Reacties

"Snel met raketten, langzaam met promoties". En er is veel discriminatie en vooroordeel. Dat is niet oke en we zijn er nog niet van af. Het is trouwens ook niet oké om naar de maan, mars en andere sterren te willen. Dat zou je zomaar kunnen vergeten.

Gaat deze film nog komen? Zo ja, dan niet met Guy Ritchie als regisseur.

"Wat zie je?" "Alles. Dat is mijn vloek". Regiseur Guy Ritchie laat Sherlock Holmes (Robert Downey jr.) alles zien in vertragende en versnellende beelden. De kijker kan soms wat zien maar niet alles zodat er genoeg overblijft om je te laten verrassen. Eigenlijk moet de film direct nog een keer bekeken worden om meer aanwijzingen op te merken maar in die tijd kan ook een andere film worden gezien. De verkleedtrucjes vind ik al leuk genoeg.

In het begin is Irene Adler (Rachel McAdams) nog te zien maar al snel wordt haast ongemerkt afscheid van haar genomen zonder dat er een traan wordt gepinkt. Dat is toch jammer.

Tijdreizen bestaat nog niet maar over 30 jaar wel. De wereld is er dan niet leuker op. Een moeder beschermt haar zoon en een man wil zijn vrouw terug door terug in de tijd te gaan.
Joe (Joseph Gordon-Levitt) voorziet een 'loop' van eenzaamheid en ellende en offert zich op.

Best goede film behalve als Old Joe (Bruce Willis) een mitrailleur in zijn handen krijgt.

Sara (Emily Blunt) hakt in op een boomstronk. Leuk voor het plaatje maar vrij zinloos. Het verhaal is redelijk goed te volgen maar als je echt goed kijkt dan zit het vol met rare dingen.

Rian Johnson is ook regisseur van de drie Knives Out's. Aanraders op te bekijken.

Dat is mooi! Gisterenavond een deel van het 1e deel bekeken en met je reactie eens dat er niet echt een duidelijke richting is te vinden.

Een heerlijke 3e aflevering van Knives Out. Het raadsel oplossen vind ik minder interessant dsn hoe de scenes worden gespeeld. Wake Up Dead Man is dan ook meer geïnteresseerd in hoe macht het geloof aantast en hoe geloof mensen gevangen kan houden of juist kan bevrijden.

Waarin Benoit Blanc (Daniel Craig) het christelijk geloof op de snijtafel legt. Het gaat ongeveer als volgt: "Ik geloof niet in God. Ik heb genoeg gezien van wat kerken en religieuze mensen kunnen aanrichten. De kerk beweert een plek van troost en waarheid te zijn, maar té vaak is ze een instrument geweest om mensen klein te houden, te misbruiken en het kwaad te verbergen. Als dit God moet voorstellen, dan hoef ik er niets van te hebben. Wat telt voor mij is niet geloof in een hiernamaals, maar wat we hier en nu doen met elkaar: eerlijkheid, verantwoordelijkheid en het beschermen van mensen die machteloos zijn.”

In het café is 'Why should the devil have all the good music' van Larry Norman te horen. Goed gekozen en leuk om te horen!

Spektakelfilm met Kevin Coster (Mariner) als mutant: mens en vis. Dennis Hopper speelt de schurk schurk en heeft grootste plannen: "Als er een rivier is dan dammen we die af, als er boom is dan hakken we die om. Want ik heb het over de vooruitgang, ik heb het over ontwikkeling. We zullen eindeloos genieten van de zoete smaak van Droogland".
Een soort Mad Max maar dan op een oneindige zee met achter elke 'golf' verknipte figuren. Rokers, zwoegers en snuivers.
Mariner is een manvis van weinig woorden: "je moet luisteren naar de wereld".

Persoonlijk vind ik het ondoenlijk om het woord 'woke' te definieren. Het wordt verschillende kanten op gebruikt en helaas te veel in een zeer algemeniserende betekenis om een soort gelijk te krijgen zonder nog goed in gesprek te willen zijn. Wat mij betreft is het woord failliet.

Met scherp schieten maar wel op z'n amerikaans. Soldaten, waaronder The Sniper, schieten raak. Ze keren ook terug naar huis, maar zijn er toch niet.

Hoe zwaar is een Russische granaat?

Aan het begin van de film het volgende citaat: "In een oorlog sneuvelt de waarheid het eerst,"
Voortaan oppassen voor kolibries en vliegende kevers met camera. De scherpte waarmee een groep teroristen wordt gevolgd is sterk, de dramatische afwikkeling aan het eind is wat over de top.

