Reacties

Hmm.. Interessante film. Interessante sfeer en verloop van het verhaal.

Helaas viel de eerste helft me niet zo in de smaak, te veel "Wachten op ..." gebeuren. De film is echt niet slecht, maar ik ben zeker drie keer afgehaakt en pas weken later weer verder gegaan. Ik vond het net wat saai, waarschijnlijk ook een beetje vanwege het Frans en verplicht ondertitels moeten lezen.

De tweede helft was echter best goed horror (maar niet met liters bloed en zo), en goed van sfeer en verhaal en al die dingen. Lekker mysterieus en zo. Het deed me op een of andere manier een beetje aan Hellraiser denken (maar dan anders, natuurlijk).

De reden dat ik uiteindelijk besloten heb een voldoende plus te geven en geen ruim voldoende, was vooral de eerste helft, die vond ik moeilijk door te komen/een beetje saai. En ook een beetje vanwege dat het toch niet allemaal helemaal in de smaak viel.

Zwarte magie, altijd lekker onberekenbaar..

Het idee voor deze zeer laag budget B-film vond ik wel grappig, en het leek me dat daar wel een aardig sleazy filmpje mee gemaakt zou kunnen worden. De film heeft af en toe ook wel zijn momenten, maar over het geheel genomen vond ik hem toch vrij saai.

Het tempo was wat laag er gebeurde niet echt veel. De subplotjes met moeder, de 'magische dame' en de werklui leken niet veel toe te voegen. Er was gewoon niet zoveel met het idee gedaan. Niet qua verhaal en niet qua beelden. Al zaten er nog wel een paar aardige dingen tussen.

Er waren veel droomscènes in de film.

Als de zaak tot de helft was ingekort, had het misschien nog best geinig kunnen zijn. De muziek had waarschijnlijk ook effectiever gebruikt kunnen worden.

Het blijft wat mij betreft helaas bij een onvoldoende.

Best een aardige, maar niet heel spannende thriller, vooral als je into eighties sfeertjes bent. Maar verwacht er niet te veel van, want het is een vrij rechttoe rechtaan verhaal, en, hoewel de uitvoering vrij degelijk is, is die ook niet bijzonder te noemen.

Niet veel actie of special effect, maar wel wat.

Het is genoeg voor een voldoende.

Korte, lekker tikje trashy Nederhorror.

Veel verhaal zit er niet in en het geheel steunt op één basisidee, maar de uitvoering is best wel goed en leuk, vond ik. En er zit wat geinige zwarte humor in. Vooral de taglines van de pop zijn soms grappig, als je ze kunt verstaan..

De regisseur heeft daarna nog een paar Nederlandse speelfilms van gewone lengte gemaakt. Schone Handen (2015) bijvoorbeeld.

Voldoende plus.

Passend suf voor een eighties tiener horror. Redelijk standaard verhaaltje met veel heen en weer geloop en gedoe in een dorpje.

Best ok uitgevoerd, in ieder geval met aardige aankleding in alle traditionele vormen. Maar ik vond het zelf een beetje saai en weinig griezelig of grappig. Al heb ik wel om een paar grapjes een beetje gegniffeld.

Misschien is het nog wel aardig voor een Halloween kinderfeestje met een tachtiger jaren thema? Voor hen is het waarschijnlijk behoorlijk eng en spannend, maar niets al te bloederige of extreems en met alles dat een klassieke Halloween film moet hebben. Het einde is wel het engste met een troep weerwolven, zombies en vampiers rondom de auto van de hoofdpersoon.

Nog net niet genoeg voor een bijna voldoende. Vooral omdat ik het geheel toch te saai vond.

Nog best redelijk uitgevoerd voor een super laag budget en nogal amateur film, maar te langzaam en ver opgerekt voor een vrij voorspelbaar verhaal dat op een postzegel past. Een half uurtje was genoeg geweest.

De manier van besmetting en de plek waar de infectie begint geeft hier welliswaar een heel klein edge-je aan het verhaal (netjes en met respect gedaan)(al zullen sommige mensen er misschien toch aanstoot aan nemen), maar niet veel. Ik vond Bite (2015) (een beetje hetzelfde thema, maar dan anders) bijvoorbeeld een stuk leuker.

Gelukkig duurt het niet al te lang en naar het einde toe vond ik het nog wel geinig. Het einde zelf vond ik dan weer te vroeg, maar er was waarschijnlijk geen geld voor meer (gore of zo).

