voor de professionele uitvoering van een in wezen simpel verhaaltje. We waren verwend met enkele uitstekende Noorse rampenfilms, maar deze is toch wel erg voorspelbaar.
Deed mer er aan denken, hoe aardig de film "Daylight" uit 1996 met Sylvester Stallone eigenlijk was.

Interessante beschouwing over het dadaïsme als kunstvorm, die aandacht schenkt aan Michel Duchamp, maar vooral een lans breekt voor de vrouwelijke equivalent van hem: barones Elsa von Freytag-Loringhoven, een platoniische verhouding met hem had en eigenlijk in die periode veel extravaganter was, maar een vrouw.... zelfs het vrouwenkiesrecht was in die periode nog niet geregeld....
Helaas vond de NPO het weer nodig de docu weer 30 min. in te korten, want zij weten natuurlijk wat beter is voor de geïnteresseerde kijker!
Zal de regisseur wel weer blij mee geweest zijn.

Maar er staat een 7 ?

Een flut romance op een Schotse middelbare school, met talloze zoetsappige liefdesliedjes, terwijl er op de achtergrond mensen worden doodgebeten en zombies worden onthoofd.
Hoe gek wil je het hebben? Welkom bij deze Zombie-kerstmusical, waarbij alle aandacht uitgaat naar het zo ludiek mogelijk zombies om zeep helpen en er voor enige ontwikkeling van karakters nauwelijks aandacht is. Op zijn minst curieus te noemen!

Da"s wel even slikken na "The Joker", wat een meesterwerk was. Het briljante tekenfilmpje aan het begin van de film geeft de toon al aan: we volgen Arthur Fleck nog steeds in zijn neergang, in gevecht met zijn eigen donkere schaduw, maar de toon is anders. Arthur zet zijn hersenspinsels om in zijn oude liefde,muziek. Al zijn chaos zit in de songs, die hij begint te vertolken. Als hij dan ook nog verliefd wordt op een vrouw, die eigenlijk op zoek is naar het personage "The Joker" is het einde nabij.
Verwacht dus geen echt vervolg, want dit is iets totaal anders: een rechtbankdrama, gecombineerd met songs, die de gekte van de hoofdpersoon precies duiden. Vernieuwend en gedurfd, maar of de originele Batman-fans hier wat mee kunnen, is maar zeer de vraag.
Zelf heb ik genoten van dit chaotische "La La Land" van de gekte!

Sentimentele, oudbollige film van het al meer dan tien keer eerder verfilmde boek van Jack London en bepaald niet de beste. Visueel ziet het er op wat slechte studio-opnamen na, prima uit, maar de geanimeerde hond oogt, ook in zijn "menselijke" gedragingen, zo bespottelijk onecht, dat ie, samen met Harrison Ford terecht de grote Razzie award (prijs voor slechtste acteur van het jaar) van 2020 kreeg. Wat is dat toch iedere keer, dat beesten zich als mensen moeten gedragen?

Boy, oh, boy wat een fantastische film! Alles klopt, van het schitterende , in hoofdstukken opgedeelde scenario, de prachtige fotografie op 35 mm of de tour de force van de hoofdrolspelers. Verder ga ik er niets over schrijven, want dan is de verrassing er af!
Maar zelfs als je bij de morele implicaties vraagtekens zou willen stellen, blijft dit een dijk van een film, die alles in zich heeft een enorme cult-hit te worden.
Maar nogmaals: Houdt je mond over de inhoud!

Het leven en de liefdes van een aantal soldaten in dienst van het Franse vreemdelingen legioen, levert een tamelijk suffe, nogal meanderende film op, die eigenlijk nergens heen gaat. Behoorlijk saai, kortom: bepaald geen aanrader.

Bizarre found footage horror film, waarin in eerste instantie niets lijkt wat het is.Want is Milk wel die vrolijke vlogger, die zijn vrienden alleen maar in de zeik wil nemen?
Grappig, dat de regisseur zijn film op een You Tube filmpje doet lijken, met af en toe slechte overgangen en vreemde shots, maar het blijft knap zo'n enge film te produceren voor $800, distributeurs af te wijzen en de film gewoon op You Tube plaatst. Dat leverde hem in de eerste twee weken al een half miljoen kijkers op en een hausse van Hollywood aanbiedingen,

Niet zoeken naar oorzaken en oplossingen, maar zoeken naar berusting. Dat is wat de ouders van Rick proberen te bewerkstelligen. En dat is moeilijk, want na tientallen jaren langs alle medische loketten met hem gelopen te hebben, blijkt er geen therapie meer mogelijk, ook al omdat er geen aanwijsbare aanknooppunten zijn. Rick wil dood en op een humane manier, want hij wil zijn ouders geen verdriet doen. Een prachtig drama, dat zonder er een melodrama van te maken, meevoelt met alle betrokkenen. Speciaal noem ik Renee Soutendijk, wiens rol ik vorig jaar in "Sweet Dreams" helemaal niet zag zitten, maar hier werkelijk alle sterren van de hemel speelt. De hele film gaf mij een gevoel van oprechtheid en empathie voor alle personages.
Een zware, maar niet te missen film!

