Reacties

EveroN heeft 114 reactie(s) geplaatst.

Ratched zou oorspronkelijk 2 seizoenen krijgen, maar werd na 1 seizoen gecanceld. Op IMDB werd dit achteraf veranderd als een miniserie; enzo ken ik nog wel een aantal voorbeelden. Het sterke seizoen 1 laat de kijker achter met enkele onbeantwoorde vragen en een cliffhanger. Zou dit dan ook vermelden.

Ik heb Evil Dead leren kennen (toen we nog jong en knap waren 😉) als dat smerige, inventieve monster uit 1981. Een film die met huis, tuin en keukenmiddelen en verbluffend camerawerk liet zien dat het horrorgerne meer te bieden had. Niet strak, niet mooi, maar rauw en persoonlijk.

Een vervolg kon niet uitblijven en in '87 verscheen met meer budget deel 2 en in '93 Army of Darkness. Beide delen spraken mij wat minder aan, maar hadden de onmiskenbare signatuur van Raimi. In 2015 keerde ze terug met de serie Ash vs Evil Dead, en wat wisten de heren wederom de juiste toon te zetten. Campbell schitterd als vanouds als de klungelige held Ash die met een kettingzaag en oneliners elke Deadite te lijf gaat. Het was scary, het was belachelijk, het was humor en dat was precies de bedoeling.

En juist daarom is de 2de spinoff "Burn" voor mij toch wat teleurstellend. Niet omdat hij technisch slecht is. De kills zijn er, het bloed spuit alle kanten uit, maar de ziel is eruit.
De vernieuwde franchise wil per se serieus, grimmig en gruwelijk zijn, alsof ze bang zijn om dom over te komen. Maar juist die domheid, die slapstick tussen de gore door, maakte Evil Dead uniek in zijn genre. Nu blijft het een generieke "demon in the house film", die toevallig de Necronomicon op tafel heeft liggen om nog ergens de link te leggen naar de titel en het orgineel.

Puur voor de kills (die er mogen zijn) en voor de nostalgie blijf ik de franchise volgen, maar om eerlijk te zijn; zou ik het graag goed vinden, maar jammer genoeg blijft het bij onderhoudend bloederig vermaak.

Evil Dead was nooit perfect. Het was perfect onvolmaakt. En dat is precies wat ze bij "Burn" en "Rise" niet begrepen hebben.

Haha, ik zag bij vlagen "The A-Team" voorbij flitsen.

Gisteren nog eens op YouTube gekeken. De kwaliteit is niet denderend, kijk hem daarom op een wat kleiner scherm. De meeste grote flatscreens hebben toch wat meer moeite om het analoge beeld te verwerken. Het blijft tenslotte een kopie.
Dus de koptelefoon op, tablet aan en ik moet zeggen het blijft een degelijk True Crime thriller/drama met de "the ultimate bad guy" vertolker Brain Dennehy. In 1992 wist hij zichzelf te overtreffen als John Wayne Gacy in het True Crime drama To Catch a Killer (1992), ook te bekijken op YouTube.

Al met al vond ik In Broad Daylight een herziening waard en blijft de welverdiende 7 staan, maar mijn voorkeur gaat naar het sterkere To Catch a Killer.

Deze is te bekijken op YouTube. Wat een gedrocht. Ik heb mij er wonderwel doorheen geslagen.

Wat een pareltje. American Primeval is geen idyllische western, maar is rauw, modderig, stoffig en meedogenloos. De serie plaats je in het Utah van 1857 zonder franje: geloof, macht en overleven in een landschap dat even prachtig als vijandig is. De serie is trouwens in zijn geheel opgenomen in New Mexico. Het is maar dat het weet 😉.

Wat sterk blijft hangen zijn de stiltes, sfeer, de constante onderlinge/liggende dreiging, afgewisseld met het nodige expliciet geweld. Een western zonder zijn traditionele helden, maar wel een met meerdere verhalen die onderling zijn verstrengeld met dramatische gevolgen. De personages worden met volle overtuiging neergezet en staan 6 afleveringen lang in de overlevingsstand wat bijdraagt aan de intensiteit. Niet makkelijk om te kijken, maar wel indrukwekkend.