Yes ma'am. Prachtige beelden, zondermeer. Drie keer duikt Linus Rawlings (James Stewart) op om opnieuw van een Prescott afscheid te nemen. Ik geloof dat ze trouwen en een kind krijgen. Ook rond Eve duiken
onderweg naar het westen er mannen op die haar een aanzoek doen. De film volgt daarin een bepaalt ritme, afgewisseld met natuur en wat spanning. De verbeelding van de Chenneyes die aanvallen is qua vertelling en verbeelding een grote aanfluiting. Prachtige natuurbeelden en een paar sterke actiescenes. Het einde is ontluisterend. Wat is gewonnen met een wirwar van snelwegen?

Wyatt Earp (Henry Fonda) wordt in deze film wel erg makkelijk Marschal van Tombstone. Volgens de historische bronnen was hij al aangesteld en tegelijkertijd ook bewaker van veetransporten. Tombstone, Arizona , was een van de laatste grenssteden in het Amerikaanse Wilde Westen waar wettenloosheid vrij spel had. Cowboys waren er niet anders dan veedieven die steeds minder de ruimte kregen. Al bij al ben ik als kind behoorlijk misleid door films als deze.

De machtstrijd met de wethandhavers kwam tot uiting in het vuurgevecht in Tombstone in 1881 ( in de film 1882)

Een groot deel van de film werd opgenomen in Monument Valley , een schilderachtige woestijnstreek op de grens tussen Arizona en Utah, die ook in andere films van John Ford te zien was. Het ligt 800 kilometer van de stad Tombstone in het zuiden van Arizona.

De gefilmde omgeving is mooi, de decors zijn eenvoudig. De romantische setting met Clementine heeft in de film nadruk. Zo moet, denk ik, de film ook beoordeeld worden.

Goede keuze voor Schokland.

In oktober 2025 op Veronica, de film opgenomen en nu bekeken. Volgens de omschrijving erbij zou het gaan om een satirische komedie. Nu is het hele verhaal ongeloofwaardig maar ook nogal bloederig. Het lijkt me eerder sarcastisch.

Eigenlijk is alles geoorloofd, elke grap kan waarheid zijn en andersom. Pas op met internet.

Het heeft trekjes van The Hunger Games maar het kost 'Snowball' Christel (Betty Gilpin) minder moeite om de strijd om te keren en de jagers in prooi te doen veranderen. Ze is nogal een vechtmachine, een beetje zo als Lara Croft. De film geeft maar één verwijzing naar hoe ze dat zo geworden is.

Respect voor Denzel Washington en Gene Hackman. Een mooie confrontatie tussen beide, waarbij af en toe een andere acteur wat mag laten zien.
En toch ook dikke poeha van mannen die met hun vuurkracht pochen, zowel naar vrouwen (die zijn dom maar weten dat de jongens maar één ding van de willen) als naar de wereldbevolking ( als er één Rus wordt vermoord, dan neem ik (Radchenko) wraak door er 900.000 te doden (haha, ik weet dan wel welke Rus je moet hebben)). Ramsey (Gene Hackman) pompt zich op (met hondje en sigaar) maar zal het moeten afleggen tegen Hunter (Denzel Washington). "Bij een nucleaire oorlog is de vijand de oorlog zelf". Maar eerst moeten de mannen het onderling uitzoeken. De commandant wil de ondercommandant vervangen maar dat mag niet, dus mag de ondercommandant de commandant vervangen. Logisch toch? Er ontstaat een ongeloofwaardige situatie die aan het einde wordt min of meer goedgemaakt met een grap over paarden.

Deze korte film vertelt een verhaal over seksuele intimidatie en seksueel misbruik. Het valt niet mee om er als vrouw mee voor de dag te komen.

"Je moet kiezen, ben je een wolf of een schaap?" "Je moet eerst de wolf doden om het schaap te kunnen redden".
Alonzo leert Jake een bepaalde hardheid om als narcotica-agent op straat te overleven. Wat je in een dag al niet kunt leren.
Ingewikkeld spel tussen mannen. Door wie moet de rotzooi worden opgeruimd?

Vier mannen beramen in de film de ontvoering. In werkelijkheid waren het er vijf. Wim - de neus - Holleeder komt als naam niet voor en is vervangen door Rem Hubregts (Reinout Scholten van Aschat). Die blijkt zowel aanjager als probleemzoeker. Door zijn handelingen komt de politie hen op het spoor. Overigens ook prima vertolkt).

Gewoonweg toch een goede acteerprestatie van Rutger Hauer in de rol van Heineken, wat vooral in het 2e deel tot uiting komt. "Ik weet dat ik een onuitstaanbare man, ik weet niet hoe dat gekomen is maar dat is niet wat ik ben".

(Problemen met) relaties komen door de film langs. Het is vast vooral filmisch bedoeld, mogelijk met een kern van waarheid.

