Reacties

Voorkomen moet worden dat mensen de toekomst kennen. Aardige thriller met veel lawaai op het eind. I like Uma Thurman. Regelmatig terugkerend op tv. Net als vanavond 12/11/24

Fijne vrouwen om naar te kijken. "Liefde is wat je voelt voor een man". Maar die mannen snauwen en eisen en de moeders heulen mee. Zelfs via geloof moet de liefde voor klotemannen en de familie-eer worden afgedwongen. Ja, daar krijg je drama van.

Terwijl de wereld steeds verwarrender wordt, hebben we de neiging ons te concentreren op de dingen die vlak voor ons liggen...
Een mooie opening van indringende film. Bedenkelijke rol van Cheney rond Irak. Ik geloofde het toen ook. Shame on me.

Christian Bale vertolkt de rol van de steeds corpulenter Cheney. Best goed al kan ik niet goed tegen die zware Amerikaanse fluisterstem de hele tijd. Weinig zeggen en toch heel dominant en invloedrijk zijn...dat is vast de bedoeling ervan.

O ja, halverwege komt de aftiteling in beeld, maar gaat de film gewoon door. Originele humor!

Om de rol te kunnen spelen kwam Bale twintig kilo aan. Hij werd voor zijn rol van Dick Cheney als machtigste Amerikaanse vicepresident aller tijden genomineerd voor de Academy Award voor beste acteur.

Als iets waar veel geld in omgaat te ingewikkeld wordt om uit te leggen of te begrijpen, wees dan gewaarschuwd! Of denk er over na hoe je er zelf aan kunt verdienen.

5 Biljoen dollar zou verdampt zijn...fictieve waarde.....toch is dat de wereld waarin we leven. De aarde draait verder. And i'm still looking for that great jazznote that destroys the wall of Jericho (The Clash).

Innemende film waarin liefde, verlangen, homoseksualiteit, heroïnegebruik en kunst met elkaar worden verbonden. Ondanks een lichaam vol pijn wordt de levenslust teruggevonden en uitdrukking gegeven aan het 'eerste verlangen'.

Goeie film. Een aantal grappen nog steeds te doen. De werkelijke situatie van die tijd in Vietnam mag niet gedeeld worden. De DJ probeert het toch.

Deze film is inderdaad een topper! Het leven in een notendop. Je kunt met de één gelukkig zijn en dan weer met een ander. Of toch niet. De zoektocht naar het doel in het leven, waarbij van alles in gebeurt maar nooit het definitieve antwoord wordt gevonden. Zo mooi gespeeld en verbeeld!

Fijne film om te zien. Alles doen om je emoties niet te tonen of ziekte en ander onheil te verzwijgen. Flink zijn tegen beter weten in.

Mooie beelden, prachtige muziek, een trage verfilming. De betekenis zit waarschijnlijk vooral in de gedachtestromen van Pocohontas, John Smiths en John Rolfe over de betekenis van het leven. Hoe we het leven vanuit welke wereld dan ook vorm geven, uiteindelijk sterven we allemaal. Ik moest ook denken aan Pocohontas van Neil Young.
"I wish a was a trapper
I would give thousand pelts
To sleep with Pocahontas
And find out how she felt
In the mornin'
on the fields of green
In the homeland
we've never seen".
Nb En passant las ik dat de muziek van dit nummer erg lijkt op He's a bad boy van Carole King. En ja dat klopt. Auw. Soms kun je beter niet te veel lezen.
Terug naar de film: die gaat ook over de cultuurshock tussen de nieuwe en de oude wereld. En wat is hier precies oud en wat is nieuw?

Spannende, onderhoudende thriller. Welkom in het sadistisch universum. De scène bij de begraafplaats vond ik wat ver gezocht.

En het gaat gewoon door! Met Chemours (voorheen dupont) in Dordrecht. Op het eiland en nabije omgeving kun je beter niet meer groenten uit de moestuin of eieren van je hobbykippen eten. Wrang is natuurlijk dat we als burger volop gebruiken maken van de spullen waarin Pfas (pfoa) zit verwerkt. Ik weet niet of het voldoende is om alleen de pannen met teflon weg te doen, maar het is in iedergeval een begin.

Nb. Het laatste nieuws is dat het zich concentreert in regenwormen, die daardoor onder deel zijn een dubieuze positie in de voedselketen. Het nuanceert wel enigzins mijn eerste opmerkingen.

Nb het zit ook in regenkleding, buitensport- en skikleding, pannen met een anti-aanbaklaag en water- en vetafstotend papier, zoals bij bakpapier en pizzadozen. Of in blusschuim, ski-wax, waterafstotend impregneermiddel voor textiel en leer, of smeermiddel (in de vorm van PTFE spray).

"Mensen zijn te tevreden zolang ze alles in de hand hebben. Elk mens apart is slim. Samen zijn ze een domme, paniekerige kudde." Dus dan moet je ze niet wijs maken met het bestaan van aliens. En zo ja dan toch direct het geheugen uitwissen. Onderkoelde humor. Veel grappige vondsten. En de wereld wordt gered van rare wezens met allerlei afwijkend schiettuig. Lol. Smit en Jones vormen en leuk duo.
Heerlijk geacteerde kolder.