Voor de liefhebbers van The Revenant (2015) en Deadwood (2004–2006) zal deze miniserie een must zijn. Van mij krijgt die een welverdiende 9.

Geen hoogstandje, maar wel vermakelijk. In dit genre binnen het B-segment heb ik mindere gezien. Een kleine voldoende.

De onvergetelijke doorbraak van Cees Geel (RIP).

Sfeervolle thriller met folklore elementen, en dat laatste had voor mij een grotere rol mogen innemen; ik houd daar wel van en het had dit werkje nog ietwat kunnen liften. Adam Scott zie ik graag voorbijkomen, hij heeft zo zijn eigen kenmerkende karakteristieke manier om zijn personages te vertolken, waar ik graag naar mag kijken. In zijn geheel zal "Hokum" niet met kop en schouders boven het thriller/horror gerne uisteken, maar ik heb mij geen moment verveeld met deze "Haunted House" variant. De editing is soms wat jumpy en de interactie tussen enkele personages voelde zo nu en dan wat onnatuurlijk aan door gebrek aan diepgang; om maar wat minpuntjes te benoemen.

Kijk, dit moet gewoon echt je ding zijn en je moet er ook niet elke week een voorgeschoteld krijgen, want dan is de lol er snel vanaf. Het is humor die voor mij werkt. Ik heb hem destijds gezien en zag hem laatst nog eens voorbijkomen. Het is een heerlijke variatie van hilarische slapsticks, absurdische toevalligheden, en ja zo nu en dan slaan ze de plank mis, maar dat mag geen naam hebben. Zucker heeft een keur aan getalenteerde acteurs uit het genre tot zijn beschikking, dus wat kan er nog fout gaan 😉. De scène met John Lovitz en de veteranen is GOUD 😂🤣.

De eerste 30 min hadden niet misstaan in een nieuw seizoen van Fargo, maar vervolgens gaat de comfortabele slow pace van nul naar honderd, waar ik minder enthousiast van werd. Opzicht heb ik van het laatste uur genoten, maar vondt de transitie niet echt geslaagd en het had voor mij wat meer crime dan "over the top" actie mogen zijn. Mag hopen dat Odenkirk met zijn kwaliteiten weer eens van gerne wisselt. Na de 2 Nobody's en Normal wordt het jammergenoeg een herhaling van zetten.

Mee eens !! Je ziet het continue voorbijkomen, bovendien doet het afbreuk aan de score en de geloofwaardigheid van de beoordeling.

Dank voor je reactie. We zijn al een aantal x met een camper door delen van de U.S. en Canada gereisd en sommige filmlocaties lagen toevallig op ons pad of we werden erop gewezen door de lokale bevolking en een klein aantal hebben we bewust bezocht, waaronder The Goonies. De andere locaties vermeld ik wel tijdens een reactie(s) van de desbetreffende film(s).

Afgelopen jaar tijdens onze vakantie in de U.S. het huis van de Goonies nog bezocht in Astoria Oregon. Een aantal jaar terug werd het door de bewoners verkocht aan een liefhebber. Het verkeert in een perfecte staat van onderhoud en is toegankelijk tot aan het hekwerk. Ook nog de oude gevangenis bezocht in het zelfde plaatjse, wat dienst doet als het Goonies museum. Veel scènes zijn geschoten in Astoria en aan de adembenemende ruige kust van Oregon.

Cronin's visie op "The Mummy" weet op een doeltreffende wijze een mix van de klassiekers in het horror genre neer te zetten. Zie het geheel als verwijzende inspiratie en niet als een kopie en het zal de liefhebber moeiteloos vermaken. De prestaties van de cast is niet grensverleggend en niet meer dan degelijk, waardoor op momenten de intensiteit te kort schiet. Stupide en onlogische beslissingen waar dit gerne patent op lijk te hebben, kun je beter negeren om het kijkgenot niet de nek om te draaien. Een aantal scènes worden mijn inziens onnodig uitgerekt en verklaart de lange speelduur en de montage verloopt niet altijd even soepel, maar vondt het niet al te storend. Alles bij elkaar valt er genoeg te genieten voor de Gore/Horror liefhebber die zich kan vinden in The Exorcist, The Evil Dead, Hellraiser, The Conjuring................! Voor mij een dikke 7*

Deze staat al een lange tijd in mijn watchlist. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt, Late. Binnenkort toch maar eens bekijken.