De Heinekenontvoerder Willem Holleeder eiste, middels een kort geding, een verbod op de film. Verder hebben Jan Boellaard, Frans Meijer en Martin Erkamps ook sommaties gestuurd naar IDTV Film. De film zou niet waarheidsgetrouw genoeg zijn. De rechter wees de eis echter af. In een nieuw kort geding eisten Boellaard en Meijer dat de filmtitels en een advertentie het publiek duidelijk informeren dat enkele scènes verzonnen zijn: het dreigen met een pistool, het schieten op de taxichauffeur en het mishandelen van Meijers vriendin.

Regisseur Maarten Treurniet heeft er in de verfilming van de Heineken-ontvoering voor gekozen om de ontvoerders Martin Erkamps en Willem Holleeder samen te voegen in één personage. Voor Holleeder, gespeeld door Reinout Scholten van Aschat, werd daarom een speciale constructie bedacht. De reden was met name dat de film fictief is en dat men op die manier geen reacties zou krijgen van mensen die meenden te weten hoe het er in werkelijkheid aan toegegaan is dat het niet klopte. De film is geen kopie van het waar gebeurde verhaal, alleen daarop gebaseerd.

Heeft Bram Moskowitz hier mee te maken? Zijn personage is maar even in beeld, maar krijgt een behoorlijke veeg uit de pan:
"Heer Moskowitz, respect voor uw beroep, maar uiteindelijk bent u met al uw talent niet meer dan een loopjongen voor zware criminelen".

Voor de 2e keer aan het bekijken. Halverwege wordt het grimmig. Sandie (Anya Taylor-Joy en Eloise (Thomasin McKenzie) wisselen steeds van rol. Het waarom wordt aan het einde duidelijk. Voorafgaand moet je als kijker wel veel type 'Voldemort' verstouwen.
"Londen kan overweldigend zijn". Voor hoerenlopers, maar ook als kijker.

Goede film van Hitchcock. Voor deze film heeft hij er minimaal 18 gemaakt, dit vanaf 1925, echt een beginneling kun je hem niet noemen. Hannay (Robert Donat) maakt voortdurend contact met aantrekkelijke vrouwen. De eerste heeft al snel een mes in haar rug. Hij wil vervolgens enerzijds het raadsel oplossen en zal anderzijds uit de handen van de politie moeten blijven. Het levert een avontuur op in Schotland, samen met mooie beelden.

Ook in 1935 al gedoe met gloeilampen😉
Korte film met goede grappen.
Tit for tat of Dick und Doof.

Ingekorte versie van de film van Gance uit 1927 en nu met ondersteuning van geluid.

Knap montagewerk van de regiseur.
Eisenstein hanteerde op een opmerkelijke wijze van cameravoering, perspectief en montage om het gevoel van de revolutie en de onderdrukking over te brengen. Het is ook bombastisch, overgedramatiseerd en propogandistisch.

In de 1e acte blijkt er ook een priester met een kruis in zijn hand aan boord. Hij lijkt het niet te overleven en het kruis valt uit zijn handen.
'De orthodoxe priester vertegenwoordigt de bondgenootschap tussen kerk en tsaristische macht: hij probeert de muiterij moreel te veroordelen en de matrozen tot gehoorzaamheid te dwingen. De manier waarop hij met zijn kruis staat te zwaaien te midden van het geweld, en uiteindelijk als lafaard of fanaticus wordt getoond, onderstreept dat de kerk in de film niet aan de kant van het volk maar aan de kant van de onderdrukkers staat. Deze eenzijdig negatieve voorstelling is een bewuste propagandakeuze binnen de revolutionaire boodschap van de film, niet een nauwkeurige weergave van de rol van geestelijken tijdens de echte muiterij'

De laatste acte is vooral een ode aan de techniek van een stoomschip. Ik heb weleens werk van Joris Ivens bekeken (Zuiderzeewerken en De Hef) en kan me zo voorstellen dat hij door door deze film is beinvloed.

Hoe nu de film te beoordelen? Het is 100 jaar geleden. Via opname en montage wordt een overdreven dramatiek opgeroepen. Mannen zijn stoer en vrouwen huilen om omgekomen kinderen. De film is pure Russische propoganda. Het gaat wel over een historische gebeurtenis maar de waarheid wordt geweld aangedaan. De film kenmerkt zich door een verdere ontwikkeling van techniek en beeldtaal en deze in te zetten voor het oproepen van emotie maar blijft nog verafvan het echte leven. Of verwijderd zich er juist verder van.

100 jaar geleden gemaakt. Eerst een deel van de oudste versie gezien, vervolgens opnieuw begonnen met de versie uit 1942, door Chaplin zelf gerestaureerd en van ingesproken tekst en muziek voorzien. De humor en de tragiek vloeien steeds mooi in elkaar over.

110 jaar geleden. Het heeft wel wat, maar ook een herhaling van dezelfde grappen.