Reacties

Animatie waarin alles in het ritme van de jazz-muziek flexibel is en makkelijk van vorm veranderd. De vrouwelijke charme van Betty Boop verleidt het publiek tot aankoop van het wondermiddel Jippo. Vanaf 1934 kreeg Betty Boop vanwege de Hays-code een lange rok aan en was het over met populariteit.

Stoere gast, populair onder vrouwen. Toch?

De boef wordt in slaap gesust, om de tuin geleid en alsnog te pakken genomen. Heerlijke tv.

Als een robot (David) leert van een mens (moeder) te houden, kan de mens dan ook van de robot gaan houden? Het wordt ingewikkelder als je bedenkt dat de mens doodgaat en de robot blijft leven en dan van niemand anders kan houden dan.......
Nog moeilijker wordt het als de robot de plaatsvervanger is van je kind dat bijkomt uit coma en terugkomt in het gezin. (..en wat niet zo duidelijk aan bod komt in de film is dat de moeder ouder wordt en de David als Robot jong blijft. Hoe gaat het dan met de liefde...?). En het gaat nog een stap verder: als robots (mecha's) gaan voelen, dus als mensen (orga's) worden, dan worden mensen jaloers, voelen zich benadeeld en gaan er alles aan doen om de groei van robots in te perken. In de film komt dat tot uiting in een slachtpartij van robots in een mad max-achtige arena (Thunderdome, 1985). De uitdaging waarop David als eerste robot met gevoelens, dromen en wensen op getest wordt, is of de robot kiest voor het verzinsel het onmogelijke te wensen of kiest voor de menselijke gave om dromen na te jagen.
En dat heb je als kijker dan ook te doen: meegaan in het verhaal - ook al loopt er een pratende en denkende Teddybeer mee - en het minder als verzinsel en meer als droom is te zien. Best moeilijk. Het verhaal bestaat uit verschillende lagen en verschuivende vertellingen die het niet makkelijk maken om de hele film lang in het verhaal op te gaan.
Haley Joel Osment speelt de robot en was 12 jaar tijdens de opnames. Hij had ook al een goede rol in The Sixth Sence van 2 jaar eerder. Best intens allemaal voor zijn leeftijd.

De verfilming oogt realistisch maar het ging er waarschijnlijk erger aan toe. De gevangenen zijn opgesloten in een streng beveiligd kasteel maar krijgen toch veel ruimte om ontsnappingen te beramen. De hiërarchie die vanuit het leger wordt opgelegd, blijft gehandhaafd.

Het valt me tegen. Het wordt niet spannend (ik ken het verhaal te goed) en muziek en zang trekken het niet omhoog.

Ik vind het allemaal iets teveel opgezegd, matig gespeeld. Toch heel bekend en succesvol.

Met veel plezier naar gekeken.

Prima serie met leuke types.

Mooie reactie!

Perfect. Kat en muis leveren samen een muzikale prestatie, krijgen allebei klappen maar de muis strijkt met de eer.

The Flintstones spelen zich zo ongeveer af in het stenen tijdperk. De auto is een trapkar, wel met wielen en bovenmatig snel door de kracht van de Flintstones. Verder zijn er meer slimmigheden die het leven er modern maken.
Toch een beetje sf vanuit de verleden tijd.

Muis is slimmer. Wat de kat ook probeert. Hoe geweldadiger hoe beter.

Een van de eerste filmische beelden. Alle vrouwen lopend. Mannen hebben de keuze tussen lopen en de fiets.

Uitleg over deze film gezien in filmmuseum Potsdam, Duitsland. De lancering van de raket naar de maan wordt vergeleken met die van de apollo in 1969 vanaf Cape Carnavel. De raket mag dan iets gelijken, de rest niet. Ik wil best respect hebben voor deze film gezien de tijd, maar er klopt teveel niet. Na de lancering is de raket door de ruimte zwak gefilmd, de astronauten (je mag het ze eigenlijk niet zo noemen) liggen aan een paar riempjes en twee moeten vanuit die positie aan wat hendels trekken om een voor de film niet interessante situatie te redden. Vervolgens is de landing redelijk ruk, zonder dat de riemen vast moeten en scheurt de goudkoorts de hele groep (gekleed alsof ze thuis zijn) uit elkaar. Alsof je elkaar niet nodig hebt om terug naar de aarde te komen.

Het zou de 1e sf film zijn maar dat was Metropolis van dezelfde regisseur toch al? Die is van een paar eerder en veel beter. En als dit sf is dan zijn de filmpjes van Méliès' reizen naar de maan en zon het ook. Wel met een prachtige affiche.

Het is inderdaad knullig en seksistisch en melig.

Met de overbekende openings'theme' van Henri Mancini.

Barbapappa is een regelmatige gebruikte metafoor over meebuigen in een veranderende situatie. Alleen daarom al is de serie van waarde. Ik was er eertijds al wat te groot voor.

Na jaren kwam The Hulk als vervanging van the six Millingen dollar man. Tv must go on. Maak hem boos en hij barst uit zijn blouse en loopt groen aan. Goede vondst.

Goed voor jarenlang kijkplezier. Voor toen heel goed in mijn beleving.

Wat een drama. Jarenlang op de buis. Not my cup of tea.

Het was Dallas of Dynasty. Daarvoor alleen Peyton Place

Het was Dallas of Dynasty. En daarvoor Peyton Place. Not mine cup of tea.

De charmeur Willem Ruis in het middelpunt van de sterren.

Onvergetelijke tv. Zomaar 5 seizoenen lang. Miss Piggy op verleidingstour tegen beter weten in🤭. Soms hoop je dat het voor altijd op de buis te zien blijft én dan gaat het toch voorbij.