Nét niet genoeg om het bijna voldoende te noemen.

Oef! Veel te suffe en slechte sci-fi horror soft porn sludge, deze film. Helaas slecht op allevier de gebieden. Ik kreeg het er in ieder geval op geen enkele manier warm van. De paar nog wel aardige kill scènes en rare effecten van het gedragsmodificatie-programma deden daar helaas hoegenaamd niets aan af.

De meeste dames gaan hier uit de kleren, maar of dat nou leuk is..? Niet dat ze lelijk zijn trouwens..

Als ze wat meer op de sci-fi en vooral de horror (tegen het einde waren er nog wel wat geinige beelden) hadden gefocust, en iets minder van de hak op de tak gemonteerd, had het misschien nog wel enigszins iets kunnen worden. Nu was het allemaal super lam.

Ik zeg: beter iets anders zoeken. Een goed porno van mijn part, als dat je keuze zou zijn..

Ruim onvoldoende.

Heel erg leuk gedaan, deze versie van "Het Wonderlijke Verhaal Van Hendrik Meijer" (zoals het in de Nederlandse vertaling heet). Het geheel is in een vertelvorm gegoten met een zeer kunstige en toneelachtige opzet. Met veel snel wisselende decors, vertellers, props en dergelijke, die soms hun eigen vormgrapjes hebben, helemaal los van het verhaal.

Helaas ging het wel heel erg snel, zodat mijn aandacht er heel strak bij moest blijven en geen ruimte had er echt in mee te leven. Gelukkig had ik het verhaal al gelezen in het gelijknamige boek, waar trouwens nog veel meer toffe korte verhalen van Roald Dahl in staan (o.a. dat van een van de andere door Wes Anderson verfilmde Dahl verhalen: The Swan (2023) ).

Dat zou ik dan ook sterk aanbevelen, om eerst het verhaal te lezen! Dat geeft een veel vollere, en wonderlijker ervaring dan deze highspeed verfilming, al is ie erg leuk. Het verhaal is namelijk een van de leukste van Roald Dahl die ik ken, en super leuk opgebouwd, met een verhaal in een verhaal, in een verhaal. In deze film versie kwam dat helaas een stuk minder sterk over.

Desalniettemin, een ruim voldoende van mij. Was makkelijk een dikke goed geworden, hadden ze er wat meer tijd voor genomen.

Minimal horror is dit, denk ik. Minimal horror, maximum waste of time.

Hmm..

Spannend, dat zeker! Sci-fi Horror ook, wat mij betreft.

De film vraagt redelijk wat suspension of disbelief, niet alleen vanwege de aliens, maar ook vanwege de pittige kills van de hoofdpersoon.

Vrijwel geen gesproken woord, als je de onverstaanbare taal van de aliens niet meetelt. Veel actie in het eerste gedeelte, en in het tweede nogal wat vreemde toestanden die niet allemaal even makkelijk te duiden zijn, maar waar wel enige lijn in zit (het helpt om in de eerste tien minuten goed op te letten).

Het einde mag iedereen zelf invullen, denk ik. Ik ga uit van een donker en griezelig einde, maar er is ook aanleiding om het tegenovergestelde te denken..

Sorry, nu weet je nog niets. 😅

Als je van gebeurens met aliens houdt, en geen moeite hebt met stukken in een film die je niet zomaar helemaal kunt begrijpen, dan is dit een goede, spannende, best originele, wat op een goede manier vage film, die gebruik maakt van wat bekende elementen.

Ik vond het genoeg om naar boven af te ronden voor een ruim voldoende.

Best grappige, een beetje zenuwachtige show met een mager overkoepelend verhaaltje en een stuk of twaalf erg korte filmpjes van verschillende makelij. Een anthology show.

De filmpjes zijn erg kort, en meestal gebaseerd in een soort van grap of gimmick. Alles bij elkaar zorgt het voor een uurtje prima hap slik weg vermaakt, met genoeg gevloek en zo.

Voldoende, maar niet veel meer

Korte film. Ik vind um een beetje flauw, maar ik ben dan ok vast niet de doelgroep.. 😅

Bijna voldoende.

Deze film is gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King uit 1973 of 74. Het is dus eigenlijk al een ouwetje.