Maar om nou te zeggen: en nu gaan we na de film gezellig het openingsfeest vieren.
Blijft een merkwaardige programmering, zo'n zware film als opening.
En in 2022 flikten ze dat ook al met " Zee van tijd"

Leuk om te zien hoe de schijnheilige Franse bourgeoisie weer eens in zijn hemd gezet wordt in deze komedie. O,o,o, wat zijn we goed en wat doen we de juiste dingen, maar als puntje bij paaltje komt staat het eigen belang voorop! Prima geacteerd is dit weer een uitstekende Franse zedenkomedie.

Nou, ik raak er wel meer kwijt. Opvallend overigens, dat de films die ik in de bioscoop gezien heb veel beter blijven hangen.

Dat kun je wel zeggen. Ik was 'm alweer helemaal kwijt, dus echt veel indruk zal ie niet gemaakt hebben.

Inderdaad, was veel beter!

Dogmatisch kiezen, terecht of onterecht, voor de underdog en nooit de grijstinten accentueren.

Een heel behoorlijke thriller, die de actie geloofwaardig neerzet en en passant het Amerikaanse rechtssysteem op alle fronten in zijn hemd zet. Uitstekend geregisseerd met prima acteurs, waarvan Aaron Pierre (waarvan ik nog nooit gehoord had) alles in zich heeft om de nieuwste superstar te worden. Jammer, dat de film iets te lang duurde en het eind wat afgeraffeld leek, maar verder: uitstekende film, die ze makkelijk eerst in de bioscoop hadden kunnen uitbrengen.

Coming-of-age niet alleen op het persoonlijke vlak van vriendschap tussen de twee meiden naar "meer", maar ook het politiek ontwaken zijn hier op een intrigerende manier met elkaar verbonden. Want is het zoeken naar liefde niet altijd verbonden met het zoeken naar je eigen rol in de maatschappij? En gaat dat niet altijd samen met begrip en onbegrip, complete spraakverwarring waardoor het lijkt alsof de "langue, etrangë" wordt? En wat is de voorbeeldrol van ouders in deze ontwikkeling? Een uitstekend geacteerde film met 2 actrices (o,nee dat mag niet meer, ik moet acteurs zeggen) het verhaal heel natuurlijk en geloofwaardig maken. Prima film!

Nederlands toneelstuk, dat al in meer dan 20 landen gespeeld werd, levert, geheel tegen mijn verwachtingen in, een prima film op. Een kunst op zich, een dialoog om te zetten in een boeiende film. In dit geval lukt het, door het geheel zich op een schitterende lokatie te laten afspelen, maar vooral door de 2 acteurs, die de sterren van de hemel spelen, daarbij natuurlijk geholpen door de fantastsich natuurlijke dialoog, die compleet invoelbaar is. Een prachtige film, die veel stof tot nadenken oplevert.

Ziet er prachtig uit, alles in de stijl van de film noir uit de jaren '40. Private eye gaat op zoek naa een verdwenen man en er is ook nog iets met een verleidelijke vrouw, die in zijn buurt is gesignaleerd Wordt hij/zij gevonden....
Blijkt het een testfilm voor Netflix te zijn, waarin geëxperimenteerd wordt met 4K !!!!
Jammer, want de film had stijl genoeg voor een echte productie.

Behoorlijk absurd, maar doordat je nauwelijks bekend bent met de wel en wee's van de Amerikaanse televisie zijn er heel wat grappen en parodieën niet te begrijpen. In ieder geval zijn de fake retro beelden er behoorlijk autenthiek uit. Een productie van A24

Deze Australische productie van 88 min. doet een poging de slashers uit de jaren '80 te immiteren, maar dat mislukt op alle fronten. Onnozel recht toe, recht en aan verhaaltje, slecht geacteerd, beroerde Fx 's, kortomom een prul.

Je kon er op wachten: A.I.die het dagelijks leven overneemt en mensen dwingt de bevelen te volgen Ook in deze film begint het als een gadget, maar dan.. Meer een thriler, dan een horrorfilm, bleef de film je een enge blik op de nabije toekomst geven, waarin niets meer is, dan wat het lijkt te zijn.

Mooie natuurdocumentaire over de, voor mij vaak, onbekende onderwater wereld van de Noordzee. Typisch een film, die op een groot bioscoopfilm moet zien...
Als kleine kritiek, zou ik de slechtgespeelde toneelscene aan het begin van de film willen noemen, die m.i. volkomen overbodig was. Ook de muziekscore was wel erg dramatisch aanwezig.
P.s. Waarom was het nodig, het duidelijke Nederlandse commentaar nog eens te ondertitelen?

Mooi portret over de problemen, die de verschillende hoofdrolspelers ondergaan bij de eindeloze stroom van asiel zoekers, die de Amerikaanse grens overkomen. Niet alleen kunnen we de problemen ervaren, die de vluchtelingen krijen, maar ook de borfderpatrols worden dagelijks opgezadeld met leven of dood keuzes, die gemaakt moeten worden.
Jammer alleen, dat de EO productie bijdrage wel erg nadrukkelijk naar voren kwam.
En natuurlijk was de film bij de NPO weer ingekort. Hardleers!