Mare of Easttown is een rauw, emotionele mokerslag die bewijst dat de beste "Nordic Noir" tegenwoordig net zo goed uit de "Rust Belt" van Pennsylvania kan komen als uit de mistige straten van Kopenhagen of Stockholm. Kate Winslet zet een schitterende vertolking neer als de getroebleerde detective Mare Sheehan die volledig is vergroeid met haar omgeving; hierin wordt ze bijgestaan door een uitstekend presterende cast. Een andere hoofdrol is weggelegd voor het fictieve plaatjse Easttown en draagt bij aan de melancholische sfeer van een de eerdergenoemde "Rust Belt". De verhaalstructuur volgt het vertrouwde pad, maar geeft zijn geheimen niet zomaar prijs; met name de laatste 2 afleveringen geven het geheel (veel eerder dan ik had verwacht) een verrassende wending, iets wat ze normaal voor het eind bewaren. Voor mij een van de betere crime mysterie. 8,5*

Heb deze zelf in de jaren '90 nog gekocht op VHS en staat bij tal van andere cassettes waar ik maar geen afscheid van wil nemen (noem sentiment). Maar voor diegene die geïnteresseerd is in true crime, To Catch a Killer is te bekijken op YouTube (NL ondertiteling). De kwaliteit is niet zo denderend (denk dat het een kopie is van VHS ), maar dit is een ijzersterke true crime van ruim 3 uur over de jacht op John Wayne Gacy. Met een angstaanjagende Brian Dennehy in optima forma. "In Broad Daylight" , is nog een true crime met Dennehy. Niet zo sterk als deze, maar meer dan de moeite waard om te bekijken. Oh, ik zag nu net dat deze ook op YouTube te bekijken is. De kwaliteit zal wel hetzelfde zijn, maar ja beter dan niets.

Degelijk kat en muis spel volgens het vertrouwde receptuur. De hoofdrollen zijn weggelegd voor de overtuigende Egerton en zijn adembenemende habitat. Theron daarintegen wist mij minder te pakken, ik vond haar te emotieloos en afstandelijk overkomen. Al met al een onderhoudend thriller/avontuur, maar we hebben het allemaal eens voorbij zien komen en er zijn betere.

Deze is mij onder de radar geglipt 🤔. Klinkt interessant...., gelijk in de watchlist.

Hier kan ik kort over zijn. Vergeet deze en bekijk het origineel. The Hitcher (1986)

The Hitcher is zo'n film die ik eens in de zoveel jaar het bekijken waard vind. Ik sluit mij aan bij Latevogel; ook ik ben van mening dat dit Rutger's sterkste prestatie is. Zonder veel woorden weet hij deze ijzersterke thriller samen met zijn tegenpool Howel te dragen. De chemie tussen die 2 spat er vanaf, dankzij de bijna non verbale interactie. (met name Hauer beheerst dit meesterlijk) Het script is dun, maar door de sterke regie, het camerawerk en montage is het allerminst een gemis. Het geheel wordt begeleid en onderstreept door de desolate score van Mark Isham, deze heb ik een aantal jaar na de film release nog gekocht, daar deze niet gelijktijdig op de markt werd gebracht. Het verzamelen en beluisteren van scores/soundtracks is al meer dan 40 jaar een passie mij.

Dat gezegd hebbende. The Hitcher is wat mij betreft een dikke aanrader, die vanaf de 1st minuut onder je huid gaat zitten, door de spanning continue op te voeren en dit weet vast te houden tot het verlossende eind.

Undertone, werkt met een spanningsboog die onder zijn eigen druk bezwijkt. Het wordt nergens slecht, maar mede door de regie, het camerawerk en de geluidseffecten wordt je meer beloofd dan ze je voorschotelen. Jammer, de sfeer is uitstekend, maar er is meer voor nodig om uit te blinken. Ik hou het op een 6*, al had ik er graag meer voor gegeven.

Wat minder dan de 1st, maar er blijven wel enkele geslaagde parodieën in zitten, met name James Woods als Vader McFeely is om te gieren: "But first I must bless this house", de scene die daar op volgt...., ik ga stuk, hahaha !