Dat verhaal mocht dan inderdaad weinig origineel zijn, heel wat cliches hebben en schrikmomenten die niet allemaal even effectief waren, maar vanwege de fijn opgebouwde spanning en de behoorlijk griezelige sfeer heb ik toch van deze film genoten.

Niets bijzonders, maar wel gewoon goed gespeeld (ook door de jongste), goed gefilmd en gemonteerd. Lekker donker, en met een soundtrack die duidelijk bijdroeg bij aan de spanning en sfeer.

Er zaten wat beelden in die ik echt griezelig vond, en dat kan ik altijd zeer waarderen. Het einde was wat maïzig, maar dat kon ik wel vergeven en het werd toch ook aardig opgelost (al werd daar ook een horror cliché gebruikt).

Deze krijgt net een ruim voldoende van mij.

Toffe docu. Wel veel talking heads (de goede man zelf, Tarantino, Eastwood, Morricone, Argento, Aronofsky, Connelly, De Niro, en nog zowat beroemdheden), maar ook veel aardige weetjes over Sergio, en vooral zijn films. Toch voelde het ook een beetje fragmentarisch.

Als je fan bent van de spaghetti western of Sergio, dan is dit een leuke docu om te zien. Maar het zou best kunnen dat er betere over hem zijn.

Zoals met veel documentaires, groeide mijn waardering voor de man en zijn films doordat ik ze beter leerde kennen en begrijpen.

Ruim voldoende.

Als je niet wilt kijken naar een overacterende, paniekerige man die constant in een wild heen en weer zwabberende selfie camera schreeuwt, kun je deze super low budget film beter overslaan.

Hoewel ik ook moet zeggen dat ik het voor wat het is, best aardig gedaan vond. De film heeft best een paar goede vondsten, een koel huis, en later in de film wat creepy beelden, best wel toffe goedkope effecten, en een paar jump scares.

Het begin was vrij sucky, maar de tweede helft vond ik best trashy koel. Jammer dat ze de eerste helft niet wat serieuzer, minder semi komisch en over-geacteerd hebben gemaakt. Dan had ik wellicht een ruim voldoende gegeven.

Uiteindelijk geef ik toch een volle voldoende voor deze film, voornamelijk door die tweede helft.

Dit is een soort van mix tussen Scream (1996) en Back to the Future (1985) Ze weten het zelf ook, er wordt naar beide films letterlijk verwezen.

Flink tempo, een beetje hectisch soms. Best veel nogal flauwe grappen. Hoewel ik het wel geinig vond hoe ze wat verschillen tussen de eighties en nu op de hak namen, al zijn die grappen ook erg flauw.

Er wordt een beetje gedaan alsof mensen in de eighties echt alleen maar dom en lomp waren. Hoewel ik niet wil ontkennen dat mensen toen lomp en dom waren, weet ik niet of men daar tegenwoordig echt voor onder doet. Maar ik denk wel dat het goed zal vallen bij de jongelui van deze tijd.

Een paar aardige stunts en moord scènes, maar niets echt origineels. Hoewel het geheel niet slecht was, bleef het vooral de mix tussen de bovengenoemde films, maar dan minder dan beide.

Net een voldoende wat mij betreft, maar ik denk dat deze bij velen beter zal vallen.

Filmfanaat verwees er misschien ook al een beetje naar: deze film heeft een licht stripboek/superhelden achtige sfeer. Brian de Palma lijkt dat wel vaker te hebben in zijn films, vind ik. Ik weet niet waar het precies in zit.

Het verhaal is in grove lijnen gebaseerd op echte gebeurtenissen tijdens de drooglegging in the States, maar het is grotendeels fictie.

Een prima, en best spannend verhaal, overigens. En er zat aardig wat actie in, en lichte humor. Niet moeilijk te volgen, want het was allemaal vakkundig in elkaar gedraaid.

Grappig hoe ze de Kevin op een gegeven moment zo'n beetje uitgedost hadden als Indiana Jones, dat paste hem wel.

Dikke ruim voldoende.

Hahaha! Dat dacht ik tijdens het kijken ook een paar keer, dat het op Friday the 13th (1980) leek! Niet zo vreemd eigenlijk, gezien de setting..

Maarre, ik vond de eerste helft maar een slappe hap. Super flauwe Scandinavische humor, maar dan echt een super slap aftreksel ervan. Totaal niet meer grappig.