"Je moet kiezen tussen het redden van één mens of dat van de hele wereld". Briljant gemaakte animatie in combinatie met emotionele meuk. Voor mij lastig om daar qua waardering tussen te kiezen. Film met 3 regisseurs.

Met Sydney Pollack (regisseur), Robert Redford (Turner), Faye Duneway (Kathy) en Max van Sydow (Joubert) komt er veel talent samen.
Spannende en onderhoudende film, ook al lijkt het plot vergezocht. In ieder geval moet Turner vechten voor zijn leven. Waarom is steeds onduidelijk en als er verklaringen komen, blijft het (voor mij) nog steeds onduidelijk.
Gelukkig krijgt Turner na aanvankelijke aarzeling hulp van Kathy. Hij kidnapt haar, dreigt haar met een pistool en bindt haar een tijdje vast. "Waarom? Denk je dat ik je had aangegeven?" En dan komt de kus om vervolgens het bed met elkaar te delen. De film lijkt vooral bedoeld om Robert en Faye in een romance samen te laten zien. Iets dieper is de laag dat ze 'eenzame' foto's maakt (die in de vrijscene voorbij komen en aan de muur in de woonkamer van Kathy hangen), ook foto's die niet van haar zelf lijken en bewaard worden voor een ander moment. In de film komt het daar niet van, niet voor Turner, ook niet voor de kijker. Joubert vraagt of er een reden was waarom hij Kathy uitkoos om te kidnappen. Toeval. En toch draait de film om deze ontmoeting en minder om de verwikkelingen erom heen.

Deze film gezien in Amsterdamse Bios in het jaar van uitkomen. Heeft me in zekere zin wakker gemaakt en invloed op het verdere verloop van mijn leven. Gek toch hoe dat kan werken. Daarom een hoge waardering.

Het verhaal van Anne Frank via Kitty slim verweven met het leven van nu. Minderheden krijgen de schuld en worden als zondebok aangewezen. "Opgewekt blijven omdat de vrijheid om de hoek kan liggen".

Een patriarchale en theocratische samenleving.....mannen die alles bepalen en de vrouwen doen er aan mee. "Als je voor God sterft, voel je nauwelijks pijn".
"Doe de koran dicht, de duivel kan er in spugen".
"Blijf dicht bij elkaar, geef geen plaats aan de duivel".
"Als je fietst, kun je onvruchtbaar worden". Toch fietst Wadjda haar vrijheid tegemoet.
Allemaal rustig, naturel en toch met overtuiging geacteerd.

Mooie film met muziek van Brian Eno in prachtige gregoriaanse lijnen.

Niet alle afleveringen gezien maar natuurlijk maar toch vet jeugdsentiment. Er nu naar kijkend, vind ik het toch veel stoere cowboy-mannengedrag met een zacht sausje.

Veel kijkplezier aan gehad. Dikkedeur met zijn Pppppppppparelss. Pipo voelde als een vriend. Klukkluk ook.

Misschien net te jong om deze serie op tv te volgen. Ik was in ieder geval wel onder de indruk van de plaatjes en het speelgoed.

Jaren terug vijf afleveringen van het 1e seizoen gezien. Mijn inziens kwam er al snel een soort tenenkrommend liefdesverhaal doorheen en voor de schrik kwamen er af en toe wat zombies om de hoek kijken. En ook meende ik fragmenten te herkennen die uit speelfilms gekopieerd waren. Heb ik het mis? En heb ik recht op een oordeel nu ik na vijf afleveringen ben afgehaakt?

Eens besloten om geen series te kijken. Want een film kan hetzelfde verhaal binnen 3 uur vertellen. Ooit de "Walking dead" geprobeerd. Die moest ik echt zien. Na 5 afleveringen afgehaakt. Nu The Handmail's Tale dus, daarvan de 1e aflevering, seizoen 1 gezien. Mag ik dan al een vinkje voor gezien zetten🫣 ?. Ik stel mijn oordeel nog even uit. Wel een fan van Elizabeth Moss! Ooit het boek van Margaret Atwood gelezen. Heeft veel indruk op me gemaakt.

In ieder geval ook het boek van Anton Coolen gelezen en ik dacht dus ook de film. Ik herinner me een plastische nachtwake bij een dode. De trailer nog eens bekeken. Doet ouderwets aan, ongeveer op het niveau ten tijde van de stomme film. Van Fons Rademakers ook een keer de film Mira gezien. Ik was niet echt onder de indruk.

Jeugdsentiment. Misschien wel het 1e wat ik op tv heb gezien. Ik keek er elke week naar uit.
Swiebertje maakt avances bij Saartje, die prompt de hete strijkbout laat staan. Een kopje koffie maakt het altijd gezellig. Onderweg buiten is er altijd Bromsnor die streng is maar hem ook weer goedmoedig laat lopen. Op basis van sterk hiërarchische dorpscultuur gefilmd waarbij Swiebertje zich veel mag veroorloven tegen de gezagsdragers, alles in een lichte toon van humor en af en toe een tik op de billen bij een jonge dame.