Pas halverwege de film vond ik het een beetje leuk worden, daarvoor stond ik af en toe op het punt iets anders te gaan kijken. Er zaten wat aardige (en slim opgezette) kill scènes in, wat aardige vondsten op dat gebied, en het werd wat spannender. Gelukkig was er ook meer actie, en minder slappe humor.

Een beter, origineler verhaal had de film misschien wat kunnen oppeppen. Of de humor wat scherper/extremer maken.

Het was wel goed gefilmd en zo, maar voor mij bleef er een beetje een slap gevoel aan hangen. Ik denk dat de eerste helft te veel schade heeft gedaan.

Bijna voldoende.

Mijn god, deze film is nog heftiger en meer expliciet dan de eerste! Echt extreem, ziek en smerig! Loved it!

Wat meer comedy deze keer en een leuke nieuwe sidekick voor Art. Een tikje seventies sfeer en kleuren, net als in de vorige. "En met lekker veel bloed", zoals een mede genrefilm liefhebber wel eens roept. Dat gaat hier zeker op.

Iets meer verhaal had wel gemogen, maar was voor mij niet perse nodig. Halloween (1978) had ook niet veel meer verhaal. Dit gaat gewoon over de gruwelijke horror scènes en beelden, nergens anders over. Van mij hadden er zelfs nog meer gaten in het plot mogen zitten en dat soort dingen.

En het had misschien inderdaad ietsje korter gemogen, maar ook daar had ik niet echt last van.

Niet voor jongelui en echt alleen voor als je extreme smerigheid wilt zien.

Van mij mogen er nog meer volgen.

Dikke ruim voldoende.

Deze film ls precies als een first person nazi-zombie horror shooter.

Nogal weinig verhaal en best wat onlogische toestanden, domme reacties, camera gezwaai en irritant geschreeuw, maar het is verder best aardig gedaan voor dit soort B-pulp. Met bijzondere ontmoetingen 😉, een goede dosis gore en andere onzin.

Voor een ruim uurtje dom vermaak vond ik het best voldoende.

Leuk, spannend en uitgebreid sprookje (al is de basis van het verhaal niet ingewikkeld). Lekker tempo en aardige vondsten zorgen ervoor dat het nergens saai of langdradig wordt.

Er zit ook een goed deel humor in. Ik vond dat niet allemaal even grappig, maar storend was het ook zeker niet. De romantiek was mooi sprookjesachtig en de finale was echt goed uitgespeeld.

Robert's rol is inderdaad erg leuk! Net als die van Michelle.

Prima voor volwassenen en ik denk ook voor iets oudere kinderen. Let wel op dat er ook wat gruwelijkheden in zitten. Niet al te erg, of erg heftig in beeld gebracht, maar het is zeker niet geweldloos.

Het ziet er erg goed uit en de effecten zijn voor die tijd zeker goed. De muziek was mooi en passend, naar is me ook weer niet heel speciaal opgevallen.

Goed.

Heerlijk, deze biopic over Ray Charles, een van de grote muzikanten met veel goed dansbare muziek! Ik draai zijn muziek regelmatig op feestjes en daar zitten wat echte pareltjes tussen.

Ik vind het altijd erg leuk wat meer te weten te komen over mijn favoriete artiesten en zo'n film is een heel aangename manier om dat te doen, als het goed gedaan is. Gelukkig is dat hier het geval.

Het was even wennen aan dat zijn verleden en zijn heden in de film door elkaar lopen, maar het was wel tof gedaan en werkte prima.

Veel lekkere muziek (had van mij meer gemogen, maar dan was het helemaal een lange zit geworden) en veel verhaal over welke hordes hij moest nemen in het wereldje, en welke demonen hem plaagde.

Dat hij niet altijd een lieverdje was, hoe hij 'verbannen' werd in Georgia voor zijn anti-racistische stelling name, en wat een slechte vriendin smack is. Mijn respect voor deze man is tijdens de film gestegen, gedaald, en daarna weer gestegen.

Helaas ken ik de geschiedenis niet goed genoeg om een paar van de ontwikkelingen in het laatste deel echt helemaal te begrijpen, dus er zijn wat kleine dingen langs me heen gegaan.

Goed spel, goed gefilmd, goed gemonteerd en (uiteindelijk) hartverwarmend. Natuurlijk waren er ook wat minpuntjes, maar ik heb genoten.

Goed.

Aardige Mexicaanse film over twee fantasierijke meisjes die heksje spelen en daar helemaal in opgaan.

Mooi dicht bij de meisjes gebleven. Onder andere door geen van de volwassenen een gezicht te geven, en voornamelijk op ooghoogte van de kinderen te filmen. Het geheel vond ik trouwens sowieso wel mooi gefilmd.

Het verhaal is niet ingewikkeld en wordt in een rustig tempo verteld, maar het gaat hier om het drama in de details, en de dynamiek tussen de kinderen, dus dat past goed. Ik denk echter niet dat de film geschikt is voor jonge kinderen vanwege het einde.

Ik vond um best goed en zeker boeiend genoeg om uit te kijken, maar niet heel bijzonder.

Wel genoeg om iets omhoog af te ronden naar ruim voldoende.

In de originele Spaanstalige versie heten de meisjes trouwens Flavia en Veronica.

Het leuke en best originele idee voor het verhaal maakte de film al vrij snel spannend, en gaf echt heel weinig idee over wat er verder zou gaan gebeuren (tenzij je daar al over gelezen of gehoord hebt, natuurlijk). Een raadsel dat ik ook erg kon waarderen.

Er was veel actie en wat aardige plottwist, al waren er ook wat die wel aan te voelen waren. Er zaten wat rare en niet erg logische stukken in het verhaal, en dat was jammer, maar ik vond het hier niet al te storend.

Één ding liet me echter niet los. Voor wie nog gaat kijken, zet ik het hier onder een

knop.

Er lukt ook wel heel erg veel erg makkelijk en goed, en er zijn erg veel toevalligheden, al had hij die speciale mogelijkheden. Dat begon me op een gegeven moment een beetje tegen te staan.

Maar daar tegenover stonden wel weer een paar mooie explosies! 😅

Ik heb me prima vermaakt, ruim voldoende.

Tja, ik vond dit ook niet best. Maar absoluut niet vanwege een gebrek aan bloed of rondvliegende ledematen, al kan ik die vaak ook erg waarderen. Het was gewoon vanwege de kwaliteit van de film/het verhaal.

Het voelde voor mij alsof er geen grond onder zat. Te veel elementen die schijnbaar hap-snap bij elkaar geharkt, bijna uit het niets lijken te komen, en vervolgens niet afgemaakt werden. Misschien kwam dat omdat het gebaseerd zou zijn op een waargebeurd verhaal, dat dat er allemaal bijgehaald werd, maar als film werkt het voor mij niet.

Het begon al bij de terugkeer van de familie van hun kampeeravontuur. Ok, de zoon had iets bijzonders beleefd, maar er was eigenlijk niets gebeurd dat werkelijk deed vermoeden dat er echt iets mis zou zijn, en zodoende voelde de dreigende muziek bij te thuisreis voor mij totaal prematuur en uit verband. Het voegde geen spanning toe, maar deed me achter mijn oor krabben. Voor mij deed dat gelijk iets af aan binding met het verhaal. Verderop vond ik de hints juist weer te subtiel.

Meteen daarna begonnen er ineens rare en onsamenhangende dingen te gebeuren in het gezin.. Nogal nadrukkelijk, maar voor mij weer zonder invoelbaar verband.

Even later was er bijna uit het niets (sure, er waren wat kleine hints, maar toch) ineens het probleem van de dochter. En meteen daarop werd in één kort shot (onder haar bed) ook duidelijk dat het probleem héél groot was. Dan zien we nog een scène in dat verband, maar daarna verdween dat onderwerp in het niets.

Vader en moeder blijken ook ineens ieder voor zich én met elkaar pittige problemen te hebben, waar we eerst niet echt iets van merkte. Aan het einde is dat kennelijk ook ineens zomaar opgelost. Ik voelde gewoon geen bodem.

Op driekwart werd letterlijk uitgelegd wat er aan de hand was, en precies hoe het opgelost moest worden. In schijnbaar zo'n beetje het eerste het beste filmpje dat beide ouders helemaal afzonderlijk van elkaar, na een zoektocht van zo'n drie seconden, en kennelijk vrijwel tegelijkertijd tegenkomen..?

Het raakte me gewoon niet, werd nergens spannend, en voelde vooral als het aflopen van de feitjes, met regelmatig kleine dingetjes die me stoorde.

Als reenactment in een documentaire was het best goed geweest, maar dan miste ik de commentaarstem die het een en ander aan elkaar praatte..

Bijna (on)voldoende.